Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Рагамуффиндер соғысы
Рагамуффиндер соғысы – 1835 жылы Оңтүстік Бразилияда (Рио-Гранде-ду-Сул және Санта-Катарина) басталған республикалық көтеріліс. Генералдар Бенто Гонсалвес да Силва мен Антонио де Соуза Нетто басшылығымен, итальяндық жауынгер Джузеппе Гарибальдидің қолдауымен көтерілісшілер 1845 жылы императорлық күштерге бас иді. Бұл қақтығыс Рио-Гранде-ду-Сул штатының басты өнімі – шарке (кептірілген және тұздалған сиыр еті) Уругвай мен Аргентинадан келетін шаркемен күшті бәсекелестікке тап болғандықтан туындады. Импортталған өнімдер Бразилия нарығына толықтай еркін кіре алса, ал гаучолар өз өнімдерін Бразилия ішінде сату үшін жоғары салық төлеуге міндетті болды. 1839 жылы итальяндық революционер Джузеппе Гарибальди көтерілісшілерге қосылды. Оның көмегімен революция Рио-Гранде-ду-Сулдың солтүстік шекарасындағы Санта-Катаринаға тарады. Көптеген қақтығыстардан кейін 1845 жылы бейбіт келіссөздер арқылы соғыс аяқталды.
The Ragamuffin War was a Republican uprising that began in Southern Brazil (Rio Grande do Sul and Santa Catarina) in 1835. The rebels, led by generals Bento Gonçalves da Silva and Antônio de Souza Netto with the support of the Italian warrior Giuseppe Garibaldi, surrendered to imperial forces in 1845. This conflict occurred because in Rio Grande do Sul, the state's main product, the charque (dried and salted beef), suffered stiff competition from charque from Uruguay and Argentina. The imports had free access to the Brazilian market while gaúchos had to pay high taxes to sell their product inside Brazil. The Italian revolutionary Giuseppe Garibaldi joined the rebels in 1839. With his help the revolution spread through Santa Catarina, in the northern border of Rio Grande do Sul. After many conflicts, in 1845 peace negotiations ended the war.
Италиядағы қоныстану
Италиялық иммигранттар Бразилияға 1875 жылы келе бастады. Олар негізінен Солтүстік Италиядағы Венето аймағынан (сондай-ақ Трентино және Ломбардиядан) келген шаруалар еді, экономикалық мүмкіндіктер мен өздеріне жер алу ниетімен Оңтүстік Бразилияға тартылды. Иммигранттардың көпшілігі Серра-Гаушада жүзім өсірумен айналысқан шағын шаруалар болып жұмыс істеді. Италиялықтардың бұл аймаққа көшіп келуі 1914 жылға дейін жалғасты, осы кезеңде Рио-Гранде-ду-Сул штатына 100 000 итальяндық қоныстанды, ал Санта-Катарина және Парана штаттарында одан да көптеген адамдар тұрақтап қалды. 1898 жылы Рио-Гранде-ду-Сулда 300 000-ға жуық, Санта-Катаринада 50 000, ал Паранада 30 000 итальяндық тегінен адамдар тұрды. Бүгінде олардың Оңтүстік Бразилиядағы ұрпақтары 9,7 миллионға жетеді және Оңтүстік Бразилия халқының 35,9% құрайды.
Italian immigrants started arriving in Brazil in 1875. They were mostly peasants from the Veneto in Northern Italy (but also from Trentino and Lombardia) attracted to Southern Brazil for economic opportunities and the chance to acquire their own lands. Most of the immigrants worked as small farmers, mainly cultivating grapes in the Serra Gaúcha. Italian immigration to the region lasted until 1914, with a total of 100,000 Italians settling in Rio Grande do Sul in this period, and many others in Santa Catarina and Paraná. In 1898, there were a total of 300,000 people of Italian origin in Rio Grande do Sul; 50,000 in Santa Catarina; and 30,000 in Paraná. Today their Southern Brazilian descendants number 9.7 million and comprise 35.9% of Southern Brazil's population.
Климат
Бразилияның оңтүстігінде субтропикалық немесе қоңыржай климат. Жылдық орташа температура 12 °C (53,6 °F) пен 22 °C (71,6 °F) аралығында ауытқиды. Тауларда қар жауады.
Southern Brazil has subtropical or temperate climate. The annual average temperatures vary between 12 °C (53.6 °F) and 22 °C (71.6 °F). It snows in the mountain ranges.
Сипаттамалары
Өңірдің урбанизациясы жоғары (82%), және көптеген қалалары қала құрылысымен әйгілі, мысалы, Парана штатындағы Куритиба және Маринга қалалары. Аймақта өмір сүру деңгейі салыстырмалы түрде жоғары, Бразилияның ең жоғары Адам Даму Индексі – 0,859 (2007), ал жан басына шаққандағы табысы ел бойынша екінші орында, $13,396, тек Оңтүстік-Шығыс аймағынан кейін. Аймақтағы сауаттылық деңгейі 98,3% құрайды.
The region is highly urbanized (82%) and many cities are famous for their urban planning, like Curitiba and Maringá, both in Paraná State. It has a relatively high standard of living, with the highest Human Development Index of Brazil, 0.859 (2007), and the second highest per capita income of the country, $13,396, behind only the Southeast Region. The region also has a 98.3% literacy rate.
Тілдер
Бразилияның ресми тілі – португал тілі, және осы тілде елдің барлық халқы сөйлейді. Оңтүстік ауылдық аймақтарда неміс және итальян тілдерінен тараған диалектілер де қолданылады. Басым диалектілер – Хунсрюкш және Венеция (немесе Тальян). Рио-Гранде-ду-Сул және Куритибада идиш тілінде сөйлейтін адамдар бар. Парананың солтүстік аймағында жапон тілінде сөйлейтін адамдар бар. Понта-Гросса аймағында голланд тілінде сөйлейтін адамдар да кездеседі. Паранада поляк және украин тілдерінде сөйлейтін адамдар да бар. Сондай-ақ, кейбір ауылдарда гуарани және кайнанг сияқты жергілікті тілдер әлі де қолданылып келеді.
Portuguese, the official language of Brazil, is spoken by the entire population. In the south countryside, dialects of German or Italian origins are also spoken. The predominant dialects are Hunsrückisch and Venetian (or Talian). In Rio Grande do Sul and Curitiba there are some Yiddish speakers. In the northern region of Paraná there are some Japanese speakers. In the region around Ponta Grossa there are also some Dutch speakers. There are Polish language and Ukrainian language speakers in Paraná as well. Indigenous languages still spoken in some villages include Guarani and Kaingang.
Мал шаруашылығы
2017 жылы оңтүстік аймақта Бразилияның ірі қара малдарының 12% -ы (27 миллион бас) шоғырланды. 2017 жылы қой шаруашылығы бойынша Оңтүстік аймақ елдегі екінші орында тұрды, 4,2 миллион бас қойға ие болды. Оңтүстікте қой қырқу әрекеті үстемдік етті, ол елдегі жүн өндірісінің 99% -ын қамтамасыз етеді. Рио-Гранде-ду-Сул штаты ең жоғары ұлттық үлеске ие болды, ол жалпы көлемнің 94,1% -ын құрады. Сантана-ду-Ливраменто, Алегрете және Куараи муниципалитеттері бұл саланың жетекшілері болды. Қазіргі уақытта қой шаруашылығының басты мақсаты ет өндіруге айналды, өйткені өндірушіге төленетін бағаның артуы осы қызметті тартымды және пайдалы етті. Шошқа шаруашылығында үш оңтүстік штат елдегі ең ірі өндірушілер болып табылады. Санта-Катарина Бразилиядағы ең ірі өндіруші. Штат елдегі союдың 28,38% және бразилиялық шошқа еті экспортының 40,28% -ын қамтамасыз етеді. Парана штатында 667 мың тұрғын үй бар, олардың саны бразилиялық малдың 17,85% -ын құрайды. Парана елдің өндірістік тізімінде 21,01% -бен екінші орында, ал экспорттаушы штаттар арасында 14,22% -бен үшінші орында тұр. Бразилияда үшінші орында Рио-Гранде-ду-Сул штаты, оның үлесі шамамен 15% құрайды.
In 2017, the southern region gathered around 12% of Brazil's cattle (27 million head of cattle). In sheep farming, in 2017, the South Region was the second largest in the country, with 4.2 million head. Sheep shearing activity continued to be predominant in the South, which is responsible for 99% of wool production in the country. Rio Grande do Sul continued to be the state with the highest national participation, representing 94.1% of the total. The municipalities of Santana do Livramento, Alegrete and Quaraí led the activity. Currently, meat production has become the main objective of sheep farming in the State, due to the increase in prices paid to the producer that made the activity more attractive and profitable. In pork, the 3 southern states are the largest producers in the country. Santa Catarina is the largest producer in Brazil. The State is responsible for 28.38% of the country's slaughter and 40.28% of Brazilian pork exports. Paraná, for its part, has a breeding stock of 667 thousand inhabited dwellings, with a herd representing 17.85% of the Brazilian total. Paraná occupies the second position in the country's productive ranking, with 21.01%, and the third place among exporting states, with 14.22%. In third place in Brazil is Rio Grande do Sul, with almost 15% participation.
Тау-кен өндірісі
Санта-Катарина Бразилияда көмір өндіруші ең ірі штат, негізінен Крисиума қаласы мен оның төңірегінде. 2007 жылы Бразилияда шикі көмір өндірісі 13,6 миллион тоннаны құрады. Санта-Катарина 8,7 млн тонна, Рио-Гранде-ду-Сул 4,5 млн тонна, Парана 0,4 млн тонна өндірді. Бразилияда минералды көмір өндірілгеніне қарамастан, елде өндірілетін көмірдің сапасы төмен болғандықтан, көміртегінің концентрациясы аздығынан, тұтынудың шамамен 50% көмірін импорттау қажет. Бразилияға минералды көмірді Оңтүстік Африка, АҚШ және Австралия жеткізеді. Бразилиядағы минералды көмір, ең алдымен, өндірістің 85% тұтынатын жылу электр станцияларын қамтамасыз етеді. Ал цемент өнеркәсібі осы көмірдің шамамен 6% -ын пайдаланады, 4% целлюлоза қағазын өндіруге, ал тамақ, керамика және астық өнеркәсібіне 5% қалады. Бразилияда торф, лигнит және тас көмір қоры бар. Көмірдің жалпы қоры 32 миллиард тоннаға жетеді және негізінен Рио-Гранде-ду-Сулда (жалпы көлемнің 89,25%) және Санта-Катаринада (10,41%) орналасқан. Кандиотта (РС) кен орнында барлық ұлттық көмірдің 38% ғана бар. Сапасы төмен болғандықтан, ол тек жылу электр станцияларында және кен орнында қолданылады. 1970 жылдардағы мұнай дағдарысы Бразилия үкіметін Энергияны жұмылдыру жоспарын жасауға итермеледі, оның аясында жаңа көмір қорын табу үшін қарқынды зерттеулер жүргізілді. Бразилияның геологиялық қызметі Рио-Гранде-ду-Сул және Санта-Катаринада жүргізген жұмыстардың нәтижесінде 1970 және 1986 жылдар аралығында (әсіресе 1978 және 1983 жылдар аралығында) бұрын белгілі көмір қоры едәуір артты. Содан кейін металлургияда қолдануға жарамды және үлкен көлемде (жеті миллиард тонна) жақсы сапалы көмір Рио-Гранде-ду-Сулдың бірнеше кен орындарында (Морунгава, Чико-Лома, Санта-Тересинья) табылды, бірақ олар салыстырмалы түрде тереңде (1200 метрге дейін) жатыр, бұл оны қазірге дейін пайдалануға кедергі келтіруде. 2011 жылы көмір Бразилияда тұтынылатын энергияның тек 5,6% құрады, бірақ ол маңызды стратегиялық көз болып табылады, мысалы, су тоғандарындағы су деңгейі өте төмен болған кезде, судың артық қорларын азайту арқылы қолданылуы мүмкін. Бұл 2013 жылы болды, бірнеше жылу электр станциялары жабылып, қажетті жабдықтау сақталды, бірақ бұл жоғарырақ құнға түсті. Парана Бразилияда мұнай шайырының ең ірі өндірушісі. Сан-Матеус-ду-Сул қаласында Petrobras компаниясына тиесілі материалды өндірумен айналысатын зауыт бар. Күн сайын шамамен 7800 тонна өңделеді. Рио-Гранде-ду-Сул - асыл тастардың маңызды өндірушісі. Бразилия аметист пен агаттың ең ірі өндірушісі, ал Рио-Гранде-ду-Сул елдегі ең ірі өндіруші. Агат 1830 жылдан бері жергілікті түрде өндіріліп келеді. Бразилиядағы аметисттің ең ірі өндірушісі - Аметиста-ду-Сул қаласы. Бұл тас бұрын әлемде өте сирек және қымбат болған, бірақ Бразилияда оның ірі кен орындары табылып, құны айтарлықтай төмендеді.
Santa Catarina is the largest producer of coal in Brazil, mainly in the city of Criciúma and its surroundings. Crude mineral coal production in Brazil was 13.6 million tons in 2007. Santa Catarina produced 8.7 Mt (million tons); Rio Grande do Sul, 4.5 Mt; and Paraná, 0.4 Mt. Despite the extraction of mineral coal in Brazil, the country still needs to import around 50% of the coal consumed, since the coal produced in the country is of low quality, since it has a lower concentration of carbon. Countries supplying mineral coal to Brazil include South Africa, the United States and Australia. Mineral coal in Brazil supplies, in particular, thermoelectric plants that consume around 85% of production. The cement industry in the country, on the other hand, is supplied with approximately 6% of this coal, leaving 4% for the production of cellulose paper and only 5% in the food, ceramic and grain industries. Brazil has reserves of peat, lignite and hard coal. Coal totals 32 billion tons of reserves and is mainly located in Rio Grande do Sul (89.25% of the total), followed by Santa Catarina (10.41%). The Candiota (RS) deposit only has 38% of all the national coal. As it is an inferior quality coal, it is used only in thermoelectric power generation and at the deposit site. The oil crisis in the 1970s led the Brazilian government to create the Energy Mobilization Plan, with intense research to discover new coal reserves. The Geological Survey of Brazil, through works carried out in Rio Grande do Sul and Santa Catarina, greatly increased previously known coal reserves between 1970 and 1986 (mainly between 1978 and 1983). Then good quality coal, suitable for use in metallurgy and in large volumes (seven billion tons), was discovered in several deposits in Rio Grande do Sul (Morungava, Chico Lomã, Santa Teresinha), but at relatively great depths (up to 1,200 m), which has prevented its use until now. In 2011, coal represented only 5.6% of the energy consumed in Brazil, but it is an important strategic source, which can be activated when, for example, the water levels in the dams are very low, reducing the excess supply of water. hydroelectric power. This happened in 2013, when several thermoelectric plants were closed, thus maintaining the necessary supply, although at a higher cost. Paraná is the largest producer of oil shale in Brazil. In the city of São Mateus do Sul, there is a plant Petrobras specialized in the production of the material. Approximately 7,800 tons are processed daily. Rio Grande do Sul is an important producer of gemstones. Brazil is the world's largest producer of amethyst and agate, and Rio Grande do Sul is the country's largest producer. Agate has had local extraction since 1830. The largest producer of amethyst in Brazil is the city of Ametista do Sul. This stone was very rare and expensive throughout the world, until the discovery of large deposits in Brazil, which caused a considerable drop in its value.
Өнеркәсіп
Аймақ елдің өндірістік ЖІӨ-сінің 20% құрайды. 2019 жылы Парана елдегі екінші ірі көлік өндірушісі болды (Бразилия әлемдегі 10 ірі көлік өндірушінің бірі). Парана аумағында Volkswagen, Renault, Audi, Volvo және DAF зауыттары орналасқан; Санта-Катаринада GM және BMW зауыттары, ал Рио-Гранде-ду-Сулда GM зауыты бар. Тамақ өнеркәсібінде 2019 жылы Бразилия әлемдегі өңделген тағамдардың екінші ірі экспорттаушысы болды, экспорты 34,1 миллиард АҚШ долларын құрады. Ұлттық немесе көпұлттық компанияларды құруға қатысты, Рио-Гранде-ду-Сул Neugebauer, Camil Alimentos, Fruki, Cervejaria Polar, Vinícola Aurora және Vinícola Salton сияқты компанияларды құрды. Санта-Катарина Садия және Пердигао (кейін BRF-ке біріктірілді), Seara Alimentos (қазір JBS-ке тиесілі), Aurora, Gomes da Costa, Cervejaria Eisenbahn және Hemmer Alimentos сияқты компанияларды құрды. Парана Frimesa, C. Vale, Nutrimental, Copacol, Coopavel және Matte Leão сияқты компанияларды құрды. Аяқ киім өнеркәсібінде 2019 жылы Бразилия 972 миллион жұп аяқ киім өндірді, бұл Қытай, Үндістан және Вьетнамнан кейін әлемдегі төртінші ірі өндіруші, және ең ірі экспорттаушылардың арасында 11-ші орында. Бразилияның ең көп экспорттайтын штаты – Рио-Гранде-ду-Сул: 2019 жылы ол 448,35 миллион АҚШ долларын экспорттады. Өнімнің көп бөлігі АҚШ, Аргентина және Францияға жөнелтіледі. Санта-Катаринада Сан-Жоа Батиста қаласында аяқ киім өндіру орталығы бар. Текстиль өнеркәсібінде Бразилия 2013 жылы әлемдегі 5 ірі өндірушінің қатарында болғанымен, текстиль және киім тұтынуда маңызды рөл атқарды, бірақ әлемдік саудада өте аз қатысты. 2015 жылы Бразилияның импорты 25-ші орында болды (5,5 миллиард АҚШ доллары). Ал экспорт бойынша әлемде 40-шы орында тұрды. Бразилияның текстиль және киімнің әлемдік саудасына қатысуы 0,3% ғана, себебі Үндістан және, әсіресе, Қытайдағы өндірушілермен баға бойынша бәсекелесу қиын. Оңтүстік аймақ елдегі тоқыма өндірісінің 32,65%-ын құрады. Санта-Катарина Бразилиядағы екінші ірі тоқыма және киім жұмыс берушісі. Ол жастықтар өндірісінде ұлттық көшбасшы және Латын Америкасындағы ең ірі өндіруші, сондай-ақ тоқылған этикеткалар бойынша әлемдегі екінші орында. Бұл елде туалет және ас үй маталарын, матадан тігілген маталарды және матадан тігілген көйлектерді экспорттаған ең ірі өндіруші. Аймақтағы ең танымал компаниялардың бірі – Hering, Malwee, Karsten және Haco. Электрондық өнеркәсіпте Бразилиядағы өнеркәсіптік айналым 2019 жылы 153,0 миллиард Реалға жетті, бұл ұлттық ЖІӨ-нің 3%-ын құрайды. Бұл секторда 234 500 адам жұмыс істеді. Бразилияда екі ірі электроэлектрондық өндіріс орталығы бар: Сан-Паулу штатындағы Кампинас қаласында және Амазонас штатындағы Манаус еркін аймағында. Елде басқа да шағын орталықтар бар, олардың бірі – Парананың астанасы Куритиба. Куритибаның технологиялық орталығында Siemens және Positivo Informática сияқты компаниялар бар. Барлығы 2007 жылы мемлекеттік заңмен құрылған 127 мың шаршы метр аумақта 87 компания және 16 мың қызметкер жұмыс істейді. Технопарк 400 мың шаршы метрге дейін өсіп, қазіргі жұмысшылар санынан төрт есеге дейін, яғни 68 мың адамға дейін жетуі мүмкін. 2017 жылы үй шаруашылығы техникалары саласында "ақ техника" деп аталатын жабдықтардың 12,9 миллион данасы сатылды. Сатылымдардың ең жоғары деңгейі 2012 жылы 18,9 миллион данамен тіркелді. Ең көп сатылған брендтер – Brastemp, Electrolux, Consul және Philips. Consul бастапқыда Санта-Катаринада құрылған, Brastemp компаниясымен біріктірілді және қазір Whirlpool Corporation құрамына кіреді. Оңтүстік аймақтағы тағы бір танымал бренд – Куритибада құрылған Prosdócimo, ол Electrolux компаниясына сатылды. Кіші электр құралдары саласында Britânia компаниясы Curitiba-дан шыққан. Металлургия саласында оңтүстікте 8 500-ден астам қызметкері бар және 10 өндірістік бірлігі бар Tramontina компаниясы бар. Оңтүстік аймақтағы басқа да танымал компаниялар – Marcopolo, автобус корпустарын өндіруші, оның 2015 жылы нарықтық құны 2,782 миллиард Реалды құрады, және Randon, көлік шешімдеріне мамандандырылған 9 компаниядан тұратын топ, ол көлік құралдарын, автокөлік бөлшектерін және жол жабдықтарын өндірушілерді біріктіреді, 11 мыңға жуық адамды жұмысқа алып, 2017 жылы 4,2 миллиард Реалдық жалпы сатылымды тіркеді. Санта-Катаринада машина жасау және жабдықтар өнеркәсібі компрессорлар өндірісінде ерекше көзге түседі, бұл өнімнің экспорты бойынша елдің штаттары арасында көшбасшы, сонымен қатар орман шаруашылығы жабдықтарының маңызды өндірушісі. Металлургия саласында штат ең ірі ұлттық раковина, ванна және тот баспайтын болаттан жасалған резервуарлар, трофейлер мен медальдар, бекіту құралдары (бұралар, гайкалар және т.б.), отынға арналған қапталды танктер, өнеркәсіптік қысымды ыдыстар және сопақ темір қосылыстарын өндіруші. Бұл қозғалтқыш блогы мен темір басқа бөліктерді өндіруде әлемдік көшбасшы және Бразилиядағы осы өнімнің ең ірі экспорттаушысы. Қағаз және целлюлоза өнеркәсібінде Бразилияның 2019 жылы 19,691 миллион тонна целлюлоза өндірді. Ел осы жылы 7,48 миллиард АҚШ долларына целлюлоза экспорттады, оның 3,25 миллиард АҚШ доллары Қытайға ғана жөнелтілді. Бразилияның орман өнеркәсібінің экспорты 9,7 миллиард АҚШ долларын құрады (7,48 миллиард АҚШ доллары целлюлоза, 2 миллиард АҚШ доллары қағаз және 265 миллион АҚШ доллары ағаш панельдері). 2019 жылы 10,535 миллион тонна қағаз өндірілді. Ел 2,163 миллион тонна экспорттады. 2016 жылы елдің оңтүстігіндегі қағаз және целлюлоза өнеркәсібі ұлттық өндірістің 33%-ын құрады. Осы жылы Парана целлюлоза және қағаз өнеркәсібі үшін дөңгелек ағаш өндірісінде (негізінен эвкалипт) ұлттық көшбасшы болды (15,9 миллион м3); Бразилия әлемдегі екінші целлюлоза өндіруші ел және қағаз өндірісі бойынша сегізінші орында. Бразилияда осы ағаштарды ең көп өндірген қала – Телемако Борба (PR), ал бесінші орында – Ортигейра (PR).
The region concentrates 20% of the industrial GDP of the country. In 2019, Paraná was the second largest vehicle producer in the country (Brazil is one of the 10 largest vehicle producers in the world). Paraná has in its territory the Volkswagen, Renault, Audi, Volvo and DAF factories; Santa Catarina has GM and BMW plants and Rio Grande do Sul, a GM plant. In the food industry, in 2019, Brazil was the second largest exporter of processed foods in the world, with a value of US$34.1 billion in exports. Regarding the creation of national or multinational companies, Rio Grande do Sul created companies such as Neugebauer, Camil Alimentos, Fruki, Cervejaria Polar, Vinícola Aurora and Vinícola Salton. Santa Catarina created companies such as Sadia and Perdigão (which later merged into BRF), Seara Alimentos (which today belongs to JBS), Aurora, Gomes da Costa, Cervejaria Eisenbahn and Hemmer Alimentos. Paraná created companies such as: Frimesa, C. Vale, Nutrimental, Copacol, Coopavel and Matte Leão. In the footwear industry, in 2019 Brazil produced 972 million pairs, being the fourth largest producer in the world, behind China, India and Vietnam, and ranks 11th among the largest exporters. The Brazilian state that most exports the product is Rio Grande do Sul: in 2019 it exported US$448.35 million. Most of the product goes to the United States, Argentina and France. Santa Catarina also has a shoe production center in São João Batista. In the textile industry, Brazil, despite being among the 5 largest producers in the world in 2013, and being representative in the consumption of textiles and clothing, had very little insertion in world trade. In 2015, Brazilian imports ranked 25th (US$5.5 billion). And in exports, it only ranked 40th in the world ranking. Brazil's participation in the world trade of textiles and clothing is only 0.3%, due to the difficulty of competing in price with producers in India and mainly in China. The South had 32.65% of the country's textile production. Santa Catarina is the second largest textile and clothing employer in Brazil. It held the national leadership in the manufacture of pillows and is the largest producer in Latin America and the second in the world in woven labels. It's the nation's largest exporter of toilet / kitchen linen, cotton terry fabrics and cotton knit shirts. Some of the most famous companies in the region are Hering, Malwee, Karsten and Haco. In the electronics industry, the industry turnover in Brazil reached R $153.0 billion in 2019, around 3% of the national GDP. The number of employees in the sector was 234,500 people. Brazil has two large electroelectronic production poles, located in Campinas, in the State of São Paulo, and in the Manaus Free Zone, in the State of Amazonas. The country also has other smaller centers, one of which is Curitiba, the capital of Paraná. The Curitiba technology center has companies such as Siemens and Positivo Informática. In total, 87 companies and 16 thousand employees work in Tecnoparque, an area of 127 thousand square meters created by state law in 2007. Tecnoparque can grow to 400 thousand square meters and receive up to four times the number of workers it has today, reaching 68 thousand people. In the home appliance industry, sales of so called "white line" equipment were 12.9 million units in 2017. The sector had its sales peak in 2012, with 18.9 million units. The brands that sold the most were Brastemp, Electrolux, Consul and Philips. Consul is originally from Santa Catarina, merged with Brastemp and today is part of the multinational Whirlpool Corporation. Another famous brand from the South was Prosdócimo, founded in Curitiba, which was sold to Electrolux. In the small electrical appliances sector, the Britânia company is originally from Curitiba. In the metallurgical sector, the South has one of the most famous companies in the country, Tramontina, which employs more than 8,500 employees and has 10 production units. Other famous companies in the South are Marcopolo, a bus body manufacturer, which had a market value of R $2.782 billion in 2015, and Randon, a group of 9 companies specialized in transport solutions, which groups together vehicle manufacturers, auto parts, and road equipment – employs around 11 thousand people and recorded gross sales in 2017 of R $4.2 billion. In Santa Catarina, the machinery and equipment industry stands out in the manufacture of compressors, being a leader in exports of this product among the states of the country, in addition to being an important producer of forestry equipment. In metallurgy, the state has the largest national manufacturer of sinks, vats and stainless steel tanks, trophies and medals, fasteners (screws, nuts, etc. ), jacketed tanks for fuels, industrial pressure vessels and malleable iron connections. It is the world leader in engine blocks and iron heads, being the largest exporter of this product in Brazil. In the pulp and paper sector, Brazilian pulp production was 19,691 million tons in 2019. The country exported US$7.48 billion in pulp this year, US$3.25 billion to China alone. Exports of the Brazilian forest industry totaled US$9.7 billion (US$7.48 billion in pulp, US$2 billion in paper, and US$265 million in wood panels). Paper production was 10,535 million tons in 2019. The country exported 2,163 million tons. In 2016, the pulp and paper industry in the south of the country represented 33% of the national total. This year, Paraná was the national leader in the production of roundwood (mainly eucalyptus) for the pulp and paper industry (15.9 million m3); Brazil was the second country that produced the most pulp in the world and the eighth in the production of paper. The city that produced the most these woods in Brazil was Telêmaco Borba (PR), and the fifth largest was Ortigueira (PR).
Палеонтологиялық туризм
Рио-Гранде-ду-Сул палеонтологиялық туризм үшін зор әлеуетке ие, Палеорротада көптеген палеонтологиялық орындар мен мұражайлар бар. Штаттың орталық бөлігінің кең аумағы Триас кезеңіне жатады. Бұл жерде Ринхозавр, текодонттар, эксаэретодонттар, Стаурикозавр, Гуаибазавр, Сатурналия тупиникум, Сацизавр, Унайсавр және тағы да көптеген жануарлар мекен еткен.
Rio Grande do Sul has a great potential for palaeontological tourism, with many paleontological sites and museums in Paleorrota. There is a large area in the center of the state that belongs to the Triassic. Here lived Rhynchosaur, thecodonts, exaeretodons, Staurikosaurus, Guaibasaurus, Saturnalia tupiniquim, Sacisaurus, Unaysaurus, and many others.