Луис Шнайдер: Неміс актері және жазушысының өмірі мен шығармалары
Louis Schneider (actor)
Луис Шнайдер (1805-1878) – неміс актері және жазушысы. Берлиндегі театр өнеріне үлкен үлес қосып, комедиялық рөлдерде танымал болды. Опера басшысы да болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Луи Шнайдер (шынайы аты Людвиг Вильгельм Шнайдер: 29 сәуір 1805 – 16 желтоқсан 1878) – неміс актері және жазушысы.
Louis Schneider (born Ludwig Wilhelm Schneider: 29 April 1805 – 16 December 1878) was a German actor and author.
Өмірбаян
Шнайдер Берлинде Джордж Абрахам Шнайдердің (1770–1839) ұлы болып дүниеге келді. Әуесқойлықпен айналысқан кезінде ол Берлиндегі Корольдік театрға қабылданып, көп ұзамай басты комедиялық рөлдерді ойнай бастады. «Еңбек жолындағы Зиерл», «Венециялық капельмейстердегі Петер», Моцарттың «Шауспильдиректор» операсының өзі қайта жазған нұсқасындағы Шиканедер және «Фигароның үйлену тойындағы» Базилио сияқты рөлдердегі жетістіктерімен оның комедия актері ретіндегі даңқы артты. Ол Берлиннің сүйікті актеріне айналды. 1845 жылы ол Берлиндегі Корольдік опера театрының директоры болып тағайындалды. Сол жылы ол Моцарттың «Шауспильдиректор» ән-шойынды бейімдеп, Готлиб Стефанидің либреттосын Моцарт, Эммануэль Шиканедер, Моцарттың қарындасы Алоизия Ланге және тағы басқалар сияқты жаңа кейіпкерлермен алмастырды. Шнайдердің нұсқасы алғаш рет 1845 жылдың 25 сәуірінде Берлинде орындалды. 1848 жылғы революциялық жылда Людвигтің батыл патриоттық өлеңдері мен импровизациялары оның зейнеткерлікке шығуына себеп болды. Содан кейін ол Моцарттың «Cosi fan tutte» операсын аударып, сахнаға бейімдеді; «L. W. Both» псевдониммен «Das Bühnenrepertoire des Auslandes» жарияланды және 1849 жылғы Дания соғысындағы әскери тәжірибесінің нәтижесінде «Der Soldatenfreund» журналын құрды. Ол сондай-ақ «Берлиндегі опера және опера үйлерінің тарихы» (1845–1852) еңбегін жазды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін көп ұзамай ол Пруссияның Фридрих Вильгельм IV-нің жеке оқушысы болып тағайындалды, содан кейін «Geheimen Hofrat» атағын алды. Ол әрі қарай патша сарайының қамқорлығын сезінді және «Staatsanzeiger» газетінің тілшісі ретінде 1866 жылғы науқан кезінде пруссиялық армия штабына бекітілді; сондай-ақ, арнайы шақыру бойынша 1870 жылғы соғыс кезінде император Вильгельмді сүйемелдеді. Шнайдер «Das böse Glück» романын және бірнеше естеліктер жинағын жазды: «Король Вильгельм» (1869), «Император Вильгельм, 1867–1871» (1875). Ол Потсдамда қайтыс болды.
Schneider was born in Berlin, the son of George Abraham Schneider (1770–1839). At an early age he was engaged at the Royal Theatre, Berlin, where he soon rose to play leading comedy parts. His reputation as a comedian grew with his success in such roles as Zierl in the Einfahrt vom Lande, Peter in the Kapellmeister von Venedig, Schikaneder in his own revision of Mozart's Der Schauspieldirektor and Basilio in Le Nozze di Figaro, and he became the favourite of Berlin. In 1845 he was appointed head of the Royal opera in Berlin. The same year he adapted Mozart's singspiel Der Schauspieldirektor, replacing Gottlieb Stephanie's libretto with his own which included the characters of Mozart, Emmanuel Schikaneder, Mozart's sister in law Aloysia Lange among others. Schneider's version was first performed in Berlin on 25 April 1845. Ludwig's bold patriotic couplets and impromptus during the revolutionary year 1848 necessitated his retirement, and thereafter he translated and adapted for the stage Mozart's Cosi fan tutte; published, under the pseudonym “L. W. Both,” Das Buhnenrepertoire des Auslandes; and founded, as a result of his experiences as a soldier in the Danish war of 1849, the periodical Der Soldatenfreund. He also wrote Geschichte der Oper und des Opernhauses in Berlin (1845–1852). Soon after his retirement he was appointed reader to Frederick William IV of Prussia, and subsequently he received the title of Geheimen Hofrat. He continued to enjoy the favour of the court, and, as correspondent of the Staatsanzeiger, was attached to the headquarters staff of the Prussian army during the campaign of 1866; and, by special invitation, accompanied the emperor William during the war of 1870. Schneider also wrote a novel, Das böse Glück, and several volumes of reminiscences: König Wilhelm (1869), Kaiser Wilhelm, 1867–1871 (1875). He died at Potsdam.