Чикаго қаласының әкімшілік бөліністері

Кіріспе

Чикагоның бөлімшелері

Чикаго қаласы статистикалық және жоспарлау мақсатында 77 қауымдық аймаққа бөлінеді. Халық санағы және басқа да статистикалық деректер осы аймақтармен байланысты, олар жергілікті және аймақтық деңгейдегі қала құрылысының түрлі бастамаларының негізі болып табылады. Аймақтардың шекаралары көбінесе өзгермейді, бұл уақыт өте келе статистиканы салыстыруға мүмкіндік береді. Аймақтар Чикагоның көптеген аудандарынан ерекшеленеді, бірақ олармен байланысты; әдетте, бір аймақ бір ауданға немесе бірнеше ауданды қамтиды, бірақ аймақтар тарихи даму және аймақтарды жасағандардың таңдауы сияқты факторларға байланысты аудандар туралы қалыптасқан түсініктерге сәйкес келмейді. Нер Норт-Сайд 105 000-нан астам тұрғынымен ең көп халқы бар аймақ, ал Бернсайд – 2 500-ден астам тұрғынымен ең азын қамтиды. Чикаго өзенінің салаларымен бөлінген «жақтар», Чикаго қалалық кеңесінің округтері және Рим-католик шіркеуінің приходтары сияқты Чикагоның басқа географиялық бөліністері де бар. Чикаго университетінің әлеуметтік ғылымдар зерттеу комитеті 1920 жылдары қаладағы көршілес аудандар немесе байланысты аудандар тобына сүйене отырып, қауымдық аймақтарды анықтады. Бұл жұмысты әлеуметтанушылар Роберт Э. Парк және Эрнест Берджесс жетекшілік етті, олар физикалық жағдайлар ортақ біртүзілділікті қалыптастыратын аймақтарды жасайды деп сенді. Екі аймақты қосудан (1956 жылы қалаға қосылған жерлерден О’Хара және 1980 жылы Эджвотердің Аптауннан бөлінуі) және шағын қосылуларға байланысты кеңейтулерден басқа, аймақтардың шекаралары өзгеріске ұшырамады және тұрақты сақталды. Аймақтар Чикаго мәдениетінің бір бөлігіне айналды, оны «аудан қаласы» ретінде қабылдауға және оны талдауды жеңілдету үшін кішігірім аймақтарға бөлуге үлкен үлес қосты. Дегенмен, Парк пен Берджестің физикалық жағынан байланысты аймақтардың ортақ байланыс құруының міндетті еместігі туралы идеялары күмәндану тудырды, ал аймақтардың өзгермейтін сипаты кейде, мысалы, тас жолдар салу сияқты қалалық ландшафттағы маңызды өзгерістермен байланысты мәселелі болып саналды.

The city of Chicago is divided into 77 community areas for statistical and planning purposes. Census data and other statistics are tied to the areas, which serve as the basis for a variety of urban planning initiatives on both the local and regional levels. The areas' boundaries do not generally change, allowing comparisons of statistics across time. The areas are distinct from but related to the more numerous neighborhoods of Chicago; an area often corresponds to a neighborhood or encompasses several neighborhoods, but the areas do not always correspond to popular conceptions of the neighborhoods due to a number of factors including historical evolution and choices made by the creators of the areas. , Near North Side is the most populous of the areas with over 105,000 residents, while Burnside is the least populous with just over 2,500. Other geographical divisions of Chicago exist, such as the "sides" created by the branches of the Chicago River, the wards of the Chicago City Council, and the parishes of the Roman Catholic Church. The Social Science Research Committee at the University of Chicago defined the community areas in the 1920s based on neighborhoods or groups of related neighborhoods within the city. In this effort it was led by sociologists Robert E. Park and Ernest Burgess, who believed that physical contingencies created areas that would inevitably form a common identity. Except for the addition of two areas (O'Hare from land annexed by the city in 1956 and Edgewater's separation from Uptown in 1980) and expansions due to minor annexations, the areas' boundaries have never been revised to reflect change but instead have been kept stable. The areas have become a part of the culture of Chicago, contributing to its perception as a "city of neighborhoods" and breaking it down into smaller regions for easier analysis and local planning. Nevertheless, Park's and Burgess's ideas on the inevitability of physically related areas forming a common bond have been questioned, and the unchanging nature of the areas has at times been considered problematic with major subsequent changes in the urban landscape such as the construction of expressways.

Тарих

19 ғасырда округтер халық санағы бюросы қалалардан төмен деңгейдегі деректерді жинау үшін қолданылды. Парктің әріптесі және оның ойларын бөліскен Эрнест Берджесс, қоғамдық аумақтарды құру және оларға ат қою ісінде маңызды рөл атқарды. Қоғамдық аумақтар енгізілгеннен кейін, Чикаго университетінің баспасы 1920 және 1930 жылдарғы халық санағы деректерін осы аумақтар бойынша сұрыптап жариялады. Чикаго қалалық жоспарлау агенттігі бұл жұмысты "Қоғамдық суреттер" атты жинақтарды мерзімді түрде жариялау арқылы жалғастыруда, соңғысы 2018 жылғы деректерді қамтиды. Қоғамдық аумақтардың шекарасында тек екі маңызды өзгеріс болды. 1980 жылы Эджвотер тұрғындарының оған қосылудың жергілікті жақсартуларға қол жеткізуге кедеріл келтіретініне байланысты Үптауннан бөлініп шықты. Бұдан басқа, Мичиган көлінің жағалауына қосымша аумақтар қосылуы және толықтырылуы нәтижесінде шағын өзгерістер де болды.

Чикагоның басқа да географиялық бөліністері

Чикаго дәстүрлі түрде Чикаго өзенімен Солтүстік, Батыс және Оңтүстік "жақтарына" бөлінеді. Бұл үш жақ Чикаго туындағы ақ жолақтармен көрсетілген. Қала сонымен қатар Чикаго қалалық кеңесіне бір-бірден әкімшіл сайлау мақсатында 50 округке бөлінген. Бұл округтер кейде аудандарға ұқсас жекеленген шағын қауымдастықтарды құрайды. Аудандық бөлімдерден айырмашылығы, округтер халық санының өзгеруіне байланысты он жыл сайын қайта қаралады. Чикагоның көптеген католик аудандарында аудандарды атау үшін приходтар қолданылады. Мысалы, біреу: "Мен Сент-Гертруда приходында тұрамын, ал ол Сент-Ита приходынан" дей алады.