Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Альфорд (1810–1871) – ағылшын шіркеу қайраткері, ғалым, ақын және жазушы.
Осы атқа ие басқа адамдар туралы ақпарат.
English churchman, scholar, poet and writer (1810–1871)
other people with this name
Генри Альфорд (7 қазан 1810 – 12 қаңтар 1871) – ағылшын шіркеу қайраткері, теолог, мәтіндік сыншы, ғалым, ақын, ән жазушы және жазушы болған.
Henry Alford (7 October 181012 January 1871) was an English churchman, theologian, textual critic, scholar, poet, hymnodist, and writer.
Қызмет
Ол бұрын-ақ діни қызметке алынған еді, ал 1835 жылы Лестерширдегі Уаймсвольд шіркеуінің он сегіз жылдық басшылығын бастады. Оқшауланған өмір салғандықтан, оған колониялық епископтық лауазымын екі рет ұсынғанымен, ол одан бас тартты. 1841–1842 жылдары Кембридж университетінде Хулс лекторы болып жұмыс істеді және ғалым және уағызшы ретінде беделін нығайтты. Алайда, оның кішігірім поэзия мен журналдарды редакциялауға бейімділігі оның атағын одан да арттыруға кедерес келтірді. 1844 жылы ол Кембридж Камден қоғамына (CCS) қосылды, ол шіркеулерді безендіру және орналастыру бойынша ережелер мен тыйымдар тізімін жариялады және оны ғылым ретінде насихаттады. Ол А. В. Н. Пугинге Сент-Мэри шіркеуін қайта жаңартуды тапсырды. Сонымен қатар, ол Джеймс Ноулздың 1869 жылы құрған Метафизикалық қоғамның мүшесі болды. 1853 жылдың қыркүйегінде Алфорд Лондонның Мэрилебон ауданындағы Квебек-стрит шіркеуіне көшіп, үлкен және білімді қауымын құрды. 1857 жылдың наурыз айында Лорд Палмерстон оны Кантербери соборының деканы қылып тағайындады, және өмірінің соңына дейін [ ], ол әрқашан өзін сипаттағандай, белсенді және алуан түрлі өмір сүрді. Ол көптеген көрнекті замандастарымен достық қарым-қатынаста болды және мейірімді мінезі үшін көптеген адамдардың құрметіне ие болды. "Оның қабіріндегі жазуды өзі таңдаған: Diversorium Viatoris Hierosolymam Proficiscentis ("Иерусалимге жол тартқан саяхатшының тоқтау орны")".
He had already taken orders, and in 1835 began his eighteen years' tenure of the vicarage of Wymeswold in Leicestershire, from which seclusion the twice repeated offer of a colonial bishopric failed to draw him. He was Hulsean lecturer at Cambridge in 1841–1842, and steadily built up a reputation as scholar and preacher, which would have been enhanced but for his discursive ramblings in the fields of minor poetry and magazine editing. In 1844, he joined the Cambridge Camden Society (CCS) which published a list of do's and don'ts for church layout which they promoted as a science. He commissioned A. W. N. Pugin to restore St Mary's church. He also was a member of the Metaphysical Society, founded in 1869 by James Knowles. In September 1853 Alford moved to Quebec Street Chapel, Marylebone, London, where he had a large and cultured congregation. In March 1857 Lord Palmerston advanced him to the deanery of Canterbury, where, till his death [ ], he lived the same strenuous and diversified life that had always characterized him. He had been the friend of many of his eminent contemporaries, and was much loved for his amiable character. "The inscription on his tomb, chosen by himself, is Diversorium Viatoris Hierosolymam Proficiscentis ('the lodging place of a traveller on his way to Jerusalem')."
Жарияланған еңбектер
Альфорд талантты суретші болды, оның сурет кітабы «Ривьера» (1870) оны көрсетеді, және ол музыка мен механика саласында да зор талант иесі болды. Джон Доннның еңбектерін редакциялаудан өзге, ол өзінің бірнеше өлеңдер жинағын жариялады: «Жүрек мектебі» (1835), «Мючелнай аббаты» (1841), «Грек өсиеті». Төрт Інжіл (1849) және көптеген гимндер, олардың ең танымалдары – «Ілгері! Біздің ұранымыз», «Келіңдер, алғыс айтушылар, келіңдер» және «Он мыңның он мыңы». Ол «Одиссеяны» аударды, «Патшайымның тілі үшін үндеу» (1863) атты белгілі идиомалық нұсқаулық жазды және «Contemporary Review» журналының (1866–1870) алғашқы редакторы болды. Дегенмен, оның ең танымал еңбегі – грек тіліндегі Жаңа Өсиеттің (8 томдық) монументалды басылымы, ол 1841 жылдан 1861 жылға дейін осы жұмыстың үстінде болды. Осы еңбегінде ол алғаш рет ағылшын студенттеріне басты қолжазбалардың мұқият салыстыруын және оның заманындағы континенттік ғалымдардың ең жетілген зерттеулерін ұсынды. Көбінесе филологиялық, теологиялық емес сипатта болғандықтан, ол бұрынғы уағыздық түсіндірмелерден епохалық өзгеріс жасады. Патристикалық және папирустық зерттеулер Жаңа Өсиетті түсіндіру әдісін едәуір өзгерткенімен, Альфордтың еңбегі әлі де студенттерге пайдалы ашылымдар жасауға мүмкіндік беретін маңызды көз болып табылады. Мысалы, Альфорд заңы. Кейін Альфорд «Ағылшын оқырмандары үшін Жаңа Өсиет» (4 том, Ривингтонс, 1868) басылымын жариялады. Оның өмірі, әйелі жазған, 1873 жылы жарық көрді (Ривингтон).
Alford was a talented artist, as his picture book The Riviera (1870) shows, and he had abundant musical and mechanical talent. Besides editing the works of John Donne, he published several volumes of his own verse, The School of the Heart (1835), The Abbot of Muchelnaye (1841), The Greek Testament. The Four Gospels (1849), and a number of hymns, the best known of which are "Forward! be our watchword," "Come, ye thankful people, come", and "Ten thousand times ten thousand." He translated the Odyssey, wrote a well known manual of idiom,A Plea for the Queen's English (1863), and was the first editor of the Contemporary Review (1866–1870). His chief fame, however, rests on his monumental edition of the New Testament in Greek (8 vols. ), on which he worked from 1841 to 1861. In this work he first brought before English students a careful collation of the readings of the chief manuscripts and the researches of the ripest continental scholarship of his day. Philological rather than theological in character, it marked an epochal change from the old homiletic commentary, and though more recent research, patristic and papyral, has largely changed the method of New Testament exegesis, Alford's work is still a quarry where the student can dig with a good deal of profit. See Alford's Law for an example. Alford subsequently published the New Testament for English Readers (4 vols., Rivingtons, 1868). "His Life, written by his widow, appeared in 1873 (Rivingtons)."