Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Whiteprint диазохимиялық процесс арқылы жасалған құжат көшірмесін сипаттайды. Бұл әдіс сондай-ақ "көк сызық" процесі деп аталады, себебі нәтижесі ақ фонға көк түсті сызықтар болып шығады. Бұл түпнұсқаның мөлшерін дәл көшіретін, бірақ жарты тон немесе түстерді жасай алмайтын тікелей басу процесі. Қолданылатын химиялық заттардың жарыққа сезімталдығы 1890 жылдары белгілі болған, және сол кезде осыған ұқсас бірнеше басу процестері патенттелген. Whiteprint архитектуралық және инженерлік суреттерді көшіру үшін жобалау процесін ығыстырды, себебі бұл процесс оңайырақ және аз уытты химиялық заттарды қолданады. Көк сызықпен жасалған көшірме тұрақты емес және бірнеше апта немесе ай бойы жарыққа ұшыраса, солғып кетеді, бірақ бірнеше айға дейін сақталатын сурет көшірмесі көптеген мақсаттар үшін жеткілікті.
Whiteprint describes a document reproduction produced by using the diazo chemical process. It is also known as the blue line process since the result is blue lines on a white background. It is a contact printing process that accurately reproduces the original in size, but cannot reproduce continuous tones or colors. The light sensitivity of the chemicals used was known in the 1890s and several related printing processes were patented at that time. Whiteprinting replaced the blueprint process for reproducing architectural and engineering drawings because the process was simpler and involved fewer toxic chemicals. A blue line print is not permanent and will fade if exposed to light for weeks or months, but a drawing print that lasts only a few months is sufficient for many purposes.
Өшіп бара жатқан бедерлер
Диазо-көк түсті сызықты басып шығарудың ерекшелігі – күн сәулесінің немесе кеңседегі әдеттегі люминесцентті шамдардың ультракүлгін сәулесіне ұдайы тозуынан көк түсті сызықты көшірмелер бірнеше айдың ішінде (ішкі жағдайда) немесе бірнеше күннің ішінде (сыртта) солғып, оқылмайтын болып қалады. Осы себепті, мұндай жобаларда көк сызықтарды пайдаланғанда, түпнұсқа құжаттарды әрбір бірнеше ай сайын қайта басып шығару қажет. Сондықтан инженерлік жұмыс көшірмелері ретінде қолданылатын көк сызықты сызбаларды пайдаланбаған кезде, оларды қараңғы жазық файлдарда сақтау арқылы қорғау қажет. Көк түсті инженерлік сызбаларды қабырғаға ұзақ уақытқа ілуге жиі қолданылатын жарықтандыру, олардың тез солғуын баяулатуға көмектеседі. Дұрыс тозбаған көк сызықтардың солғу жылдамдығы жоғарырақ, себебі аммиак фазасындағы химиялық реакция толық аяқталғанша жалғаса береді. Алайда, дұрыс тозған көк сызықтарды да сыртқы факторларға ұшыратуға болмайды, ал жазық файлдарда немесе салқын, құрғақ бөлмеде ілінген көк сызықтар көбінесе өздерінің көп бөлігін сақтайды және оларды әртүрлі мақсаттар үшін цифрлық форматқа сканерлеуге болады.
A quirk of diazo blueline prints is that with continued exposure to ultraviolet light, either from natural sunlight or from typical office fluorescent lighting, a blueline copy can fade over months (indoors) or just days (outdoors), becoming illegible. This fading process thus requires reduplication of the original documents every few months in a typical office for any project using bluelines. Hence, blueline drawings that are used as engineering working copy prints have to be protected when not in use by storing them in flat files in the dark. Incandescent lighting was often used in areas where blueline engineering prints needed to be posted on a wall for long periods to hinder rapid fading. Improperly exposed bluelines are more likely to fade at an increased rate since the chemical reaction in the ammonia phase continues until the process is completed. But also properly exposed bluelines should not be exposed to the elements, and bluelines kept in flat files or hanging on racks in a cool, dry room often retain the majority of their lines and can be subsequently scanned into a digital format for various purposes.
Технологияның жойылуы
Блюлайнды басып шығару процесі 2000-шы жылдардың басында архитектура және инженерлік саласында кеңінен қолданудан тоқтатылды. Бұған компьютерлік жүйеде дайындау және басып шығару технологияларының дамуы, машинамен басып шығарудың жылдамдығы, сондай-ақ Ricoh және Xerox сияқты компаниялардың үлкен форматты ксерографиялық машиналары мен принтерлерінің енгізілуі себеп болды. Блюлайн өндірісіне қажетті материалдар мен жабдықтардың қымбаттығы, басылған суреттердің күн сәулесінде солғындауы және оны алмастыру үшін иіссіз аммиак химиялық қосылысын қолдану қажеттігі оның орнын ауыстыру процесін жеделдетті.
The blueline print process was largely abandoned within the architectural/engineering community around the early 2000s. Contributing factors were the development of computer aided drafting and printing, the speed of machine printing, and the introduction of larger xerographic machines or large format printers from companies like Ricoh and Xerox. The cost of blueline production materials and equipment, the fact that the prints themselves faded in sunlight, and the need to use the pungent chemical ammonia as a developer sped up its replacement.