Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық англикандық епископ
Irish Anglican bishop
Ерте өмір
Ол Роденнің 1-ші графының үшінші ұлы болды, оның отбасылық иеліктері Касселвеллденде, Даун графтығында, әйелі Леди Энн Гамильтон арқылы болды. Ол Дублиндегі Тринити колледжінде бакалавр дәрежесін алды. Тринитиде ол өте көп кітап оқитын адам ретінде танылды, уақытының көп бөлігін Кітапхана алаңындағы бөлмесінде өткізді. Кейіннен ол "ұзын, жіңішке, ақсары, әлсіз және қайғылы бет-пішіні бар, мінез-құлқы өте ұялшақ және усақ-түйекке көңіл бөлмейтін, сондықтан барлығы оны мақтаншыл және қоғамдық емес деп есептеді" деп сипатталды. Ол Тамлахттың пасторы, Росс архидиаконы (1788–1790), Армахтың қазынашысы (1790–1809), Лисмордың пребенді (1796–1809), Фернс пен Лейглиннің (1809–1820) епископы және Клогхердің епископы болды.
He was the third son of The 1st Earl of Roden, whose family estates were in Castlewellan, County Down, by his wife Lady Anne Hamilton. He graduated with a BA from Trinity College, Dublin. At Trinity, he was regarded as something of a bookworm, spending much of his time in his rooms on Library Square. He was later described as "a tall thin young man with a pale, meagre and melancholy countenance, and so reserved in his manners and recluse in his habits that he was considered by everybody to be both proud and unsociable". He was rector of Tamlaght, archdeacon of Ross (1788–1790), treasurer of Armagh (1790–1809), a prebend of Lismore (1796–1809), and bishop of Ferns and Leighlin (1809–1820) before becoming bishop of Clogher.
Мұра
Епископ Джослин қайтыс болғаннан кейін, ол төрт жыл бойы Эдинбургтегі Солсбери-Плейсте Томас Уилсон деген жалған есіммен тыныш өмір сүргені және бұрын Глазгода тұрғаны хабарланды. Оның табытындағы тақтада (латын тілінде) "Мына жерде рақыммен құтқарылған, Иеміз Иса Мәсіхтің тәуекелді құрбандығына үміт артқан үлкен күнәкардың қалдықтары жатыр" дегеннен басқа жазу болмады. Бірақ, бірнеше жыл бұрын Солтүстік Ирландияның Даун графтығындағы Брайансфордтағы Килкуу шіркеуіндегі Джослин отбасының мазары ашылды, және ол жерде қабір тастары көрсеткен сандан бір табыт артық екені, ал қосымша табыттың белгісіз екені анықталды. Бұл қосымша табыт Клогер епископының тақтан түскен табыты болуы мүмкін. Осы оқиғадан кейін 178 жыл бойы Ирландия шіркеуі тарихшыларға осы мәселеге қатысты құжаттарын көрсетуден бас тартты. 1920 жылдары Армаг архиепискобы Д’Арси оларды өртеп жіберуге бұйрық берді, бірақ бұл бұйрық орындалмады. Аталған файлдар Мэтью Парристің "Ұлы киімсіздер" кітабы үшін жасаған зерттеулеріне қолжетімді болды.
After Bishop Jocelyn's death, it was reported that he had been living quietly for four years at Salisbury Place, Edinburgh, under the assumed name Thomas Wilson, and had previously lived in Glasgow. The plate on his coffin carried no inscription except (in Latin): "Here lie the remains of a great sinner, saved by grace, whose hopes rest in the atoning sacrifice of the Lord Jesus Christ". However, some years ago the Jocelyn family vault in Kilcoo Parish Church in Bryansford, County Down, Northern Ireland, was opened and it was discovered that it contained one more coffin than the number of grave markers indicated, and that the extra coffin was unmarked. This extra coffin may be that of the dethroned Bishop of Clogher. For 178 years after the scandal, the Church of Ireland refused to let historians see its papers on the affair. In the 1920s, Archbishop D'Arcy of Armagh ordered that they be burned, but this order was not obeyed. The files were released for Matthew Parris's research for his book The Great Unfrocked.