Кіріспе

Сандомир воеводалығы (Województwo Sandomierskie, Palatinatus Sandomirensis) – Польшадағы әкімшілік және жергілікті басқару бірлігі, 14 ғасырдан бастап 1772–1795 жылдардағы Польшаның бөлінуіне дейін болған. Ол Кіші Польша аймағының және Кіші Польша провинциясының құрамына кірді. Алғашқыда Сандомир воеводалығы Люблин маңындағы аймақты да қамтыды, бірақ 1474 жылы оның үш шығыс округі Люблин воеводалығына біріктірілді. 16 ғасырда онда 374 приход, 100 қала және 2586 ауыл болған. Воеводалық Сандомерц жеріне (ziemia) негізделген, ол бұрын Сандомир герцогтігі болған. Сандомир герцогтігі 1138 жылы король Болеслав III Кривоустый өз өсиетімен Польшаны бес княздыққа бөлген кезде құрылған. Олардың бірі, астанасы Сандомирде орналасқан, Кривоустыйдің ұлы Генрих Сандомирлікке берілді. Кейіннен, Сеньорат провинциясының оңтүстік бөлігімен (Краков герцогтігіне айналған), Сандомир герцогтігі Кіші Польшаны құрады, ол Краков және Сандомир воеводалықтарына бөлінді. Сандомир воеводалығы Польша Конгресінің воеводалықтарының бірі де болды. 1816 жылы Радом департаментінен құрылып, 1837 жылы Сандомир генерал-губернаторлығына айналды.

1939 жыл

Сандомир воеводствосы сонымен қатар Екінші Польша Республикасының ұсынылған воеводствосы болды, бірақ 1939 жылдың қыркүйегінде Польшаға нацистік және кеңестік басқыншылық салдарынан құрылмады. Бұл бірлікті құру идеясы Өнеркәсіп және сауда министрі Эугениуш Квятковскийге тиесілі болды және ол соғыстар аралығындағы Польшаның ең ірі экономикалық жобаларының бірі – Орталық өнеркәсіптік аймақтың құрылуымен тікелей байланысты болды. Ол Оңтүстік-орталық Польшаны қамтуы тиіс еді және, басымдық бойынша, 1939 жылдың соңында құрылуға жоспарланған. Оның жобаланған ауданы 24 500 шаршы километрді құрады және ол 20 немесе 21 повятты қамтуға тиіс еді.