Америкалық саяхатшы және тыйым партиясының белсендісі Чэфин өмірі мен саяси қызметі
Eugene W. Chafin
Американдық саяхатшы, саяси қайраткер. 1881 ж. тыйым партиясына қосылып, ұлттық съездерде делегат болды. Waukesha округінде қызмет етті, білім беруде де еңбек етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер
American politician
Жергілікті саясат
1881 жылы ол Республикалық партиядан шығып, Тыйым салу партиясына қосылды және сол жылы Уокеша округінің округтік прокуроры лауазымына кандидат болды. 1884 жылдан 1920 жылға дейін ол Тыйым салудың ұлттық конвенцияларына делегат ретінде қатысты, 1888 жылдан 1896 жылға дейін Висконсин штатынан ұлттық комитет мүшесі болып, 1912 жылдан 1920 жылға дейін Аризона және Калифорния штаттарынан сол қызметті атқарды. 1884 жылғы конвенцияда ол сержант қызметін атқарды және Джон Сент-Джонды қолдау сөйлемінің бірін жасады, ал 1900 жылы платформа комитетінің мүшесі болды. 1877 жылы ол Уокеша округінде әділет судьясы болып сайланды және 1883 жылға дейін қызмет етті, содан кейін 1885 жылға дейін полиция судьясы болды. Кейін мектеп және қоғамдық кітапхана кеңесінде жұмыс істеді. Шафин 1882 жылы Висконсин штатынан, ал 1902 жылы Иллинойс штатынан Ұлыбританияның Өкілдер палатасына кандидат болды. 1886 және 1900 жылдары Висконсин штатының бас прокуроры, ал 1904 жылы Иллинойс штатының бас прокуроры лауазымына кандидат болды. 1898 жылы Висконсин штатының губернаторы лауазымына кандидат болды. Президенттікке кандидаттыққа түскен кезде ол бірқатарда Иллинойс штатында Тыйым салу партиясынан губернаторлыққа кандидаттыққа да түсті, бірақ алғашқы сайлауда Дэниел Р. Шиннен жеңілді. Тамыз айында ол Небраска штатының Линкольн қаласындағы YMCA-да жүзіп жүргенде суға батып кетуге жақын болды, бірақ үш адам оны құтқарып қалды. Бас сайлауда ол жалпы халықтың дауысының 1,71% құраған 254 087 дауыс алды.
In 1881, he left the Republican Party and joined the Prohibition Party and in the same year ran for District Attorney in Waukesha county. From 1884 to 1920, he served as a delegate to the Prohibition national conventions, from 1888 to 1896 he served as a national committeeman from Wisconsin and again for Arizona and California from 1912 to 1920, at the 1884 convention he served as the Sergeant at Arms and gave one of the seconding speechings for John St. John, and in 1900 he served on the platform committee. In 1877, he was elected as the Justice of the Peace in Waukesha and served until 1883 and then served as Police Justice until 1885. He later served on the school and public library board. Chafin ran for the House of Representatives in Wisconsin in 1882 and in Illinois in 1902. In 1886 and 1900, he ran for attorney general in Wisconsin and later ran for attorney general in Illinois in 1904. In 1898, he ran for Governor of Wisconsin. While running for president he was also simultaneously running for the Prohibition gubernatorial nomination in Illinois, but was defeated in the primary by Daniel R. Sheen. In August, he was swimming at the YMCA in Lincoln, Nebraska, where he almost drowned, but was rescued by three people. In the general election he received 254,087 votes for 1.71% of the total popular vote.
1912 жыл
Шафин өзінің екінші президенттік науқанын 1912 жылдың 5 қаңтарында Аризона штатының Тусон қаласында бастады, содан кейін Атлантик-Ситиге, Нью-Джерси штатына қарай сапар шекті. 1912 жылдың 12 шілдесінде Ф. Дж. Сибли оның кандидатурасын ұсынғаннан кейін, бірінші раундта 594 делегаттың дауысымен құрғақ заң президенттік тікелей ұсынуын жеңіп алды. Екі раундтан кейін Уоткинс қайтадан вице-президент болып сайланды. Тікелей ұсынуды жеңгеннен кейін ол АҚШ-тың батыс жағына сапар шегіп, жалпы сайлауға дейін Тынық мұхитының жағалауындағы барлық штаттарда үгіт жүргізді. Науқан барысында ол отыз штат арқылы 36 300 мильді жол жүріп, жалпы сайлауда халықтың дауысының 1,38 пайызын құраған 208 156 дауыс алды.
Chafin started his second presidential campaign on January 5, 1912, in Tucson, Arizona, and then traveled east towards Atlantic City, New Jersey, where on July 12, 1912, he won the Prohibition presidential nomination on the first ballot with 594 delegates after having his name presented by F. J. Sibley and Watkins was selected as his vice president again after two ballots. After winning the nomination he traveled towards the western United States and campaigned in all of the states along the Pacific Coast before the general election. During the campaign he traveled a total of 36,300 miles through thirty states and received 208,156 votes for 1.38% of the popular vote in the general election.
1916 жыл
1915 жылдың желтоқсанында ол 1916 жылғы президенттік сайлауда тыйым салу партиясынан қайтадан кандидат болмайтынын және өкіл Ричмонд П. Хобсонның кандидат атанбақ екеніне сенетінін мәлімдеді. Ол сондай-ақ Генри Фордтың «Бейбітшілік кемесін» қолдады және 1916 жылғы Ұлттық тыйым салу конвенциясында Соғыс және Әскери-теңіз министрліктерін тарату және Бейбітшілік министрлігін құру туралы дауыс беруді ұсынды. Шафин Генри Фордты тыйым салу партиясынан президенттікке кандидат етуге тырысты, бірақ ол бұл әрекеттен жаңылды. Ұлттық конвенцияда ол бұрынғы Нью-Йорк губернаторы Уильям Сулзерді президенттікке ұсынды, бірақ 1916 жылдың 21 шілдесінде Индиананың бұрынғы губернаторы Франк Ханли одан 440 делегатқа қарсы 188 делегатпен жеңіліс тапты. Ханлидің кандидатурасын бірауыздан бекітуге әрекет жасалды, бірақ Шафин қарсылық білдірген соң бұл сәтсіз аяқталды. Ол сондай-ақ партияның атын Прогрессивтік, Американдық немесе Ұлттық партия деп өзгертуге қарсылық көрсетіп, тоқтатты және Вирджил Г. Хиншоуды тыйым салу және прогрессивтік партияларды біріктіру мақсатымен Джон М. Паркерге хат жазғаны үшін сынады. Басылым сайлауда Ханли мен Айра Ландриттің үлесіне 221 302 дауыс бұйырды, бұл жалпы дауыс берудің 1,19% құрады.
In December 1915, he stated that he would not seek the Prohibition presidential nomination again for the 1916 presidential election and that he believed that Representative Richmond P. Hobson would receive the nomination. He also gave his support to Henry Ford's Peace Ship and that he would put forward a vote to add abolishing the War and Navy Departments and establishing a Department of Peace at the 1916 National Prohibition Convention. Chafin attempted to draft Henry Ford for the Prohibition presidential nomination, but he made no attempt. At the national convention he put forward former New York Governor William Sulzer for the presidential nomination, but he was defeated by former Indiana Governor Frank Hanly with 440 delegates to 188 delegates on July 21, 1916. An attempt was made to make Hanly's nomination unanimous, but it failed after Chafin objected. He also objected and stopped efforts to rename the party to either the Progressive, American, or National party and criticized Virgil G. Hinshaw for writing to John M. Parker in an attempt to fuse the Prohibition and Progressive parties. In the general election, Hanly and Ira Landrith received 221,302 votes for 1.19% of the popular vote.
Кейінгі өмірі
1908 жылы Чафин АҚШ Жоғарғы Сотының адвокаты болып тағайындалды және 1909 жылдың қазан айында ол отбасымен Аризона территориясындағы Тусон қаласына көшіп барды. 1913 жылдың қаңтарында Висконсин штатының Милуоки қаласында 1916 жылғы сайлау кезінде тыйым салу партиясы үшін 1 000 000 доллар жинауға арналған науқан бастады, содан кейін Огайо штатында қараша айында партия үшін 10 000 доллар жинау мақсатындағы қайырымдылық шарасына қатысты. 1914 жылдың 29 қаңтарында ол Аризона штатының Сенатына сайлауға түсемін деп жариялады және жалпы сайлауда 15,05% дауыс алды. 1914 жылдан 1915 жылға дейін Американың Ұшқыш эскадрильясының құрамында лекциялар оқыды. Шафин сонымен қатар 1914 жылы Калифорнияда алкогольге тыйым салу туралы референдумды қолдады және оның барысында оған қарсы дауыс берген әйелдер күйеулерінен жаза тартуға лайық екенін мәлімдеді. 1919 жылдың 6 қаңтарында Чафин отбасымен бірге Австралияға тыйым салу қозғалысына көмектесу үшін "С.С. Сонома" кемесіне мінді. Алкогольді ішімдіктерге тыйым салатын он сегізінші түзету 1919 жылдың 16 қаңтарында, ол сапарда жүрген кезде бекітілді, ал Австралияға келгеннен кейін одан сұхбат алынды. 1921 жылы оның күлдері Висконсин штатының Ваукеша қаласындағы Прери-Хоум зиратына жерленді, ал Ұлттық тыйым салу комитеті 1921 жылдың қараша айында өткен отырысында Чафинге арналған еске алу сағатын өткізді.
In 1908, Chafin was appointed to the bar of the Supreme Court of the United States and in October 1909, he and his family moved to Tucson in the Arizona Territory. In January 1913, he started a campaign in Milwaukee, Wisconsin, to fundraise $1,000,000 for the Prohibition party to use during the 1916 elections and later participated in a fundraising event in November across Ohio to raise $10,000 for the party. On January 29, 1914, he announced that he would run in Arizona's Senate election and received 15.05% in the general election and from 1914 to 1915 gave lectures as part of the Flying Squadron of America. Chafin also campaigned in favor of a California ballot proposition to prohibit alcohol in 1914 and during it stated that women who voted against it deserved to be beaten by their husbands. On January 6, 1919, Chafin and his family boarded the S. S. Sonoma to travel to Australia to help the Australian prohibition movement. The Eighteenth Amendment banning alcohol was ratified while he was traveling on January 16, 1919, and he was interviewed after disembarking in Australia. In 1921, his cremated remains were buried in Prairie Home Cemetery in Waukesha, Wisconsin, and the National Prohibition Committee had a memorial hour for Chafin at its November 1921 session.