Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші (1918–1998)
British painter (1918–1998)
Брайан Джулиан Уорри Стоунхаус MBE (1918 жылдың 29 тамызы – 1998 жылдың 2 желтоқсаны) – ағылшын суретшісі және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Арнайы операциялар тобының (Special Operations Executive) агенты. Ол Англияның Торквей қаласында дүниеге келген, және оның Дэйл есімді бір бауыры болған. Оның отбасы Францияға көшкен кезде, ол Па-де-Кале аймағындағы Вимеро қаласындағы мектепке барып оқыды. 1932 жылы Ұлыбританияға оралғаннан кейін, ол Ипсвич өнер мектебінде білім алды.
Brian Julian Warry Stonehouse MBE (29 August 1918 – 2 December 1998) was an English painter and Special Operations Executive agent during World War II. He was born in Torquay, England and had a brother, Dale. When his family moved to France, he went to school in Wimereux, Pas de Calais. Back in Britain in 1932, he studied at the Ipswich School of Art.
Екінші дүниежүзілік соғыс жылдары
Стоунхаус суретші болып жұмыс істеді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Аумақтық армияға қосылды. Кейіннен ол Корольдік артиллерияға шақырылды. 1940 жылы ол Норвегиядан эвакуацияланған француз әскерлеріне Гласгоу қаласында аудармашы болып жұмыс істеді. 1941 жылдың күзінде ол 121 офицерлік кадет бөлімінде комиссия алуға дайындықтан кешіп жатқанда, Арнайы операциялар басқармасы онымен байланысқа түсті. Француз тілін жақсы білгендіктен, SOE оны Celestin атты шартты кодымен сымсыз байланыс операторы ретінде жұмысқа алды. 1942 жылдың 1 шілдесінде Стоунхаус Луара аймағындағы Тур қаласының жанындағы Францияның оккупацияланған аймағына парашютпен түсті. Оның радиосы ағашқа ілігіп, оны түсіруге бес түн кетті. Соңғыда оны алып шыққаннан кейін радио дұрыс жұмыс істемеді және байланыс адамы оған Лионға көшуді бұйырды. Қыркүйек айында ол басқа агент, Бланш Шарлемен бірге жасырын тұратын жерге барып, басқа SOE агенттерімен байланыс жасады. Тамыз айында ол Лондонмен тұрақты байланыста болды. Бірақ ол салмақтырақ болып, тым көп және тым ұзақ хабар жіберді. Осының салдарынан неміс бағытталған құралдары оның орнын анықтап, милиция 1942 жылдың 24 қазанында Лион маңында оны тұтқындады. Шарле де тұтқындалды, бірақ кейін Лондонға қашып құтыла алды. Соғыстан кейін Стоунхаус Шарле өзін-өзі өлтіруге тырысқанын білді. Кастрес түрмесінде гестапо Стоунхаусты жеке камераға алып, оны жиі және қатыгез сұраққа тартып мазалады. Желтоқсан айында ол Париждегі Френе түрмесіне ауыстырылып, одан әрі тергелді. Соңында ол басқа SOE тұтқындарымен бірге Германияға жіберілді, соның ішінде Альберт Гериссе, Pat O'Leary желісінің ұйымдастырушысы, және Гериссенің австралиялық радиооператоры Том Грум. 1943 жылдың қазан айында олар Саарбрюкенге жетіп, қараша айында Маутхаузен концлагеріне жіберілді. Ол қысқа уақыт бойы Венадағы Люфтваффе зауыдының лагерінде болды. 1944 жылдың ортасында ол Гериссемен бірге, басқаша айтқанда Пэт О'Лиримен Эльзастағы Натцвайлер-Штрут концлагеріне ауыстырылды. Стоунхаус лагерь командиріне, күзетшілерге және олардың отбасыларына суреттер салып, өмірін сақтап қалды. Бес түрмеде болған кезінде Стоунхаус ешқашан форма киген офицерді суреттемеймін деген жеке сертіне адалдығын сақтады. Натцвайлер-Штруттан Стоунхаус Дахау концлагеріне жіберілді, ол жерден 1945 жылдың 29 сәуірінде АҚШ әскерлері оны босатып алды. Отанына оралғаннан кейін ол әскери орденмен марапатталды. Соғыстан кейін ол әскерде қалды және Германияның Франкфурт қаласындағы Одақтас Бақылау комиссиясында капитан болып жұмыс істеді, онда ол гестапо мен СС мүшелерін сұраққа тартуға көмектесті.
Stonehouse worked as an artist but joined the Territorial Army after the outbreak of World War II. He was later conscripted into the Royal Artillery. In 1940, he worked as an interpreter for French troops in Glasgow who had been evacuated from Norway. In the autumn of 1941, he was training for a commission in the 121 Officer Cadet Unit when the Special Operations Executive contacted him. Due to his fluency in French, SOE recruited him as a wireless operator with code name of Celestin. On 1 July 1942, Stonehouse parachuted into occupied France near the city of Tours in the Loire Valley. His radio got caught in a tree and he spent five nights in the forest before he could get it down. After finally retrieving it, the radio would not work properly and his contact told him to move to Lyon. In September, accompanied by another agent, Blanche Charlet, he went to a safe house and made contact with the other SOE agents. By August he was in regular contact with the SOE station in London. However he became careless and transmitted too much and too long. As a result, German direction finders triangulated his position and the Milice arrested him on 24 October 1942 in vertical align=sup near Lyon. Charlet was also captured but later managed to escape to London. After the war Stonehouse discovered that Charlet had tried to commit suicide. In Castres prison, the Gestapo placed Stonehouse in solitary confinement while subjecting him to frequent and brutal interrogations. In December he was transferred to Fresnes prison in Paris and further interrogated. Eventually he was shipped to Germany with other SOE prisoners, including Albert Guerisse, GC, the Pat O'Leary Line organiser, and Guerisse's Australian W/T operator, Tom Groome. In October 1943, they arrived in Saarbrücken and in November was sent to Mauthausen concentration camp. He spent a brief time in a Luftwaffe factory camp in Vienna. In mid 1944, he was transferred to the Natzweiler Struthof concentration camp in Alsace with Guerisse, a. k. a. Pat O'Leary. Stonehouse saved his own life by drawing sketches for the camp commandant, guards and their families. Throughout his time in five prisons, Stonehouse kept his personal vow of never painting or drawing an officer in uniform. From Natzweiler Struthof, Stonehouse was sent to the Dachau concentration camp from where he was liberated by U. S. troops on 29 April 1945. At home, he was awarded a military MBE. After the war, he remained in the military and was promoted to captain while working for the Allied Control Commission in Frankfurt, Germany where he assisted with the interrogation of Gestapo and SS members.
Соғыстан кейінгі
1946 жылдан кейін Стоунхаус АҚШ-та сән суретшісі ретінде мансабын жалғастырды, Vogue, Harper's Bazaar және Elizabeth Arden сияқты журналдар үшін суреттер салған. 1979 жылы ол Ұлыбританияға оралып, портретші болды. Оның клиенттерінің арасында патшалық отбасының мүшелері де болды. Ол көп рет сурет салған Король-ананың соңғы портреттерінің бірі әлі де Лондонның Арнайы күштер клубында ілінген. Өмірінің соңғы жылдары Стоунхаус Теософиялық қоғамның Біріккен ложасының Лондон бөлімшесінде тұратын белсенді теософист болды.
After 1946, Stonehouse continued his career as a fashion artist in the United States, painting for magazines including Vogue, Harper's Bazaar and Elizabeth Arden. In 1979, he returned to Britain and became a portrait painter. His clients included members of the Royal family. One of his last portraits of The Queen Mother, who sat for him many times, still hangs in the Special Forces Club in London. During his final years Stonehouse was an active Theosophist living at the London branch of the United Lodge of Theosophists.
Брайан Стоунхаустың өнері
Францияда жұмыс істеген кезде Стоунхаус кездескен адамдарды суреттеу мен сызуын жалғастырды. Moyse's Hall Museum Bury St Edmunds VE Day (Еуропадағы Жеңіс күні) / VJ Day (Жапониядағы Жеңіс күні) көрмесінен кейін коллекцияларды тапты және тапсыруға көмектесті, оған отбасы Брайанның суреттерін және басқа да жеке заттарын сатып алған. 2015, 2016 және 2017 жылдар.
Whilst operating in France Stonehouse continued to sketch and draw people he came across. Moyse's Hall Museum Bury St Edmunds discovered and facilitated the handing over of the collections following a VE Day (Victory in Europe Day)/VJ day (Victory over Japan Day) exhibition, to which the family had bought Brian's art and other personal artefacts. 2015, 2016 and 2017.