Рехенбах им Фогтланд: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Рейхенбах-им-Вотланд – Германияның шығысындағы Саксония жеріндегі Вогтландкрейс ауданындағы қала. Халқы 20 108 адамды құрайды, бұл Плауэн қаласынан кейін Вогтландкрейс ауданындағы екінші ірі қала. Қала Плауэн (шамамен 18 км) және Цвиккау (шамамен 19 км) қалалары арасындағы A72 тас жолына жақын орналасқан.

Тарих

Рейхенбах-им-Фогтланд қаласы франктардың қонысы ретінде пайда болды және оның алғашқы дамуы Майлау қамалына жақын орналасқан, аңғардағы тиімді орналасуымен байланысты. 1212 жылы қала ресми түрде Рихенбах деп аталды, мүмкін, қазіргі ескі қала аумағында орналасқан көптеген батпақты аймақтардың (нем. Bächen) болуына байланысты. Рейхенбахқа 1240 жыл шамасында қала құқығы берілді және 1271 жылғы жарлықта "civitatis richenbach" деп еске алынды, бұл қаланың өзін-өзі қорғау, сауда және қалалық сайлаулар бойынша дербес құқықтарына ие екенін көрсетеді. Рейхенбах тарихының көп бөлігі 1720, 1773 және 1833 жылдардағы қала өрттерінде жоғалып кетті. Әйінше Петер мен Павел шіркеуінің негізі әлі де 12 ғасырға дейін сақталған. Индустрияландырудың дамуы қаланың одан әрі өсуіне жағдай жасады, бұл оның қолжетімділігімен де байланысты болды. Рейхенбахтың негізгі кәсіптері тігін және тоқыма өндірісі болды, бірақ 19 ғасырда қалаға металл өңдеу өнеркәсібі келді, ал 20 ғасырдың басында қағаз және целлюлоза өнеркәсібі мен баспаханалар дамыды. Рейхенбахтың ең танымал құрылыстары осы кезеңге жатады, оның ішінде қалалық әкімшілік ғимараты (1837–1839), теміржол вокзалы (1846) және әлемдегі ең үлкен кірпіштен салынған көпір – Гельцш виадугі (1846–1851). Рейхенбах-им-Фогтланд Екінші дүниежүзілік соғыста маңызды рөл атқармады. Алайда, қала жақын маңдағы Ленгенфельдте орналасқан Фленсбург концлагерінің филиалында қайтыс болған түрлі ұлт өкілдерінің көптеген тұтқындарының кремациясы үшін пайдаланылды. 1945 жылдың 21 наурызында американдық бомбалау салдарынан 161 азамат қаза тауып, көптеген ғимараттар қирады немесе зардап шекті. Ұлттық социалистердің бұйрығына бағынбай, қала әкімі Отто Шрайбер 17 сәуірде қаланы қарсылықсыз тапсырды. Қала американдық әскерлер тарапынан басылып алынды, олар 1 шілдеде билікті Кеңес әскеріне өткізді. 15 және 16 жастағы шамамен 120 бейкүнә жасөспірім ұсталды және Кеңес Одағының құпия қызметіне (КГБ-ның алдағысы) жеткізілді, барлық басқа азаматтар аман қалуы үмітінде. Германия бөлінгеннен кейін Рейхенбах-им-Фогтланд Шығыс Германияның құрамына кірді. Содан бері халық саны шамамен 35 000-нан бүгінде 20 000-ға жуық адамға дейін азайды. Көптеген бұрынғы Шығыс Германияның өнеркәсіптік қалаларында болғандай, 1991 жылғы Германияның қайта бірігуі көптеген жұмысшылардың жұмысынан айырылуына және олардың басқа жерлерге көшіп кетуіне әкелді. Содан бері жергілікті экономиканы жаңғыртуға көптеген күш-жігер жұмсалды. Рейхенбахта жоғары тарихи құндылығы бар, бірақ тартымдылығы төмен көптеген өнеркәсіптік ғимараттар сақталған. Рейхенбахтың әкімшілік ауданы 20 ғасырдың басынан бері Брунн (1994), Кунсдорф (1924), Фризен (1994), Майлау (2016), Обермилау (2016), Оберрайхенбах (1908), Ротшау (1996) және Шнайденбах (1999) ауылдары мен шағын қалаларын қосып алды және 2000 жылдан бері Хайнсдорфергрундпен ынтымақтастық байланыста. Шнайденбах 1999 жылдың 1 қаңтарында, ал Майлау 2016 жылдың 1 қаңтарында қосылды.

The town of Reichenbach im Vogtland dates back to a settlement of the Franks and owes its early growth to its privileged situation in a valley close to Mylau Castle. In 1212, it was officially named Richenbach, possibly because of the many wetland basins (German: Bächen) located in what is today the old town. Reichenbach was granted town privileges around 1240 and mentioned in a 1271 decree as "civitatis richenbach", a town with autonomous rights to self defence, trade, and municipal elections. Much of the Reichenbach history was lost in the town fires of 1720, 1773, and 1833. The foundations of the Ss. Peter and Paul parish church still date back to the 12th century. The rise of industrialisation allowed the town to grow further, again promoted by its accessibility. Sewing and weaving were Reichenbach's main trades, but in the 19th century the metal working industry settled in the city and in the early 20th century, there was a rise of the pulp and paper industry and printing works. Some of Reichenbach's most remarkable structures date from this era, including its town hall (1837–1839), the railway station (1846), and world's largest brick bridge, the Göltzsch Viaduct (1846–1851). Reichenbach im Vogtland has had a rather insignificant role in World War II. The town was the cremation site of many prisoners of various nationalities, who died in the subcamp of the Flossenbürg concentration camp located in nearby Lengenfeld. On March 21, 1945, American bombings killed 161 citizens and destroyed or damaged many buildings. Against the orders of the National Socialists, Mayor Otto Schreiber capitulated the town on April 17 without a fight. The town was occupied by American troops, who handed over control to the Red Army on July 1. About 120 innocent youth aged 15 and 16 were taken in custody and transferred to the Soviet Union's secret service (predecessor of the KGB), hoping all other citizens would be spared. After Germany was split up, Reichenbach im Vogtland became part of East Germany. The population has since declined from nearly 35,000 to little over 20,000 today. As was the case with many former East German industrial cities, the 1991 German reunification caused many workers to lose their jobs and they started to move away. Many initiatives have since been deployed to rebuild the local economy. There are still many industrial buildings in Reichenbach with a high historic value, but with little appeal. The administrative district of Reichenbach has grown since the early 20th century to include the quarters and villages of Brunn (1994), Cunsdorf (1924), Friesen (1994), Mylau (2016), Obermylau (2016), Oberreichenbach (1908), Rotschau (1996), and Schneidenbach (1999), and has had a collaborative relationship with Heinsdorfergrund since 2000. Schneidenbach joined on 1 January 1999, and Mylau on 1 January 2016.

Қызықты жерлер

Рейхенбахта әлемдегі ең үлкен кірпіштен салынған Гёльцш виадугі орналасқан. Ол қала орталығынан батысқа қарай 4 шақырым (2,5 миль) қашықтықта, Рейхенбах ауданының Майлау бөлігі мен оған жақын орналасқан Нецшкау қаласының үстінен өтеді. Neuberinhaus – қаладағы ең белгілі азамат, актриса Фридерика Каролина Нойбердің (1697–1760) құрметіне аталған жергілікті тарихи және театр мұражайы, ол "Нойберин" деген лақап атымен танымал. Мұражайдың тұрақты көрмелеріне оның өмірі мен еңбектері, 18 ғасыр неміс театры және қала тарихы кіреді. Park der Generationen (Ұрпақтар паркі) – 2009 жылдың 1 мамыры мен 18 қазаны аралығында өткен 5-ші саксондық Landesgartenschau (бақ өнеркөрсетілісі) бақтарының орны.

Байланыс

Reichenbach im Vogtland-та Deutsche Telekom-ға тиесілі бетоннан салынған телекоммуникациялық мұнара да бар, онда Vogtlandradio сияқты радиостанциялар үшін VHF хабар тарату станциясы орналасқан. Бұл мұнараны Рейхенбахтағы (Оберлауциц) мұнарамен шатастырмау керек, ол MDR Info-ны 1,188 кГц жиілігінде таратуға қолданылады.

Білім

Westsächsische Hochschule Zwickau University of Applied Sciences Zwickau бакалавр және магистр деңгейінде сәулет, сондай-ақ тоқыма және былғары өнеркәсібін оқытады. Қалада гимназия, орта мектеп, үш бастауыш мектеп және дене және ақыл-жақтан мүмкіндігі шектеулі балаларға арналған арнайы мектеп бар. Орта мектеп оқушылары сонымен қатар айналасындағы қалалардағы мектептерге де қатысады.