Теміржол крандары: жүк көтеру, жол жөндеу, апаттық жағдайларда қолданылады. Дөңгелекті шассиде орналасқан, өзі жүретін немесе локомотивпен жылжытылатын құрылғы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теміржолда қолданылатын кран түрі
Type of crane used on a railroad
Теміржол кран (Солтүстік Америкада: теміржол кран, кран-вагон немесе құтқару машинасы; Ұлыбританияда: ақаулық кран) – теміржолда үш негізгі мақсаттың бірі үшін қолданылатын кран түрі: тауарлық станцияларда жүк тасымалы, жолдарды (PW) күтіп ұстау және апатты жағдайларда жұмыс істеу. Кранның дизайны атқарылатын жұмыстың түріне қарай өзгеше болғанымен, негізгі құрылымы барлық жағдайда бірдей: айналмалы кран корпусы фланцты дөңгелектері бар берік шассиге орнатылған. Корпус тіреуішті (Ұлыбританияда; Солтүстік Америкада: бум) және барлық көтеру және басқару механизмдерін қамтамасыз етеді; ірі крандарда оператор кабинасы көбінесе қарастырылады. Шасси локомотивпен жылжуға мүмкіндік беретін буферлік (Ұлыбританияда) және/немесе біріктіру құрылғыларымен жабдықталған, бірақ көптеген крандар өздігінен қозғалуға қабілетті, бұл жұмыс орнында шектеулі қозғалысқа мүмкіндік береді. Шасси ұзындығынан артық тіреуіші бар крандар үшін тіреуішті қорғау және кранды пойызға қосу үшін бос вагондар (сонымен қатар "тіреуіш тасымалдаушы" (Ұлыбританияда) немесе "бум вагоны" (Солтүстік Америкада) деп аталады) қарастырылады. Бос вагон әдетте ұзын, жалпақ вагон (яғни, платформа) болып келеді, ол тасымалдау үшін тіреуішті бекітуге мүмкіндік береді; арнайы жабдықтар немесе құрал-жабдықтар сақтауға арналған орындар да көбінесе жабдықталады. Бос вагонды пайдаланылмаған жүк вагонының негізінде салу – Ұлы Батыс теміржолында топтасқаннан кейін және 1930 жылдары (онда оларды "қосымша вагондар" деп атаған) сияқты, жиі кездесетін жағдай еді.
A railway crane (North America: railroad crane, crane car or wrecker; UK: breakdown crane) is a type of crane used on a railway for one of three primary purposes: freight handling in goods yards, permanent way (PW) maintenance, and accident recovery work. Although the design differs according to the type of work, the basic configuration is similar in all cases: a rotating crane body is mounted on a sturdy chassis fitted with flanged wheels. The body supports the jib (UK; North America: boom) and provides all the lifting and operating mechanisms; on larger cranes, an operator's cabin is usually provided. The chassis is fitted with buffing (UK) and/or coupling gear to allow the crane to be moved by a locomotive, although many are also self propelled to allow limited movement about a work site. For cranes with a jib that extends beyond the length of the chassis, an idler car (also known as a 'jib carrier' (UK) or 'boom car' (North America)) is provided to protect the jib and to allow the crane to be coupled within a train. The idler car is usually a long, flat wagon (i. e. a flatcar) that provides a means of securing the jib for transportation; storage areas for special equipment or supplies are usually fitted too. It was not uncommon for the idler car to be built on a withdrawn revenue earning wagon, such as on the Great Western Railway after the Grouping and in the 1930s (where they were referred to as 'match trucks').
Тауарлар сарайының крандары
Көбінесе теміржол крандарының ең кішісі саналатын, жүк ауласы крандары ірі жүк аулаларында қолданылып, жерге орнатылған жүк крандарының жұмыс істемейтін жерлерінде көтеру мүмкіндігін қамтамасыз ететін. Олар көбінесе қолмен басқаруға арналғандай кішкентай болды және өздігінен жылжу қабілеті болмады, оларды қажетті жерге жылжыту үшін маневрлік локомотивтер қолданылатын. Арзан, жолға шығатын мобильді крандар қолжетімді болғаннан кейін, олар теміржолға орнатылған крандарды ығыстырды, себебі олардың икемділігі мен жылдамдығы артық болды.
Usually the smallest of the railroad cranes, goods yard cranes were used in the larger goods yards to provide lifting capability in areas away from the ground mounted goods cranes normally provided in such yards. They were often small enough to be operated by hand, and were not normally self propelled, instead requiring the use of a shunting engine to move them into position. Once cheap road going mobile cranes were available, these superseded the rail mounted variety due to their greater flexibility and mobility.
Жөндеу крандары
Техникалық қызмет көрсету жұмыстары үшін кран түрлерінің ең көптемесі қолданылады. Мысалы, жалпы мақсаттағы крандар сигналдау жабдықтарын немесе стрелкалық бөлшектерді орнату үшін пайдаланылуы мүмкін, ал рельс төсеу үшін арнайы түрлері қолданылады.
The most varied forms of crane are used for maintenance work. General purpose cranes may be used for installing signalling equipment or pointwork, for example, while more specialised types are used for track laying.
Ақаулық крандары
Ең ірі крандар апатты жағдайларды жою жұмыстарына қолданылады, әдетте олар қызметкерлерге арналған тұрғын үйлермен және құтқару жабдықтарымен жабдықталған апаттық пойыздың құрамына кіреді. Бұл крандар рельстен шығып кеткен вагондарды қайта жолға қоюға жеткілікті, бірақ локомотивті қауіпсіз түрде қалпына келтіру үшін екі немесе одан да көп кран қажет болуы мүмкін. Солтүстік Америкадағы терминологияда "апаттық кран" көбінесе "wrecker" деп, ал оның құрамына кіретін пойыз "wreck train" деп аталады. Апатқа ұшыраған вагондарды немесе локомотивтерді жолға келтіретін экипаж мүшелері "wrecker" деп аталады.
The largest cranes are used for accident recovery work, usually forming part of a breakdown train that includes staff accommodation and recovery equipment. These are large enough to lift derailed rolling stock back onto the track, although two or more cranes may be required to safely recover a locomotive. In North American terminology, a 'breakdown crane' is often referred to as a 'wrecker' and the train of which it is a part is referred to as a 'wreck train'. The members of the crew that recovers the wrecked car(s) or locomotive(s) are referred to as 'wreckers'.
Құрылыс
Темір жол краны көбінесе қалыпты, белгілі бір орында орналасқан крандарға ұқсайды, бірақ кран тұрған платформасы – ауыр жүкті көтеретін күшейтілген жазық вагон. Кранның салмақ орталығының тікелей астында кранның 360 градусқа айналуына мүмкіндік беретін иіс нүктесі орналасқан; осылайша кран жол бойындағы орналасуына қарамастан, жумыс орнына бағытталуы мүмкін. Кран астындағы вагонның шассилерінде көбінесе жетектік моторлар болады, соның арқасында кран өздігінен жолмен қозғалып, тіпті қосымша вагонды да сүйреуі мүмкін. Ірі крандар көтеру кезінде қосымша тұрақтылықты қамтамасыз ету үшін тіреуіштермен жабдықталуы мүмкін. Төсемелер (рейкалар) көбінесе бос жүріс вагонында тасымалданады, оларды тіреуіштердің астына қойып, жол төсеміне түсетін салмақты таратуға болады. Ақаулық крандары (кейде құлау крандары немесе "үлкен ілгектер" деп те аталады) әрбір темір жол үшін рельстен шығып кеткен вагондар мен локомотивтерді қалпына келтіруге қажет болды, сондай-ақ көпірлер салуға және құрылыс алаңдарын дамытуға көмектесті.
A railroad crane generally resembles a conventional fixed location crane except that the platform the crane sits on is a heavy duty reinforced flat car. Directly underneath the center of gravity for the crane is a pivot point that allows the crane to swivel around 360°; in this way the crane can locate its boom over the worksite no matter what its location is along the track. The trucks on the car under the crane will often include traction motors so that the crane is able to move itself along the track, and possibly tow additional cars. Larger cranes may be provided with outriggers to provide additional stability when lifting. Sleepers (ties) are often carried on the idler car to put under the outriggers to spread the weight applied to the trackbed. Breakdown cranes (sometimes called wrecking cranes or 'big hooks') were necessary to every railroad to recover derailed rolling stock and locomotives, while also assisting with bridge building and yard construction.
Тарих
Темір жолдың алғашқы күндері локомотивтер мен вагондарды домкраттар мен арқандарды қолданып қолмен рельске қоюға болатын, бірақ олар үлкендеп, ауырлаған сайын бұл әдіс тиімсіз болып қалды. Осы тұста бу крандары мен кабельді лебёдка пайда болды. Шамамен 1890 жылы пайда болған крандар (теміржол терминологиясында – “Деррик”) болаттан жасалған Пуллман вагондарының өсуімен пропорционалды түрде үлғайды, ал 1910 жылға қарай бу крандары дамудың шыңына жетті (теміржолда). Осы 1910 жылғы крандардың көптеген түрлері өте пайдалы және қуатты болғандықтан, 1980-жылдарға дейін пайдалануда болды. Жылдам отынды бу қазандығы, ауыр бу лебёдкасы және кабельтік ілмектердің үйлесімін жақсарту қиын болды, сондықтан олар қызметте қалды. Бу машиналарын бірнеше айға тоқтата тұрғанда да ешқандай қиындық туғызбайды, аздап күтім жасаса, қажет болғанда жұмысқа кірісуге дайын тұрады. 1980-жылдары үлкен, гидравликалық басқаруы бар дизельдік крандар пайда болды. Бұл крандар сонымен қатар тас жолда жүруге қабілетті болды, бұл оларға апат орнына оңайырақ жетуге мүмкіндік берді. Олар әлдеқайда жылдам және апат орнында, рельс жолына ғана шектелген крандарға қарағанда жақсы маневр жасай алады. АҚШ-та желіні тазалау және өндірістік жағдайға келтіру үшін мердігерлердің пайда болуы 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басында басталды. Гусеницалық тракторға орнатылған бүйірлік тіреулерді (құбыр тасымалдаушылар) пайдалану мердігерлерге кран төсектерін және бірнеше көтеру орындарынсыз нысанды айналып өтуге мүмкіндік берді. 1990-жылдары теміржол крандарының жаңа буыны әзірленді. Дәстүрлі дизельдік-гидравликалық жол крандары рельс жолында қозғалу үшін шағын тіркемелермен жабдықталса, жаңа буынның жоғары жылдамдықты теміржол шассиі болды. Кранның үстіңгі құрылымы да дизельдік-гидравликалық, телескоптық стреласы және қарсы салмағы бар, теміржолдың нақты қажеттіліктеріне сәйкес жасалған. Бұл крандар жүкпен қозғала алады және автоматты түрде иілгіштік компенсациясының арқасында тіпті биік рельсте де тегіс болуын сақтай алады. Бір ғана тіреуде жұмыс істеуге, көпірлердің немесе жоғары кернеулі сымдардың астында стреланы көлденең күйде пайдалануға болады. Көтеру қабілеті 200 тоннаға жетеді. Бұл жаңа буынды техниканы техникалық қызмет көрсету жұмыстарына, аралықтар мен өткелдерді жаңартуға, сондай-ақ құтқару жұмыстарына пайдалы етеді.
In the early days of the railways, locomotives and rolling stock were small enough to be re railed manually using jacks and tackle, but as they became bigger and heavier this method became inadequate. Enter into this the steam crane and cable winch. Appearing about 1890, the cranes (the proper rail terminology is “Derrick”) increased in size, commensurate with the rise of steel Pullman cars, so by 1910 steam cranes reached their peak of development (on the railroad). Many of these 1910 era cranes were so useful and powerful, that they remained in service until the 1980s. The combination of a quick firing steam boiler, heavy steam winch, and cable hook could little be improved upon, and thus remained in service. Also, steam engines did not mind being parked for months, with a little care, and were ready to go to work when needed. In the 1980s, big, hydraulic controlled diesel cranes appeared. Also, these cranes had the ability to travel on the highway so as to better able to get to the scene of an accident. They are much more mobile, and are able to manoeuvre around an accident scene, better than a crane only limited to rail access. In the United States the advent of contractors to cleanup and re rail a line to productive status came in around the late 1970s and early 1980s. The use of caterpillar tractor mounted sidebooms (pipelayers) enabled the contractors to mobilize around a site without having the need for crane mats and multiple lifting locations. In the 1990s a new generation of railway cranes was developed. While the conventional diesel hydraulic road cranes were adopted with some small trolleys to move on the rail track, the new generation had a professional high speed railway chassis for up to The superstructure is also diesel hydraulic with telescopic boom and counterweight and designed to the railway's specific needs. These cranes can travel with suspended loads and keep levelled even on an elevated track, due to the automatic cant compensation. It is possible to work on one outrigger only, work with boom in horizontal position under bridges or under the overhead wires. Capacities are as high as 200 tonnes. It makes this new generation useful for maintenance work and switch and crossing renewal, as well as recovery work.
Сақтау
Ұлыбританиядағы мұралық теміржолдардың көпшілігінде бір немесе бірнеше сақталған теміржол крандары бар, олар тарихи экспонаттар ретінде немесе теміржолдың жұмыс істеуіне көмектесетін толыққанды жұмыс істейтін үлгілер ретінде сақталған. Олар рельстерді қайта орнату үшін міндетті түрде қажет болмаса да, рельстерді ауыстыру, локомотивтер мен вагондарды қалпына келтіру үшін өте пайдалы және сыртқы мердігерлерге төленетін шығындарды азайтуға көмектеседі. Портоладағы (Калифорния штаты) Батыс Тынық мұхиты теміржолы мұражайында әртүрлі өлшемдегі үш кран сақталған. Олардың барлығы бір кезде Батыс Тынық мұхиты теміржолына тиесілі болған, ал олардың екеуі – кішкентай, өздігінен жүретін Burro Crane және үлкен, 200 тонналық Industrial Brownhoist краны – жұмыс істеуге жарамды күйде сақталған. Жапондық теміржол крандарының барлығы қолданыстан шығарылған. Жолдық крандар рельстерді орнату және күтіп ұстау жұмыстарына қолданылады. Авариялық жағдайларда қолданылатын "so 30" типті теміржол краны Отару синтез мұражайында сақталған. Авариялық жұмыстарға арналған "so 80" типті теміржол краны Сакума теміржол паркінде сақталған. Көпір салуға арналған "so 300" типті теміржол краны Usuitouge tetsudo bunkamura-да сақталған. Австралияның әртүрлі штаттарында бірнеше авариялық крандар сақталған. Мысалы, Жаңа Оңтүстік Уэльсте X10 класы ретінде сақталған, олардың ішінде 1048 нөміріндегі 30 тонналық бу кран, Cowans Sheldon компаниясы жасаған, Ротбериде сақталған. 1050 нөміріндегі 50 тонналық бу кран, Craven Bros компаниясы жасаған, Дорриго қаласында сақталған. 1055 нөміріндегі 35 тонналық бу кран, Ransome & Rapier компаниясы жасаған, дизельге ауыстырылып, Канберрада сақталған. 1060 нөміріндегі 120 тонналық бу кран, Krupp Ardelt компаниясы жасаған, дизельге ауыстырылып, Дорриго қаласында сақталған. 1073 нөміріндегі 70 тонналық бу кран, Craven Bros компаниясы жасаған, дизельге ауыстырылып, Ричмонд-Майнда сақталған. 1080 нөміріндегі 50 тонналық бу кран, Industrial Brownhoist компаниясы жасаған, июнь айында сақталған. 1081 нөміріндегі 50 тонналық бу кран, Industrial Brownhoist компаниясы жасаған, Дорриго қаласында сақталған.
Most heritage railways in the UK have one or more preserved railway cranes, either just as historic exhibits, or as fully functioning examples assisting with the operation of the railway. Although not normally required for re railing activities, they are exceptionally useful for track relaying and the restoration of locomotives and rolling stock, and help to avoid expenditure on outside contractors. Three cranes of various sizes are preserved at the Western Pacific Railroad Museum at Portola, California. They are all cranes once owned by the Western Pacific Railroad and two of them, a small, self propelled Burro Crane and a large, 200 ton capacity Industrial Brownhoist crane, are maintained in operable condition. All Japanese railway cranes had already retired. Road cranes are used for re railing and maintenance works. Type "so 30" railway crane for accident recovery is preserved at Otaru synthesis museum. Type "so 80" railway crane for accident recovery is preserved at Sakuma railpark. Type "so 300" railway crane for bridge construction is preserved at Usuitouge tetsudo bunkamura. Several breakdown cranes are preserved in the various Australian states. Examples preserved in New South Wales as X10 Class and include 1048 a 30T steam crane built by Cowans Sheldon, preserved at Rothbury. 1050 a 50T steam crane built by Craven Bros, preserved at Dorrigo. 1055 a 35T steam crane converted to diesel built by Ransome & Rapier, preserved at Canberra. 1060 a 120T steam crane converted to diesel built by Krupp Ardelt, preserved at Dorrigo. 1073 a 70T steam crane built by Craven Bros converted to diesel, preserved Richmond Main. 1080 a 50T steam crane built by Industrial Brownhoist, preserved Junee. 1081 a 50T steam crane built by Industrial Brownhoist, preserved Dorrigo.