Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын әншісі және актері (1928–1999)
English singer and actor (1928–1999)
Фрэнки Воган (шын аты Фрэнк Фруим Абельсон; 3 ақпан 1928 – 17 қыркүйек 1999) – өмірінде 80-нен астам оңай тыңдалатын және дәстүрлі поп-синглдерді жазған ағылшын әншісі және актері. Ол "Айшығыс мырзасы" деп танымал болды, себебі оның "Маған айшығын бер, маған қызды бер" әні оның визиттік карточкасына айналды. Ол дизайн конкурсында жүлде алғаннан кейін Лондонға кетті, онда радиодағы таланттар шоуында екінші орын иеленді. Бұл оны түрлі эстрадалық шараларға шақыруға мүмкіндік берді және ол бірнеше рет көрнекті әйел актер Етти Кингпен бірге сахнада болды. Оның кеңесі Воганның стилін өзгертті және осы өзгеріс оның мансабының соңына дейін сақталды. Ол әдемі киінетін адам ретінде танылды, цилиндр, галстук-бабочка, фрақ және таяқ тағу арқылы өзін көрсететін. 1950 жылы ол "His Master's Voice" лейблінде алғашқы жазбаларын жасады, бірақ олар аса танымал болған жоқ. 1952 жылдың тамызында ол шамамен бір жылға Nat Temple би тобына қосылды, бірақ 1953 жылы жазған жаңа жазбаларының танымалдылығы оны эстрадаға қайта оралды. Ол Philips лейбліне ауысты және 1955 жылы өзінің ең танымал әнін – "Маған айшығын бер, маған қызды бер" жазды. Сол жылы ол "Жылдың шоу-бизнес тұлғасы" деп танылды. Бұл кезде бұрынғы журналист және театр агенті Пол Кейв басқаратын Воган Мэрилин Монромен бірге "Let's Make Love" (1960) фильмін түсіру үшін АҚШ-қа барып, бірнеше фильмде актерлік жұмыс істеді. Бірақ оның жазбалары АҚШ-та хит-парадқа енген жоқ, тек 1958 жылдың тамызында Billboard Hot 100 тізімінде 100-орынға ие болған "Judy" әнінен басқа. 1961 жылы Воган Лондонның Ковентри-стриттегі Уэльс принці театрында өткен Корольдік эстрадалық кеште өнер көрсетті. Сол желтоқсанда Воган Бёрт Бачарак пен Боб Хиллард жазған "Tower of Strength" әнімен Ұлыбританияда тағы да бірінші орынды иеленді. Бит музыкасының өркендеуі Воганның мансабын тоқыратып, ол 1967 жылы "There Must Be a Way" әнімен Топ-10-ға қайта оралды. 1985 жылы Воган Лондонның Drury Lane театрында "42-ші көше" пьесасында ойнады. Ол сондай-ақ 1957 жылы Ұлыбританияның Variety Club сыйлығын "Жылдың шоу-бизнес тұлғасы" номинациясы бойынша жеңіп алды.
Frankie Vaughan (born Frank Fruim Abelson; 3 February 1928 – 17 September 1999) was an English singer and actor who recorded more than 80 easy listening and traditional pop singles in his lifetime. He was known as "Mr. Moonlight" after his signature song "Give Me the Moonlight, Give Me the Girl". When he won a prize in a design contest, he left for London, where he won second prize on a radio talent show. This led to further bookings on the variety circuit and he appeared with the veteran male impersonator Hetty King on several occasions. Her guidance helped change Vaughan's style for the rest of his career. He became known as a fancy dresser, wearing top hat, bow tie, tails, and cane. He made his first records in 1950 for His Master's Voice but they were not popular. In August 1952 he joined the dance band of Nat Temple for a year or so, but the popularity of further recordings he made in 1953 encouraged him to return to the variety stage. He switched to the Philips label and in 1955, he recorded what was to become his trademark song, "Give Me the Moonlight, Give Me the Girl". The same year he was voted 'Showbusiness Personality of the Year'. Managed at this time by former journalist and theatrical agent Paul Cave, Vaughan stayed in the United States for a time to make a film with Marilyn Monroe, Let's Make Love (1960), and was an actor in several other films, but his recordings were never chart hits in the US, with the exception of "Judy", which reached No.100 on the Billboard Hot 100 in August 1958. In 1961, Vaughan was on the bill at the Royal Variety Performance at the Prince of Wales Theatre, Coventry Street, London. That December, Vaughan hit No. 1 in the UK again, with "Tower of Strength", written by Burt Bacharach and Bob Hilliard. The rise of beat music eclipsed Vaughan's chart career before he returned to the Top 10 in 1967 with "There Must Be a Way". In 1985, Vaughan starred in a stage version of 42nd Street at Drury Lane in London, He also received the Variety Club of Great Britain Award for "Showbusiness Personality of the Year" in 1957.
Өлім
Вон 71 жасында Хай-Уайкомбтегі үйінде жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Оның әйелі Стелла 2000 жылы Ливерпуль Джон Мурс университетіне оның өмірі бойы жинаған ноталар мен партитураларын, соның ішінде архивтік материалдарды сыйға берді.
Vaughan died from heart failure at his home in High Wycombe aged 71. His wife Stella donated archival materials, including scores and sheet music he had collected throughout his career to Liverpool John Moores University in 2000.