Ирландия Еңбек партиясының бөлінуі және Ұлттық Еңбек партиясының құрылуы

Кіріспе

Ұлттық Еңбек партиясы (Páirtí Náisiúnta an Lucht Oibre) – 1944 және 1950 жылдар аралығында қызмет еткен ирланд саяси партиясы. Ол 1944 жылы Еңбек партиясының наразы фракциясынан құрылды. Бұл, 1940 жылдардың басында коммунистердің Еңбек партиясына енгеніне байланысты, партияның көпшілігіне қарсы Ирландия көлік және жалпы жұмысшылар одағының (ITGWU) басшылығының келісімсіздігінен туындаған.

Тарих

Еңбек партиясының бөлінуіне алдында кең еңбек қозғалысында дағдарыс болды, атап айтқанда Уильям О'Брайен басқаратын Ирландия көлік және жалпы жұмысшылар одағы мен Джеймс Ларкин басқаратын Ирландия жұмысшылар одағы арасындағы келіспеушіліктер болды. Ларкин 1941 жылы партияға қайта қосылды, екі жылдан кейін ол 1943 жылғы жалпы сайлауға қатысу үшін Еңбек партиясының Дублин Солтүстік-Шығыс бөлімшесінен ұсынылды. Ұлттық партияның әкімшілік кеңесі, ITGWU мүшелері көпшілікте болғандықтан, бұл ұсынысты бекітуден бас тартты. Алайда, Дублин партиясы мен Дублиндегі кандидаттар Ларкинге, сондай-ақ Еңбек партиясының жетекшісі Уильям Нортонға қолдау көрсетті, нәтижесінде Ларкин жеңіске жеткен Еңбек партиясының үміткері болды. ITGWU фракциясы Дублин шенеуніктерін жазалау мақсатымен партиядан шығаруды талап еткенде, олар жеңіліске ұшырады. Екі аптадан кейін ITGWU Еңбек партиясымен байланысын үзді. 1944 жылдың қаңтарында Уильям О'Брайен мен Джеймс Эверетт басқаратын Ұлттық Еңбек партиясын құру үшін одақ қолдаған сегіз депутаттың бесеуі парламенттік фракциядан кетті. Сенатор Томас Форан партия төрағасы болып тағайындалды. Форанды басқа Еңбек партиясының сенаторлары да Сенаттағы Еңбек партиясының жетекшісі деп мойындады. Екі партия арасындағы қарым-қатынас шиеленісті болды. ITGWU Еңбек партиясына коммунистердің енгенін мәлімдеді. 1944 жылдың наурыз айында партияның уақытша атқару комитетінің отырысында төрағалық еткен Томас Форан Ирландияның бейтараптығына "толық қолдау" білдірді және Ирландия Коммунистік партиясының "елді бейтараптықтан бас тартуға мәжбүрлеу әрекетіне қолдау білдіретін" мәлімдемесін айыптады. 1944 жылдың мамыр айында Ұлттық Еңбек партиясының үміткері Майкл Колган партия туралы сөйлегенде, "олар Ирландия Еңбек партиясынан бөлініп шықты, өйткені ол ирландтық емес, сондай-ақ ирландтық еңбек партиясының халықтан күткен үміттерін орындамады" деді. 1944 жылдың қазанында Ұлттық Еңбек партиясының делегаттар конференциясында сөйлеген Эверетт Еңбек партиясының Пидар Коуэннің жаңа ашық коммунистік ұйымы "Авангардқа" деген көзқарасы "партия басшыларының коммунистік желіге қалай түсіп қалғанын" және "Авангардты басқаратын адамдар 1942 жылы партияға шабуыл жасап, танымал Дублин орталық бөлімшесін құрды және партия конституциясын жыртып тастады" деп көрсетті. Католик баспасөз ITGWU-ның айыптауларын қолдады, олар Джеймс Ларкиннің Ирландия жұмысшыларының лигасы сияқты ұйымдардағы коммунистік қызметіне негізделген. Консервативті еңбекшілердің қолдауына сүйене отырып, Ұлттық Еңбек партиясы 1944 жылғы сайлауда төрт орын жеңіп алды. Ратдауниде өткен жиынға қатысқан Еңбек партиясының саясаткері Уильям Дэвин сайлаудан кейін жаңа партияны сынға алып, оларды "бөлісшілдер" деп атады және өз аудиториясына "жексенбі күндері немесе апта ішінде шіркеуге немесе ғибадатханаға баруға тырыспаған белгілі бір адамдар" өзін коммунист деп атағанына қатты ренжіді. Ұлттық Еңбек партиясы "Дэвин мырза мен оның әріптестері өздерінің сот отырысын құрып, кез келген бейтарап тергеуді қысқартты, онда коммунистік бірігуге қатысы бар деп айыпталған адамдар судьялар мен сарапшылар ретінде отырды" деп жауап берді. Олар "Дэвин мырза коммунист емес, Ұлттық Еңбек партиясында ешкім де ол коммунист деп ойлаған жоқ және айтпаған" деді. 1944 жылдың мамыр айында Еңбек партиясының бөлінуді тоқтатуға жасаған әрекеті сәтсіз аяқталды. 1944 жылдың маусым айында "Донегал Ньюс" газеті "Нортон мырза мен оның әріптестері Ұлттық Еңбек партиясының пайда болуы Еңбек партиясының болашақта қайта оралу үмітіне нүкте қоятынын ойластыруы мүмкін" деп жазды. 1947 жылы Ұлттық Еңбек партиясы Еңбек партиясының бірлікке қайта шақыруларын сынға алып, "партия ішіндегі бірлікті сақтамау 1943 жылы партияның кейбір әкімшілік кеңес мүшелері өздерін қорқытуға немесе Дублин атқару комитетіне бағынуға мәжбүрлеген кезде болды" деді. Олар сондай-ақ "төрт жыл бұрын Еңбек партиясын құртқан және бұрынғыда интригалық саясаты арқылы коммунистік пропаганданың айқын сөйлеушісі болуға тырысқандар демократиялық саяси ұйымның жамылуымен олардың қызметін жалғастыруға рұқсат етілмейді" деп мәлімдеді. Ұлттық Еңбек партиясы сонымен қатар британдық кәсіподақтардың Еңбек партиясына тигізетін ықпалын айыптады. Сеймус О'Фаррелл сол жылы Ұлттық Еңбек партиясының бас хатшысы болып тағайындалды. Ұлттық Еңбек партиясы 1948 жылғы сайлауда бес орын жеңіп алды. Сайлаудан кейін Ұлттық Еңбек партиясы ITGWU-ның қарсылығына қарамастан, Бірінші Партиялық Үкіметке кірді. Партия Еңбек партиясының қатысуымен, басқа төрт партиямен бірге үкіметте болды. Ұлттық Еңбек партиясының өкілі, қазіргі партия жетекшісі Джеймс Эверетт Пошта және телеграф министрі болып тағайындалды. Үкіметтегі ынтымақтастық, О'Брайеннің зейнетке шығуы және Ларкиннің қайтысы еңбек қозғалысындағы араздықтардың себептерін жойды. 1950 жылы Ұлттық Еңбек партиясы қайтадан Еңбек партиясына қосылды. 1951 жылы Фианна Фейлдің Джеймс Райан Ұлттық Еңбек партиясының Еңбек партиясына қайта қосылу шешімін сынға алды.

The split in the Labour Party was preceded by divisions in the broader labour movement, specifically the Irish Transport and General Workers' Union under William O'Brien and the Workers' Union of Ireland under James Larkin. Larkin had rejoined the party in 1941, and two years later, he was nominated by the Dublin North East branch of the Labour Party to contest the 1943 general election. The Administrative Council of the national party, with ITGWU members in the majority, refused to ratify this nomination. However, the Dublin party and Dublin based candidates supported Larkin, as did Labour leader William Norton, and eventually Larkin was a victorious Labour candidate. When the ITGWU faction sought the expulsion of Dublin officials as revenge, it was routed. Two weeks later, the ITGWU disaffiliated from the Labour Party. Five of the eight TDs sponsored by the union resigned from the parliamentary party to form the National Labour Party in January 1944, led by William O'Brien and James Everett. Senator Thomas Foran was appointed chairman of the party. Foran was still recognised by other Labour senators as Leader of the Labour Party in the Seanad. There was much bitterness between the two parties. The ITGWU claimed that communists had infiltrated the Labour Party. Presiding at a meeting of the provisional executive of the party in March 1944, Thomas Foran expressed its "unqualified support" of Irish neutrality and condemned a declaration of the Communist Party of Ireland "expressing approval of the attempt to force this country to abandon neutrality." Senator Michael Colgan, a National Labour candidate speaking of the party in May 1944, claimed that "they had broken away from the Irish Labour Party because it was not Irish, nor did it fulful the expectations that an Irish labour party should have for the people." Speaking after Mass, Cork general election candidate P. J O'Brien claimed that "with the dissolution of the Communist Party of Ireland, these people (communists) are endeavouring to get a foothold on the Irish Labour Party." Speaking at a National Labour delegate conference in October 1944, Everett stated that the Labour Party's attitude to Peadar Cowan's new openly communist organisation "The Vanguard" demonstrated how "helplessly the party leaders were caught in the Communist web" and "the individuals running the Vanguard were the same people who crashed into the party in 1942, founded the notorious Dublin Central branch and caused the party constitution to be torn up." The Catholic press supported the ITGWU's allegations, which were founded on James Larkin's communist activities in groups like the Irish Worker League. Based on conservative labour support, the National Labour Party won four seats in the 1944 election. At a meeting in Rathdowney, Labour politician William Davin criticised the new party in the aftermath of the election, referring to them as "disruptionist" and told his audience that he strongly resented being called a communist by "certain persons who did not bother to go to church or chapel either on Sundays or weekdays." In response, National Labour stated that "Mr Davin and his colleagues short circuited any kind of unbiased inquisition by setting up a tribunal of their own on which those very people charged with complicity in the Communist fusion sat as the judges and assessors." Continuing, they said that "Mr Davin is not a Communist; no one in the National Labour Party either thought or said that he was." A failed attempt by the Labour Party to end the split occurred in May 1944. In June 1944, the Donegal News wrote that "Mr. Norton and his colleagues may well reflect that the advent of a National Labour Party puts an end to future Labour hopes of a come back". In 1947, National Labour criticised Labour's renewed calls for unity and that "failure to maintain unity within the Party occurred in 1943 when some members of the Administrative Council of the Party allowed themselves to be frightened or fooled into handing over control to a self styled Dublin Executive, from whom they took their orders." They also stated that "those who wrecked the Labour Party four years ago, and had previously, by their policy of intrigue sought to make it their mouthpiece for Communist propaganda, cannot be permitted to continue their activities under cover of a democratic political organisation." National Labour also condemned the alleged influence of British trade unions in the Labour Party. Seamus O'Farrell was General Secretary of the National Labour Party that year. National Labour won five seats in the 1948 election. After the election, the National Labour Party entered the First Inter Party Government, against the wishes of the ITGWU. The party was in government with four other parties, including the Labour Party. National Labour was represented at cabinet level by James Everett, now its leader, as Minister for Posts and Telegraphs. Co operation in government, the retirement of O'Brien and the death of Larkin removed the causes of animosity from the labour movement. In 1950, the National Labour Party folded back into Labour. In 1951, James Ryan of Fianna Fail criticised National Labour's decision to re join Labour.

Ұлттық лейбористік кандидаттардың тізімі

Сайлау округінің кандидаты Бірінші таңдау дауысы % 1944 жылғы жалпы сайлау Керри Норд Дан Спринг 8,429 24.7 Килкенни Джеймс Паттисон 6,239 21.7 Вексфорд Джон О'Лири 6,864 15.9 Виклоу Джеймс Эверетт 4,992 19.2 1948 жылғы жалпы сайлау Карлоу-Килкенни Джеймс Паттисон 4,707 10.3 Корк Бороу Джеймс Хики 4,507 10.0 Дублин Солтүстік Орталық Джордж Уокер 271 1.1 Дублин Солтүстік Шығыс Фрэнк Роббинс 476 1.1 Шон О'Мур 440 1.0 Керри Норд Дан Спринг 5,877 16.3 Вексфорд Джон О'Лири 5,513 13.1 Виклоу Джеймс Эверетт 4,834 18.3

Жалпы сайлау нәтижесі

Сайлау Орындықтар жеңіліп алды ± Орын Бірінші бақылау дауысы % Үкімет басшысы1944 4 5-орын 32,732 2.7% Оппозиция Джеймс Эверетт1948 1 6-орын 34,015 2.6% Коалиция (FG LP CnP CnT NLP) Джеймс Эверетт