Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиядағы тарихи жоғары кернеулі мұнаралар
Historic high voltage towers in Italy
Мессина пилондары – екі дербес тұрған болат мұнара, біреуі Сицилиядағы Торре Фарода, екіншісі Калабриядағы Вилла Сан-Джованниде орналасқан. Олар 1955 жылдан 1994 жылға дейін Мессина бұғазы арқылы 220 киловольт (1971 жылға дейін 150 киловольт) электр желісін тасымалдау үшін қолданылды, бұл желі Италия материгіндегі Калабриядағы Сцилла қосалқы станциясы мен Сицилиядағы Мессина Санто қосалқы станциясын байланыстырды.
The Pylons of Messina are two free standing steel towers, the Sicilian one in Torre Faro and the Calabrian one in Villa San Giovanni. They were used from 1955 to 1994 to carry a 220 kilovolt (150 kilovolt until 1971) power line across the Strait of Messina, between the Scilla substation in Calabria on the Italian mainland at and the Messina Santo substation in Sicily at .
Дизайн
1955 жылы салынған екі пилон да бостандықта тұрған болат мұнаралар. Әрқайсысы крест тәрізді негізге орнатылған және төрт өткізгішті, сондай-ақ жер өткізгіштерінен басқа екі қосымша өткізгішті қамтитын жоғарыдағы V пішінді құрылыммен жабдықталған. Дәстүрлі пилон конструкциясынан айырмашылығы, пилон бұрыштары сызықтың бағыты бойынша диагональ бойынша орналастырылған. Мессина пилондары Германиядағы Эльба өткелінің 1-ші үлгісі болды және Эльба өткелінің 2-ші аяқталғанға дейін әлемдегі ең биік пилондар болды. Алайда, олардың ең ұзақ аралығы 3646 метрге жетіп, қазіргі рекордты ұстаған Жоушан аралы үстірт электр желісінің 2700 метрінен асып түсті. Осы аралықтың мұндай үлкен болуына себеп – жоғары қашықтық қажет болмауы, өткізгіштердің ауыр болмауы және шығыс мұнарасының теңіз деңгейінен шамамен 163 м (536 фут) биіктіктегі жерге салынғандығы, осылайша мұнараның жалпы биіктігі 396 м (1300 фут) теңіз деңгейінен жоғары болды. Құрылыс аяқталғаннан кейін, құрылымдардың тербелісі мен ең үлкен ауытқуы ерекше тәсілмен анықталды: инженерлер пилондардың үстіне 9800 килоневтон итеру күші бар үш зымыранды орнатып, оларды іске қосты. Желінің әр шетінде ауыстыру станциялары орналасқан. Калабриядағы Канителло станциясында өткізгіштер сырғашы порталға берік бекітілді. Сицилиядағы Торре Фаро станциясында өткізгіштер итальяндық құрылысшы Риккардо Моранди жобалаған екі әсерлі мұнарасы бар Morandi мұнаралары (итальянша Torri Morandi) орналасқан ғимараттағы тұрақты күш беретін құрылғымен керілді.
The two pylons, built in 1955, are both free standing steel towers. Each stands on an cross shaped base and is equipped with a crossbar that carries four conductors at a height of , and another V shaped structure at the top which carries two additional conductors in addition to ground wires. In contrast to more conventional pylon design, the corners of the pylons are arranged diagonally along the direction of the course of the line. The pylons of Messina were the model for the Elbe Crossing 1 in Germany and were, until the completion of Elbe Crossing 2, the tallest pylons in the world. They did however have the longest span of any hydroelectric crossing ever built at 3646 meters, even greater than that of the current record holder the Zhoushan Island Overhead Powerline Tie at 2,700 meters. The span was able to be so large because there wasn't a need for a high clearance, the conductors weren't as heavy and because the east tower was built on elevated ground approximately 163 m (536 ft) asl, giving the tower a total elevation of 396 m (1,300 ft) above sea level. After their completion, the oscillation of the structures and their maximum deflections were determined in a very unusual manner: engineers mounted three rockets with a thrust of 9800 kilonewtons on top of the pylons and ignited them. The line had switching stations at each end of the span. At the Calabrian station, Cannitello, , the conductors were fixed tightly to a strainer portal. At the Sicilian station at Torre Faro , the conductors were strained by a device providing constant force, which was situated in a building with two inspiring towers, the so called Morandi Towers (italian Torri Morandi), designed by the Italian builder Riccardo Morandi.
Кондукторлар
1971 жылға дейін электр қуатымен жабдықтау 150 кВ үш фазалы бір ғана айнымалы ток жүйесінен тұрды. Басты тіреуіштің көлденең бөлігіне төрт өткізгіш орнатылды, олардың біреуі қосымша ретінде қолданылды. 1971 жылы кернеу 220 кВ-қа дейін арттырылды және V пішіндес тіреулердің төменгі жағына екі қосымша өткізгіш орнатылды. Бұл жалпы қуатты 300 МВт-қа жеткізді. 27,8 мм диаметрлі болаттан және алюминийден жасалған өткізгіштер пайдаланылды. Олардың алюминийден жасалған көлденең қимасы 45 мм² және болаттан жасалған көлденең қимасы 305 мм² болды. Мессина бұғазындағы өткізгіштердің ең төменгі биіктігі 70 метрді құрады, бұл үлкен кемелердің қауіпсіз өтуіне мүмкіндік берді. Бұл, сонымен қатар, өткізгіш кабельдерде 608 Н/мм² кернеу күшінің қажеттілігін тудырды. Тербелістерді азайту үшін антивибрациялық арқандар қолданылды. 1980 жылдардың басында бұл қуат жеткіліксіз болып қана қоймай, бундельдік өткізгіштерді немесе жақсы өткізгіштікке ие кабельдерді пайдалану арқылы арттыру да мүмкін болмады, себебі бундельдік өткізгіштерде желдің әсерінен туындайтын тербеліс бір өткізгішке қарағанда әлдеқайда жоғары, бұл мұндай ұзын аралықта қысқа тұйықталуға алып келуі мүмкін. Кәдімгі ауа желілері алюминий бөлігі үлкен өткізгіш кабельдерді пайдаланады, бірақ олардың тартылу беріктігі осы аралық үшін жеткіліксіз. 1985 жылы Мессина бұғазының түбіне 380 кВ үш фазалы айнымалы ток су асты кабелі төселді, оның максималды қуаттылығы 1000 МВт болды. Электрлік өткел 1993 жылы тоқтатылды және бір жылдан кейін өткізгіштер алынып тасталды.
Until 1971, the electrical service consisted of a single 150 kV three phase AC system. Four conductors, of which one was used as backup, were installed on the crossbar of the pylon. In 1971 the voltage was increased to 220 kV and two additional conductors were installed at the bottom site of the V shaped pinnacles. This gave a total transmission capacity of 300 MW. Conductors consisting of steel and aluminium with a diameter of 27.8 mm were used. They had an aluminium cross section of 45 mm2 and a steel cross section of 305 mm2. The minimum height of the conductors over the Strait of Messina was 70 metres, to allow large ships to pass safely below. This, together with the span of , required a tension force of 608 N/mm2 in the conductor cables. Antivibration ropes were used to dampen oscillations. By the early 1980s, this transmission capacity was no longer sufficient. It could not be increased by using bundle conductors or more conductive cables, as bundle conductors tend to have much greater wind induced oscillations than single conductors, which can result in short circuits in such a long span. Normal overhead lines use conducting cables with a larger aluminium portion but these do not have the tensile strength needed for this span. In 1985 a 380 kV three phase AC submarine cable with a maximum transmission capacity of 1000 MW was laid underneath the Strait of Messina. The electrical crossing was decommissioned in 1993 and the conductors were removed a year later.
Бүгін
Электр желілері алынып тасталғаннан кейін, пилондар тарихи ескерткіштер ретінде қорғалатын мәртебеде қалады және метеорологиялық өлшемдер, қашықтықтан құтқару жаттығулары мен телекоммуникация үшін пайдаланылады. 2006 жылы Сицилия пилонының үстіне апаратын баспалдақ қысқа мерзімге халыққа ашылды, бірақ қазір бұл құрылысқа халықтың кіруіне тыйым салынған. Баспалдақпен жоғары көтерілуге шамамен 1250 сатылы баспалдақ бар. Сенімсіз дереккөз: 2021 жылдың маусым айы. Қанаттың екі шетіндегі ауыстыру станциялары әлі де бар. Cannitello ауыстыру станциясындағы бұрынғы тіреу порталы әлі орнында, бірақ Torre Faro-дағы кернеу жүйесі демонтаждалды. Scilla подстанциясынан Cannitello-ға дейінгі пайдаланылмаған электр желісі сақталып қалды, ал Torre Faro ауыстыру станциясынан Messina Santo подстанциясына дейінгі желі толығымен демонтаждалуы мүмкін.
After the removal of the power lines, the pylons remain with protected status as historical monuments and are used for meteorological measurements, high distance rescue training and telecommunications. In 2006, the staircase to the top of the Sicilian pylon was briefly opened to the public, but public access to the structure is now prohibited. The stairway to the top has approximately 1,250 steps. Unreliable source: date=June 2021
The switching stations at both ends of the span still exist. The former anchor portal at Cannitello Switching Station is still in place but the tensioning system at Torre Faro has been dismantled. The unused power line from Scilla substation to Cannitello remains, while the line from Torre Faro Switching Station to Messina Santo substation may be completely dismantled.
Мессина бұғазындағы су асты кабелі
Мессина боғазы арқылы өтетін су асты кабелі 1985 жылы төселді. Оның жалпы өткізу қабілеті 1000 МВт және ол Калабрия материгіндегі Риццикони подстанциясы мен Сицилиядағы Сорженте подстанциясын байланыстыратын 380 кВ қуат желісінің бір бөлігі болып табылады. Кабель Вилла Сан-Джованнидің оңтүстігіндегі әуе желісінің соңында басталып, теңізге кіріп, Мессина арқылы Сицилияға жетеді және Мессинаның солтүстігінде аяқталады, сол жерден Соржентеге әуе желісі басталады. Кабель 4 өткізгіштен тұрады, олардың біреуі қосалқы ретінде қолданылады.
The submarine cable across the Strait of Messina was laid in 1985. It has a total transmission capacity of 1000 MW and is a part of the single circuit 380 kV powerline between Rizziconi substation on the Calabrian mainland and Sorgente substation on Sicily It starts at the end of the overhead line south of Villa San Giovanni , enters the sea at , reaches Sicily in Messina and ends north of Messina , where the overhead line to Sorgente starts. The cable consists of 4 conductors, one of which serves as a reserve.
Екінші 380 кВ кабель
2010 жылдың шілдесінде 2015 жылы Соргенте мен Риццикони арасында екінші 380 кВ электр желісін салу жоспарлары жарияланды. Бұл желінің қуаттылық сыйымдылығы 2000 МВт-қа жетеді және ұзындығы шамамен болмақ, оның бір бөлігі теңіз астынан өтеді. 2016 жылдың мамыр айында қос контурлы 380 кВ АЖК (жоғары кернеулі айнымалы ток) құрлық және су асты кабель жүйесі пайдаланушы компанияға тапсырылды. Ол Сицилиядағы Виллафранка Тиррена және Калабриядағы Сцилла электр станциялары арасындағы шамамен 44 км жалпы маршрут бойына орнатылды.
Plans were announced in July 2010 to build a second 380 kV power line between Sorgente and Rizziconi in 2015. The line will have a transmission capacity of 2000 MW and will be long, with an undersea portion of
In May 2016 a double circuit 380 kV HVAC (high voltage alternating current) land and submarine cable system was handed over to the utility company. It was installed along a total route of approximately 44 km between the power stations of Villafranca Tirrena in Sicily and Scilla in Calabria.
Ұқсас құрылымдар
Жошан аралының жоғары кернеулі электр желілерінің ең биік тіректері бір-біріне өте ұқсас, бірақ олар құбырлы торлы болаттан жасалған.
The largest towers of the Zhoushan Island Overhead Powerline Tie are of a very similar design, but are tubular lattice steel towers.