Канада саяхатшысы Крис Стоквеллдің өмірі мен саяси жолы

Кіріспе

Крис Стоквелл (1957 жылдың 9 наурызы – 2018 жылдың 10 ақпаны) – Онтарио провинциясынан шыққан канадалық саясаткер. Ол 1990 жылдан 2003 жылға дейін Онтарио заң шығарушы ассамблеясының прогрессивті консервативтік депутаты болды және Майк Харрис пен Эрни Ивс үкіметтерінде ассамблея спикері және министрлер кабинетінің мүшесі қызметін атқарды. Провинциялық саясатқа кірмес бұрын, ол Этобикок қалалық кеңесі мен Метро Торонто кеңесіне мүше болып сайланған. Крис Стоквеллдің әкесі, Билл Стоквелл де белгілі жергілікті саясаткер болған.

Қалалық

1982 жылы Стоквелл Этобикок қаласының бақылаушысы болып сайланды, 1985 жылы қайта сайлануға талпынысы сәтсіз аяқталды, бірақ 1988 жылдың қараша айында Торонто метрополитендік кеңесіне, Этобикок аймағындағы Лейкшор Куинсвей округін өкілдік етіп сайланды. Ол сондай-ақ осы кезеңде Метро О'Киф өнер орталығының төрағасы болып қызмет атқарды.

Облыстық

Стоквелл 1990 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио провинциялық заң шығарушы жиналысына сайланды, ол Этобикок-Вестте либералдық Линда ЛеБурдейстің үстінен шамамен 4000 дауыспен жеңіске жетті. Жаңа демократиялық партия сайлауда жеңіске жетті, ал Стоквелл келесі бес жыл бойы оппозиция қатарында отырды. 1995 жылғы провинциялық сайлауда торилер көпшілік дауысқа ие болды, және Стоквелл өз сайлау округінде оңай сайланды. Өзінің тәжірибесіне қарамастан, ол жаңа премьер-министр Майк Харрис кабинетіне тағайындалмады. 1999 жылдың 17 маусымында ол министрлікте Еңбек министрі болып тағайындалды. Стоквеллдің «Қызыл тори» ретінде танымал болғанына қарамастан, ол Еңбек министрі ретінде бірқатар оңшыл саясатты жүзеге асырды. Ол заң шығарушы жиналыс арқылы апталық жұмыс уақытын 60 сағатқа дейін ұзарту туралы заң жобасын өткізуге және Харрис үкіметінің кәсіподақтарды ұйымдастыруды қиындататын «Жұмыс орнындағы демократия туралы» заңын ілгерілетуге үлкен үлес қосты. Еңбек министрлігімен қатар, Стоквелл 2001 жылы бірнеше ай бойы Ішкі экономика жөніндегі кеңес комиссары лауазымын атқарды. Стоквелл 2002 жылғы ПК басшылығына сайлау науқанында Майк Харристің орнын басатын кандидаттардың бірі болды. Бұл науқан барысында ол 1995 жылы Харристің «Ақыл-ойының революциясы» оңшыл бастамалары қажет болғанын, бірақ 2003 жылы олардың мағынасы жоқ екенін мәлімдеді. Ол партия ішіндегілердің аз қолдауын алды және дауыс берудің 4 пайызымен соңғы орынға тұрды. Ол екінші турда жеңіске жеткен Эрни Ивсті қолдады. 2002 жылдың 15 сәуірінде Ивс Стоквеллді Үкімет үйінің басшысы және Қоршаған орта және энергетика министрі етіп тағайындады. 2002 жылдың 22 тамызында Энергетика және қоршаған орта министрліктері бөлінді, Стоквелл қоршаған орта министрі қызметін сақтап қалды. 2003 жылдың 17 маусымында ол шығындарды дұрыс пайдаланбауға байланысты туған даудың нәтижесінде министрлік лауазымынан кетті. Барлық шығындар провинциялық Адалдық комиссарына жіберілді, ол сол кезде Онтарионың бұрынғы Жоғарғы сотының судьясы болған Құрметті Коултер А. Осборн еді. Ол жан-жақты тексеру жүргізді. Құрметті Коултер А. Осборн 2003 жылдың 31 қаңтарында жазған алғашқы есебінде, 1995 жылдың 26 маусымынан 2002 жылдың 31 желтоқсанына дейінгі кезеңді қамти отырып, былай деді: «Мен қараған шығындар, алынған өтемақылардан кейін, заңмен рұқсат етілген шығындар екеніне көз жеткіздім (Заңның 15-бабын қараңыз)». 2003 жылдың 9 маусымында ол былай мәлімдеді: «Мен 1 қаңтардан 31 наурызға дейінгі кезеңде жасалған барлық шығындар туралы талаптар Заңның және Министрлер кабинетінің, оппозиция басшыларының және басқа да адамдардың шығыстарын реттейтін ережелердің талаптарына сәйкес келгенін хабарлауға қуаныштымын». 2004 жылдың 3 маусымында, 2003 жылдың 3 сәуірінен 2004 жылдың 31 наурызына дейінгі кезеңді қамти отырып, комиссар тағы да былай деді: «Мен барлық төлемдерді қайтару туралы өтініштердің орындалғанын және барлық шығындар бойынша өтініштердің қарастырылғанын хабарлауға қуаныштымын». 2003 жылдың 25 шілдесінде Стоквелл 2003 жылғы сайлауға қатыспайтынын мәлімдеді. Кейін ол саяси кеңесші ретінде жұмыс істеді.

Stockwell was elected to the Ontario provincial legislature in the 1990 provincial election, defeating incumbent Liberal Linda LeBourdais by about 4,000 votes in Etobicoke West. The New Democratic Party won the election, and Stockwell sat on the opposition benches for the next five years. The Tories won a majority in the provincial election of 1995, and Stockwell was easily elected in his own riding. Despite his experience, he was not appointed to cabinet by the new Premier, Mike Harris. On June 17, 1999, he was appointed to cabinet as Minister of Labour. Despite Stockwell's reputation as a Red Tory, he implemented a number of right wing policy directives as Labour Minister. He was largely credited with shepherding through the legislature a bill to increase the maximum work week to 60 hours, and also promoted the Harris government's "Workplace Democracy Act", which made union organization more difficult. In addition to the Labour portfolio, Stockwell also served as Commissioner of the Board of Internal Economy for a few months in 2001. Stockwell was a candidate to succeed Mike Harris in the 2002 PC leadership campaign. During this campaign, he claimed that the right wing initiatives of Harris's "Common Sense Revolution" were necessary in 1995, but no longer made sense in 2003. He won little support from party insiders, and placed last with four per cent of the vote. He supported Ernie Eves, the winning candidate, on the second ballot. On April 15, 2002, Eves appointed Stockwell as Government House Leader and Minister of Environment and Energy. The Energy and Environment portfolios were broken up on August 22, 2002, with Stockwell keeping Environment. On June 17, 2003, he resigned from cabinet in the wake of a controversy concerning the misuse of expenses. All expenses were referred to the provincial Integrity Commissioner who at that time was the Honourable Coulter A. Osbourne, a former Ontario Supreme Court judge. He undertook an exhaustive review. In his first report dated January 31, 2003, covering the period from June 26, 1995, to December 31, 2002, the Honourable Coulter A. Osbourne concluded: "I am satisfied that the expenses which I have reviewed, net of reimbursements made, are allowable expenses (see section 15 of the Act)." On June 9, 2003, he stated: "I am pleased to report that all expense claims made for the period January 1st to March 31st met with the requirements of the Act and the Rules Governing the Expenses of Cabinet Ministers, Opposition Leaders and other persons." On June 3, 2004, covering the period April 3, 2003 to March 31, 2004, the Commissioner again stated: "I am pleased to report that all requests for reimbursements were complied with and all expense claims reviewed were subsequently approved." On July 25, 2003, Stockwell announced that he would not run in the 2003 election. He was later employed as a political consultant.

Торонто қалалық кеңесіне қайта оралу әрекеті

2013 жылы Стоквелл 3-аудандағы Дуг Холидейдің орнына Торонто қалалық кеңесіне тағайындалуға үміткерлердің бірі болды. Этобикок қауымдастық кеңесі оны қалалық кеңеске тағайындауға артықшылықты кандидат ретінде ұсынды; 2014 жылдың қыркүйегінде Стоквелл Этобикоктегі 4-аудандағы Торонто қалалық кеңесіне кандидат ретінде тіркелді. Ол дауыстардың 9,24%-ын алып, төртінші орынға ие болды және Джон Кэмпбеллден жеңілді.

Өлім

Стоквелл Торонто қаласында 60 жасында рактан қайтыс болды.

4-аудан - Этобикок орталығы (2014 жылдың 27 қазаны)

Ward 4 Candidate Votes %John Campbell 8,227 34.44Niels Christensen 6,847 28.66Angelo Carnevale 4,968 20.79Chris Stockwell 2,208 9.24Adam Slobodian 384 1.60Tony Chun 286 1.19William Murdoch 278 1.16Rosemarie Mulhall 267 1.11Mario Magno 216 0.90Оскар Видаль Кальвет 205 0.85Жалпы 23,886 100 + 1995 Онтарио жалпы сайлауы: Этобикок ВестПартиясыҮміткер Дауыс % Прогрессивті консервативтер Крис Стоквелл 18,349 55.3 Либерал Майкл Браун 9,826 29.6 Жаңа демократ Джуди Джонс 4,608 13.9 Табиғи заң Лорин Г. Амос 399 1.2Жалпы 33,182