Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық альпинист, ақын және педагог
British climber, poet and educator
Джеффри Уинтроп Янг (25 қазан 1876 – 8 қыркүйек 1958) – британдық альпинист, ақын және педагог, сондай-ақ альпинизм туралы бірнеше маңызды кітаптардың авторы. Янг Кенсингтонда, Беркширдегі Кукхэмдегі Формоза Плейсте дүниеге келді, ол белгілі классик және қайырымдылық комиссары, 3-ші баронет сэр Джордж Янгтың ортаңғы ұлы болды. Оның анасы, бұрынғы Элис Эси Кеннеди, Дублин Белгардтағы доктор Эвори Кеннедидің қызы болды және бұрын Үндістанда сэр Александр Лоуренстің әйелі, Леди Лоуренс ретінде өмір сүрген, ол вице-король Лорд Лоуренстің туысы еді. Сэр Александр көпірдің құлауынан қайтыс болғаннан кейін Элис Англияға оралып, 1871 жылы сэр Джорджқа үйленді. Уинтроптың ағасы Эдвард Хилтон Янг 1-ші барон Кеннет атанды. Оның ұлы Джоселин Уинтроп Янг Корольдік теңіз күштерінің офицері және педагог болды, ол Round Square мектептер қауымдастығын құрды және Грекияның Константин II-сіне жеке сабақ берді.
Geoffrey Winthrop Young (25 October 1876 – 8 September 1958) was a British climber, poet and educator, and author of several notable books on mountaineering. Young was born in Kensington, the middle son of Sir George Young, 3rd Baronet, a noted classicist and charity commissioner, of Formosa Place at Cookham in Berkshire, where he grew up. His mother, formerly Alice Eacy Kennedy, was the daughter of Dr Evory Kennedy of Belgard Co. Dublin and had previously lived in India as Lady Lawrence, wife of Sir Alexander Lawrence, Bt, nephew to the Viceroy, Lord Lawrence. Widowed when Sir Alexander died in a bridge collapse, Alice returned to England, marrying Sir George in 1871. Winthrop's brother Edward Hilton Young became the 1st Baron Kennet. His son Jocelin Winthrop Young was a Royal Navy officer and educator who founded the Round Square association of schools and was private tutor to Constantine II of Greece.
Тау-кен көтеру
Марлборо колледжінде білім алған Янг, Кембридждегі Тринити колледжінің бірінші семестрінен аз бұрын тасқа өрмелеумен айналыса бастады, онда ол классиканы оқыды және екі жыл қатарынан ағылшын тіліндегі өлеңдері үшін канцлердің медалін жеңіп алды. Колледжде оқып жүргенде Янг «Тринитиге арналған шатыр өрмелеушінің нұсқаулығы» атты әзілді колледждің тау өрмелеу нұсқаулығын жазды, ол бір жағынан ерте альпинистік нұсқаулықтардың пародиязы болса, екінші жағынан, оның сияқты Кембридждің ең биік мұнараларына көтерілуге құштарлар үшін пайдалы анықтамалық еңбек болды. Эдвард дәуірінде және Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуына дейін Янг Альпта бірнеше жаңа және қиын жолдармен өрмеледі, соның ішінде Монте-Розадағы Зерматттың Брайтхорнындағы (Younggrat) атақты маршруттар, Гспальтенхорнның батыс қырқасы, Вайсхорнның батыс беті және Ташхорнның оңтүстік бетіндегі қауіпті және сирек қайталанатын маршруттар. Оның ең тамаша тау өрмелеуі – Айгүл дю Грепонның Мер-де-Гляс бетіндегі өрмелеуі болды. 1911 жылы Х.О. Джонспен бірге Монбланның Бруйяр жотасына көтеріліп, Грандес-Жорасс тауының батыс қырқасын толығымен кесіп өтті және жотадан Ирландтардың шағылысуына (Col des Hirondelles) дейін алғашқы түсуді жасады. Оның ең жақын, бірақ жалғыз емес, жетекшісі – Санкт-Никлаустан шыққан Иосиф Кнубель болды. Уинтроп Янг сонымен қатар Нортумберленд, Лейк-Дистрикт және Уэльстің жартастарында жаңа маршруттар ашты. Ол 1913 жылы Альпинистер клубының президенті болып сайланды және тау өрмелеудің дамуына серпін берген Пен-и-Пасс жиналыстарын ұйымдастырды, онда J.M. Archer Thompson, George Leigh Mallory, Siegfried Herford, John Percy Farrar және Oscar Eckenstein сияқты саладағы көрнекті тұлғалар қатысты. 1907 жылдары басталған бұл жиындар кейде алпысқа дейін ер адамдар, әйелдер мен балаларды қамтыды, олар қонақүйді толтырып, Экенштейннің шахтерлік қабылдағысы мен түрлі шатырларға тарады. Бұл жиындар 1914 жылы аяқталды.
Educated at Marlborough, Young began rock climbing shortly before his first term at Trinity College, Cambridge, where he studied Classics and won the Chancellor's Medal for English Verse two years running. While there, Young wrote a humorous college climbing guide called The Roof Climber's Guide to Trinity, in part a parody of early alpine guidebooks, in part a useful reference work for those, like him, who were keen to clamber up Cambridge's highest spires. During the Edwardian Period, and up until the outbreak of hostilities heralding World War I, Young made several new and difficult ascents in the Alps, including noted routes on the Zermatt Breithorn on Monte Rosa (the "Younggrat"), the west ridge of the Gspaltenhorn, on the west face of the Weisshorn, and a dangerous and rarely repeated route on the south face of the Täschhorn. His finest rock climb was the Mer de Glace face of the Aiguille du Grépon. In 1911, with H. O. Jones, he ascended the Brouillard ridge of Mont Blanc and made the first complete traverse of the west ridge of the Grandes Jorasses, and the first descent of the ridge to the Col des Hirondelles. His favoured, but not only, guide was Josef Knubel of St Niklaus. Winthrop Young also put up new routes on the crags of Northumberland the Lake District and Wales. He was elected president of the Climbers' Club in 1913, and he organised the Pen y Pass gatherings that propelled the advancement of rock climbing and included such technical luminaries as J. M. Archer Thompson, George Leigh Mallory, Siegfried Herford, John Percy Farrar and Oscar Eckenstein. These parties, beginning in earnest about 1907, and sometimes reaching sixty men, women and children, flooded the hotel and overflowed into Eckenstein's miner's cabin and various tents. They came to an end in 1914.
Бірінші дүниежүзілік соғыс және жарақат
Соғыс кезінде Янг бастапқыда либералды «Daily News» газетінің тілшісі болды, бірақ кейіннен саналы түрде әскери қызметтен бас тартқандықтан, FAU, «Достардың жедел жәрдем жасағында» белсенділік танытты. Италияға жіберілген ол кейде қаһарлы шайқас ортасында жедел жәрдем машиналарын жүргізді, осының нәтижесінде бірнеше награда алды. 1917 жылдың 31 тамызында Изонцо майданында Монте-Сан-Габриель үшін болған шайқас кезінде жарылыс салдарынан бір аяғын ампутациялау қажет болды. Ампутациядан кейін Янг австриялықтарға түсіп қалмау үшін екі күнде он алты шақырымды жаяу өтті. Ол бірнеше жыл бойы альпинизммен айналысып, қар мен тауға арналған түрлі жинақылармен жабдықталған арнайы жасалған жасанды аяқпен шықты және 1928 жылы Маттерхорнға көтерілді. 1918 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Элеонора Уинтроп Янгқа (қызметтес аты Слингсби) үйленді, ол оның ампутациядан кейін қайтадан альпинизммен айналысуына көмектесті және оны экспедицияларға жиі сүйреп жүрді. Алан Хэнкинсонның жазған өмірбаянында Уинтроп Янгтың екі жынысты ұнатуы туралы мәлімделген.
During the war, Young was at first a correspondent for the liberal Daily News, but later, as a conscientious objector, was active in the FAU, the Friends' Ambulance Unit. Sent to Italy he drove ambulances sometimes in the thick of battle, and as such he received several decorations. On 31 August 1917 on the Isonzo Front during the fight for Monte San Gabriele, an explosion caused injuries requiring the amputation of one of his legs. After the amputation, Young walked sixteen miles in two days to avoid being captured by the Austrians. He continued alpine climbing for a number of years – using a specially designed artificial leg that accepted a number of attachments for snow and rock work – and climbed the Matterhorn in 1928. At the conclusion of the war in 1918 he married Eleanor Winthrop Young (née Slingsby), who helped him return to climbing after his amputation and often accompanied him on expeditions. The biography written by Alan Hankinson mentions Winthrop Young's bisexuality.
Ашық ауада білім беру және басқарушы
1920 жылы Янг 300 беттік «Mountain Craft» таугершілігін оқыту нұсқаулығын жариялады, оған Экенштейн мен Дж. Норман Колли де үлес қосты. Альпинистік клубтың редакторы Джон Перси Фаррар Янгқа кітап жарық көргеніне орай хат жазып, былай деді: «Кітап тамаша! Адамзат таугершілікке қызығуын тоқтатқанша бұл кітап стандарт болып қалады. Оған жұмсалған еңбек көлемі мені таң қалдырды». Өзін және отбасын асырау үшін ол Рокфеллер қорында жұмыс істеді және көп уақытын Германияда өткізді. Соғыстан бұрын Курт Ханмен танысқан ол, 1934 жылы Ханның Англияға көшіп келуіне көмектесті. Сыртқы оқиғаларға бағытталған білім берудің көп бөлігі осы байланыстан туындады. Қазіргі танымал Эдинбург герцогының сыйлығы мен Халықаралық сыйлық Хан мен Янгтың бірлескен еңбегінің нәтижесі. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін «Шығу» (Outward Bound) қозғалысы олардың достығына зор қарыз болады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Янг Альпинистер клубының президенті болды және оның күш-жігері арқасында 1945 жылы Ұлыбританиядағы альпинистердің бас ұйымы – Британдық таугершілік кеңесі құрылды.
In 1920 Young published the 300 page manual of mountaineering instruction entitled Mountain Craft, to which Eckenstein and J. Norman Collie also contributed. The editor of the Alpine Club, John Percy Farrar, wrote to Young on the book's publication, saying: 'The book is magnificent It will be standard for so long as mankind is interested in mountaineering. The profound amount of work put into it staggers me.' To support himself and his family he worked for the Rockefeller Foundation, and spent much time in Germany, and – having met Kurt Hahn before the War – helped Hahn immigrate to England in 1934. Much of what may be called an outdoor adventure education springs from this connection. The now famous Duke of Edinburgh Award scheme and the International Award scheme comes from this co operation between Hahn and Young. The Outward Bound movement, after World War II, owes a considerable debt to their friendship. During World War II, Young was president of the Alpine Club and it was through his efforts that the British Mountaineering Council, the umbrella organisation for climbers in Great Britain, was created in 1945.