Кіріспе

Фин физиотерапевті, нацистерге қызмет еткен (1898–1960)

Эдуард Александр Феликс Керстен (30 қыркүйек 1898 – 16 сәуір 1960) – рейхсфюрер СС Генрих Гиммлердің жеке физиотерапевті болған.

Ерте өмір

Керстен Балтық немісі отбасында Ресей империясының Дорпат қаласында, қазіргі Эстонияның Тарту қаласында дүниеге келген. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол неміс армиясында соғысып, 1918 жылдың сәуір айында фин азамат соғысына араласқан неміс күштерімен бірге Финляндияға келді. Керстен біраз уақыт Suojeluskunta ұйымында қызмет етті, 1920 жылы фин азаматтығын алды, ал 1921 жылдың қыркүйегінде фин армиясында 2-дәрежелі лейтенант (vänrikki) шеніне ие болды. Әскери қызметтен кейін Керстен Хельсинкиде қалды, онда дәрігер доктор Коландерден терапияны оқыды және екі жылдан соң физиотерапия саласында сертификат алды. Одан кейін ол Берлинге кетіп, оқуын жалғастырды және ақырында атақты қытай терапевтік массажисі доктор Коның шәкірті болды, онымен бір кеште танысты. 1925 жылы Ко Керстенге: «Сен мен үйрете алатынымның бәрін үйрендің» деді. Содан кейін ол өзінің тәжірибесін Керстенге тапсырып, Тибетке кетіп қалды. Керстеннің көптеген ықпалды пациенттері болды, соның ішінде Нидерландтың ханзадасы Хендрик (1928 жылдан кейін) және Бенито Муссолинидің күйеу баласы, Италияның сыртқы істер министрі граф Чиано. Керстен Генрих Гиммлердің жеке физиотерапевті болу туралы ұсынысын қабылдады, кейін ол бас тартса, өміріне қауіп төнуі мүмкін екенін жазды. Ол өзінің білімімен Гиммлердің қатты асқазан ауыруын басып, оның сенімін жеңіп алды. Керстен осы сенімді пайдаланып, жер астындағы тұтқындарды, еңбек лагерінің тұтқындарын, гомосексуалдарды және басқаларды кешіруге және босатуға қол жеткізді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Керстен 1942 жылдың тамызында Гиммлердің Финляндияға сапарын ұйымдастыруға қатысты. Керстеннің сөзінше, сапар барысында Гиммлер барлық фин еврейлерін Гестапоға тапсыруды талап еткен. Финляндия Президенті Ристо Рити өз күнделігінде Гиммлерді «өте радикалды антисемит» деп жазды. Керстен өз кезегінде Ритиге Германиядағы еврейлердің жағдайы туралы айтты: «Еврейлер Германиядан Латвия мен Польшаға көптеп жіберілуде, онда олар қанды қырғынға ұшыратылуда» және «адам өлтіру» туралы сөйледі. Бұл Президент Ритидің еврейлердің қырғыны туралы естіген алғашқы реті болуы мүмкін. Керстен сондай-ақ ЦРУ-дың алдағысы OSS-тің Стокгольмдегі бөлімінің қызметкері Абрамс С. Хьюитке де ақпарат берді. Соғыстың соңына қарай Керстен Гиммлер мен Дүниежүзілік еврейлер конгресінің швед бөлімшесінің мүшесі Норберт Мазурды Равенсбрюк концлагерінен бірнеше шақырым жердегі Хартцвальдеде кездестірді. Нәтижесінде Гиммлер Одақтастар босатуға азық қалған күйде, нацистік концлагерлерде қалған 60 мың еврейдің өмірін сақтап қалуға келісті. 1945 жылдың желтоқсан айында Дүниежүзілік еврейлер конгресі Керстенге концлагерьдегі еврейлердің өмірін сақтап қалуға көмектескені үшін алғыс хат табыс етті.

Кейінгі өмірі

Соғыстан кейінгі мемуарларында Керстен голландиялықтардың барлығын нацистер басып алған Шығыс Еуропаға күштеп жер аударылудан құтқарып қалғанын айтады. 1950 жылы қаңтарда Голландия монархиясы оның естеліктері негізінде оған Оранж-Нассау орденін табыс етті. Швеция архиві Керстеннің Гиммлер мен граф Фолке Бернадот арасында "Ақ автобустар" атты құтқару операциясына әкелген келіссөздерде делдал болғандығын куәландырады. Осы операцияның арқасында Үшінші рейхтің соңғы күндері жүздеген норвегиялықтар мен даниялықтар өлімнен құтылды. Керстеннің Финляндия еврейлерін неміс қолынан құтқарудағы рөлі асыра сілтенген болуы мүмкін, бірақ Финляндия үкіметі Гиммлерге ықпал ету ниетімен оның қызметтерін пайдаланды. Керстеннің мемуарларында Гиммлер Гитлердің Бургундия еркін мемлекетін құруға қызығушылық танытқандығы айтылады. Бұл мемлекетке Бургундияның бұрынғы иеліктері – Артуа, Эно және Люксембург; Лотарингия, Франш-Конте және Бургундияның ескі герцогтығы; Дофин және Прованс кіруі тиіс болған. Сонымен қатар, Пикардия (Амиенді қоса) және Шампан (Реймс және Трояны қоса) да қарастырылған, ал Реймс пен Дижон астана ретінде талқыланған. Керстеннің сөзіне сүйенсек, Гиммлер оған: "Фюрер Франция Бургундияның Франция аннексиялаған барлық аумағын иелену идеясынан шаршады. Қалған Францияны басқалары алады, ол Галлия деп аталады" деген. Соғыстан кейін Керстен Батыс Германияда және Швецияда тұрды, 1953 жылы швед азаматтығын алды. Ол Германияға сапармен келген кезде 61 жасында Хамм қаласында қайтыс болды. Керстеннің соғыс мемуарлары 1947 жылы ағылшын тіліне аударылып, 1956 жылы Хью Тревор Ропердің кіріспесімен қайта басылды (Керстеннің мемуарлары, 1940–1945, Лондон 1956).

Танымал мәдениетте

Жазушы және журналист Джозеф Кессел Феликс Керстеннің өмірі туралы алғаш рет "Чудо қолдары бар адам" (1960) атты кітабында жазды. Вуди Харрелсон Джозеф Кесселдің романы негізінде Орен Моверман түсірген көркем фильмде Феликс Керстен рөлін ойнайды. Феликс Керстен Вуди Алленнің "Есеп айырысу" кітабында "Шмидттың естеліктері" деп аталатын тарауда пародияланды. Онда Германиядағы соғыс жылдарындағы бір шаштараз Адольф Гитлер және басқа да жоғары ранкті нацистік офицерлерге шаш жасаумен айналысқан кезін баяндайды. Керстен сонымен қатар Ханс Юрген Сиберберг режиссерлік еткен "Гитлер: Германиядан фильм" фильмінде де, 2014 жылы жарық көрген "Құдайлар мен шайтандар" романының басты кейіпкері ретінде де көрінеді. Керстенді актер Мартин Джарвис Невилл Уотчурсттың "Қателік" радио-спектаклінде ойнады, ол Генрих Гиммлердің денсаулығын жақсартуға жасаған жұмысына арналған. Спектакль алғаш рет 1994 жылдың ақпан айында BBC Radio 4 арнасында, содан кейін 2009 жылдың 5 қыркүйегінде BBC Radio 4 Extra арнасында көрсетілді.