Георг Беге: Ұлыбританияның арнайы операциялар орындаушысы (SOE) Француздық қарсыласы
Georges Bégué
Георж Беге, "Bombproof" коді атты британдық тыңшы, Екінші дүниежүзілік соғыста Франциядағы қарсылық қозғалысына көмектесті. SOE ұйымының алғашқы адамы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын/француздық тыңшы агент (1911–1993)
English/French espionage agent (1911–1993)
Жорж Пьер Андре Бегге (22 қараша 1911 – 18 желтоқсан 1993), «Bombproof» кодовый атымен белгілі, француз инженері және Ұлыбританияның құпия ұйымы – Арнайы операциялар атқарушы (SOE) агенті болды. Екінші дүниежүзілік соғыста нацистік Германия басып алған Францияда SOE-нің мақсаты тыңшылық, саботаж және барлау жүргізу еді. SOE агенттері француз Кеңесқарсылығына (Resistance) қосылып, оларды Англиядан парашютпен жіберілген қару-жарақ және жабдықтармен қамтамасыз етті. Бегге Францияға енген 470 SOE F (Франция) бөлімі агенттерінің алғашқысы болды. Ол сымсыз байланыс операторы еді. Ол Еуропадағы Кеңесқарсылық топтарына кодталған хабарларды тарату үшін BBC-ді пайдалануды ұсынды, бұл практика кең таралды. Сондай-ақ ол Франциядағы Кеңесқарсылық топтарына қару-жарақ пен жабдықтардың көптеген әуеден түсірілімдерін ұйымдастырды. Ол 1941 жылдың қазан айында француз полициясымен ұсталды. 1942 жылы ол түрмеден қашып, Ұлыбританияға қайта оралды.
Georges Pierre André Bégué (22 November 1911 – 18 December 1993), code named Bombproof, was a French engineer and agent of the United Kingdom's clandestine organization, the Special Operations Executive (SOE). The purpose of SOE in France, occupied by Nazi Germany in World War II, was to conduct espionage, sabotage, and reconnaissance. SOE agents allied themselves with French Resistance groups and supplied them with weapons and equipment parachuted in from England. Bégué was the first of 470 SOE F (France) Section agents infiltrated into France. He was a wireless operator. He proposed the use of BBC to transmit coded messages to resistance groups in Europe, a practice which became ubiquitous. He also arranged for the first of many thousands of airdrops of supplies and arms to resistance groups in France. He was captured by the French police in October 1941. He escaped from prison in 1942 and returned to the United Kingdom.
Ерте өмір
Жорж Беге 1911 жылдың 22 қарашасында Францияның Перигу қаласында дүниеге келген. Оның әкесі теміржол инженері болған, Беге бала кезінде отбасы Мысырға көшіп кеткен. Беге де Халл университетінде инженерлік мамандық алған, онда ол ағылшын тілін үйреніп, әйелімен танысқан. Ол әскери қызметін байланысшы ретінде өткерген.
Georges Bégué was born 22 November 1911 in Périgueux, France. His father was a railway engineer and the family moved to Egypt when Bégué was a child. Bégué also trained as an engineer at University of Hull where he learned English and met his wife. He went through his military service as a signaller.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Беге француз армиясына қайтарылды. Ағылшын тілін білгендіктен, оған британ әскерлерімен байланыс жасау міндеті тапсырылды. Ақырында ол Дюнкерк эвакуациясы кезінде Ұлыбританияға қашып өтті. Франция капитуляциялағаннан кейін ол Корольдік байланыс қызметіне сержант ретінде қосылды, онда ол Би-би-сидің Париж тілшісі Томас Кадетпен танысты, ол SOE-нің F бөлімінде жұмыс істеп, оны қатарға шақырды.
At the outbreak of World War II, Bégué was recalled to the French army. Because of his knowledge of English he was assigned to liaison with the British troops. He eventually escaped to Britain during the Dunkirk evacuation. After the surrender of France, he joined the Royal Signals as a sergeant, meeting Thomas Cadett, the Paris correspondent of the BBC, who was working in SOE's F section who recruited him.
Бірінші мемлекеттік агенті
1940 жылы SOE Беге жаңа F (француз) бөліміне қосылды. Оған Джордж Нобл деген лақап ат берілді және ол сымсыз байланыс операторы ретінде дайындалды. Оқудан кейін, 1941 жылдың 5-6 мамыр түнінде ол Индре департаментіне "көрінбейтін" (келген жерде оны күткен ешкім болмады) парашютпен түсті, ол бір чемоданда ауыр сымсыз хабар алмасу құралын алып келді. Ол Франциядағы SOE-нің алғашқы адамы болды. Ол ұшу алдындағы түні тұрған үйі бомбадан қирағандықтан, тірі қалғаны үшін өте бақытты болды. Ол Шатору қаласының жанындағы социалист Макс Хайманспен байланысып, өзін британдық заңды агент екенінке сендірді. Хайманс оны аймақтағы басқа социалистермен таныстырды. 9 мамырда ол SOE-нің Лондондағы штаб-пәтеріне алғашқы сымсыз хабарламасын жіберді. 10-11 мамырда оған SOE адамы Пьер де Вомекур, ал 12-13 мамырда Роджер Коттин қосылды, екеуі де "көрінбейтін" парашютпен түсті. Немістер Бегедің сымсыз хабарларын тез байқап, оларды кедергіледі және Шатору маңында оны іздеуді бастады. Дегенмен, ол 1941 жылдың 13 маусымында SOE арқылы Францияға алғашқы әуеден жабдық жеткізілімін ұйымдастыра алды. Екі контейнер Лимож қаласына жақын жердегі Пьер де Вомекурдың інісі Филипптің Бас-Солье егістігіне тасталды. Контейнерлерді Армстронг Уитворт Уитли бомбалаушысы тастады, олардың ішінде автоматтары, жарылғыш заттар және басқа да материалдар болды. Олар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде SOE оперативтік қызметкерлері мен қарсылық топтарына әуеден тасталған 60 000-ға жуық контейнердің алғашқысы болды. Беге мен Пьер де Вомекур Францияда 90-ға жуық SOE желілерін (сондай-ақ схемалар және "reseau" деп аталады) құрды. Олардың желісі "Автожиро" деп аталды. Жорж Беге кейде "Жорж Бірінші" деп аталды, өйткені ол Франциядағы SOE-нің алғашқы сымсыз байланыс операторы болды. Келесі сымсыз байланыс операторлары "Жорж Екінші, Жорж Үшінші" және т.б. деп аталды. SOE-де сымсыз байланыс операторын "пианист" деп атау қабылданған.
In 1940 SOE Bégué joined the new F (French) section. He was given the alias George Noble and trained as a wireless operator. After training, he parachuted "blind" (nobody met him on arrival) into Indre Department on the night of 5/6 May 1941 with a heavy wireless transmitter in a suitcase. He was the first SOE agent in France. He was lucky to have arrived at all, as the night before his flight the house he was staying in had been destroyed by a bomb while he was out. He contacted socialist Max Hymans near Châteauroux and persuaded him that he was a legitimate English agent. Hymans introduced him to other socialists in the area. On 9 May, he sent his first wireless message back to SOE headquarters in London. On 10/11 May, he was joined by SOE agent Pierre de Vomécourt and on 12/13 May by Roger Cottin, both also parachuted blind. The Germans quickly detected Bégué's wireless transmissions and jammed them and began to hunt for him around Châteauroux. Nevertheless, he was able to arrange the first airdrop of supplies into France by SOE on 13 June 1941. Two containers were dropped at Bas Soleil, the estate of Pierre de Vomécourt's brother, Philippe, near Limoges. The containers were dropped by an Armstrong Whitworth Whitley bomber and contained sub machine guns, explosives, and other material. They were the first of nearly 60,000 containers of supplies and arms air dropped to SOE operatives and resistance groups during World War II. Bégué and Pierre de Vomécourt created the first of about 90 SOE networks (also called circuits and reseau) in France. Their network was called Autogiro. Georges Bégué is sometimes called "Georges One" as he was the first SOE wireless operator in France. Subsequent wireless operators were called "Georges Two, Georges Three, etc. The SOE's slang term for a wireless operator was a "pianist."
BBC-ге хабарласу
Бегедің күн тәртібі тыңшылық болды, ол SOE-ге және одан күніне үш рет хабар жіберіп, қабылдап тұратын. Одан бөлек, ол басқа SOЕ агенттеріне хабар жеткізу немесе қабылдау үшін пойызбен саяхаттайтын курьер болып та қызмет ететін. Неміс және француз полициясы оны және оның радиостансасын бағытталған құралдармен табуға тырысқан кезде, Беге қауіпті радиобайланысты азайту үшін, даладағы агенттерге түсініксіз жеке хабарламалар жіберуді ұсынды. Оның ұсынысына сәйкес, BBC-нің Radio Londres хабарлары "Жеке хабарламаларды тыңдаңыз" деп басталып, содан кейін әдетте қызықты және мағынасыз сөздік хабарламалар оқылатын. Мысал ретінде "Жанның сақалы ұзын" және "Сақтандыру агенттігінде өрт болды" сияқты хабарламалар келтірілуі мүмкін, олардың әрқайсысы белгілі бір қарсылық тобы үшін мағыналы болды. Олар негізінен қарсылық қозғалысына хабар жеткізу үшін, сондай-ақ SOE агенттеріне алғыс айту және кейде жауды жаңылыстыру үшін қолданылды. Бұл хабарламалар шифрланбаған, кодталған болғандықтан, неміс басқыншылары қарсылық тобының ішіне енбесе, оларды түсінуге үміттенбеді, сондықтан олар хабарламаларды кедергілеуге күш салды. Radio Londres арқылы кодталған хабарламалардың таратылуы Екінші дүниежүзілік соғыста кеңінен таралды.
Bégué had an exhausting schedule, often transmitting and receiving messages to and from SOE three times a day. In addition he often had to serve as a courier traveling by train to deliver or receive messages to other SOE agents. As the Germans and French police were attempting to locate him and his wireless through direction finding equipment, Bégué proposed sending seemingly obscure personal messages to agents in the field in order to reduce risky radio traffic. In accordance with his proposal, the BBC's Radio Londres broadcasts began with "Please listen to some personal messages," followed by spoken messages, often amusing, and without context. Representative messages include "Jean has a long mustache" and "There is a fire at the insurance agency," each one having some meaning to a certain resistance group. They were used primarily to provide messages to the resistance, but also to thank SOE agents and sometimes to mislead the enemy. Because these messages were in code, not cipher, the German occupiers could not hope to decipher them unless they had infiltrated a resistance group, so they focused their efforts on jamming the messages instead. The transmission of coded messages by Radio Londres became ubiquitous in World War II.
Тұтқындау
1941 жылдың қыркүйек айында СОЭ бірнеше қосымша агенттерді парашютпен жіберді. Бір агент, Джерри Морел, қарсылық қозғалысының мүшелерін өздігінен тартуға кірісті. Виши Франциясының полициясы оны 1941 жылдың 3 қазанында Лимож қаласында тұтқындады. Оның тұтқындалуы одан әрі тұтқындауларға әкелді, соңында Беге 24 қазанда Марсельдегі жасырын үйде тұтқындалды. Ол Перигудегі Белейм түрмесінде оннан астам СОЭ агенттерімен бірге отырды. Кейіннен, 1942 жылдың наурыз айында американдық консул Хью Фуллертонның араласуымен олар Дордоньдегі Маузак және Гранд Кастанг түрмесіне ауыстырылды. Беге Лондонға хабарлама жіберді, күзетшіге пара берді, кілттің көшірмесін жасады және топ 1942 жылдың 16 шілдесінде қашып кетті. СОЭ агенті Майкл Тротобас қашқандардың бірі болды, сондай-ақ оның әйелі Габриэль Садурни қашуға көмектескен Жан Пьер Блох та қашып құтылды. Беге және басқа қашқандар француз полициясы оларды іздегенде орманға тығылды, содан кейін жеке-жеке Лионға бет алды. Беге 23 шілдеде жетті. СОЭ агенті, американдық Вирджиния Холл Лионда болды және Вик қашу желісімен байланыста болды. Ақырында қашқандар Пиреней таулары арқылы бейтарап Испанияға жеткізілді, онда Беге Фигересте ұсталды және Миранда-де-Эбро түрмесіне жіберілді, бірақ кейін Англияға жол ашылды. Ол 1942 жылдың қазан айында Лондонға келді. Оның болмаған кезінде Лондон СОЭ басшылығын ауыстырды және Беге жаңа СОЭ басшысы Морис Бакмастерге сенімсіздікпен қарады. Ол байланыс офицері болып тағайындалды, бірақ өз қабілеттерінің толыққанды пайдаланылмағанына сенді.
The SOE parachuted in a number of additional agents in September 1941. One agent, Gerry Morel, went his own way to recruit resistance members. The Milice, the Vichy France police, arrested him at Limoges on 3 October 1941. His arrest led to more arrests and eventually to Bégué, who was arrested 24 October in a Marseilles safe house. He was sent to join a dozen SOE agents in the Beleyme prison in Périgueux. They were later transferred to a prison camp in Mauzac et Grand Castang, Dordogne in March 1942, thanks to intervention of the American Consul General Hugh Fullerton. Bégué smuggled out a message to London, bribed a guard, and created a duplicate key and the group escaped 16 July 1942. SOE agent Michael Trotobas was one of the escapees as was Jean Pierre Bloch, whose wife, Gabrielle Sadourny, assisted in the escape. Bégué and the other escapees hid in a forest while the French police searched for them and then continued to Lyon in separate groups. Bégué arrived on 23 July. SOE agent, American Virginia Hall, was in Lyon and in contact with the Vic escape network and eventually the escapees were led over the Pyrenees to neutral Spain where Bégué was interned at Figueres and sent to Miranda de Ebro prison camp but was later released to continue to England. He arrived in London in October 1942. The SOE in London had changed leadership in his absence and Bégué had little confidence in the new SOE leader, Maurice Buckmaster. He was named signals officer, but believed his talents were under utilized.
Соғыстан кейін
Соғыстан кейін Беге Америка Құрама Штаттарына эмиграциялады. Электроника инженері ресми түрде аталғанға дейін ол бірнеше төменгі деңгейдегі жұмыстарда жұмыс істеді. Ол сондай-ақ америкалық азаматтыққа қол жеткізді. 1993 жылдың 18 желтоқсанында Вирджиния штатының Фоллс-Черч қаласында қайтыс болды. Ол 82 жасқа толыпты. Бегестің өмірден өткен соң әйелі Розмари және екі қызы Бриджит пен Сюзанн қалды.
After the war Bégué emigrated to the United States. He worked in a number of lower level jobs until he could officially become an electronics engineer. He also became an American citizen. He died 18 December 1993 in Falls Church, Virginia. He was 82 years old. Begues was survived by his wife Rosemary and two daughters, Brigitte and Suzanne.