Кіріспе

Grandes Jorasses (4,208 м; 13,806 фут) – Монблан массивінде орналасқан тау, Францияның Жоғарғы Савойясы мен Италияның Аоста аңғары шекарасында. Таудың ең биік шыңына (Пойнт-Уокер) алғаш рет 1868 жылдың 30 маусымында Хорас Уокер, Melchior Anderegg, Иоганн Джаун және Джулиен Гранж жетекшіліктерімен көтерілді. Таудың екінші ең биік шыңына (Pointe Whymper, 4,184 м; 13,727 фут) алғаш рет 1865 жылдың 24 маусымында Эдвард Уимпер, Кристиан Алмер, Мишель Кроз және Франц Бинер көтерілді, бұл қазіргі кездегі басты бағытқа айналған және 1868 жылы Уокер тобы да осы жолмен шықты.

Солтүстік бет

Таудың француз жағында орналасқан солтүстік беті Альп тауларының үш үлкен солтүстік беттерінің бірі болып табылады, Эйгер мен Маттерхорнның солтүстік беттерімен бірге (олар "Трилогия" деп аталады). Альп тауларының ең танымал қабырғаларының бірі, ол Лесшо мұздығынан 1200 м биіктікте, бастапқыдан соңына дейін 1 км-ге созылады. Беткейдегі классикалық бағыт – Уолкер шұбаты (Cassin / Esposito / Tizzoni, 1938, TD+/ED1, IV, 5c/6a, A1, 1200 м), ол тікелей Пойнт Уолкер шыңына жетелейді. Таудың тағы бір маңызды тірегі – Кроз шұбаты, ол Пуайнт-Кроз шыңына апарады. Элисон Харгривс Альп тауларының ең қиын алты солтүстік беткейіне жалғыз өрмелеп шығу кезінде осы бағытты Уолкер шұбатына қарағанда артық көрді. Рейнхольд Месснердің сөзіне сәйкес, ол Питер Хабеллермен бірге Эверест тауына Грандес-Жорасста көтерілуге шешім қабылдады, онда Питер "бишідей түсіп келді".

Оңтүстік бет

Таудың итальяндық жағында оңтүстік бетке итальяндық Вал-Ферреттегі Планпинсьеу шағын ауылының үстінде орналасқан Боккалатте кабинасынан қол жеткізуге болады, ал Вал-Феррет Курмайр муниципалитетіне қарасты.

Жоғарғы шың

Құс қоңырлары жотасынан басталатын саммит жотасы Уокер төбесін басқа төбелермен байланыстырып, содан кейін Бивуак Е. Канцио паналағы орналасқан Гранд Жорасс жотасына түседі. Бұл жота Франция мен Италияның шекарасын құрайды, оның көп бөлігі 4000 метрден жоғары орналасқан.