Николас Буррио: Француз суретшісі, кураторы және сыншысы
Nicolas Bourriaud
Николас Буррио – французский куратор и искусствовед, автор выставок и статей об искусстве. Основатель журнала Documents sur l'art, сокуратор Венецианской биеннале.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз кураторы және өнер сыншысы (1965 жылы туған)
French curator and art critic (born 1965)
Николя Буррио (1965 жылы туған) – француз кураторы және өнер сыншысы, ол әлемнің түкпір-түкпірінде көптеген көрмелер мен биеннальдерді ұйымдастырған.
Nicolas Bourriaud (born 1965) is a French curator and art critic, who has curated a great number of exhibitions and biennials all over the world.
Мансап
Буррио 1987–1995 жылдары Flash Art журналының Париж тілшісі болды және Documents sur l'art (1992–2000) қазіргі заманғы өнер журналын негіздеп, директоры болды. Ол сондай-ақ 1993 жылғы Венеция биенналесінің “Aperto” бөлімінің 13 кураторының бірі болды. Жером Санспен бірге Буррио Париждегі Palais de Tokyo-ны құрды, онда 1999 жылдан 2006 жылға дейін директордың орынбасары болып қызмет етті. Palais de Tokyo-дағы қызмет кезеңінде ол 2005 және 2007 жылдары Мәскеу биенналесінің бірінші және екінші шақырылыстарын дайындаушы топқа кірді. Буррио 2007 жылдан 2010 жылға дейін Лондонның Tate Britain-де қазіргі заманғы өнердің Гулбенкиан кураторы болды. 2009 жылы ол “Altermodern” тақырыбымен төртінші Tate Triennial көрмесін ұйымдастырды.
Bourriaud was the Paris correspondent for Flash Art (1987–1995) and the founder and director of the contemporary art magazine Documents sur l'art (1992–2000). He was also one of the 13 co curators of the “Aperto” section of the 1993 Venice Biennale. With Jérôme Sans, Bourriaud cofounded the Palais de Tokyo in Paris, where he served as codirector from 1999 to 2006. During his time at Palais de Tokyo, he also served on the team behind the first and second editions of the Moscow Biennial, in 2005 and 2007, respectively. Bourriaud was the Gulbenkian curator of contemporary art from 2007 to 2010 at Tate Britain in London. In 2009 he curated the fourth Tate Triennial, titled Altermodern.
Ұлттық жоғары сәндік мектеп, 2007-2010
Буррио 2011 жылдан 2015 жылға дейін Францияның Париж қаласында орналасқан École Nationale Supérieure des Beaux Arts өнер мектебінің директоры болды. Қызмет еткен кезеңінде ол 2011 жылғы Афина биенналесін, 2014 жылғы Тайбэй биенналесін және 2015 жылғы Каунас биенналесін ұйымдастырды. 2014 жылы ол Еуропалық Орталық Банктің жаңа ғимараты үшін арнайы жерге орналастырылатын өнер туындылары бойынша халықаралық конкурстың жеңімпаздары ретінде Джузеппе Пеноне, Недко Солаков және Лиам Гилликті таңдаған іріктеу комиссиясының құрамында болды. 2015 жылы қала басшылығы оны "бағыттың өзгеруіне байланысты себептермен" қызметінен босатты, бұл туралы Буррио сол кезде Facebook-тағы жазбасында хабарлады.
Bourriaud was the Director of the École Nationale Supérieure des Beaux Arts, an art school in Paris, France, from 2011 to 2015. During his time in office, he organized the 2011 edition of the Athens Biennale, the 2014 edition of the Taipei Biennial, and the 2015 edition of the Kaunas Biennial. In 2014, he was part of the selection committee that chose Giuseppe Penone, Nedko Solakov and Liam Gillick as the winners of the European Central Bank’s international competition for site specific artworks at its new premises. By 2015, he was dismissed from his post by the city, for “reasons related to a change of direction,” according to a Facebook status posted by Bourriaud at the time.)
MO.CO., 20152021 жыл
2015 жылы Буррио Ла Панасе өнер орталығының директоры (сондай-ақ MO. CO. PANACÉE) және Францияның Монпелье қаласындағы Қазіргі заманғы өнер орталығының директоры (MO. CO.) болып тағайындалды. 2018 жылы ол суретшілер Кристиан Болтански мен Жан-Люк Молен сияқты өнер саласының мамандарының тобымен бірге «Либерация» газетінде жарияланған ашық хатқа қол қойып, Париж қаласын Джефф Кунстың «Тюльпан букеті» атты туындысын орнатудан бас тартуға шақырды. 2021 жылы Буррио мен қала әкімі Мишель Делафос арасындағы саяси шиеленіс күшейгеннен кейін MO. CO. директоры қызметінен алынды.
In 2015, Bourriaud was appointed director of the La Panacée art centre (a. k. a. MO. CO. PANACÉE) and the director of the Contemporary Art Center of Montpellier, France (aka MO. CO.); In 2018, he joined a group of arts professionals — among them the artists Christian Boltanski and Jean Luc Moulène – in signing an open letter published by the newspaper Libération, calling on the city of Paris to abandon the installation of Bouquet of Tulips by Jeff Koons. By 2021, he was ousted as director of MO. CO. after months of growing political tensions between Bourriaud and the city’s mayor, Michaël Delafosse.
Жазу
Буррио ағылшын тілінде сөйлейтін оқырмандар арасында Relational Aesthetics (1998/ағылшын нұсқасы 2002), Postproduction (2001) және The Exform (2015/ағылшын нұсқасы 2016) атты жарияланымдарымен әйгілі. Әсіресе, «Реляциялық эстетика» 1990-шы жылдардың басында Еуропада көзге түскен бір буын суретшілердің туындылары үшін шешуші мәтін ретінде қарастырылады. Буррио бұл терминді 1995 жылы Бордодағы CAPC қазіргі заманғы өнер мұражайында көрсетілген «Traffic» көрмесінің каталогындағы мәтінінде енгізген. «Postproduction» (2001) еңбегінде Буррио диджейлік өнерді заманауи өнермен байланыстырады. «Radicant» (2009) аударма мен көшпелі формаларға негізделген бірінші жаһандық модернизмнің пайда болуын, жекеліктерге негізделген постмодернистік эстетикаға қарсы анықтауға бағытталған. «The Exform» (2016) еңбегінде Буррио идеологияның динамикасын, әсіресе Луи Альтюссердің еңбектерінде дамығандай, өнімді және өнімсіз, өнім мен қалдық, сондай-ақ қоғам мен өнер өндірісіне қатысты кіріктірілген және шеттетуге ұшырағандар арасындағы айырмашылықтарды зерттейді.
Bourriaud is best known among English speakers for his publications Relational Aesthetics (1998/English version 2002), Postproduction (2001), and The Exform (2015/ English version 2016). Relational Aesthetics in particular has come to be seen as a defining text for a wide variety of art produced by a generation who came to prominence in Europe in the early 1990s. Bourriaud coined the term in 1995, in a text for the catalogue of the exhibition Traffic that was shown at the CAPC contemporary art museum in Bordeaux. In Postproduction (2001), Bourriaud relates deejaying to contemporary art. Radicant (2009) aims to define the emergence of the first global modernity, based on translation and nomadic forms, against the postmodern aesthetics based on identities. In The Exform (2016), Bourriaud examines the dynamics of ideology, specifically as it was developed in the work of Louis Althusser, to account for distinctions between the productive and unproductive, product and waste, and the included and excluded in their relation to society and art production.