Кіріспе

Мысық тұқымы

Бурмилла (Бурм және Чинчилла сөздерінің қосындысы) – 1981 жылы Ұлыбританияда пайда болған үй мысығының тұқымы. Ол Чинчилла перс мысығы мен Бирма мысығының буданы. Кейбір мысық тіркелімдерінде бұл тұқым Азия тобына жатады және кейде Азиялық көлеңке деп аталады. 1984 жылы стандарттар жасалды, ал тұқым 1990 жылдары Ұлыбританияда чемпиондық мәртебе алды.

Шығу тегі

Бурмилла Ұлыбританиядағы Миранда фон Кирхбергтің мысықтағысында кездейсоқ дүниеге келді. Екі мысық, жас қытай персиялық мысық, аталған Жамари Санквист және лилак түсті бірма мысығы, Bambino Lilac Fabergé, әрқайсысы бөлек бөлмеде серік күтіп отырды. Бір түні тазалаушы есікті ашық қалдырды. Екі мысық қосылып, 1981 жылы төрт мысық туды, соның нәтижесінде жаңа тұқым пайда болды.

Тану

GCCF (Мысықтар кеңесінің басқарушы органы) -де Бурмилла Азия тобының бір бөлігі саналады, сондай-ақ CFA да. 2011 жылдың соңына қарай FIFe-де алтын түстес және ұшы алтынмен жабылған Бурмиллалар да мойындалды. ACF да алтын түстес және ұшы алтынмен жабылған түрлерін мойындайды. Сондықтан, көптеген австралиялық Тиффанилер үштен астам бөлігі шиншилла перс мысығынан тұрады және ескі шиншилла перс мысығының сыртқы түрі мен мінез-қалпын сақтайды. Қорытындылай айтқанда, Австралиялық Тиффани және Ұлыбританиядан шыққан Тиффани екеуі де шиншилла перс мысықтары мен бірма мысықтарын будандастыру арқылы шығарылған, бірақ Австралиялық нұсқасында шиншилла перс мысығының үлесі жоғары. Осыған байланысты, Австралиялық Тиффаниде тек күміс және алтынмен ұшталған, көлеңкеленген түстер ғана рұқсат етіледі. Тұқымдық атаудың қолданылуы азайып барады, себебі тұқымдық атауға қатысты талаптардың нашарлығы, бірегей ерекшеліктерінің болмауы және әртүрлі генетикалық құрамы салдарынан.

Денесі

Бурмиллалар орташа мөлшерде, бұлшық еттері дамыған, әдемі денелі болады, салмағы 3–6 кг аралығында. Оларды ерекшелейтін нәрсе – жылтыр күміс түсті жүні және мұрын, ерін мен көздерінің шекарасын сызып тұратын ерекше "көзге көрінетін әрлеу".

Бас

Бас жоғарғы бөлігі жұмсақ дөңгелектенген; құлақтары арасындағы ені орташа; қас қабатында және жақ бунағында кең, қысқа, тік бұрышты үшбұрышқа қарай тарылады. Профильде мұрынның жұмсақ сынығы көрінеді. Мұрын ұшы мен иек бір сызықта болуы тиіс. Иек берік, жеткілікті тереңдікте.

Құлақ пен көз

Орташадан үлкенге дейін, негізінде кең, ұштары сәл дөңгелек. Құлақтар профиль бойынша сәл алға қарай еңкейген. Көздері үлкен; арақашықтығы жеткілікті, сәл көлбеу орналасқан; жоғарғы сызығы сәл иілген, мұрынға қарай бұрышталып келген, ал төменгі сызығы толықрақ иілген. Көз түсі жарқыраған, жасыл түстің кез келген тондылығы. Балалар мен жас ересектерде алтын немесе сары реңк болуы мүмкін.

Жамылғы

Бурмилла екі түк ұзындығымен келеді: жартылай ұзын және қысқа. Жартылай ұзын шашты бурмиллалар GCCF стандарты бойынша Тиффани деп аталады. Ең көп кездесетін (стандартты) түк – қысқа. Бұл қысқа, денеге жақын түк, сыртқы түрі бірмалықтарға ұқсас, бірақ жұмсақ, икемді сезім береді. Астыңғы қабатының арқасында, түк жұмсақ және жібектей болады. Шыңғыл персіден мұра болған рецессивті ұзын түкті ген ұзын шашты бурмилла тудыруы мүмкін. Бұл мысықтардың дене пішініне сәйкес жартылай ұзын түктері, жұмсақ, жібектей сезімі және үлкен, қауырсынды құйрығы болады. Қысқа түкті ген үстемдік танытады, сондықтан мысық бір генді әр түрлі ата-анадан алған жағдайда, қысқа түкті ген жеңіп шығады. Егер екі ұзын шашты бурмилла жұптасса, ұзын шашты балалар туады, ал қысқа шашты жұптасу нәтижесі қысқа шашты ата-аналардың ұзын түкті генді тасымалдауына байланысты болады.

Түстер

Бурмилланың түк жамылғысы түрлі түстерде болады, оның ішінде қара, көк, қоңыр, шоколад және лилак. Қызыл, крем және тасбақа (калико) түрі де өсірілген, бірақ Австралиядағы CCCA оларды мойындамайды. Бурмилланың түк жамылғысының түстері бірмеңдеме немесе толық көріністе болуы мүмкін. Burmilla қазір FIFe және ACF тізілімдерінде алтын көлеңкелі және алтын ұшты болып танылады, бірақ басқа жерлерде тек күміс көлеңкелі және күміс ұшты. Бурмилланың көлеңкелілігі түстің тереңдігіне байланысты екі негізгі түк үлгісінде кездеседі: ұшты және көлеңкелі. Ұшты Бурмилланың күміс немесе алтын түсті астыңғы қабатының үстінде түстің жеңіл шаңдауы (1/8-ден 1/4-ке дейін) болады. Күміс түсті мысықтарда олар көбінесе ақшыл көрінеді. Көлеңкелі Бурмиллалардың шашының 1/4-тен 1/2-сіне дейін пигменттелген, бұл арқа, иық және аяқтардың сыртқы жағындағы түстің мантиясын құрайды. Түтін үлгісі Бурмилла емес (GCCF-те олар Азиялық түтін санатына жатады), ал кейбір тізілімдерде тек көбейту үшін тіркеуге рұқсат етіледі, бірақ көрмеге шығарылмайды. Түтіннің шаш тамырының ғана кішкентай бөлігі күміс ақ немесе алтын түсті, ал шаштың көбісі пигменттелген. Мысықтардың мұрынының былғарысы түк жамылғысының түсіне сәйкес түске боялған және түк жамылғысының көлеңкесімен шектелген. Сонымен қатар, олардың табандарының түсі түк жамылғысының түсіне сәйкес келеді: қара күміс мысықтардың табандары қара немесе қоңыр, қоңыр (сепия қаралары) – қоңыр, шоколадтықтар – қызғылт қоңыр, көк түстілер – көгілдір сұр, ал лилак түстілер – қызғылт көгершінге ұқсас.

Түстер генетикасы

Бурмилла екі тұқымнан түс диапазонын мұраға алғандықтан, бірманың барлық түстер спектрі болуы мүмкін: қара (қоңыр немесе сепия қараны қоса), көк, шоколад, лилак және барлық O гендерінің диапазоны, бірманың экспрессиясында немесе BCR (сепия түсті) және толық экспрессиясында немесе FEx (бір түсті/өзіндік түсті) түрінде. Күміс генінің мұрагерлік қасиеті түстің әртүрлі болуын білдіреді; күміс түстің қараңғылануына және салқындауына себеп болуы мүмкін. Дегенмен, Бурмилланың көлеңкелі түк жабыны болғандықтан, парсы түсіне рецессивті бірма түсінің әртүрлі нәзік реңктерін анықтау қиын болуы мүмкін.

Тендерлік

Бурмилла – иесіне қатты байланысы бар, тәуелсіз және ерке мінезді мысық, тіпті ересек болған соң да ойнақылығын сақтайды. Мінезі бойынша ол әлеуметтік, ойнақы және мейірімді, балалармен де, басқа жануарлармен де жақсы тіл табысады.