Француз қарсыласы: Эммануэль д’Астье де Ла Вижери өмірі мен қызметі

Кіріспе

Француз журналисі, саясаткер және француз Кеңесіне қарсы қозғалысының мүшесі Эммануэль д’Астиер де Ла Виже (6 қаңтар 1900 – 12 маусым 1969) – француз журналисі, саясаткер және француз Кеңесіне қарсы қозғалысының мүшесі.

Өмірбаян

Парижде туған ол әскери-теңіз академиясына оқуға түсіп, 1923 жылы француз әскери-теңіз күштерінен кетті. Ол журналист және ақын болды, сондай-ақ интегралист және монархист журнал «Action Française»-пен байланыста болды, бірақ 1936-1939 жылдардағы Испания азамат соғысынан кейін сол жаққа бет бұрды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, д’Астие француз әскери-теңіз флотына қайтадан қатысып, әскери-теңіз барлау қызметінің басшысы болды. Алайда Францияның құлауынан және Виши Франциясының жариялануынан кейін, ол саяси ісі бойынша қызметтен босатылды. Клермон-Ферранда д’Астие Ремонд Обрак, Люси Обрак және Жан Кавайеспен бірге кейін «Оңтүстік азат ету» деп аталған «Соңғы колонна» қарсылық тобын құрды. 1941 жылы топ Перпиньян мен Канн қалаларындағы теміржол станцияларында екі саботаж шабуылы жасады. Ақпан айында олар 10 000 үгіт парақшаларын таратуды ұйымдастырды, бірақ таратушылардың біреуі полицияға ұсталды, нәтижесінде д’Астиедің немересі мен ағасы тұтқындалды. Топ қызметін тоқтатуға шешім қабылдады. Бірнеше ай үзілістен кейін олар «Libération» атты жасырын газетте жұмыс істей бастады. Алғашқы нөмір жергілікті газет баспагерлерінің көмегімен және жергілікті кәсіподақ мүшелері ұсынған қағазға басылды. 1941 жылдың шілдесінде 10 000 дана шығарылды. 1942 жылы д’Астие Жан Муленмен қарсылық күштерін біріктіру мәселесін талқылау үшін кездесті және ақырында Ұлттық қарсылық кеңесіне (CNR) қосылды. 1943 жылы ол Шарль де Гольмен Алжирде кездесіп, босқындықтағы оның еркін француз күштері үкіметінде ішкі істер комиссары болып тағайындалды. 1943 жылы Лондонда болғанда, ол Анна Марлимен бірге «La Complainte du partisan» әнінің сөзін жазды, ал Анна Марли әннің музыкасын жазды. Ағылшын тілінде бұл ән «Партизан» деп белгілі және оны Леонард Коэн, Джоан Баэз, Баффи Сент-Мари және тағы басқалар орындады. Азаттыққа қол жеткізгеннен кейін д’Астие Француз Республикасының Уақытша үкіметінде (GPRF) ішкі істер министрі болды. Ол «Libération» газетін шығаруды жалғастырды және өзінің тәжірибесіне негізделген кітаптар жазды. 1946 жылғы қарашада өткен француз парламенттік сайлауында Франция Коммунистік партиясының одақтасы ретінде «Union républicaine et résistante» тізімінен қатысып, Иль-э-Вилен департаментінен Ұлттық Ассамблеяға өкіл болып сайланды. Кейіннен ол «Union progressiste» ұйымын құрушылардың бірі болды. 1958 жылы ол Ленин атындағы бейбітшілік сыйлығын алды. Д’Астие Стокгольм комитетінің негізін қалаушылардың бірі болды; ол Никита Хрущев басшылығымен Кеңес Одағының басшылығын мажар көтерілісін басып тастағаны үшін айыптады және коммунистермен байланысын үзді. Оның ағасы Анри д’Астиер де ла Вижери өте оңшыл болды, ал бастапқыда «Action Française» мүшесі болған, тіпті «Cagoule» террористик тобымен де байланысы болуы мүмкін. Ақырында Анри д’Астие де Резистенцияға қатысты. Эммануэль д’Астие 1969 жылы Парижде қайтыс болды. Оның әйелі Любов француз саясаткері Гастон Бержеридің (1928 жылы ажырасқан) екінші әйелі және большевик Леонид Красиннің қызы болды. Олардың үш ұлы болды: Жан-Франсуа, Кристоф және Жером. Отбасы досы Джоан Баэз ең үлкен ұлы Жан-Франсуаның қазасы туралы білгеннен кейін «Luba the Baroness» әнін жазып орындады.

Born in Paris, he attended the Naval Academy but resigned from the French Navy in 1923. He became a journalist and a poet and was involved with the integralist and monarchist journal Action Française, but turned towards the Left after the Spanish Civil War (1936–39). When the Second World War broke out, d'Astier re enlisted into the French Navy and became the head of naval intelligence. However, after the fall of France and the proclamation of Vichy France, he was dismissed for his political dossier. In Clermont Ferrand, d'Astier formed the Resistant group La Dernière Colonne, later known as Libération sud, with Raymond Aubrac, Lucie Aubrac and Jean Cavaillès. During 1941, the group carried out two sabotage attacks at train stations in Perpignan and Cannes. In February, they organised the distribution of 10,000 propaganda flyers, but one of the distributors was caught by the police, leading to the arrest of d'Astier's niece and uncle. The group decided to cease activities. After a few months' hiatus, they began to work on an underground newspaper, Libération. The first edition was put together with the help of the typographers from a local newspaper and printed on paper supplied by local trade unionists. 10,000 copies were produced in July 1941. In 1942 d'Astier met with Jean Moulin to discuss the unification of the Resistance and eventually joined forces into the Conseil National de la Résistance (CNR, National Council of Resistance). In 1943 he met Charles de Gaulle in Algiers and joined his Free French Forces government in exile as a Commissioner to the Interior. While in London in 1943, he wrote the lyrics for the song "La Complainte du partisan" with Anna Marly, who wrote the music. In English, it is known as "The Partisan" and was recorded by Leonard Cohen, Joan Baez, Buffy Saint Marie and many others. After the Liberation, d'Astier became Minister of Interior in the Provisional Government of the French Republic (GPRF). He continued to publish Libération and wrote books based on his experiences. He ran as an ally of the French Communist Party on the Union républicaine et résistante list in the November 1946 French legislative elections, and won a seat in the National Assembly for Ille et Vilaine. He was later among the founders of the Union progressiste. In 1958 he received the Lenin Peace Prize. D'Astier was one of the founders of the Stockholm Committee; he denounced the Soviet Union leadership under Nikita Khrushchev after the crushing of the Hungarian uprising, and broke ties with communists. His brother, Henri d'Astier de la Vigerie, was from the far right, and, initially a member of the Action Française, may even have been involved with the Cagoule terrorist group. Ultimately, Henri d'Astier also took part in the Résistance. Emmanuel d'Astier died in Paris in 1969. His wife Liubov was the second spouse of French politician Gaston Bergery (divorced in 1928) and the daughter of Bolshevik Leonid Krasin. They had three sons Jean François, Christophe and Jérôme. Family friend Joan Baez wrote and recorded a song, "Luba the Baroness", about learning of the death of the oldest son, Jean François.