Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Хоуп Ходжсонның 1912 жылғы романы "Түнгі Ел" – ағылшын жазушысы Уильям Хоуп Ходжсонның қорқыныш және фантастика жанрындағы романы, алғаш рет 1912 жылы жарық көрген. Фантастиканың "өлі Жер" қосалқы жанрына жатады. Ходжсон осы романның "X арманы" (1912) деген қысқа нұсқасын да жариялаған.
1912 novel by William Hope Hodgson
The Night Land is a horror/fantasy novel by English writer William Hope Hodgson, first published in 1912. As a work of fantasy it belongs to the Dying Earth subgenre. Hodgson also published a much shorter version of the novel, entitled The Dream of X (1912).
Жариялану тарихы
"Түнгі ел" кітабы Ballantine Books басылымымен қалта кітап түрінде қайта жарық көрді, ол 1972 жылдың шілдесінде "Ballantine Adult Fantasy" сериясының 49-шы және 50-ші томдары ретінде екі бөлімге бөлініп жарияланды. Х.П. Лавкрафттың "Әдебиеттегі үркіткіш құбылыстар" атты мақаласында бұл роман "ешқашан жазылмаған ең күшті қорқынышты ойлардың бірі" деп сипатталған. Кларк Эштон Смит осы кітап туралы былай деп жазды:
The Night Land was revived in paperback by Ballantine Books, which republished the work in two parts as the 49th and 50th volumes of its Ballantine Adult Fantasy series in July 1972. H. P. Lovecraft's essay "Supernatural Horror in Literature" describes the novel as "one of the most potent pieces of macabre imagination ever written". Clark Ashton Smith wrote of it:
Кітап жазылған кезде жұлдыздарға қуат беретін энергия көзі белгісіз болған: Лорд Кельвин энергияның Күнді құраған газ бұлтының гравитациялық құлауынан туатынын болжап, осы механизмнің Күнге небары ондаған миллион жыл өмір беретінін есептеген. Осы пікірден бастап, Ходжсон миллиондаған жылдар өткен соң Күннің қараңғырып қалған уақытын суреттейтін роман жазды.
When the book was written, the nature of the energy source that powers stars was not known: Lord Kelvin had published calculations based on the hypothesis that the energy came from the gravitational collapse of the gas cloud that had formed the sun and found that this mechanism gave the Sun a lifetime of only a few tens of million of years. Starting from this premise, Hodgson wrote a novel describing a time, millions of years in the future, when the Sun has gone dark.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Кітаптың басында 17 ғасырдағы бір мырза, сүйіктісі Леди Мирдаттың өліміне қайғырып, алыстағы болашақ туралы аян алады, онда олардың жандары қайта қосылады, және ол сол кездегі әлемді болашақ нұсқасының көзімен көреді. Қолданылған тіл мен стиль 17 ғасырға ұқсас, бірақ прозаның ешқандай нақты кезеңге тән ерекшеліктері жоқ, мысалы, диалогтың немесе жеке есімдердің толыққанды болмауы. Ян Белл Джон Милтонның «Жоғалған жұмақ» (1667) эпостық поэмасы Ходжсонның романына ішінара шабыттандырған болуы мүмкін деп болжайды, әсіресе екі туындыны да сипаттайтын қараңғы, зор құлпынайлы тозақтық көріністерді және ірі құрылымдарды (Милтонның Пандемониум ғибадатханасы және «Түнгі елдегі» Соңғы бекініс) ескере отырып. 17 ғасырғы аястың маңызы болашаққа назар аударғандықтан, азаяды. Күн сөнгеліп, Жерді тек вулканизмнің қалдықтары ғана жарықтандырады. Адамзаттың соңғы бірнеше миллионы Соңғы бекіністе жиналған – биіктігі шамамен сегіз миль болатын алып металл пирамида, ол сырттан белгісіз күштер мен Иелердің шабуылына ұшырап тұр. Бұл күштер «әуе тығыны» деп аталатын қалқанмен тоқтатылады, ол «Жер ағыны» деп аталатын жер асты энергиясының көзінен қуат алады. Мыңдаған жылдар бойы пирамиданың жанындағы қараңғыда Күзетшілер деп аталатын алып тірі жандар күтіп тұр. Олар, Доңғалақтың күші әлсіреп, тоқтаған сәт күтуде. Қараңғыда басқа тіршілік иелері де көрінді, олардың кейбіреулерінің шығу тегі белгісіз, ал басқалары бұрын адам болған болуы мүмкін. Ходжсон «Абхуман» терминін бөтен түрлермен араласып немесе өзгерген ортаға бейімделген адамдардан пайда болған, ақылды жандардың бірнеше түрін атау үшін қолданады, ал Соңғы бекіністегілер оларды бұзылған немесе жамандалған деп санайды. Шеңбердің қорғанысын тастау – дерлік нақ өлімге, немесе одан да жаман, жанның жойылуына әкеледі. Баяндаушы ұмытылған Кіші бекіністің тұрғынымен сана байланысын орнатады. Біріншіден, бір экспедиция Жер ағыны таусылған Кіші бекіністің тұрғындарына көмек көрсету үшін аттанады, бірақ апатқа ұшырайды. Содан кейін баяндаушы өзінің бұрынғы махаббатының жаңа өмірге келгені екенін біліп, оны іздеу үшін жалғыз қараңғылыққа шығады. Оқиғаның соңында баястың бастапқы оқиғасына оралу орнына, ерлі-зайыптылардың үйге оралуымен және баяндаушының ең құрметті батырлар қатарына қосылуымен аяқталады.
The beginning of the book establishes the framework in which a 17th century gentleman, mourning the death of his beloved, Lady Mirdath, is given a vision of a far distant future where their souls will be re united, and sees the world of that time through the eyes of a future incarnation. The language and style used are intended to resemble those of the 17th century, though the prose has features characteristic of no particular period, such as an almost complete lack of dialogue or proper names. Ian Bell has suggested that John Milton's epic poem Paradise Lost (1667) was probably a partial inspiration for Hodgson's novel, especially in view of the hellish visions of sombre intensity that mark both works, and the use of massive structures (the Temple of Pandemonium in Milton and the Last Redoubt in The Night Land). The 17th century framing becomes inconsequential as the story focuses on the future. The Sun has gone out and the Earth is lit only by the glow of residual vulcanism. The last few millions of the human race are gathered together in the Last Redoubt, a gigantic metal pyramid, nearly eight miles high, which is under siege from unknown forces and Powers outside in the dark. These are held back by a shield known as the "air clog", powered from a subterranean energy source called the "Earth Current". For thousands of years vast living shapes known as the Watchers have waited in the darkness near the pyramid. It is thought that they are waiting for the inevitable time when the Circle's power finally weakens and dies. Other living things have been seen in the darkness, some of unknown origins, and others that may once have been human. Hodgson uses the term "Abhuman" to name several different species of intelligent beings evolved from humans who interbred with alien species or adapted to changed environmental conditions, and are seen as decayed or maligned by those living inside the Last Redoubt. To leave the protection of the Circle means almost certain death, or, worse, destruction of the soul. The narrator establishes mind contact with an inhabitant of a forgotten Lesser Redoubt. First, one expedition sets off to succour the inhabitants of the Lesser Redoubt, whose own Earth Current has been exhausted, only to meet with disaster. After that the narrator sets off alone into the darkness to find the girl he has made contact with, knowing now that she is the reincarnation of his past love. At the conclusion of the adventure the narrative does not return to the framework story, but ends with the homecoming of the couple and the narrator's inauguration into the ranks of their most honoured heroes.
Х-тің арманы
Романның қысқартылған нұсқасы алғаш рет 1912 жылы Америка Құрама Штаттарында "Poems and a Dream of X" (Нью-Йорк: R. H. Paget, 1912) атты кітапша түрінде, өте шектеулі таралыммен жарияланды. Осы басылымда 200 000 сөзден тұратын роман авторлық құқықты тіркеу мақсатымен 20 000 сөзден тұратын повестьке дейін қысқартылды; сонымен қатар "Көтеріліс" атты повесть, "Прентистің бүліктері" әңгімесінің қысқартылған нұсқасы, және Ходжсонның он үш өлеңі де кірді, бұл өлеңдер кейіннен оның өлімінен кейін жарық көрген өзге поэзия жинақтарына енгізілді. Қысқартылған нұсқа 1977 жылы шектеулі таралыммен қайта басылды, Сэм Московицтің кіріспесімен және Стивен Фабианның түсті иллюстрацияларымен, "Х арманы" (Вест Кингстон, Р.И.: Дональд М. Грант, 1977) деген атаумен.
The abridged version of the novel was first published in the United States in 1912 in chapbook form as Poems and a Dream of X (New York: R. H. Paget, 1912), in an extremely limited print run. In this edition, the 200,000 word novel was condensed to a 20,000 word novelette, originally for the purpose of establishing copyright; also included was a novelette entitled Mutiny, an abridged version of the story "'Prentices' Mutiny", and thirteen of Hodgson's poems, which were later included in his other posthumously published books of poetry. The abridgement by itself was republished in a limited edition in 1977, with an introduction by Sam Moskowitz and color illustrations by Stephen Fabian, under the title The Dream of X (West Kingston, R. I.: Donald M. Grant, 1977).
Пастиш, құрмет көрсетулер және жалғаулар
Грег Бердің Уильям Хоуп Ходжсонға арналған "Барлық рухтардың жолы" атты әңгімесі, Беердің бірнеше романдарының, оның ішінде 1985 жылғы "Эоннан" басталатын, жасанды кеңістік-уақыт құрылымы – Жолға негізделген. Бұл романдардағы қайта оралатын кейіпкер Сер Ольмиге, қатты қате кеткен экспериментті зерттеу міндеті тапсырылады. Эксперимент жасаушылар таза тәртіптің әлеміне қақпа ашуға тырысты, ал аман қалғандар түнгі жерді еске түсіретін хаостық күйге айналған Жолдың бір бөлігінде тұтқындалып қалды. Грег Бердің тағы бір туындысы, 2008 жылғы "Уақыт соңындағы қала", "Түнгі жермен" сюжеттік элементтерін бөліседі және Соңғы Безектің нақты айтылуымен Уильям Хоуп Ходжсонның өзіне сюжет желісінде эпизодтық рөл береді. Уильям Хоуп Ходжсонның "Түнгі жерлер: мәңгілік махаббат" (2003) және "Уильям Хоуп Ходжсонның түнгі жерлері: құлаудың қорқыныштары" (2007) атты әңгімелер жинақтарында "Түнгі жер" мен "Шекарадағы үй" әлемдерін біріктіретін әңгімелер бар. Үшінші жинақ ("Қараңғылық күндері" деп аталатын) 2008 жылы әлі дамып жатқан. Бірінші жинақ 2004 жылы Британдық Фантазия Қоғамының "Ең үздік антология" номинациясы бойынша Британдық Фантазия сыйлығына ұсынылды. Джеймс Стоддардтың 2011 жылғы "Түнгі жер, қайта айтылған оқиға" романы – "Түнгі жердің" қайта баяндалуы, түпнұсқаның көне тілін оқуға құштар болмайтын қазіргі оқырмандарға арналған. "Түнгі жердің" оқиғасын сақтай отырып, ол басты кейіпкердің атын атау, қысқа эпизодтар қосу және диалогтарды пайдалану арқылы түпнұсқадан ерекшеленеді (ал түпнұсқада диалог болған жоқ). Стоддардтың қайта жазуының екінші тарауының алғашқы нұсқасы Уильям Хоуп Ходжсонның "Түнгі жерлер: мәңгілік махаббат" жинағында жарияланған. Джон К. Райттың 2014 жылғы "Түнгі жерде оянған" кітабы – Касталия Хаус баспасынан шыққан, "Түнгі жер" әлемінде өтетін жаңа әңгімелер жинағы. Көптеген фанфиктер (сондай-ақ фан-арт және музыка) Ұлыбританиядағы "Түнгі жер" веб-сайтында жиналған.
Greg Bear's short story "The Way of All Ghosts", dedicated to William Hope Hodgson, is set in the Way, the artificial space time structure featured in several of Bear's novels, beginning with Eon (1985). A recurring character from these novels, Ser Olmy, is given a mission to investigate an experiment which had gone horribly wrong. The experimenters had attempted to open a gate into a universe of pure order, and the survivors find themselves trapped in a region of the Way that has transformed to a chaotic state resembling the Night Land. Another work of Greg Bear's, City at the End of Time (2008), shares a number of plot elements with The Night Land and contains a specific reference to the Last Redoubt, giving William Hope Hodgson himself a cameo role in the story line. The short fiction collections William Hope Hodgson's Night Lands: Eternal Love (2003) and William Hope Hodgson's Night Lands: Nightmares of the Fall (2007) contain short stories set in a universe combining The Night Land with The House on the Borderland. A third collection (to be titled The Days of Darkening) was still in progress as of 2008. The first collection was nominated for a British Fantasy Award for Best Anthology by the British Fantasy Society in 2004. James Stoddard's novel, The Night Land, A Story Retold (2011) is a retelling of The Night Land, intended for modern readers who may be unwilling to read the archaic language of the original. While retaining the story of The Night Land, it departs from the original by naming the main character, adding brief scenes, and using dialogue (the original version had none). An early draft of the second chapter of Stoddard's rewrite appears in William Hope Hodgson's Night Lands: Eternal Love. Awake in the Night Land (2014) is a new collection of stories set in the world of Night Land written by John C. Wright, published by Castalia House. A copious amount of fan fiction (as well as fan art and music) has also been collected on a Night Land website based in the UK.