Кіріспе
Дуглас Алан Юл (1947 жылғы 25 ақпанда туған) – американдық музыкант және әнші, ең белгілісі 1968 жылдан 1973 жылға дейін Velvet Underground тобының құрамында болған, бассист, гитарист, клавишашы және кейде жетекші вокалист ретінде орындаған.
Ерте өмір
Даг Юл Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағында туып, Грейт-Нек қаласында бес әпкесі мен кіші інісімен бірге өскен. Бала кезінде фортепиано мен баритон мүйіз сабақтарын алған. Кейін бір сұхбатта скрипка үйренуді артығырақ көретінін айтты, бірақ скрипканы жалдау керек болса, баритон мүйізін тегін алуға болыпты. Оқушы кезінде туба, гитара және банджода ойнап, шіркеу хорында ән айтқан. 1965–1966 жылдары Бостон университетінде актерлік мамандығын оқыды. Бостонда ол Уолтер Пауэрс және Grass Menagerie тобынан Вилли Александрмен танысты. 1966–1967 жылдары Нью-Йорк, Калифорния және Бостон қалаларында Grass Menagerie және басқа да топтармен бірге өнер көрсетті.
1968-1970 жылдар
Юл алғаш рет Velvet Underground тобымен Бостондағы Ривер-стрит көшесіндегі пәтерінде кездесті, ол бұл пәтерді олардың гастрольдік менеджері Ханс Онсагерден жалдаған еді, және кейде топ қалада концерт бергенде сол жерде тұратын. Юлдың гитарадағы шеберлігі Стерлинг Моррисонның назарына ілікті. 1968 жылы Джон Кейл Лу Ридтің тілегімен Velvet Underground тобынан кеткен кезде, Юл Кейлдің орнын басу үшін (топқа Рид, Моррисон және Морин "Мо" Таккер кіретін) қосылды. Юл өзінің алғашқы студиялық жұмысын олардың үшінші альбомы "The Velvet Underground" (1969) альбомында бас гитара мен орган ойнап көрсетті. Альбомды ашатын "Candy Says" балладасын орындағаннан бөлек, ол "Jesus" әнінде Ридпен үндес ән айтады және Морин Таккермен бірге альбомның соңғы әні "The Murder Mystery" әнінің хорын орындайды. Оның альбомға қосқан үлесі зор болды, ал оның вокалы кейіннен гастрольдерде өте пайдалы болды. Ридтің дауысы концерттік турлардан шаршағанда, Юл бірнеше әнде жетекші вокалды орындады. Кейл бас гитарада экспериментатор болғанмен, Юл аспапта техникалық тұрғыдан жақсырақ деп есептелді және оның ерекше мелодикалық стилі Ридтің топты кең танымал бағытқа жылжыту ниетіне сай келді. Юлдің рөлі топтың төртінші альбомы "Loaded" (1970) альбомында одан да маңызды болды, ол "Who Loves the Sun", "New Age", "Lonesome Cowboy Bill" және басқа да әндерді орындады, сонымен қатар пернелі аспаптар мен барабанды қоса алғанда, алты аспапта ойнады. Юлдың інісі Билли де әдеттегі барабаншы Морин Таккер жүкті болғандықтан және жазудың көп бөлігіне қатыса алмағандықтан, сессияларда барабаншы ретінде қатысты. Оның вокалын "Ride Into the Sun" әнінде де естуге болады, ол 1997 жылы қайта шығарылған "Fully Loaded" CD-сіне енген.
197073 (Loaded гастролі және Velvet Underground соңғы концерттері)
Лу Рид 1970 жылдың тамызында Нью-Йорк клубы Макс Канзас-Ситидегі жазғы тұрақтылығы кезінде Velvet Underground тобынан кетіп қалды. Топ менеджері Стив Сесник алдағы концерттерді орындауды және сол жылдың қараша айында «Loaded» альбомын шығаруды жоспарлағандықтан, Юл, Такер және Моррисон альбомды насихаттау үшін Velvet Underground ретінде өнер көрсетуді жалғастыруға шешім қабылдады. Юл жетекші вокалға өтті және бас аспапты гитараға ауыстырды, ал Уолтер Пауэрс Velvet Underground тобының жаңа бас гитарисі болып қабылданды. 1971 жылдың көктемінде «Loaded» альбомы Еуропада шыққаннан кейін Моррисон тамыз айында Техастағы академиялық оқуын жалғастыру үшін топтан кетіп, оның орнына Уилли Александр клавишада ойнады. Александр, Пауэрс және Такер 1972 жылдың соңында менеджер Стив Сесниктің Еуропада «Loaded» альбомын насихаттау үшін бірнеше концерттерге қатысуға мәжбүрлеуінен кейін Velvet Underground тобынан кетіп қалды. Топтың бастапқы мүшелерінің бірі де қалмады, сондықтан Юл 1972 жылы Velvet Underground ретінде соңғы концерттерін орындады, олар тез жиналған музыканттар тобымен бірге болды. Deep Purple тобының Иан Пайс және басқа да студиялық музыканттармен бірге Юл 1972 жылдың соңында «Squeeze» альбомын жазды. Ол 1973 жылдың ақпанында шықты, және ол негізінен Дуг Юлдің жеке альбомы, бірақ топ менеджері Стив Сесник Polydor компаниясымен жасасқан келісімшарты мен алдыңғы жылы жағымды пікірлер алған «Live at Max's Kansas City» альбомының табысының арқасында Velvet Underground альбомы ретінде ұсынылды. 1973 жылдың басында өткен екі соңғы концерттен кейін (промоутер Юлдің тілегіне қарсы «The Velvet Underground» деп жарнамаланды), топ ресми түрде таратылды.
Лу Рид сессиясының жұмысы (1974-1976)
1974 жылы Рид Юлге жеке альбомы «Салли Танцевать алмайды» (1974) үшін мелодиялық бас трек жазуға шақырды. «American Flyer» тобы тарағаннан кейін Юл кәсіби музыканттық қызметтен толығымен қол үзді және шкаф жасаушы, сондай-ақ скрипка шебері болды.
1990 жылдан қазіргі уақытқа дейін
1993 жылдың басында Velvet Underground тобы қайта құрылғанда Стерлинг Моррисон Юлдың қатысуын қолдады, бірақ Лу Рид пен Джон Кейл оның қатысуын қабылдамады, осылайша Юл Еуропа бойынша алты апталық қайта қосылу турнесінен және одан кейінгі Live MCMXCIII концерттік альбомынан шетте қалды. Velvet Underground тобына деген қызығушылықтың үздіксіз жалғасуы және 1995 жылы шыққан топтың Peel Slowly and See жинағының жариялануының арқасында, сол кезде Сан-Франциско аймағына көшіп келген Юл қайтадан қоғамдық өмірге оралды, журналистерге және түрлі фанзин журналдарына Velvet Underground тобындағы уақыты туралы сұхбат берді. 1996 жылы Velvet Underground тобы Rock and Roll Hall of Fame-ге енгенде Юл бастапқы құраммен бірге енгізілген жоқ. Дегенмен, Юл Velvet бизнес серіктестігінің мүшесі болып қала берді және топтағы уақыты туралы сұхбат беруді жалғастырды. 1997 жылы Юл скрипка тартуды үйреніп, қайтадан музыка жазуға кірісті. 1998 жылы "A Place to Call Home" атты қайырымдылық жинағында "Beginning To Get It" әні жарық көрді. Ол 2000 жылы бірнеше концерттерде өнер көрсетті, ал 2002 жылы Жапонияда Live in Seattle концерттік альбомы шықты. Ол Текердің Moe Rocks Terrastock концерттік альбомында да ойнады. 2006 жылдың 31 тамызында Юл Нью-Йорк қаласында 30 жылдан астам уақыттан кейін алғаш рет Ride тобының Mark Gardener-імен бірге Pianos клубында өнер көрсетті. 2009 жылдың 8 желтоқсанында ол Рид пен Такермен бірге Нью-Йорк қалалық кітапханасында "The Velvet Underground – New York Art" кітабының жарық көргеніне арналған шараға қатысты, бұл кітапта Энди Уорхолдың мұқаба дизайнымен Velvet Underground тобының Нью-Йорктегі алғашқы өнер көрсетулерінен алынған сирек фотосуреттер жинағы бар еді. Олар тікелей эфирде сұрақ-жауап сессиясын өткізді, ал Дэвид Фрике шараны модерациялады.