Кіріспе

Пьер Клерк – XIII ғасырдың соңы мен XIV ғасырдың басында Францияның Монтайлу ауылында қызмет еткен дін қызметкері. Ол Эммануэль Ле Рой Ладуридің 1975 жылғы «Монтайлу» кітабының басты кейіпкері, бұл микротарихи зерттеулердегі алғашқы жұмыстардың бірі. Содан бері ол көптеген тарихтарда және де Де Девидің «Жақсы адамдар» көркем әдебиетіндегі жаман кейіпкер ретінде суреттелген.

Отбасы

Пьер Понс пен Менгард Клергтің ұлы еді. Клергтер – Монтейлудағы ең бай, ал аймақтағы ең ықпалды шаруалар отбасы болды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін отбасының басшысы болған Пьер ауылдың дін қызметкеріне айналды. Оның інісі Бернар Клерг жергілікті бейль, заңды сақтаушы және салық жинаушы болды. Осылайша Клерг ағайындылары қаладағы діни және мемлекеттік биліктің өкілдері ретінде орталық рөл атқарды. Пьер Клерг қаладағы санаулы білімді адамдардың бірі болғандықтан, нотариус қызметін атқарып, басқа да осы сияқты жұмыстарды істеді.

Катаризм

Пьер Клерг Рим-католик шіркеуінің діни қызметкері болғанына қарамастан, Уақыттықтар (parfait) Гийом Отье тарапынан дінге келгеннен кейін ол Альбигенс дінінің берік жақтасы болды. Ол көп жыл бойы Монтейлуді еретиктерге толы болса да инквизицияның назарынан тыс ұстауға ықпал етіп, маңызды рөл атқарды. Бұл шамамен 1300 жылы Пьер Клерг өзінің қауымдағы кейбір мүшелерін жайлы ақпарат беруді бастағанда өзгерді. 1308 жылы ол қаланың барлық ересек халқын қамауға алуда инквизицияның басты рөлін атқарды. Пьер қай ауыл тұрғындарын босатуға, ал қайсын жазалауға болатынын шешті. Ол осы билігін жеке өшпенділіктерін қанағаттандыру үшін пайдаланды. Осы кезеңде ол және оның бауыры кейбір катарларға пана және көмек көрсетуді жалғастырды.

Әйелдермен қарым-қатынас

Пьер Клерк жыныстық құмарлығымен ерекшеленеді – сол кезде Пиренейлерде дін қызметкерлерінің бойжетулікке қатаң талаптары болмаған. Оның ұзақ қызмет ішінде көптеген сүйік әйелдері болған, ал ең бастысы – Беатрис де Планизоль, ол шатолен ретінде ауылдың номиналды билеушісі еді. Ле Рой Ладури Монтайлудан оның ішіндегі тоғыз әйелді атап көрсетті: Алазаис Фауре, Реймонд Фауре, Беатрис де Планизоль, Гразиде Лизиер, Алазаис Азема, Гейлард Бене, Алиссенде Руссель, Менгард Бускай, На Марагда, Жакотт ден Торт, Реймонд Гилу және оның қарындасының күйеуі Эсклармонд Клерг. Пьер Клерк өзінің қатысуларын бірнеше жолмен ақтады. Катарлықтардың сенімі бойынша, барлық жыныстық қатынас күнә, бірақ некеде одан да көп, себебі олар өздерінің жаңылысқанына сенбеді. Ол өлім төсегінде барлық күнәсі кешірілетініне үміттенгендіктен, оның ойынша, ол күнә жасап, одан кейін жаза тартпауы керек еді. 1320 жылы Пьер Клерк епископ Жак Фурньенің бұйрығымен инквизицияға қамалды. Ағасы Бернардтың пара беру және жақсылық іздеу арқылы жасаған күшті әрекеттеріне қарамастан, Пьер түрмеде қалды және соңында онда қайтыс болды. Оның инквизиция алдында куәлік бергені туралы ешқандай жазба қалмаған.