British politician (1812–1888)
the Canadian hockey player
Генри Ричард (3 сәуір 1812 – 20 тамыз 1888) – конгрегациялық пастор және 1868–1888 жылдар аралығында Уэльс Парламентінің депутаты. Ричард бейбітшілік пен халықаралық арбитражды қолдаушы болды және 40 жыл бойы (1848–1884) Бейбітшілік қоғамының хатшысы қызметін атқарды. Оның қызығушылықтарының ішінде құлдыққа қарсы күрес те болды.
Henry Richard (3 April 1812 – 20 August 1888) was a Congregational minister and Welsh Member of Parliament between 1868–1888. Richard was an advocate of peace and international arbitration, as secretary of the Peace Society for forty years (1848–1884). His other interests included anti slavery work.
Ерте өмір
1812 жылы Середигонның Трегаронда дүниеге келген ол кальвинистік методист пасторы Эбенезер Ричардтың (1781–1837) екінші ұлы болды. Ол бастапқы білімін Ллангейтто грамматикалық мектебінде алды, содан кейін Лондонға жақын орналасқан Хайбери колледжінде дін қызметкері болу үшін білім алды. 1835 жылы, дінге қабылданғаннан кейін Ричард Лондонның Олд-Кент-роудтағы Марлбороу қауымдық шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. Шіркеудің негізгі тасы 1826 жылы Томас Уилсонмен қаланды. Ричард Томас Хьюзден кейін қызметке келді және шіркеудің құрылыс бойынша алған қарыздарын төлеуге, сондай-ақ мектеп ашуға (Британ мектебі, Оукли Плейс) жеткілікті қаражат жинады.
Born in 1812 in Tregaron, Ceredigion, he was the second son of Ebenezer Richard (1781–1837), a Calvinistic Methodist minister. He was educated initially at Llangeitho grammar school, and attended Highbury College, near London, to obtain qualifications for the ministry. In 1835, after ordination Richard was appointed pastor at the Congregational Marlborough Chapel, in the Old Kent Road, London. Its foundation stone had been laid by Thomas Wilson in 1826. Richard succeeded Thomas Hughes, and raised sufficient funds to pay off the chapel's building loans and establish a school (British School, Oakley Place).
Бейбітшілік қоғамының хатшысы
Ричард 1850 жылы Тыныштық қоғамының хатшысы лауазымына толық уақыт жұмсау үшін отставкаға кетті, бұл қызметті ол екі жыл бұрын жартылай уақытпен атқарған болатын. Ол Еуропа астаналарында бірнеше конгрестерді ұйымдастыруға көмектесті және 1856 жылғы Париж шартына төрелік принципін қолдайтын декларацияның енгізілуіне белсенді түрде атсалысты. Осы еңбегінің арқасында ол 1885 жылы отставкаға кеткенге дейін Еуропа мен Америка Құрама Штаттарында жақсы танылды.
Richard resigned in 1850 to devote himself full time as secretary to the Peace Society, it was a post he had undertaken two years earlier on a part time basis. He helped organize a series of congresses in the capitals of Europe, and was partly instrumental in securing the insertion of a declaration in favour of arbitration in the treaty of Paris in 1856. Through this work he became universally known in Europe and the United States until his resignation in 1885.
Алғашқы саяси мансап
1860-шы жылдардың басында Ричард Англикан шіркеуін таратуды мақсат тұтқан "Азаттық қоғамының" басшысы болды. Қоғам Ричардтың туған Уэльске көбірек назар аударды және парламент сайлауларында бақ сынауға тырысты. Ричардтың жарияланған еңбектері Уэльстегі саяси өмірге жер иелерінің ықпалын сынағанмен, парламенттік сайлауда дауыс беретін адамдардың құрметті көзқарастары кез келген саяси жетістікке кедергі келтіретінін де мойындады. Шындығында, Кардиганширде "Азаттық қоғамына" қолдау (кем дегенде қаржылық тұрғыдан) нашар болды. Аймақтың діни ұйымдарға қатыстылығының саяси еместігі 1865 жылғы жалпы сайлауда Ричардтың Кардиганширден Либералдық кандидат болу мүмкіндігі туғанда айқын болды.
During the early 1860s, Richard became a leading figure in the Liberation Society, whose main aim was the disestablishment of the Anglican Church. The Society increasingly focused its attentions on Richard's native Wales and sought to contest parliamentary elections. While Richard's published writings were critical of the landed gentry's influence over political life in Wales, he did nevertheless recognize that the deferential attitudes of those who held the vote at parliamentary elections would be a barrier to any potential political breakthrough. Indeed, in Cardiganshire, levels of support for the Liberation Society (at least in terms of financial contributions) were low. The lack of a political aspect to the county's nonconformity was illustrated at the 1865 general election when Richard briefly emerged as a potential Liberal candidate for Cardiganshire.
1865 жылғы жалпы сайлау
Кардиганширдің қазіргі депутаты Уильям Томас Роуленд Пауэлл сайлауға он екі ай бұрын зейнетке шығатынын мәлімдеді, ал Бронвидтен келген сэр Томас Ллойд либералдық кандидат ретінде таңдалды. Бірақ Пауэлл шешімін өзгерте салысымен, Ллойд отырыстағы депутатқа қарсы шықпайтынын жариялады. Осының нәтижесінде Ричард пен Дэвид Дэвис Лландинам екеуі де кандидаттықтарын ұсынды. Кардиганширге келген соң Ричард дереу Гогердданға барып, Прайс отбасының пікірін білді, соның нәтижесінде өзінің кандидатурасын жариялады. Гогердданның Аберистуит және округтің солтүстігіндегі ықпалы өте зор болды, сондай-ақ Дэвид Дэвиске қатысты айқын қарсылығы болды. Олардың Ричардты қолдауы Дэвиске деген қарсылықтарымен байланысты болды. Абераронда іріктеу жиналысы ұйымдастырылды, бірақ одан аз уақыт бұрын Пауэлл тағы да зейнетке шығуын хабарлады. Ричардтың өкілдері Ллойдтың ниетін білу үшін Бронвидке барды, ол енді депутаттық орынға таласатынын түсінген соң Ричард оның пайдасына бас тартты. Ал Дэвид Дэвис бас тартпады және кандидатураны қабылдау сөйлесінде Ричардтың бас тарту шешімін қатты сынады. Дэвис жеңіске 361 дауысқа жуық келді.
The sitting member for Cardiganshire, William Thomas Rowland Powell, had indicated some twelve months prior to the election that he would retire and Sir Thomas Lloyd of Bronwydd had been selected as the Liberal candidate. However, when Powell reversed his decision, Lloyd issued an address stating that he would not oppose the sitting member. As a result, both Richard and David Davies Llandinam offered themselves as candidates. On his arrival in Cardiganshire, Richard immediately visited Gogerddan to seek the views of the Pryse family and, as a result announced his candidature. The influence of Gogerddan was very strong in Aberystwyth and throughout the north of the county, and also particularly hostile to David Davies. Their support for Richard was influenced by their hostility towards Davies. A selection meeting was arranged to be held at Aberaeron, but shortly before this took place, Powell again announced his retirement. Richard's agents visited Bronwydd to ascertain Lloyd's intentions and, on understanding that Lloyd would now fight the seat after all, Richard withdrew in his favour. David Davies, however, did not withdraw and in his speech accepting nomination was particularly critical of Richard's decision to withdraw. Davies came within 361 votes of victory.
1868 жылғы жалпы сайлау
1868 жылы Генри Ричард Оңтүстік Уэльстегі Мертир округінен парламентке либералдық депутат болып сайланды.
In 1868 Henry Richard was elected Liberal member of parliament for the Merthyr boroughs in South Wales.
Парламент мүшесі
Сайланудан кейін Ричард Төменгі палатадағы ең белгілі нонконформистердің бірі ретінде танылды. Ол Уэльстегі шіркеудің мемлекеттен бөлінуін және нонконформистердің шағымдарын жоюды жақтаған партияның жетекші мүшесі болды.
Following his election, Richard become known as one of the foremost nonconformists in the House of Commons. Here he was a leading member of the party which advocated the removal of Nonconformist grievances and the disestablishment of the church in Wales.
Қауымдық Одақтың төрағасы
1877 жылы Ричард Англия мен Уэльстің қауымдық одағының төрағасы етіп тағайындалды.
In 1877, Richard was appointed chairman of the Congregational Union of England and Wales.
Аболиционистік
Генри Ричардтың құлдыққа қарсы күрестегі еңбегі көпке белгілі болмаса да, және Америка Азамат соғысын құлдықты жоюдың тиімді жолы деп қарастырмағандықтан, ол бұл салада әркесімнің құрметіне ие болды. Шындығында, оның қайтысынан кейін бірнеше апта өткен соң, Британдық және шетелдік құлдыққа қарсы қоғам (қазіргі Халықаралық құлдыққа қарсы ұйым) өз журналында, "Құлдыққа қарсы хабаршы" деген атпен некролог жариялады.
Less well known for his anti slavery work and unable to support the American Civil War as an appropriate means to end slavery, Henry Richard was nevertheless respected in this field. Indeed, a few weeks after his death, the British and Foreign Anti Slavery Society (now Anti Slavery International), published an obituary in their journal, the Anti Slavery Reporter.
Өлім және еске алу
Ричард 1888 жылғы 20 тамызда Бангор қаласының жанындағы Требортта, Англси лорд-лейтенантының үйінде жүрек ауруынан кенеттен қайтыс болды. Оның денесі Лондонның Болтон Гарденс, Оңтүстік Кенсингтон ауданындағы резиденциясына жеткізілді, онда ол 31 тамыздағы жерлеу рәсіміне дейін сақталды. Оның мәрмәр мен ақ тастан жасалған, өзінің қашап салынған портретімен әсемделген және шатыры бар ғибадатхана тәрізді ескерткіші 1891 жылы халықтан жиналған қаражат есебінен оның қабірінің үстіне орнатылды. Қабір оңтүстік кіреберістен көп алшақтамай, шығыс жаққа қарай созылған жолдың бойында орналасқан. Оның әйелі Аугуста Матильда оның қасында жерленген. Трегарон алаңындағы Генри Ричардқа арналған, сондай-ақ әсем мүсін Альберт Тофттың жобасымен жасалып, 1893 жылғы 18 тамызда сэр Джордж Осборн Морган ашты. Мүсіннің тақтасында былай жазылған: "Ол осы Трегарон қаласында дүниеге келді, христиан дінін таратуға тәрбиеленді және 1835 жылы Лондонда дін қызметкері болып тағайындалды. 1848 жылы ол Бейбітшілік қоғамының хатшысы болып тағайындалды, содан кейін "Бейбітшілік елшісі" деген халықаралық атаққа ие болды. 1868 жылы ол Мертир сайлау округінен парламент депутаты болды және Уэльс мәселелеріне деген қамқорлығы соншалық, оны "Уэльс депутаты" деп атады. Ол білім беру саласында да белгілі болды: бірнеше комиссиялардың құрамында жұмыс істеді және 1883 жылы Кардифф университетінің алғашқы вице-президенті аталды." "Мен әрқашан үш нәрсені есімде ұстадым: өз елімнің тілін, халқын және мүддесін ұмытпау, сондай-ақ елімнің абыройын қорғау және мүддесін ілгерілету үшін барлық мүмкіндікті пайдалану." "Соғыс жүйесін тоқтатуға деген үмітім халықтың берік сенімінде, үкіметтердің саясатында немесе парламенттегі пікірталастарда емес."
Richard died suddenly of heart disease on 20August 1888 at the home of the Lord Lieutenant of Anglesey in Treborth, near Bangor. His body was brought to his London residence in Bolton Gardens, South Kensington, where it lay in state until his funeral on 31August. His imposing white stone and marble tomb in the form of a shrine with its own gabled roof, replete with his carved portrait, was erected by public subscription in 1891 over his grave at the Congregationalist model non denominational garden cemetery, Abney Park Cemetery, Stoke Newington, London. The grave lies on an eastern path not far from the southern entrance. His wife Augusta Matilda lies with him. The equally imposing Henry Richard Memorial statue which dominates the Square at Tregaron was designed by Albert Toft and unveiled by Sir George Osborne Morgan on 18 August 1893. The inscription on the plinth reads:"Born here in Tregaron, he was educated for the Christian ministry, and in 1835 he was ordained in London. In 1848 he was appointed Secretary to the Peace Society, gaining an international reputation as "The Apostle of Peace." In 1868 he became M. P. for the Merthyr constituency: and such was his concern for Welsh affairs that he became known as "the Member for Wales." He was also a prominent pioneer in education: he served on several commissions of enquiry and in 1883 he became the first vice president of Cardiff University College." "I have always been mindful of three things: Not to forget the language of my country; and the people and cause of my country; and to neglect no opportunity of defending the character and promoting the interests of my country." "My hope for the abatement of the war system lies in the permanent conviction of the people, rather than the policies of cabinets or the discussions of parliaments."