Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эдуард Бове (14 қыркүйек 1797 – 25 қазан 1849) – швейцариялық сағатшы және Bovet Fleurier сағат компаниясының негізін қалаушы.
Édouard Bovet (14 September 1797 – 25 October 1849) was a Swiss watchmaker and founder of the Bovet Fleurier watch company.
Ерте өмір
Эдуард Бове 1797 жылы Нойшательдегі Флюрьеде, Жан-Фредерик Боведің ұлы болып дүниеге келді. Швейцариялық сағаттардың ең жоғары бағалық санатында "Женева" таңбасы дерлік қажет болғанымен, Bovet сағаттарын нақтырақ белгілейтін "Флюрье" атауы көбінесе таныс емес. Бове осы Валь-де-Траверс ауылынан шыққан, ол Нойшательдің батысында орналасқан. 1730-1740 жылдар аралығында Дэвид Ваучер, мүмкін Даниэль ЖанРишардың шәкірті, сағат жасау ісін енгізді. XIX ғасырдың бірінші жартысында Валь-де-Траверсте сағатшылардың саны жылдам өсті. Аталған аңғарда тұратын халықтың үштен бірін жұмыспен қамтып келген кесте тігу өнері Франция мен Фландрияда Жакард тік машинасымен салыстырмалы түрде арзан өндіріспен ығыстырылды. Келесі жылдары тағы төрт ұл мен бір қыз дүниеге келді. Эдуард Бове сағатшы ретінде оқуын аяқтағаннан кейін, ол екі бауырымен бірге 1814 жылы сағат құрастыру және сауда орталығы болған Лондонға көшті.
Édouard Bovet was born in Fleurier in Neuchâtel, the son of Jean Frédéric Bovet, in 1797. Although the "Genève" tag is virtually compulsory for Swiss watches in the highest price bracket, it is the lesser known name "Fleurier" name that marks Bovet watches. Bovet originated from this village in the Val de Travers, to the west of Neuchâtel. Watchmaking was introduced there between 1730 and 1740 by David Vaucher, probably a pupil of Daniel JeanRichard. The number of watchmakers in the Val de Travers grew rapidly in the first half of the 19th century. The lacemaking that had provided work for one third of the people living in the valley had been replaced by the much lower cost production on Jacquard machines in France and Flanders. Four more sons and a daughter were born in the following years. After completing his apprenticeship as a watchmaker, Edouard Bovet and two of his brothers moved to London, then the center of watch assembly and the watch trade in 1814.
18181830 жыл
Ол 1818 жылы оны сағат жөндеуші ретінде Кантонға жіберген Магняк компаниясында жұмыс тапты; бұл еуропалық саудагерлер мен кәсіпкерлерге төзімділік көрсеткен жалғыз қытай порты болды, оларды «қызыл шашты жабайылар» деп атады. 1818 жылы Кантон қаласында ол 1822 жылы ағаларымен серіктестік құрды. Швейцарияда қытайға экспорттау үшін сәнді сағаттар шығаратын осы кәсіпорын үлкен жетістікке жетті. Қытаймен өркендеген сағат саудасы Боведі 1822 жылы өз компаниясын құруға итермеледі: ол Лондондағы екі ағасымен және Флюрьеде қалған бір ағасымен бірге толық серіктестік құрды; төртінші және ең кіші ағасы да бизнеске қатысты. Көп ұзамай Қытайдағы жоғары сапалы, практикалық құндылығы жоғары және әдемі сыртқы түрі бар сағаттарды жай ғана «Бове» деп атады. Женевада Бове сағаттарына жасалған інжу-маржанмен әшекейлеу және эмальмен бояу жоғары сапалы эстетиканы қамтамасыз етті, бұл сол кездегі қымбат сәнді сағаттардан айырмашылығы, кемінде жоғары топ үшін қолжетімді болды. Бове сағаты көп жылдар бойы Қытайда құнды мүлік саналды және кез келген жерде төлем ретінде қабылданды. Сағат механизмі көбінесе мұқият өрнектелген және қашап жасалған, оны артқы жағындағы шыны қақпақ арқылы қарауға болатын. Қазіргі кварцты сағаттар сияқты секунд сайын секіріп жүретін орталық секундтық тіл Боведің арнайы белгісі болды. Бове өндірісін қытай дәстүріне бейімдеді, оған сәйкес құнды заттарды (мүсіндер, вазалар, жылқылар, тіпті әйелдерді) жұптап сыйлау қалыпты болған. Сондықтан ол бір уақытта екі бірдей сағатты сата алатын: егер біреуі бұзылса, оның орнына екіншісін беруге болатын. Бірақ Боведің эмаль суретшілері екі бірдей, бірақ бір-біріне кері шағылысқан миниатюраларды салуды өте қиын деп тапты.
He found a job with the Magniac company who sent him to Canton in 1818 as a watch repairer; this was the sole Chinese port that tolerated European merchants and businessmen — the so called “red haired barbarians”. In Canton in 1818, he formed a partnership with his brothers in 1822. The enterprise, which made luxury watches in Switzerland for export to China, was a resounding success. The flourishing watch trade with China prompted Bovet to set up his own company in 1822: he founded a general partnership with his two brothers in London and one brother who had remained in Fleurier; the fourth and youngest brother also entered the business. Soon every first class watch in China with a high practical value and elegant exterior was simply called "Bovet". Pearl ornamentation and enamel miniature painting carried out in Geneva on Bovet watches ensured first class aesthetics at prices that, in contrast to the exaggerated luxury watches of the time, were affordable, at least for the upper class. For years a Bovet watch was considered an asset in China and was accepted in payment everywhere. The movement was frequently finely engraved and chased and could be observed through a glass cover on the back. The central second hand that jumped every second, like modern quartz watches, was a Bovet specialty. Bovet adapted its production to the Chinese tradition of making gifts of valuable objects (statues, vases, horses even concubines) in pairs. So he could often sell two identical watches at the same time: if one failed, a replacement was at hand. But Bovet’s enamel painters found it very difficult to paint two identical but mirror image miniatures.
Флюрьеге қайта оралу
Эдуард Бове 1830 жылы Флюрьеге өзінің төрт жасар, жартылай қытай ұлы Эдуард Жоржбен бірге қайтып келді. Сол кезде Қытайдағы еуропалық саудагерлер үшін тұру мерзіміне "уақытша" әйел алу қалыпты жағдай болған. Егер осы одақтан бала дүниеге келсе, әкесі оның жауапкершілігін мойнына алатын. Бове – ынталы республикашыл болғандықтан, 1831 жылы Пруссия үкіметіне қарсы Нойшатель төңкерісі кезінде өзін ашық көрсетті. Оның Қытайдан жіберген жазбаша нұсқаулары бойынша ағалары Флюрьеде салған үйі бос тұрды. Бове Бесансон қаласына көшіп, онда басқа жер аударған сағатшылардың көмегімен сағат жасау ісін жалғастыруға мәжбүр болды.
Edouard Bovet returned to Fleurier in 1830 as a made man, accompanied by his four year old half Chinese son Edouard Georges. At that time it was customary for the European merchants in China to take a "temporary" wife for the duration of their stay. If children were born of this liaison, the father accepted responsibility. As a fervent republican, Bovet exposed himself in the abortive Neuchâtel revolution against Prussian rule in 1831. The house that his brothers had built for him in Fleurier according to his written instructions from China remained empty. Bovet had to move to Besançon where he continued watchmaking with the help of other exiled watchmakers.
Мұра
Эдуар Боведің ағалары мен шөберелері – барлығы компанияның акционерлері – Бове империясының Фльёрье, Лондон және Кантон қалаларындағы негіздерінің гүлденуін қамтамасыз етті. Саяси жағдай қалыпқа келгеннен кейін, 1840 жылы фирма Bovet Frères et Cie. деп қайта тіркелді; акционерлік капитал бір миллион франкқа тең болды. Эдуар Бове 1849 жылы қайтыс болды; ол республиканың жеңісіне және өткен жылы пруссиялықтардың шығып кетуіне куә болуға үлкерді. Мұрагерлік мәселесі шешілді және Қытайға өндіріс жалғасты. 1855 жылы Бове, Қытай императорының тапсырысымен жасалған бір-біріне толыққанды ұқсас сағаттар үшін Париждегі әлемдік көрмеде алтын медаль алды. Екі буын өткен соң Бовелер гүлденген швейцариялық-қытай сауда кәсіпорнын басқарды және енді сағат жасауға қызығушылық танытпады. Фирманың атауы бірнеше рет сатылып, 1994 жылы қайта жандандырылды. Қазіргі Бове сағаттары 19 ғасырдағы сәнді сағаттардың үлгісімен жасалған және білезікке арналған қалта сағаттары сияқты көрінеді.
Edouard Bovet’s brothers and nephews — all of them company shareholders — made sure that the cornerstones of the Bovet empire in Fleurier, London and Canton continued to flourish. Once the political situation was back to normal, in 1840, the firm was reregistered as Bovet Frères et Cie.; the share capital amounted to one million francs. Edouard Bovet died in 1849; he lived long enough to witness the triumph of the republic and the withdrawal of the Prussians in the previous year. The succession was settled and the production for China continued; in 1855 Bovet was awarded a gold medal at the world exhibition in Paris for an absolutely identical pair of watches ordered by the Chinese emperor. Two generations later the Bovets were running a flourishing Swiss Chinese commercial enterprise and were no longer interested in watchmaking. The name was sold several times and relaunched in 1994. The current Bovet watches are modeled on their luxury precursors from the 19th century and look like pocket watches for the wrist.