Кіріспе

Үндістан армиясының жаяу әскер полкі

3-ші Горкха атқыштар полкі, немесе Үшінші Горкха атқыштар полкі, 3 ГР деп қысқартылады. Бұл Үндістан армиясының жаяу әскер полкі. Ол бастапқыда 1815 жылы құрылған Британдық Үндістан армиясының Горкха полкі болды. Бұл полк негізінен магар және гурунг тайпаларынан сарбаздарды қабылдайды. Олар 1857 жылғы Дели қоршауынан бастап Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарға дейінгі көптеген шайқастар мен соғыстарға қатысты. 1947 жылы Үндістанның бөлінуі кезінде Үндістан, Непал және Ұлыбритания арасында қол қойылған үшжақты келісімге сәйкес, полк Үндістан армиясына өткен алты Горкха полкінің бірі болды. Тәуелсіздікке дейін полк 3-ші Королева Александраның өз Горкха атқыштар полкі деп аталды. 1950 жылы полк атауы 3-ші Горкха атқыштар полкі деп өзгертілді. 1947 жылдан бері полк көптеген қақтығыстарға қатысты, соның ішінде 1947 және 1971 жылдары Пәкістанға қарсы соғыстарға қатысты.

1885 жылға дейінгі қалыптасуы

Полк 1815 жылғы 24 сәуірде сер Роберт Колкхун Гуркха соғысы кезінде Кемаун батальоны ретінде құрылды. Бұл батальон гурхалар ғана емес, сонымен қатар Кумаон және Гархвал аймақтарынан келген әскерлерден тұрды. Полк Колкхун тайпасының тартанын қабылдады. Полк негізінен Непалмен шекараны күзетуге қолданылды, және 1857 жылы Үндістан көтерілісі басталарға дейін көптеген ондаған жылдар бойы осы міндетті атқарды. Батальон оны басуға белсенді түрде қатысты. 1857 жылғы наурыздан қыркүйекке дейін жалғасқан Дели қамалы кезінде полк, полковник Колин Кэмпбеллдің үшінші колоннасының құрамында, Кашмир қақпасын басып алуға қатысып, «Дели 1857» шайқас құрметіне ие болды. Көтеріліс 1858 жылдың шілдесіне дейін тоқтатылды. Бенгал армиясының құрамына енгізілген полк, 1861 жылы қысқа мерзімге 18-ші Бенгал тума әскері деп аталды, ал кейіннен 3-ші Гуркха (Кумаон) полкі атауын алды. Полк атауы өзгергеннен кейін көп ұзамай Бутанға экспедиция жасады. 1878 жылы Екінші Ауған соғысы басталды, және полк Қандаһар далалық күшінің 2-ші жаяу әскер бригадасының құрамында Қандаһарды басып алу жорығына қатысты. Далалық күштер 1879 жылғы 8 қаңтарда қаланы сәтті басып алды, ал жол барысында көп қиындықтарға тап болды. Келесі жылы Кандаһар күштері Ауғанстан астанасы Кабулға қарай жорыққа шықты, генерал-майор Робертстің күштерімен бірігіп, елдегі жағдайды бекітуді көздеді. Сапар барысында, Ғазири маңында, 1880 жылғы 19 сәуірде Ахмад Келде ауған тайпаларының ірі күштері шабуыл жасады. Одан кейін болған шайқас өте қарқынды болды, және далалық күштердің жағдайы теңгерімде болды, бірақ 3-ші Гуркха пішіктік алаң құрып, ауған күштерін сәтті кері шегіндірді.

18851914 жыл

Полк 1885 жылы басталған Үшінші Бірма соғысына қатысып, келесі жылы Бірінші бригаданың құрамында операцияларын аяқтады. 1887 жылы толығымен Гархвалилерден тұратын 2-ші батальон құрылды, бірақ 1890 жылы полктен бөлініп, Бенгал жеңіл жаяу әскерінің 39-шы (Гархвал) полкіне айналды. Сол жылы 3-ші Гурка полкі үшін жаңа 2-ші батальон құрылды және 1891 жылы полк мылтықбанды полк деп белгіленді, содан бері 3-ші Гурка (Мылтықбанды) полкі аталады. Лос шайқасы батальонның Батыс майданындағы соңғы шайқасы болды. 1915 жылдың желтоқсанында бригада дербес бөлім болғаннан кейін, батальон 7-дивизиямен және Гархвал бригадасының қалған бөлігімен бірге Египетке аттанды.

Таяу Шығыс

Мысырға келгеннен кейін 2-батальон Осман империясына қарсы белсенді қызмет көрсетті және кейін Палестина науқанына қатысты. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде күш жөнінен екінші ірі науқан болды. Олар күзгі шабуылда соғысты, алғашқы шайқастарын Газа шайқасында көрді. Науқан барысында олар көптеген басқа да шайқастарға қатысты, соның ішінде 1917 жылдың қараша айында Мүғар қырқасы шайқасы мен желтоқсан айында Иерусалимді басып алуға қатысты. 1918 жылдың 19 қыркүйегінде, соғыс аяқталуға бірнеше ай қалғанда, Мегиддо шабуылы басталды және батальон Шаронды басып алуға қатысты. Науқанға қатысқандығы үшін 3-ші Гуркха полкі жеті шайқас құрметі мен "Палестина 1917–18" театрлық құрметін алды, бұл құрметтер 1920 жылдары бөлімдерге берілді. 1918 жылдың 10 сәуірінде Мысырдағы Эль-Кефрде 2-батальонның Қаранбахадур Ранасы Осман күштерімен болған шайқаста көрсеткен батылдығы үшін полктің екінші «Виктория кресі» (VC) иегері атанды және полктің соңғы VC иегері болды. Ал 1-батальон 1917 жылдан бастап Месопотамия науқанына (қазіргі Ирак) қатысып, осы науқанда тек бір шайқаста ғана құрметке ие болды. Бұл құрмет Шарқат шайқасында (1918 жылдың 28-30 қазаны) жеңіске жеткенде қол жеткізілді.

Соғыс аралық кезең

Бірінші дүниежүзілік соғыс 1918 жылдың 11 қарашасында қол қойылған келісіммен аяқталды, бірақ бұл полкке демалыс бермеді. Ол 1919 жылы Үшінші Ауған соғысына қатысты және соғыс аралық жылдардың көп бөлігін Солтүстік-Батыс шекарасында және Бирмада өткізді. Соғыстан кейінгі азайтулар полкті соғысқа дейінгі штатына дейін қысқартуға алып келді. 3-ші батальон 1920 жылы таратылды, ал жаңылыс құрылған 4-ші батальон 1922 жылы таратылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Полк Екінші дүниежүзілік соғысқа белсенді қатысты және Бірінші дүниежүзілік соғыста болғандай, полк өз міндеттемелерін орындау үшін кеңейтілді. 1940 жылы 3-ші батальон қайта құрылды, ал 1941 жылы 4-ші батальон құрылды. Соғыс барысында полк Солтүстік Африка, Италия және Бірма сияқты бірнеше майданда шайқасты. Солтүстік Африка жорығында 2-ші батальон Тобрукта шайқасты, онда олар шайқастың қызу шағында күштер ретінде жіберілді және дереу қиын жағдайға түсіп, немістердің шабуылына ішінара ұшырады, нәтижесінде шамамен екі жүз сарбаз тұтқынға түсті, бірақ олардың көпшілігі кейін қашып құтыла алды.

Тәуелсіздік алғаннан кейін

1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін, полк Ұлыбритания, Үндістан және Непал арасындағы үшжақты келісімнің аясында Үндістан армиясына бөлінген алты (барлығы 10-нан) Гурха полктерінің бірі болды. Полк 1950 жылға дейін өз атауын сақтап келді, содан кейін Үндістан Республика болып жарияланды және полк 3-ші Горкха атқыштары болып өзгертілді. Ол қазірге дейін бар және бес батальоннан тұрады. Полк 1948 жылғы соғыста "Пир Канти" және 1971 жылғы соғыста "Шинго" шайқасының құрметті атағын жеңіп алды. 1/3 ГР 1971 жылғы Үнді-Пәкістан соғысында тәуелсіздік алғаннан кейінгі кезеңде амфибиялық операцияларды жүргізген алғашқы батальон атанды. 1956 жылы Нагаландта қаза болған 1/3 ГР полкінің командирі полковник Дж.Р. Читнис өлгеннен кейін "Ашока Чакра" орденімен – бейбіт уақыттағы батылдық үшін Үндістандағы ең жоғары наградасымен марапатталды. 1997 жылдың 3 желтоқсанында Лондонда Гуркалардың құрметіне ескерткіш ашылды. Ескерткіште 3-ші Гуркха полкінің бұрынғы офицері сэр Ральф Тернердің сөздері жазылған: "Батырлардың ең батылы, жомарттардың ең жомарт, сіздей адал дос елде болған емес".

Бірқалыпты киімдер

Кемаун батальоны ретінде алғашқы жылдары полк ақ (1828 жылдан кейін қара) жиекті жасыл түсті форма киген. 1861 жылдан бастап 3-ші Гуркхалар ретінде, қара манжеттері бар жасыл түсті форма, барлық Гуркха полктеріне ортақ дөңгелек піксіз Килмарнок шапкесімен бірге киюге бекітілді. Гуркха атқыштар полктеріндегідей, қара металл түймелер мен белгілер 3-ші ГР формасының айрықша белгісі болып сақталды. 1878 жылдан бастап хаки матасы жауынгерлік міндеттерде және ыстық ауа-райында киілді. 3-ші ГР 1900 жылы шорт киюге көшті, сонымен бірге кең қырлы "Кашмир" шапқасы да кеңінен қолданысқа енді. Шапқаның жиегі көк түсті "пугри" (кең хаки лентасы) полктің ерекшелігі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін тарихи қара-жасыл түсті кию тоқтатылды, бірақ офицерлердің формасының бір бөлігі ретінде және басқа да шектеулі жағдайларда Килмарнок шапкесі қазіргі заманға дейін сақталды.