Кіріспе

Балық түрлері

Аңқасы бар форель (Oncorhynchus clarkii) – Солтүстік Америкадағы Тынық мұхитының, Роки тауларының және Ұлы бассейнің суық сулы салаларында табиғи түрде кездесетін, Salmonidae тұқымдасына жататын балық түрі. Oncorhynchus туысына жататын ол, кең тараған көкбалықты да қамтитын Тынық мұхитының форельдері тобының бір бөлігі болып табылады. Аңқасы бар форель – әсіресе, ұшқыр балық аулауды ұнататын балықшылар арасында танымал ойын балығы. «Аңқа» деген жалпы атау төменгі жақ сүйегінің астыңғы жағындағы ерекше қызыл түске байланысты қойылған. clarkii деген түрлік атау Льюис және Кларк экспедициясының жетекшісі Уильям Кларкқа құрмет көрсету үшін берілген. Аңқасы бар форель әдетте шағылдық түбі бар, аз немесе орташа көлемді, мөлдір, жақсы оттегімен қамтамасыз етілген, терең емес өзендерде мекендейді және шағылысады. Олар мөлдір, суық, орташа тереңдіктегі көлдерде көбейеді. Олар Тынық мұхит бассейні, Ұлы бассейн және Роки таулары өзендерінің типтік салалары болып табылатын аллювиалды немесе тас ағыстарына тән. Аңқасы бар форель көктемде шағылысады және кездейсоқ, бірақ табиғи түрде көкбалықпен будандасып, құнарлы «cutbow» гибридтерін тудыруы мүмкін. Жағалаудағы аңқасы бар форельдің (O. c. clarkii) кейбір популяциялары жартылай анадромды болып табылады. Аңқасы бар форельдің бірнеше түршесі өсіп келе жатқан ортаның жоғалуы және жергілікті емес түрлердің енгізілуіне байланысты туған жерлерінде жойылу қаупі төмендеп отыр. O. c. alvordensis және O. c. macdonaldi екі түршесі жойылған деп есептеледі. Аңқасы бар форельдің популяциясын қалпына келтіру үшін, сондай-ақ балық аулауды қолдау үшін жергілікті емес көлдерді қорландыру үшін шаруашылықтарда өсіріледі. Аңқасы бар форель түрі және бірнеше түршесі АҚШ-тың жеті батыс штатының ресми мемлекеттік балығы болып табылады.

Таксономия

Бұл балықтардың ғылыми атауы Oncorhynchus clarkii. 1541 жылы испандық зерттеуші Франсиско де Коронадо Санта-Фе, Нью-Мексико маңындағы Пекос өзенінде алабұғаларды көргенін жазған кезде, еуропалықтар жаңа әлем алабұғаларын алғаш рет кездестірді. Бұл, әрине, Рио-Гранде алабұғасы (O. c. virginalis) болды. Бұл түр алғаш рет зерттеуші Уильям Кларктың күнделіктерінде Монтана штатының Грейт-Фолс маңындағы Миссури өзенінен Льюис және Кларк экспедициясы кезінде алынған үлгілер бойынша сипатталған. Льюис пен Кларк экспедициясының көптеген міндеттерінің бірі – экспедиция кезінде кездескен флора мен фаунаны сипаттау болғандықтан, алабұғаларға Уильям Кларктың құрметіне Salmo clarkii деген ат берілді. 1960 жылға дейін батыс беткейлік және Йеллоустоун алабұғаларының популяциялары бірге топтастырылған; Salmo clarkii lewisii. Кейін биологтар бұл топты екі түрге бөлді, батыс беткейлік алабұғаға зерттеуші Мериуэтер Льюистің құрметіне lewisii деген ат берді, ал Йеллоустоун алабұғасын 1883 жылы Дэвид Старр Джордан АҚШ армиясының капитаны Бувьеге арнап алғаш берген Salmo bouvierii деп атады. 1989 жылы морфологиялық және генетикалық зерттеулер Тынық мұхиты бассейніндегі алабұғалардың генетикалық жағынан Атлантика бассейніндегі Salmo (S. trutta) немесе Атлантикалық лосось (S. salar) емес, Тынық мұхиты лососіна (Oncorhynchus түрлері) жақын екенін көрсетті. Осылайша, 1989 жылы таксономиялық органдар жаңбырлы алабұға, кеуекті алабұға және басқа да Тынық мұхиты бассейнінде өсетін алабұғаларды Oncorhynchus туысына көшірді.

Сипаттама

Өздерінің туған және жаңадан қоныстанған аймақтарында, кескіш бұршақ мөлшері, түсі және тіршілік ортасын таңдау жағынан кең ауқымды айырмашылықтарға ие. Олардың түсі арқасында алтыннан сұрға, жасылға дейін өзгеруі мүмкін. Кескіш бұршақты көбінесе жаңбырлы бұршақтан тілдің тамырындағы базибранхиальді тістердің болуы және жоғарғы жақ сүйегінің көздің артқы жиегінен тысқары қарай созылуы арқылы ажыратуға болады. Түршесіне, штаммына және тіршілік ортасына байланысты, көпшілігі төменгі жақтарының төменгі бүктемелеріндегі жақ қабаттарында қызыл, қызғылт немесе қызғылт сары сызықты белгілерге ие. Осы белгілер 1884 жылы «The American Angler» журналында жарияланған мақаласында ашық ауадағы жазушы Чарльз Холлок бұл бұршаққа алғаш рет берген «кескіш» деген атаудың себебі болды. Бұл белгілер тек осы түрге ғана тән емес. Кейбір жағалау жаңбырлы бұршақтарының (Oncorhynchus mykiss irideus) және Колумбия өзеніндегі қызылжолақты бұршақтардың (O. m. gairdneri) популяцияларында да қызғылт немесе қызғылт түсті мойын белгілері кездеседі. Кескіш бұршақтар жұмыртқа салу үшін өзеннің тасты топырағында «үйшік» (redd) салады. Аналық балық үйшіктің орнын таңдап, қазып алады. Мөлшеріне қарай, аналық балықтар 200-ден 4400-ге дейін жұмыртқа салады. Жұмыртқалар еркек балықтан алынған спермамен (ұрық) ұрықтандырылады. Жұмыртқалардан шамамен бір айдың ішінде уылдырықтар (alevins) немесе жұмыртқа қапшығы бар шабақтар шығады және олардың сары жұмыртқасын сіңіріп алғанша екі аптадай тасты топырақта болады. Шыққаннан кейін шабақтар зоопланктонмен қоректенуді бастайды. Жастар кескіш бұршақтар әдетте үш-бес жылда жетіледі. Көлде тұратын кескіш бұршақтар көбінесе орташа тереңдіктегі, салқын көлдерде, жеткілікті жасыл сулы жерлерде және жақсы тамақ өндіруге қолайлы өсімдіктерде кездеседі. Көлдегі популяциялар, әдетте, өзін-өзі қамтамасыз ету үшін тасты топырақты өзендерге қол жеткізуді қажет етеді, бірақ кейде жақсы су айналымы бар терең емес тасты төсектерде де жұмыртқалайды. Сонымен қатар, кескіш бұршақтар O. gilae (Gila trout) және O. apache (Apache trout) түрлерімен олардың ареалдары жапсарлас аймақтарда будандасуы мүмкін.

Ауқым

Қазалы алабұға Солтүстік Американың батысында таралған және географиялық оқшаулану арқылы әрқайсысы әр түрлі ірі су алабында мекендейтін 14 түрге бөлінген. Жергілікті қазалы алабұға түрлері Аляскадан Британдық Колумбия арқылы Калифорнияның солтүстігіне дейін, Тынық мұхитының солтүстік-батыс жағалауында, Каскад жотасында, Ұлы Алапта және Роки тауларының бойында, соның ішінде Оңтүстік Альбертада кездеседі. Жағалаулық қазалы алабұғаның (O. c. clarkii) кейбір жағалаулық популяциялары жартылай анадромды болып табылады, олар ересек болғанда бірнеше ай теңізде тамақтанып, күзден көктемнің басына дейін тұщы суға оралып, жәндіктермен қоректенеді және шағылысады. Қазалы алабұға Солтүстік Америкадағы алабұғалардың екінші ең ірі тарихи ареалына ие; көл алабұғасы (Salvelinus namaycush) ең ірі ареалға ие. Кейбір түрлердің, әсіресе батыс беткейлік қазалы алабұғаның (O. c. lewisi) ареалы, мекендеу орындарының жоғалуы және жергілікті емес түрлердің енгізілуі салдарынан тарихи ареалының 10 пайызынан да аз аймаққа дейін қысқарды. Ғалымдар 3-5 миллион жыл бұрынғы климаттық және геологиялық жағдайлардың Снейк өзеніндегі қазалы алабұғаға екі мұхиттан өтіп, Йеллоустон үстіртіне, Екі мұхит өткелі арқылы көшіп-қонуға мүмкіндік бергенін санайды. Сондай-ақ, Йеллоустон көлінің бір кезде оңтүстікке қарай Снейк өзеніне құйылатындығына қатысты дәлелдер де бар. Дәлелдер батыс беткейлік қазалы алабұғаның Мариас өткеліндегі Саммит көлі арқылы мұхиттан шығысқа қарай популяция құра алатынын көрсетеді, бұл бір кезде Флатхед өзенінің су алабын Жоғарғы Миссури өзенінің су алабымен байланыстырған. Ғалымдар Колорадо және Арканзас/Плат өзендерінің су алабындағы бірнеше тау өткелдерінің қазалы алабұғаның мұхиттан шығысқа қарай көшіп-қонуына мүмкіндік бергенін болжайды. Қазалы алабұға тарихи ареалынан тыс жергілікті емес суларға енгізілген, бірақ бұл көкбалыққа (O. mykiss) қарағанда аз. Қазалы алабұға 1890 жылдары және 20 ғасырдың басында Мичиган көлінің салаларына енгізілген, бірақ жабайы популяция қалыптаспаған. Йеллоустон қазалы алабұғасының популяциясы Хьюрон көлінде құрылған деген мәлімдеме бар. Қазалы алабұға Аризонада туа бітпегенімен, Аризонаның ойын және балық шаруашылығы департаменті штаттың солтүстік-шығыс аймағындағы Ақ таулардағы биік таулы көлдерге оны жүйелі түрде енгізіп отырады.

Тіршілік ету ортасы

Қазалы алабұға суық, таза, жақсы оттегіленген, шағын өзендерде, құмды-қиярлы түбімен немесе суық, орташа тереңдіктегі көлдерде тіршілік етеді. Өзен жағасындағы вегетацияның сазды топырақ жиналуын азайтуы сау қазалы алабұға ортасына тән, ал құрт тоғандары құрғақшылық және қыс кезеңдерінде пана бола алады. Көптеген популяциялар өмірінің соңына дейін тұщы суда қалады және көшіп-қонбайтын, өзенде тұратын немесе өзендік популяциялар деп аталады. Кем дегенде үш түр үлкен аймақтағы оқшауланған алаптарда кездеседі және тұзды немесе сілтілі суға төтеп бере алады. Қазалы алабұға мүмкіндікті пайдаланатын жемшіл. Өзенде тұратын қазалы алабұғалар негізінен су жәндіктерінің личинкалары, қуыршақтары және ересектерімен (әдетте, кадисфлайлар, тасқұрттар, майқұрттар және сулық диптерлер), сондай-ақ суға түсетін құрлықтағы жәндіктердің ересектерімен (әдетте, құмырсқалар, қоңыздар, шегірткелер және саңырауқұлақтар), балық жұмыртқаларымен, ұсақ балықтармен, сондай-ақ ракуштармен, креветкалармен және басқа да қабықтылылармен қоректенеді. Олардың өсуімен бірге көптеген популяцияларда жеген балықтың үлесі артады. Тұзды судың эстуарияларында және жағажайларда жағалаулық қазалы алабұғалар скульпин, құмдық, лосось шабақтары және сельдь сияқты ұсақ балықтармен қоректенеді. Олар креветка, кішкентай кальмар және криллді де тұтынады. Тұщы суда олар өзенде тұратын қазалы алабұғалармен бірдей тамақтанады – су жәндіктерімен, қабықтылылармен, қосмекенділермен, құрттармен, ұсақ балықтармен және балық жұмыртқаларымен. Бұқа алабұғасы (Salvelinus confluentus) таралған аймақта қазалы алабұға бұқа алабұғасының жемдік балығы болып табылады.

Жасанды көбею

Құртты бұршақтардың әртүрлі түрлері коммерциялық, мемлекеттік және федералды ұрықтауда өзендер мен көлдердің қолайлы жергілікті және жергілікті емес орталарына енгізу үшін өсіріледі. ХХ ғасырдың басында Йеллоустоун ұлттық паркіне АҚШ Балық шаруашылығы бюросы бірнеше балық шаруашылығы орталықтарын құрды. Бұл орталықтар тек парктегі Йеллоустоун құртты бұршағының (O. c. bouvierii) қорын ғана емес, сонымен қатар АҚШ-тағы балық шаруашылығы орталықтарына жұмыртқа жеткізу үшін құртты бұршақтың үлкен шаруашылық қорын пайдаланды. 1901 және 1953 жылдар аралығында парктен АҚШ-тың барлық аймандарына барлығы 818 миллион құртты бұршақ жұмыртқасы экспортталды. АҚШ Балық және жануарлар дүниесі қызметі басқаратын Лахонтан ұлттық балық шаруашылығы орталығы Лахонтан құртты бұршағының (O. c. henshawi) Калифорния және Невададағы Пирамид, Уокер, Фолен Лиф, Жүн, Марлетт және Гулл көлдері мен Траки өзеніндегі популяциясын қалпына келтіруге жұмыс істейді. Орталық жылына шамамен 300 000–400 000 Лахонтан құртты бұршақ шабағын өндіреді. Джексон ұлттық балық шаруашылығы орталығы Айдахо және Вайомингтегі балық аулауын қолдау үшін жылына шамамен 400 000 Snake River ұзын нүктелі құртты бұршағын (O. c. behnkei) өндіреді. Лидвилл ұлттық балық шаруашылығы орталығы Fryingpan және Arkansas өзендерінің су алаптарында және Колорадоның басқа да суларында балық аулауды қолдау үшін жылына 125 000–200 000 Snake River ұзын нүктелі, жасыл түсті және көк алабұғаны өндіреді. Боземан балық технологиялық орталығы, бұрын Монтана штатының Боземан қаласындағы құртты бұршақ балық шаруашылығы орталығы, көк (O. c. stomias) және батыс құртты бұршағының (O. c. lewisi) түрлерін қалпына келтіруде маңызды рөл атқарады.

Халықтың қауіп-қатері

Шамадан тыс балық аулау, қала құрылысы және кен өндіру, мал жаю және орман шаруашылығы салдарынан туындаған орта тұру орындарының жоғалуы нәтижесінде, көкбалықтың тарихи табиғи ареалы қысқарды. Халық тығыздығы төмендеді және кейбір жағдайларда популяциялар жойылды, бұл бұлақ, қоңыр, көл және радуга алабұғалары, коканельдік ласось, көл ақ балығы және 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында енгізілген мисис креветкаларымен бәсекелестікке байланысты болды. Ғалымдардың пікірінше, батыс жантағындағы көкбалық Монтана штатының батысындағы ірі көлдерден трофикалық тізбектердің бұзылуына байланысты көлдегі алабұға мен мисис креветкаларын енгізу салдарынан бірте-бірте жойылады. Көптеген түршелерге ең қауіпті қазіргі қатерлер – радуга алабұғасымен араласып өсіп, гибридтік түрлердің (cutbows) пайда болуы және басқа енгізілген көкбалық түршелерімен ішкі түрлік өсіп-өнуі. Үлкен Йеллоустон экожүйесінде Йеллоустон Ұлттық паркіндегі Йеллоустон көлінде көлдегі алабұғаның (Salvelinus namaycush) болуы Йеллоустон көкбалығының (O. c. bouvierii) санының күрт төмендеуіне әкеп соқты. Сонымен қатар, туындау орындарындағы ірі салаларда бұрқасын ауруының пайда болуы да төмендеуге себеп болды. Көкбалықтың көптеген түршелері бұрқасын ауруына өте сезімтал, бірақ Snake River ұсақ дақты көкбалығы (O. c. behnkei) паразитке төзімді болып көрінеді.

Түр аралық және түр ішіндегі селекция

Көптеген қатал форель түрлерінің генетикалық тазалығына ең үлкен зиян түрлер аралық және түр ішіндегі шағылысудан туындайтын, екі ата-анасының да гендерін алып жүретін будандардың пайда болуынан келтіреді. Ішкі сулардағы популяцияларда, шаруашылықтардан әкелінген көкжаңбырлы форельдің таралуы, қатал форельдің генетикалық тазалығын одан әрі төмендететін арқанды будандардың пайда болуына әкелді. Атап айтқанда, Йеллоустон қатал форелінің басқа қатал форель түрлерінің табиғи ареалдарына, әсіресе батыс беткей қатал форелінің ареалына енгізілуі, түр ішіндегі шағылысуға және батыс беткей қатал форелінің генетикалық тазалығының төмендеуіне себеп болды. Осының салдарынан, генетикалық таза батыс беткей қатал форель популяциялары өте сирек және енгізілген түрлердің жоғары ағысқа қозғалысына кедергі келтіретін өзендердегі шағын ареалдармен шектеледі.

Йеллоустоун түрлерінің құлдырауы

Йеллоустоун көліне жататын жабайы алабұғаның табиғи ареалының ортасындағы популяциясы 1960 жылдары балықшылардың ересек алабұғаны тым көп аулауынан, сондай-ақ 20 ғасырдың басында шабақханалардың уылдырықтарын шамадан тыс жинауынан айтарлықтай азайды. Менеджерлер аулап-босату жүйесін енгізді, ол балықшылардан ауланған балықты көлге қайтаруды талап етті, және парктегі шабақханалардың жұмысын тоқтатты, бұл алабұғаның қалпына келуіне мүмкіндік берді. 1994 жылы парктің қызметкерлері Йеллоустоун көлінде көл шабағын (Salvelinus namaycush) тапты. Көл шабағы 1890 жылы АҚШ үкіметінің қораландыру операцияларынан кейін Шошон, Льюис және Харт көлдерінде орналасқан, бірақ олар ешқашан ресми түрде Йеллоустоун өзенінің су алабына енгізілген жоқ және олардың болуы, мүмкін, кездейсоқ немесе заңсыз әкелінгендіктен туындаған. 2000 жылға қарай алабұға популяциясы 20 ғасырдың басындағы санының 10 пайызынан асты. Дегенмен, 1996 жылдан бері көл шабағын жоюға бағытталған белсенді бағдарламалар 1 миллионнан астам көл шабағын жойды, және бұл алабұға санының қалпына келуіне әкеледі деген үміт бар. Алабұға, Heart өзенінің бастауында орналасқан, балық аулау қысымы аз оқшауланған Heart көлінде көл шабағымен бірге тіршілік етеді.

Балық аулау

Жабайы алабұға балығы ойын балығы ретінде жоғары бағаланады, әсіресе, жеңілдете балық аулаушылар үшін. Олар кездесетін барлық штаттар мен провинцияларда ойын балығы ретінде реттеледі. Йеллоустон ұлттық паркіндегі Йеллоустон жабайы алабұға балық шаруашылығынан, Невададағы Пирамида көліндегі ерекше Lahontan жабайы алабұға балық шаруашылығынан, батыс беткейдегі жабайы алабұғаның шағын өзендеріндегі балық аулаудан бастап, Тынық мұхитының жағалауындағы теңізден өтетін жабайы алабұға балық аулауға дейін, жабайы алабұға балық аулаушылар үшін танымал нысана болып табылады. Барлық құралдармен ұсталған әлемдік рекорд 1925 жылдың желтоқсан айында Пирамида көлінде тіркелді. Су және құрлықта тіршілік ететін жәндіктермен қоректенуге бейімділігі оларды жеңілдете балық аулаушылар үшін өте қолайлы нысанаға айналдырады.

Тынық мұхит жағалауындағы теңіз балық аулау

Аляскадан Солтүстік Калифорнияға дейін, теңізге қарай жүзіп, өзендерде және көлдерде тіршілік ететін жағалау торғай балығын балықшылар іздейді. Вашингтондағы Пьюджет шығанағы, көптеген салаларымен және қорғалған тұзды сулы сағалары мен жағажайларымен бірге, теңізден жүзіп өтетін торғай балығын аулаудың маңызды орталығы болып табылады. Аңшы-балықшылар жыл бойына жағажайлар, өзен сағалары және эстуарилерде теңізден жүзіп келетін торғай балығын іздейді. Ірі өзендердің төменгі ағысында балықшылар ағаш жағалауларында торғай балығын іздеу үшін жүзіп жүретін қайықтармен өзен бойымен жүзеді. Аляска Балық және аңшылық департаменті басқаратын спорттық балық аулаудан өзге, Федералдық тіршілік етуді басқару бағдарламасы Солтүстік-Шығыс Аляскада жағалау торғай балығын аулауды реттейді.

Йеллоустон балық шаруашылығы

Йеллоустоун ұлттық паркі 1872 жылы құрылған. 1890 жылдары Йеллоустон өзенінде және Йеллоустон көлінде Йеллоустонның жабайы форель балығының аулауы кеңінен танымал болды және ұлттық нұсқаулықтарда насихатталды. Балық аулау орындары.—Көлдің шығысындағы өзенде, қонақүйден шамамен бір шақырымдай жерде балық аулау орындары орналасқан, ал көл мен каньон арасындағы көптеген жерлерде жағадан тамаша балық аулауға болады. Шығысқа қарайғы шығу орнында ең жақсы нәтижелер қайықпен алынады; оларды бу кеме компаниясынан жалға алуға болады, олармен бірге білікті және тәжірибелі қайық жүргізушілер де бар. Бір қайықта екі адамнан артық сәтті балық аулай алмайды. Орынға жеткенде, қайық жүргізушіні "қоршауға" отырғызған жөн, себебі осы позициядан ол қону торларын тиімдірек басқара алады, ал якорь "мұрынға" бекітіледі. Форель маусымында (шілдеден қыркүйекке дейін) одан жақсы балық аулау орыны табылмайды. Олардың орташа салмағы шамамен 1,5 фунт, және олар лосось михисс [sic] түріне жатады—күн батқанға үш-төрт сағат бұрын 100 балық аулау жиі кездеседі. А. Б. Гуптилл, Хайнс Йеллоустоун паркіне нұсқаулық (1896). 1902 жылы Вайоминг штатының Коди қаласынан шығысқа қарайғы жолдың аяқталуын күтіп, капитан Хирам М. Читтенден Йеллоустон көлінің шығысы арқылы алғашқы "Балық аулау көпірінің" құрылысын қадағалады. Балық аулау көпірі 1919 жылы қайта салынды және 1937 жылы қайта жаңартылды, негізінен көлік құралдарының қозғалысын жеңілдету үшін. 1916 мен 1931 жылдар аралығында, балық аулаушыларды қолдау үшін көпірдің шығыс жағында кемпингтер, коттедждер, дүкендер және сервистік құрылыстардың кең ауқымы салынды. Бұл аудан қазір Балық аулау көпірінің тарихи ауданы деп аталады. 1937 жылғы көпірдің екі жағында да жол жүргіншілерге арналған жолдар салынды, балық аулаушыларға көбірек орын беру үшін. Өзенде, Балық аулау көпірінде және көлде балық аулау 1950 және 1960 жылдары өркендеді, бірақ артық аулау балық қорының айтарлықтай азаюына әкелді. Осының салдарынан, 1973 жылы Балық аулау көпірінен балық аулауға тыйым салынды.

Пирамидалы көл Лахонтан түрінің астындағы балық

Лахотанның пирамидалық көл тұқымдасы, пирамидалық көл, Тахо көлі және Трукки өзенінің тумасы, әлемдік рекордтың бастауы, 1920-40 жылдар аралығындағы екі онжылдықта тым көп аулау, жаңа түрлердің енгізілуі және шағылысу орындарының жоғалуы салдарынан құрылысқа жақын келді. 1970 жылдары Пирамида көліне Лахотанның жақын маңдағы кейбір көлдерде сақталған тұқымдары қосылды, бірақ олар пирамидалық көлдегі ірі тұқым емес еді. Пирамида көліндегі Пайют тайпасы Пирамида көліндегі резервацияда шағылысу алабұға балық аулауды қайта жандандыруға жетістікке жеткенімен, бұл шағылысу алабұға 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басындағыдай ірі емес еді. 1970 жылдардың соңында биологтар Невада-Юта шекарасындағы кішкентай бастау өзенінде пирамидалық көлдің таза тұқымдасының тірі қалған тобын тапты, ол шамамен 1900 жылы осы өзенге енгізілген. 1995 жылы АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі бұл балықтарды Невада штатының Гарднервилл қаласындағы Лахотан ұлттық балық шаруашылығында өсіре бастады. 2006 жылы пирамидалық көлдің Лахотанның пирамидалық көл тұқымдасы көлге қайта енгізілді. Пирамида көлінің жағалауы өте жай болғандықтан, балықшылар судың ішінде ыңғайлы тұру үшін баспалдақтарды пайдаланып, жағалаудың үзілістерінде жүзетін алабұғаға жетеді. "Әлемдік деңгейдегі" балық аулау орыны саналатын бұл жерде балықшылар үнемі ірі алабұғаларды аулайды.

Символ ретінде

Құртқақ трость Айдахо, Монтана және Вайоминг штаттарының мемлекеттік балығы, ал құртқақ тростьтың белгілі бір түрлері Колорадо, Невада, Нью-Мексико және Юта штаттарының мемлекеттік балығы болып табылады. Айдахо, Монтана және Вайоминг – Құртқақ трость (O. clarki)
Колорадо – Жасыл арқалы құртқақ трость (O. c. stomias)
Невада – Лахонтан құртқақ тросты (O. c. henshawi)
Нью-Мексико – Рио-Гранде құртқақ тросты (O. c. virginalis)
Юта – Бонневиль құртқақ тросты (O. c. utah)