Кіріспе

Юбилейлік квартеттер – 20-ғасырдың бірінші жартысында танымал болған афроамерикандық діни музыкалық топтар. Атауы 1871 жылы Фиск университетінде Джордж Л. Уайт ұйымдастырған «Фиск юбилейлік әншілерінен» шыққан. Бастапқы «Фиск юбилейлік квартетінің» (1909–1916) мүшелері: Альфред Г. Кинг (бірінші бас), Джеймс А. Майерс (екінші тенор), Ноа В. Райдер (екінші бас) және Джон В. Уорк II (бірінші тенор) болды. Хэмптон институты, Тускиги институты және Уилберфорс университеті сияқты тарихи афроамерикандық колледждердің студенттері де олардың үлгісін алды. Көптеген тәуелсіз юбилейлік труппалар да «Фиск юбилейлік әншілерінен» шабыт алды, мысалы, «Нашвилл студенттері». Алғашқы юбилейлік квартеттер тығыз гармониялармен, ресми аранжировкалармен және батыс музыкалық дәстүрлерінен алынған сәнді музыкалық өрнек пен техниканы баса назар аударатын «жаппай» ән салу стилімен ерекшеленді. Квартеттер өздерінің беделді бейнесін университеттердің ән-күй клубы киетін киімдерді киіп, импровизацияны шектеу арқылы нығайта түсті. Бірақ уақыт өте келе юбилей стилі университеттерден афроамерикандық шіркеулерге тарады. Онда квартеттер, ынталы жауап беретін тыңдаушылар алдында ән айтып, қасиетті шіркеулерден келген Евангелие музыкасының қуаттылығы мен еркіндігін сіңіре бастады. «Golden Gate Quartet» (бастапқыда «Golden Gate Jubilee Quartet» деп аталған) сияқты топтар рухани әндерін блюз бен джаздың ырғақты соққыларымен үйлестіріп, Томас А. Дорси және басқалар жазған Евангелие стандарттарын репертуарына енгізе бастады. 1930 және 1940 жылдары «The Gates» және басқа юбилейлік квартеттер радиохабарлар, жазбалар және гастрольдер арқылы бүкіл елге танымал болды. «Dixie Hummingbirds» және «Алабаманың түпнұсқа бес соқыр әншісі» (ресми түрде «Happyland Jubilee Singers» деп танылған) сияқты дәстүрлі юбилей стилінде ән айта бастаған басқа топтар одан да әрі барып, «қатты Евангелие» деп аталатын квартет әнінің импровизациялық және құштарлық стилін жасады. Бұл жаңа стиль 1950 жылдары юбилейлік ән салуды толығымен ығыстырып шығарды.