Гровер Вильямс: Француздық жарысшы және СОЕ ардагері
William Grover-Williams
Уильям Гровер-Уильямс: британдық гонщик, 2-дүниежүзілік соғыстағы SOE ұйымының Франциядағы тыңшысы, "Каштан" желісінің басшысы. Батырлық туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық жарыс жүргізушісі (1903–1945)
British racing driver (1903–1945)
Уильям Чарльз Фредерик Гровер Уильямс (16 қаңтар 1903 – 18 наурыз 1945 (немесе одан кейін көп ұзамай) туған, Уильям Чарльз Фредерик Гровер)
William Charles Frederick Grover Williams (born William Charles Frederick Grover, 16 January 1903 – 18 March 1945 (or shortly thereafter)),
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде «Себастьян» кодын атқан Гровер Уильямс Францияда құпия британдық Арнайы операциялар атқарушы (SOE) ұйымының агенті ретінде жұмыс істеді. SOE-нің мақсаты – Ось державалары, әсіресе нацистік Германия басып алған елдерде тыңшылық, саботаж және барлау жүргізу болды. SOE агенттері француз қарсылық топтарымен бірігіп, оларды қару-жарақ және жабдықтармен қамтамасыз етті. Гровер Уильямс Париж маңында жұмыс істеген SOE-нің «Chestnut» желісін құрды, үйлестірді және басқарды. «Chestnut» желісі SOE-ден қару-жарақ пен жабдықтарды парашютпен түсіруді ұйымдастырып, оларды қарсылық күштерінің пайдалануы үшін жинақтады. 1943 жылдың тамызында Гровер Уильямс неміс Sicherheitsdienst (SD) қызметімен тұтқындалды. Ол түрмеде ұсталып, 1945 жылдың наурыз айында өлім жазасына кесілді.
During World War II, Grover Williams, code named Sebastian, worked as an agent in France for the clandestine British Special Operations Executive (SOE) organization. SOE's objectives were to conduct espionage, sabotage, and reconnaissance in countries occupied by the Axis powers, especially those occupied by Nazi Germany. SOE agents allied themselves with French resistance groups and supplied them with weapons and equipment. Grover Williams created, coordinated, and led the SOE's Chestnut network which worked near Paris. The Chestnut network organised parachute drops of weapons and equipment from SOE and stockpiled them for the use of the resistance. The German Sicherheitsdienst (SD) captured Grover Williams in August 1943. He was imprisoned and executed in March 1945.
Жеке өмірі және ертедегі өмірі
Гровер Уильямс 1903 жылғы 16 қаңтарда Францияның Монтруж қаласында Фредерик пен Германс Гровер отбасында дүниеге келді. Фредерик Гровер – Монтружға қоныс аударған ағылшын жылқы өсіруші еді. Ол француз әйелі Германс Даганмен танысып, көп ұзамай үйленді. Олардың тұңғыш баласы Елизавета 1897 жылы туды. Уильямның тағы екі бауырласы болды – Элис пен Фредерик. Ағылшын әкесі мен француз анасының ұлы Гровер Уильямс француз және ағылшын тілдерін еркін меңгерді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, Уильям он бір жаста болғанда, ата-анасы оны Ұлыбританиядағы Гертфордширдегі туыстарымен бірге тұруға жіберді. Соғыстан кейін Фредерик Гровер отбасын Монте-Карлоға көшірді. Сонда Уильям әпкесінің жігітінен Rolls Royce жүргізуді үйреніп, автомобильдерге деген қызығушылық танытты. Гровер Уильямс Монакода жүргізуші куәлігін алып, жүргізушілік лицензия алды. Механикаға бейім және моторлы көліктерге құмар Гровер Уильямс 15 жасында үнділік мотоциклін сатып алып, ол оның мақтанышына айналды. Кейін 1920-жылдардың басында ол мотоцикл жарыстарына қатысты, бірақ отбасынан жасыру үшін "W Williams" деген псевдоним қолданды. 1919 жылы ирланд суретшісі Уильям Орпен Париж бейбітшілік конференциясының ресми суретшісі атанды. Орпен Rolls Royce көлігін сатып алып, Парижге оралған Гровер Уильямсты өз шофері етіп алды. Ол кезде Орпеннің Ивонн Аупик есімді сүйіктісі мен модельі болды. Аупик пен Гровер Уильямс жақын дос болып, Аупик пен Орпеннің қарым-қатынасы аяқталғаннан кейін 1929 жылдың қараша айында үйленді. Ол одан алты жас үлкен еді.
Grover Williams was born in Montrouge, Hauts de Seine, France on 16 January 1903 to Frederick and Hermance Grover. Frederick Grover was an English horse breeder who had settled in Montrouge. Frederick met a French woman, Hermance Dagan, and they were soon married. Their first child was Elizabeth, born in 1897. William had two other siblings – Alice and Frederic. Born to an English father and a French mother, Grover Williams grew up fluent in both French and English. When William was eleven, during World War I, his parents send him to live with relatives in Hertfordshire, in the United Kingdom. After the war, Frederick Grover moved the family to Monte Carlo. It was there that William developed a fascination for automobiles, having been taught to drive a Rolls Royce by his sister's boyfriend. Grover Williams passed his driving test while in Monaco and was granted a licence. Mechanically inclined and fascinated by motorised vehicles, at the age of 15 Grover Williams acquired an Indian motorcycle and it became his pride and joy. He would later compete in motorcycle races in the early 1920s, although he kept it secret from his family by adopting the pseudonym, "W Williams". In 1919, the Irish portrait painter, William Orpen became the official artist of the Paris Peace Conference. Orpen bought a Rolls Royce car and hired Grover Williams, who had returned to Paris, as his chauffeur. At the time, Orpen had a mistress and model named Yvonne Aupicq. Aupicq and Grover Williams became good friends and, after the collapse of Aupicq's relationship with Orpen, the pair married in November 1929. She was six years older than him.
Жарыс мансабы
1926 жылға қарай Гровер Уильямс Франция бойынша жарыстарда Бугатти көлігімен жарыса бастады, "W Williams" деген лақап атын пайдаланып, Мирамастағы Прованс Гран-присі мен Монте-Карло раллиіне қатысты. 1928 жылы ол Франция Гран-присінде жеңіске жетті, ал 1929 жылы осы жетістігін қайталады.
By 1926, Grover Williams had begun racing a Bugatti in races throughout France, using the alias, "W Williams", entering the Grand Prix de Provence at Miramas and the Monte Carlo Rally. In 1928, he won the French Grand Prix, repeating in 1929.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1940 жылғы 28 ақпанда Гровер Уильямс Британдық Корольдік Армияның Қызмет Корпусына қабылданып, Францияда жүргізуші болып жұмыс істеді. 1940 жылғы маусымда Франция шайқасында нацистік Германия жеңіске жеткеннен кейін Дюнкерктен Англияға эвакуацияланды. Француз және ағылшын тілдерін еркін білгендіктен, ол 1940 жылдың күзінде Арнайы Операциялар Атқарушы ұйымына (SOE) қабылданды. SOE оны агенттікке оқытып, қарапайым сарбаздық шенінен екінші лейтенант шеніне көтерді. 1942 жылғы 29 мамырда Гровер Уильямс және тағы бір SOE агенты Кристофер Берни Франциядағы Ле-Ман қаласының жанына "соқыр" (жерде күту тобы болмаған) парашютпен түсті. Гровер Уильямс Парижге бет алды, онда ол әйелі Ивоннамен қайта қосылды, бірақ қауіпсіздік мақсатында өмір сүру және жұмыс істеу үшін басқа жер табуға мәжбүр болды. Гровер Уильямстың SOE-дегі кодовое аты "Себастиан" болды. Оның SOE-дегі міндеті – "Каштан" деп аталған "ұйықтайтын" жасушаны құру болды, ол SOE бұйрығы бойынша неміс басқыншыларына қарсы әрекет етуге дайындық жасайтын. SOE-нің Париждегі желісін Пьер де Вомекур басқарды, ол "Автогиро" деп аталды, бірақ 1942 жылғы сәуірде немістер "Автогироны" жойды және оның мүшелерін өлтірді немесе тұтқындады. SOE "Каштанды" "Автогироның" орнына қарастырды, бірақ 1942 жылдың соңында "Проспер" желісі құрылғаннан кейін, "Каштан" желісі Парижде екінші деңгейлі желіге айналды, француз қарсыластарының неміс басқыншыларына қарсы соғыс үшін қару-жарақ сақтауға бағытталды. Гровер Уильямс өзінің желісіне екі жарыс жүргізушіні – Роберт Бенуа мен Жан-Пьер Вимильді тартты, ал олар әйелдерін және басқа әйелдерді курьерлер ретінде пайдаланды. Олардың операциялық базасы Париждің оңтүстік-батысындағы Ауффаргис маңындағы Бенуа отбасының мүлігі болды. Гровер Уильямстың басты мәселесі – SOE оған Лондон штаб-пәтерімен байланыс үшін радиооператорды ұсынбады. Бұл мәселе 1943 жылғы қаңтарда Гровер Уильямстың "Проспер" желісінің жаңа келген радиооператоры Джек Агазарянмен байланыс орнатқанда ішінара шешілді. SOE саясаты бойынша әр желіде өз радиооператоры болуы керек және желілер арасында байланысқа тыйым салынған. Бұл саясатқа қайшы, Агазарян "Каштанның" хабарларын Лондонға жіберді. Ақпан айының ортасынан бастап Гровер Уильямс SOE-мен бірлесіп француз қарсыластары үшін қару-жарақ пен басқа да жабдықтарды парашютпен жеткізудің алты операциясын ұйымдастырды. 1943 жылғы наурыз айында SOE Гровер Уильямсқа өз радиооператоры – Роланд Дауленді жіберді. "Каштан" желісі алған қару-жарақ пен жабдықтар болашақта пайдалану үшін сақталды. Гровер Уильямс сондай-ақ Париждегі "Ситроен" зауытында саботаж жасауға тиімді әрекеттер ұйымдастыра алды. Гровер Уильямстың құлдырауы 1943 жылғы 31 шілдеде басталды, осы күні неміс бағытты іздеу фургоны Дауленнің және оның радиостанциясының орнын анықтап, оны тұтқындады. 1 тамызда Роберттің ағасы Морис Бенуа тұтқындалды. Келесі күні Морис Бенуа неміс қауіпсіздік қызметін (SD) Ауффаргистегі Бенуа сарайына жетеледі. Гровер Уильямс сарайдағы тұрақтан жасырынып отырған күйде табылғаннан кейін тұтқындалды. Немістер сарайдан көптеген қару-жарақ пен жабдықтар салынған контейнерлерді тапты. Немістер 4 тамызда Роберт Бенуаны тұтқындады, бірақ ол қашып кетті. Гровер Уильямстың әйелі Ивон оның тұтқындалғанын естігеннен кейін Парижден қашып, Торенц ауылында достарының үйінде паналады.
On 28 February 1940, Grover Williams enlisted in the British Royal Army Service Corps and worked as a driver in France. In June 1940, he was evacuated from Dunkirk to England after the victory by Nazi Germany in the Battle of France. Due to his fluency in both French and English, he was recruited into the Special Operations Executive (SOE) in autumn 1940. SOE trained him to be an agent and promoted him from private to second lieutenant. On 29 May 1942, Grover Williams and another SOE agent, Christopher Burney, parachuted "blind" (with no reception committee on the ground) into France near Le Mans. Grover Williams proceeded to Paris where he reunited with his wife, Yvonne, but, for security reasons, he found himself a different place to live and work. Grover Williams' work name with SOE was "Sebastian." His task for SOE was to create a "sleeper" cell called Chestnut which would prepare to take action against the German occupiers when ordered to do so by SOE. SOE's network in Paris was Autogyro, headed by Pierre de Vomécourt, but in April 1942 the Germans were destroying Autogyro and killing or imprisoning its members. SOE envisioned Chestnut as a replacement for Autogyro, but with the creation of the Prosper network later in 1942, the much smaller Chestnut network became a secondary network in Paris, devoting itself to storing arms for the eventual use of the French resistance against the German occupiers. Grover Williams recruited two fellow race car drivers, Robert Benoist and Jean Pierre Wimille, into his network and the trio used their wives and other women as couriers. The base of their operations was the Benoist family estate near Auffargis about southwest of Paris. Grover Williams' main problem was that SOE did not supply him with a radio operator for communications with SOE headquarters in London. This problem was partially solved in January 1943 when Grover Williams established contact with Jack Agazarian, the newly arrived radio operator for the Prosper Network. SOE policy dictated that each network should have its own radio operator and that contact between and among networks was forbidden. Contrary to that policy, Agazarian transmitted Chestnut's messages to London. Starting in mid February, Grover Williams organized with SOE six parachute drops of weapons and other supplies for the French resistance. In March 1943, SOE finally sent Grover Williams a radio operator of his own, Roland Dowlen. The arms and other supplies the Chestnut network had received were stored for future use. Grover Williams was also able to organize an effective sabotage effort at the Citroën factory in Paris. Grover Williams' downfall began 31 July 1943 when a German direction finding van pinpointed the location of Dowlen and his radio and arrested him. On 1 August, Maurice Benoist, brother of Robert, was arrested. The next day Maurice Benoist led the German Sicherheitsdienst (SD) to the Benoist chateau at Auffargis. Grover Williams was found hiding in a stable and arrested. The Germans recovered many containers of arms and equipment at the chateau. The Germans captured Robert Benoist on 4 August, but he escaped. When Grover William's wife, Yvonne, learned of his arrest, she fled Paris and took refuge with friends in the village of Thorenc.
Түрмеге қамау және өлім
Ұсталғаннан кейін немістер Гровер Уильямсты Париж қаласындағы 84 Avenue Foch мекенжайындағы СД штаб-пәтеріне алып барды, оны тексеру үшін. 1944 жылдың қаңтар айында ол Берлинге жіберіліп, тұтқындарды азаптаумен аты шыққан Рейх қауіпсіздік кеңсесіне қамауға алынды. 1944 жылдың наурыз айында ол Заксенхаузен концлагеріне ауыстырылды. 1945 жылдың наурыз айында нацистік үкімет Гровер Уильямстың да ішінде болған саяси тұтқындар тізіміне қатысты "арнайы қарау" туралы жарлық шығарды. Гровер Уильямс 1945 жылдың көктемінде Саксенхаузенде SOE желісінің тағы бір жетекшісі Фрэнсис Суттлмен бірге өлімге кесілді. Соғыс офисінің ресми қаза тапқандар тізімінде көрсетілген өлім күні, бастапқыда "1.2.1945 немесе одан кейін жақын арада" деп көрсетілген, кейін "18.3.1945 немесе одан кейін жақын арада" деп өзгертілді.
After his capture, the Germans took Grover Williams to SD headquarters at 84 Avenue Foch in Paris for interrogation. In January 1944, he was sent to Berlin and imprisoned at the Reich Security Office, notorious for the tortures committed on prisoners. In March 1944 he was transferred to the Sachsenhausen concentration camp. In March 1945, the Nazi government decreed "special treatment" for a list of political prisoners, including Grover Williams. Grover Williams was executed at Sachsenhausen in the spring of 1945, along with fellow SOE network leader Francis Suttill. The date of death shown on the official War Office casualty lists, originally "On or shortly after 1.2.1945" has been amended to read "On or shortly after 18.3.1945",
Соғыстан кейін Гровер Уильямстың жесірі Ивонн Нормандиядағы Амфревилл-ла-Кампань ауылына қоныстанды, онда ол терьер тұқымдас итті өсіретін шаруашылықпен айналысты. Ол 1973 жылы 77 жасында қайтыс болды. Роберт Бенуастың немересі және басқалар Уильям Гровер Уильямстың соғыстан аман қалғанын және 1948 жылдан бастап Ивоннмен "Георж Тамбал" деген жалған есіммен оның қайтысына дейін бірге өмір сүргенін мәлімдеді. 1983 жылы Тамбал велосипедпен келе жатқанда неміс жүргізушісінің соққысынан қаза тапты.
After the war, Grover Williams' widow, Yvonne, eventually settled in the village of Amfreville la Campagne in Normandy where she managed a dog kennel breeding terriers. She died in 1973, age 77. Robert Benoist's granddaughter, among others, claimed that William Grover Williams survived the war and lived with Yvonne from 1948 until her death under the assumed identity of "Georges Tambal." Tambal was killed by a German driver while riding a bicycle in 1983.
Гран-при жеңімпаздары
ЖылGrand PrixОрналасқан жеріАвтокөлікЕсеп1928 French Grand PrixSaint GaudensBugatti Type 35Есеп1929 Монако Grand PrixMonte CarloBugatti Type 35Есеп French Grand PrixLe MansBugatti Type 35Есеп1931 Бельгия Grand Prix †Spa FrancorchampsBugatti Type 51Есеп Grand Prix de la BauleLa BauleBugatti Type 51Есеп1932 Grand Prix de la BauleLa BauleBugatti Type 51Есеп1933 Grand Prix de la BauleLa BauleBugatti Type 54Есеп† Гровер Уильямс Каберто Коннеллимен бірге бір көлікпен жүрді.
YearGrand PrixLocationCarReport1928 French Grand PrixSaint GaudensBugatti Type 35Report1929 Monaco Grand PrixMonte CarloBugatti Type 35Report French Grand PrixLe MansBugatti Type 35Report1931 Belgian Grand Prix †Spa FrancorchampsBugatti Type 51Report Grand Prix de la BauleLa BauleBugatti Type 51Report1932 Grand Prix de la BauleLa BauleBugatti Type 51Report1933 Grand Prix de la BauleLa BauleBugatti Type 54Report† Grover Williams shared a car with Caberto Conelli.