Стив Жилкрист: Канада саяхатшысының өмірі мен мансабы

Кіріспе

саясаткер, канадалық саясаткер Стив Гилкрист (7 шілде 1954 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясындағы бұрынғы саясаткер. Ол 1995 жылдан 2003 жылға дейін Онтарио заңнамалық жиналысының прогрессивті консервативтік депутаты болды және Майк Харрис үкіметінде министр қызметін атқарды.

Өмірбаян

Оның әкесі Гордон Гилкрист Канаданың Өкілдер палатасының прогрессивті консервативті депутаты болды. Гилкрист 1975 жылы коммерция бакалавры дәрежесін алған Куинс университетінде оқыды. Сайлаулы лауазымға кірмес бұрын, ол 1971 жылдан 1995 жылға дейін бірнеше Canadian Tire франшизалық дүкендерін басқарды, соның ішінде тізбектегі ең ірі дүкендердің бірін. Гилкрист басқа да бірнеше кәсіптік жобаларға қатысты, оның ішінде 1989 жылы Онтарио штатының Кобург қаласында сауда орталығын (The Town & Country Centre) салу.

Саясат

1970 жылдан бері Онтарио прогрессивті консервативтік партиясында белсенді қызмет атқарып жүрген Гилкрист алғаш рет 1990 жылғы провинциялық сайлауда Скарборо-Шығыс округінде Онтарио заң шығарушы органына үміткер болды, бірақ либерал Эд Фултон мен жаңа демократ Боб Франкфордтың жеңісінен кейін үшінші орын алды. Сол жылы ол Онтарио прогрессивті консервативтік партиясының үшінші вице-президенті болып сайланды. Екі жылдан кейін ол партия президенті болып бірауыздан сайланды және 1992 жылдан 1994 жылға дейін қызмет етті, Тони Клементтің орнын басты. 1990 жылдан 1994 жылға дейін Гилкрист Скарбородағы Trillium Cable телеарнасында түрлі кабельдік телешоулар жүргізді. 1995 жылғы сайлауда торилер Майк Харрис басшылығымен көпшілік үкіметке ие болды. 1990 жылғы сайлаудағы қарсыласы Франкфордты Гилкрист шамамен 12 000 дауыспен жеңді, бұл Торонтоның кез келген округіндегі ең үлкен көрсеткіш. Ол дереу Ресурстарды дамыту жөніндегі тұрақты комитеттің төрағасы болып сайланды және 1997 жылы Муниципалдық істер және тұрғын үй министрлігінің парламенттік көмекшісі болып тағайындалды. Гилкрист 1999 жылғы провинциялық сайлауда либералдық үміткер Питер Вандерягтты шамамен 3 500 дауыспен жеңіп, қайта сайланды. 1999 жылдың 17 маусымында Гилкрист Муниципалдық істер және тұрғын үй министрі болып тағайындалды, бірақ 1999 жылдың қазан айында Оук Риджс Морайнындағы барлық құрылысты тоқтату ниетін жариялағаннан кейін даму саласынан келген айыптаулардан қорғану үшін лауазымынан шеттетілді. Айыптаулар негізсіз екені дәлелденді және ол ақталды, бірақ қайтадан министрлікке кірген жоқ. Содан кейін ол Қызыл тас комиссиясының тең төрағасы және Онтарио парламенті ғимаратының жұмысын бақылайтын көп партиялық комитет – Ішкі экономика кеңесінің комиссары болып тағайындалды. Министрлікте қызмет еткен кезінде Гилкрист Оттава, Гамильтон және Садбери қалаларындағы муниципалдық үкіметтерді күштеп біріктіруді үйлестіруге жауапты болды. Ол қызмет еткен кезінде Оук Риджс Морайнының болашағы туралы саяси пікірталас басталды. Ол 2001 жылы Оук Риджс Морайнын қорғау туралы заң қабылданғанға дейін, лауазымынан кеткеннен кейін де бұл мәселемен айналысып жүрді. Гилкрист Мемлекеттік басқару жөніндегі тұрақты комитеттің төрағасы болып сайланды және 2002 жылдың 25 сәуірінде Энергетика және қоршаған орта министрінің парламенттік көмекшісі болып тағайындалды. 2001 жылдың 28 маусымында Гилкристке баламалы отын көздерін зерттеу жөніндегі комиссияны басқару тапсырылды. Сол жылы ол Джим Флаэртидің Майк Харристің партия басшысы лауазымына ие болуға жасаған сәтсіз әрекетін қолдады. 2002 жылы ол Онтарио провинциясының баламалы энергия жөніндегі бірінші комиссары болып тағайындалды және 2003 жылдың желтоқсанына дейін осы лауазымда қызмет етті. Парламентте қызмет еткен кезінде Гилкрист көптеген жеке мүшелер ұсынған заң жобаларын енгізді, олар заңға айналды, соның ішінде 2001 жылғы Жақсы самаритян туралы 20-шы заң. Бұл заң алғашқы көмек көрсетуге немесе басқа медициналық көмек көрсетуге тырысқан кез келген адамды заңдық жауапкершіліктен қорғайды. 2001 жылдың желтоқсанында Гилкристтің кіші әпкесі сәтті жүрек трансплантациясын жасады және орган донорлығын күтіп отырған пациенттердің ұзақ күтілу уақытына жауап ретінде 2003 жылдың 5 мамырында Гилкрист 17-шы заң жобасын – Орган немесе тінді донорлық ету туралы заңға өзгеріс енгізу туралы заң жобасын ұсынды. Бұл заңға сәйкес, провинциялық лицензия немесе медициналық карта алған кез келген адам орган донорлығы туралы нысанды толтыруға міндетті болады және донордың қайтыс болғаннан кейін шешімін өзгертуге ешкімнің құқығы болмайды. Заңға айналған басқа жеке мүшелер ұсынған заң жобалары: 1997 жылғы Торонто ауруханасы туралы 172-шы заң, олардың өтініші бойынша Торонто ауруханасы мен Онтарионың онкологиялық институтын біріктірді; 2000 жылғы Кәсіби орманшылар туралы 110-шы заң; және Онтарионың бұрынғы парламентарийлер қауымдастығын құрған 2000 жылғы Онтарионың бұрынғы парламентарийлер қауымдастығы туралы 65-шы заң. Ол сондай-ақ Онтариода темекі шегудің ең төменгі жасын көтеруге, тамыз айындағы азаматтық мерекені "Симко күні" деп ресми түрде белгілеуге, "мұражай ғимараты" деп танылған кез келген ғимаратты бұзуға тыйым салуға және федералды сенаторлар мен парламент мүшелерінің табысына Онтарио табыс салығын салуға қатысты заң жобаларын ұсынды. Оның ең танымал заң жобасы – 2002 жылғы Онтарионың табиғи мұра туралы 17-шы заң, ол 2002 жылғы Оук Риджс Морайнын қорғау туралы заңның негізі болды, ол Оук Риджс Морайнының ұзақ мерзімді қорғалуын қамтамасыз етті. Ол 2003 жылғы провинциялық сайлауда либералдық Мэри Энн Чемберске шамамен 7 000 дауыспен жеңіліп, мандатын жоғалтты. Гилкрист PC партиясы және провинциялық парламент мүшесі ретіндегі қоғамдық белсенділігімен қатар, ол қоғамдық өмірде де белсенді болды, 11 жыл бойы Орталық Онтарио YMCА-ларының басқарушысы болып қызмет етті; Руж паркі альянсының вице-төрағасы; Оук Риджс Морайны қорының директоры; Оук Ридж Морейн жер қорының директоры; Шығыс Скарборо балалар мен қыздар клубының директоры және Скарбородағы бірқатар жергілікті тұрғындар қауымдастығының мүшесі болды. 20 жылдан астам уақыт бойы Гилкрист Торонто университетінің Скарборо бөлімшесінде және түрлі жергілікті орта мектептерде "Гилкрист ғылыми стипендияларын" жыл сайын қаржыландырып келді.

Active in the Ontario Progressive Conservative Party since 1970, Gilchrist first ran for the Ontario legislature in the 1990 provincial election in the riding of Scarborough East, but placed third behind incumbent Liberal Ed Fulton and the winner, New Democrat Bob Frankford. Later that year, he was elected third vice president of the Ontario Progressive Conservative Party. Two years later, he was elected, unanimously, as president of party and served from 1992 to 1994, succeeding Tony Clement. From 1990 to 1994, Gilchrist hosted various cable television shows on Trillium Cable in Scarborough. The Tories won a majority government in the 1995 election under Mike Harris. In a rematch from 1990, Gilchrist easily defeated Frankford by almost 12,000 votes, the highest plurality of any Toronto riding. He was immediately elected chair of the Standing Committee on Resources Development and he was named a parliamentary assistant to the Ministry of Municipal Affairs and Housing in 1997. Gilchrist was re elected in the 1999 provincial election, defeating Liberal candidate Peter Vanderyagt by about 3,500 votes. On June 17, 1999, Gilchrist was named Minister of Municipal Affairs and Housing but stepped aside to defend himself from allegations by the development industry in October 1999 after he had announced his intention to ban all development on the Oak Ridges Moraine. The allegations were proved to be unfounded, and he was exonerated but was not returned to cabinet. Shortly thereafter, he was appointed as co chair of the Red Tape Commission and as a Commissioner on the Board of Internal Economy, the all party committee that oversees the operation of the Ontario Parliament building. While serving as a cabinet minister, Gilchrist was responsible for co ordinating the forced amalgamation of municipal governments in Ottawa, Hamilton and Sudbury. The political debate on the future of the Oak Ridges Moraine also began during his tenure. He remained active on the file after his resignation until the passage of the Oak Ridges Moraine Conservation Act in 2001. Gilchrist was elected as Chair of the Standing Committee on General Government and, on April 25, 2002, he was appointed as parliamentary assistant to the Minister of Energy and Environment. On June 28, 2001, Gilchrist was put in charge of a commission looking into alternative fuel sources. In the same year, he backed Jim Flaherty's unsuccessful bid to succeed Mike Harris as party leader. In 2002, he was appointed as the first commissioner of alternative energy for the province of Ontario, a position he held until December 2003. During his time in office, Gilchrist introduced many private member's bills which were passed into law, including Bill 20, the Good Samaritans Act of 2001 This act guarantees protects anyone who competently attempts to give first aid or render other medical assistance is protected from any legal liability. In December 2001, Gilchrist's youngest sister underwent a successful heart transplant and, in response to the significant waiting times faced by patients hoping for organ donation, on May 5, 2003, Gilchrist introduced Bill 17, the Organ or Tissue Donation Statute Law Amendment Act, 2003. The bill would have required anyone obtaining a provincial license or health card to complete an organ donation form and would have prevented any other person from overturning the decision of the donor, after death. Other private member's bill's which were passed into law included Bill 172, the Toronto Hospital Act, 1997, which merged the Toronto Hospital and the Ontario Cancer Institute, at their request; Bill 110, the Professional Foresters Act, 2000; and the Act that created the Ontario Association of Former Parliamentarians, Bill 65, the Ontario Association of Former Parliamentarians Act, 2000. He also introduced Bills which would have raised the minimum smoking age in Ontario, formally designated the August Civic Holiday as "Simcoe Day', prevented the demolition of any buildings designated as "heritage buildings" and one which would have required the paying of Ontario income tax on the benefits received by federal Senators and Members of Parliament. His most notable bill was Bill 17, the Ontario Natural Heritage Act, 2002, which became the basis of the government bill, the Oak Ridges Moraine Conservation Act, 2002, which put in place the long term protection for the Oak Ridges Moraine. He lost his seat in the 2003 provincial election, falling to Liberal Mary Anne Chambers by almost 7,000 votes. In addition to his public activism within the PC Party and as a Member of Provincial Parliament, Gilchrist was very active in the community, serving as a governor of the Central Ontario YMCAs for 11 years; vice chair of the Rouge Park Alliance; director of the Oak Ridges Moraine Foundation; director of the Oak Ridge Moraine Land Trust; director of the East Scarborough Boys & Girls Club and a member of a number of local ratepayers associations in Scarborough. For over twenty years, Gilchrist annually funded "Gilchrist Science Scholarships" at the University of Toronto Scarborough and various local high schools.

Саясатта

Сайлаудан кейін Гилкрист жаңартылатын энергияны өндірудің түрлі салаларында жұмыс істейтін көптеген жобалар мен компанияларға қатысты. Ол сутегіге негізделген эмиссияны азайту және отынды үнемдеу құрылғыларын өндіруші әлемдегі ең ірі компания – Canadian Hydrogen Energy Company вице-президенті болды. 2007 жылы ол Вашингтондағы Ұлттық сутегі қауымдастығының директоры болып сайланды және Канаданың ірі жел және күн энергиясы компанияларының бірі – Skypower Ltd. басқармасының арнайы кеңесшісі қызметін атқарды. Ол сонымен қатар Африка, Кариб аймағы, Оңтүстік Америка және Азия елдерінің үкіметтерімен бірлесіп, биомассадан энергия өндіру мүмкіндіктері мен таза су өндіру туралы хабардарлықты арттырумен айналысатын компания құрды. 2001 жылдан 2011 жылға дейін Гилкрист Oak Ridges Moraine Land Trust ерікті ұйымының директоры, сосын вице-президенті болып қызмет етті. Ұйымның мақсаты – Oak Ridges Moraine аймағындағы жеке және мемлекеттік жерлерге консервациялық келісімдер орнату. 2005 жылдан бері Гилкрист Онтарионың бұрынғы парламентарийлер қауымдастығының директоры болып табылады және 2015 жылдың тамызында осы ұйымның төрағасы болып сайланды. Ол көптеген бұқаралық ақпарат құралдарында белсенділік танытты, соның ішінде Дарем аймағындағы Rogers Television арнасындағы "Politically Speaking" бағдарламасының баламалы жүргізушісі, CTS телеарнасының "Michael Coren Show" сияқты бағдарламаларының тұрақты қонағы және экология мен энергетика тақырыбындағы көптеген газет мақалаларының авторы болды. 2022 жылдың сәуір айында ол Онтарионың Кобург қаласындағы Northumberland 89.7 радиосында "Naturally Northumberland" радиошоуының жүргізушісі болды. 2022 жылдың мамырында ол Northumberland округі тұрғын үй корпорациясы директорлар кеңесінің мүшесі болып сайланды. 2021 жылдың қарашасында Гилкрист Торонто Скарбороу университетінде қоршаған ортаны қорғау ғылымдары бойынша магистр дәрежесін алды. 2007 жылдың маусым айында Гилкрист кезекті федералды сайлауда Аякс—Пикеринг сайлау округінен Канада консервативтік партиясының үміткері болып ұсынылды. 2008 жылдың наурыз айында Гилкрист баламалы энергия бизнесіне, соның ішінде Ганадағы қалдықтан энергия өндіруге арналған жобаға және Канада муниципалитеттері үшін арнайы қайта өңдеу технологиясына толыққанды назар аудару үшін үміткерліктен бас тартқанын мәлімдеді.

After the election, Gilchrist became involved with a wide range of projects and companies involved in different forms of renewable energy generation. He became the Vice President of Canadian Hydrogen Energy Company, the world's largest manufacturer of hydrogen based emissions reduction and fuel saving devices. In 2007, he was elected as a director of the National Hydrogen Association, in Washington, D. C., and has served as a special advisor to the board of Skypower Ltd., one of Canada's largest wind and solar power companies. He also developed a company which has worked with governments in Africa, the Caribbean, South America and Asia to raise awareness of biomass to energy power generation opportunities and clean water generation. From 2001 to 2011, Gilchrist served as a Director and then Vice President of the Oak Ridges Moraine Land Trust, a volunteer organization whose goal is to place conservation easements over private and publicly held land on the Oak Ridges Moraine. Since 2005, Gilchrist has also served as a director of the Ontario Association of Former Parliamentarians and, in August 2015, he was elected as the Chair of that organization. He has been active in a wide range of media, including serving as the alternate host for Politically Speaking on Rogers Television in Durham Region, a frequent guest of TV shows such as the Michael Coren Show on CTS and a contributor of many newspaper articles dealing with environmental and energy topics. In April 2022, he became the host of the "Naturally Northumberland" radio show on Northumberland 89.7 Radio in Cobourg, Ontario. In May 2022, he was elected to the Board of Directors of the Northumberland County Housing Corporation. In November 2021, Gilchrist graduated with a Master of Environmental Science degree from University of Toronto Scarborough. In June 2007, Gilchrist was nominated as the Conservative Party of Canada's candidate in Ajax—Pickering for the next federal election. In March 2008, Gilchrist announced that he was stepping down as the candidate in order to return his full attention to his alternative energy business interests, including a proposed waste to energy facility in Ghana and an advanced recycling technology for municipalities in Canada.