Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы және журналист (1954 жылы туған)
жазушы және альпинист
American writer and journalist (born 1954)
the writer and mountaineer
Джон Кракауэр (12 сәуірде 1954 жылы туған) – американдық жазушы және альпинист. Ол көптеп сатылған «Into the Wild», «Into Thin Air», «Under the Banner of Heaven» және «Where Men Win Glory: The Odyssey of Pat Tillman» кітаптарының авторы, сондай-ақ көптеген журналдардағы мақалалардың авторы. 1996 жылы ол Эверест тауына шығуға бағытталған, тарихындағы ең қасіретті апаттардың біріне ұшыраған экспедицияның құрамында болды.
Jon Krakauer (born April 12, 1954) is an American writer and mountaineer. He is the author of bestselling non fiction books—Into the Wild; Into Thin Air; Under the Banner of Heaven; and Where Men Win Glory: The Odyssey of Pat Tillman—as well as numerous magazine articles. He was a member of an ill fated expedition to summit Mount Everest in 1996, one of the deadliest disasters in the history of climbing Everest.
Ерте өмір
Кракауэр Массачусетс штатының Бруклин қаласында Кэрол Энн (қызметтік аты Джонс) мен Льюис Джозеф Кракауэрдің бес баласының үшіншісі болып дүниеге келді. Оның әкесі еврей, ал анасы скандинавиялық текті унитарий болған. Ол Орегон штатының Корваллис қаласында өсті. Әкесі жас Кракауэрді сегіз жасында тау шаруашылығымен таныстырды. Әкесі "қатал бәсекеге толы және өте амбициялы" болды және Кракауэрден үлкен үміттер күтті, ұлының Гарвард медицина мектебіне түсіп, дәрігер болуын қалады. Кракауэрдің айтуынша, әкесі бұл нәрсені "мағыналы жетістікке және ұзақ бақытқа жетектейтін жалғыз сенімді жол" деп қарады. Ол Корваллис орта мектебінде тенниспен айналысты және 1972 жылы бітірді. Одан кейін Массачусетс штатындағы Хэмпшир колледжінде оқыды, онда 1976 жылы экологиялық зерттеулер саласындағы білімін алды. 1977 жылы ол бұрынғы таушы Линда Мариам Мурмен танысып, 1980 жылы үйленді. Олар Вашингтон штатының Сиэтл қаласында тұрды, бірақ Кракауэрдің "Into Thin Air" кітабы жарық көргеннен кейін Колорадо штатының Боулдер қаласына көшіп кетті.
Krakauer was born in Brookline, Massachusetts, as the third of five children of Carol Ann (née Jones) and Lewis Joseph Krakauer. His father was Jewish and his mother was a Unitarian of Scandinavian descent. He was raised in Corvallis, Oregon. His father introduced the young Krakauer to mountaineering at the age of eight. His father was "relentlessly competitive and ambitious in the extreme" and placed high expectations on Krakauer, wishing for his son to attend Harvard Medical School and become a doctor. Krakauer wrote that this was his father's view of "life's one sure path to meaningful success and lasting happiness." He competed in tennis at Corvallis High School, and graduated in 1972. He went on to study at Hampshire College in Massachusetts, where in 1976 he received his degree in environmental studies. In 1977, he met former climber Linda Mariam Moore, and they married in 1980. They lived in Seattle, Washington, but moved to Boulder, Colorado, after the release of Krakauer's book Into Thin Air.
Тау-кен көтеру
1977 жылы колледжді бітіргеннен кейін Кракауэр Алясканың Стикин мұздық аймағының шөлінде үш апта жалғыз өмір сүріп, Devils Thumb тауына жаңа бағытпен шықты, бұл тәжірибесін «Eiger Dreams» және «Into the Wild» еңбектерінде сипаттады. 1992 жылы ол Патагонияның Анд тауларындағы Серро-Торре шыңына көтерілді – бұл тау әлемдегі ең қиын техникалық шыңдардың бірі саналады. 1996 жылы Кракауэр Эверест тауына басшылық етуге қатысты. Оның тобы 1996 жылғы Эверест тауы апатында қаза тапқандардың арасында болды, онда қатыгез дауыл таудың биік беткейлерінде бірнеше альпинистерді тұтқындады. Кракауэр шыңға жетіп, лагерьге қайтты, бірақ оның төрт командаласы (топ жетекшісі Роб Холлды қоса) дауылда төмен түсіп бара жатқанда қаза тапты. Оқиға туралы шыншыл естелік «Outside» журналында, кейін «Into Thin Air» кітабында жарияланды. 1996 жылғы альпинистік маусымның соңына қарай тауда он бес адам қаза тапты, бұл сол кезге дейін Эверест тарихындағы ең көп қаза болған жыл болып есептелді. Бұл көрсеткіш 2014 жылы Эверест тауындағы қар көшкінінен қаза тапқан он алты адам және 2015 жылғы жер сілкінісінен туған қар көшкіні апатынан қаза тапқан жиырма екі адамнан асып түсті. Кракауэр Эверест тауының коммерциялық мақсатта пайдаланылуын ашық сынады.
After graduating from college in 1977, Krakauer spent three weeks alone in the wilderness of the Stikine Icecap region of Alaska and climbed a new route on the Devils Thumb, an experience he described in Eiger Dreams and in Into the Wild. In 1992, he made his way to Cerro Torre in the Andes of Patagonia—a sheer granite peak considered to be one of the most difficult technical climbs in the world. In 1996, Krakauer took part in a guided ascent of Mount Everest. His group was one of those caught in the 1996 Mount Everest disaster, in which a violent storm trapped a number of climbers high on the slopes of the mountain. Krakauer reached the peak and returned to camp, but four of his teammates (including group leader Rob Hall) died while making their descent in the storm. A candid recollection of the event was published in Outside magazine and, later, in the book Into Thin Air. By the end of the 1996 climbing season, fifteen people had died on the mountain, making it the deadliest single year in Everest history to that point. This has since been exceeded by the sixteen deaths in the 2014 Mount Everest avalanche, and the 2015 earthquake avalanche disaster in which twenty two people were killed. Krakauer has publicly criticized the commercialization of Mount Everest.
Журналистика
Краклауэрдің жазушы ретінде танымалдылығының көп бөлігі "Outside" журналында журналист ретінде жұмыс істегенінен туындады. 1983 жылғы қарашада ол толық уақытты жазушы болу үшін балықшы және ағаш шеберлігімен айналысқан жарты күндік жұмысынан бас тартты. Тау шаруасымен айналысудан басқа, ол бос штатты жазушы ретінде түрлі тақырыптарды қамтыды; оның жазбалары Architectural Digest, National Geographic Magazine, Rolling Stone және Smithsonian журналдарында да жарияланды. Кракауэрдің 1992 жылғы "Эйгер армандары" кітабы 1982 және 1989 жылдар аралығында жазған мақалаларының жинағы. "Outside" журналының тапсырмасымен Кракауэр Эверест тауына шығу кезінде екі топқа қатысты мақала жазды: Роб Холл басқарған және Скотт Фишер басқарған топтар. Екеуі де клиенттерін сәтті шыңға жеткізді, бірақ түсу кезінде қиындықтарға тап болды. Дауыл және, оның пікірінше, екі топтың да жетекшілерінің жауапсыз шешімдері бірнеше адамның, оның ішінде екі жетекшінің қаза болуына әкелді. Кракауэр бұл қысқаша есеп оқиғаны толыққанды жатпайды деп ойлады және "Жұқа атмосферада" кітабында бастапқы мәлімдемелерін, әсіресе Энди Харристің қазасына қатысты мәлімдемелерін нақтылады, сондай-ақ осы оқиғаның куәгерлерімен жасаған сұхбаттарын да қосты. 1999 жылы ол Америка өнер және әдебиет академиясынан әдебиет саласындағы өнер және әдебиет сыйлығын алды.
Much of Krakauer's popularity as a writer came from his work as a journalist for Outside. In November 1983, he was able to give up his part time work as a fisherman and carpenter to become a full time writer. In addition to his work on mountain climbing, the topics he covered as a freelance writer varied greatly; his writing has also appeared in Architectural Digest, National Geographic Magazine, Rolling Stone, and Smithsonian. Krakauer's 1992 book Eiger Dreams collects some of his articles written between 1982 and 1989. On assignment for Outside, Krakauer wrote an article focusing on two parties during his ascent of Mt. Everest: the one he was in, led by Rob Hall, and the one led by Scott Fischer, both of whom successfully guided clients to the summit but experienced severe difficulty during the descent. The storm, and, in his estimation, irresponsible choices by guides of both parties, led to a number of deaths, including both head guides. Krakauer felt the short account did not accurately cover the event, and clarified his initial statements—especially those regarding the death of Andy Harris—in Into Thin Air, which also includes extensive interviews with fellow survivors. In 1999, he received an Arts and Letters award for Literature from the American Academy of Arts and Letters.
Айгер армандары
Eiger Dreams: Ventures Among Men and Mountains (1990) – Джон Кракауэрдің альпинизм және тау шатырларына көтерілу туралы мақалалары мен эсселерінің көркем емес жинағы. Онда Швейцария Альпындағы Эйгер Нордванды, Аляскадағы Денели немесе Қарақорымдағы К2 сияқты тауларға шығу, сондай-ақ Кракауэр сапарларында кездескен Джон Гилл секілді танымал тау-шатыр альпинистері туралы сан алуан тақырыптар қамтылған.
Eiger Dreams: Ventures Among Men and Mountains (1990) is a non fiction collection of articles and essays by Jon Krakauer on mountaineering and rock climbing. It concerns a variety of topics, from ascending the Eiger Nordwand in the Swiss Alps, Denali in Alaska or K2 in the Karakoram, to the well known rock climbers Krakauer has met on his trips, such as John Gill.
Жабайы табиғатқа
Into the Wild 1996 жылы жарық көрді және екі жыл бойы The New York Times ең сатылатын кітаптар тізімінде тұрды. Кітапта хронологиялық реті келмейтін повество қолданылады, ол Кристофер МакКендлесс атты, жақсы жағдайдағы Шығыс жағалауының отбасынан шыққан жас жігіттің саяхатын баяндайды. 1990 жылы Эмори университетін бітірген соң, ол банк шотындағы барлық ақшасын (24 000 доллар) гуманитарлық «Оксфам» қайырымдылық қорына сыйлап, өзін «Александр Супертрэмп» деп атап, Америка батысында саяхатқа шықты. МакКендлесс тірі болмаған күйде 1992 жылдың қыркүйегінде табылған; ол Аляскадағы Stampede Trail жолында аштықтан көз жұмған. Кітапта Кракауэр МакКендлесс өмірі мен өзінің, сондай-ақ басқа да саяхатшылардың тәжірибелері арасындағы ұқсастықтарды көрсетеді. Into the Wild 2007 жылдың 21 қыркүйегінде бір атпен фильмге бейімделді.
Into the Wild was published in 1996 and spent two years on The New York Times Best Seller List. The book employs a non linear narrative that documents the travels of Christopher McCandless, a young man from a well to do East Coast family who, in 1990, after graduating from Emory University, donated all of the money ($24,000) in his bank account to the humanitarian charity Oxfam, renamed himself "Alexander Supertramp", and began a journey in the American West. McCandless' remains were found in September 1992; he had died of starvation in Alaska on the Stampede Trail at In the book, Krakauer draws parallels between McCandless' experiences and his own, and the experiences of other adventurers. Into The Wild was adapted into a film of the same name, which was released on September 21, 2007.
Ауаға
1997 жылы Кракауэр 1996 жылғы қыркүйектегі «Outside» мақаласын «Into Thin Air» деп кеңейтті. Кітапта альпинистердің тәжірибесі және сол кездегі Эверестке көтерілудің жалпы жағдайы сипатталған. Журналға журналист ретінде жұмысқа алынған Кракауэр 1996 жылы Эверест таушаңындағы апат кезінде ең көп адам қаза тапқан Роб Холл басқарған Эверестке көтерілуші команданың клиенті ретінде қатысты. Бұл кітап The New York Times-тің ойын-сауық емес бестселлерлер тізімінің басына шықты, Time журналы «Жыл кітабы» деп атады және 1998 жылы жалпы ойын-сауық емес Пулитцер сыйлығына ұсынылған үш кітаптың бірі болды. 1999 жылы Америка өнер және әдебиет академиясы Кракауэрге әдебиет саласындағы академиялық сыйлықты берді, оның жұмысы туралы былай деді: «Жазушы барлаушылық журналистиканың ең жақсы дәстүрінің табандылығы мен батылын стильді нәзіктігімен және туған жазушының терең түсінігімен біріктіреді. Оның Эверест тауына көтерілу туралы баяндауы альпинизмді қайта қарастыруға және бір кездері романтикалық, жалғызбасты спорт түрін коммерцияландыруға әкелді». Кракауэр бұл кітаптан түскен авторлық гонорарды ол өзінің қайтыс болған альпинист серіктестеріне құрмет көрсету үшін құрған Боулдер қауымдастығының Эверест '96 мемориалдық қорына берді. Кітаптың телефильм нұсқасында Кракауэрді Кристофер Макдональд ойнады. 2015 жылы Бальтазар Кормакурдың апат оқиғасына негізделген «Эверест» көркем фильмі жарық көрді. Фильмде Кракауэрді Майкл Келли ойнайды. Кракауэр фильмнің кейбір бөлшектері жалған және жамандау деп айыптады. Ол сондай-ақ Sony компаниясының кітапқа құқықтарды тез сатып алуына өкініш білдірді. Режиссер Балтазар Кормакур фильмге Кракауэрдің бірінші тұлғалық есебі фильмнің бастапқы материалы ретінде қолданылмағанын және оқиғалардың оның нұсқасы сюжетпен қайшы келетінін мәлімдеді. Кітапта Кракауэр экспедициядағы Скотт Фишердің жетекшісі, ресейлік қазақстандық гид Анатолий Букреевтің қосымша оттегісіз шыңға шыққанын, «бұл [клиенттердің] мүддесіне жатпайтындығын» атап өтті. Ол сондай-ақ Букреевтің өз клиенттерінен бірнеше сағат бұрын шыңнан түскенін және бұл «гид үшін өте әдетсіз» екенін жазды. Алайда ол жоғары лагерьге түскеннен кейін Букреев жоғалған альпинистерді құтқару үшін қажырлы әрекет жасады. «Into Thin Air» басылып шыққаннан бес ай өткен соң Букреев Г. Уэстон ДеВолтпен бірге жазған «The Climb» кітабында Эверест апаты туралы өз есебін берді. Бұл мәселе тәжірибелі альпинистердің Букреевтің жетістіктері туралы пікірлеріне байланысты болды. Американдық альпинистік журналдан Галлен Роуэллдің Кракауэрге жазған хатында: «Букреевтің клиенттерінің барлығы ауыр жарақаттарсыз аман қалды, ал қайтыс болған немесе ауыр жарақат алған клиенттер сіздің партияңыздың мүшелері болды. Анатолий Букреевтің кемшіліктері қалай оның клиенттерінің аман қалуына себеп болды?» деген сұрақтар қойылды. The Wall Street Journal газетінде Роуэлл Кракауэрдің баяндамасындағы көптеген сәйкессіздіктерді атап өтті, ол Кракауэрдің шатырда ұйықтап жатқанын, ал Букреевтің басқа альпинистерді құтқарып жатқанын айтты. Роуэлл Букреевтің әрекеттері ерлікпен шектелмейтінін, ал оның үкімдері көрегендікпен жасалғандығын дәлелдеді: «[Букреев] лагерьге жақындаған клиенттермен проблемаларды болжады, шыңға [Эверестке] тағы бес гидті атап өтті және өзін тынығып, сулы болып, төтенше жағдайға жауап беру үшін жеткілікті болды. Оның ерлігі кездейсоқ болған жоқ». Керісінше, тауда қаза тапқан Букреев командасының жетекшісі Скотт Фишер Букреевтің жауапкершіліктен қашуына және оған жоғары гид ретінде қойылған талаптарды орындай алмауына үнемі шағымданады. Фишер мен оның базалық лагерь басшылары арасындағы радио хабарларының көшірмелерінде жазылған шағымдар. «Жынық ауаға» және «Кірме» кітаптары жарық көргеннен кейін ДеВолт, Букреев және Кракауэр Кракауэрдің Букреевті бейнелеуі туралы келіспеушіліктерге ұшырады. 1997 жылы қарашада Кракауэр Букреевпен келісімге келді, бірақ бірнеше аптадан кейін Аннапурнаға өрлеп бара жатқанда орыс альпинисті қар көшкіні өлтірді.
In 1997, Krakauer expanded his September 1996 Outside article into Into Thin Air. The book describes the climbing parties' experiences and the general state of Everest mountaineering at the time. Hired as a journalist by the magazine, Krakauer had participated as a client of the 1996 Everest climbing team led by Rob Hall—the team which ended up suffering the greatest casualties in the 1996 Mount Everest disaster. The book reached the top of The New York Times' non fiction bestseller list, was honored as "Book of the Year" by Time magazine, and was among three books considered for the General Non Fiction Pulitzer Prize in 1998. The American Academy of Arts and Letters gave Krakauer an Academy Award in Literature in 1999 for his work, commenting that the writer "combines the tenacity and courage of the finest tradition of investigative journalism with the stylish subtlety and profound insight of the born writer. His account of an ascent of Mount Everest has led to a general reevaluation of climbing and of the commercialization of what was once a romantic, solitary sport." Krakauer has contributed royalties from this book to the Everest '96 Memorial Fund at the Boulder Community Foundation, which he founded as a tribute to his deceased climbing partners. In a TV movie version of the book, Krakauer was played by Christopher McDonald. Everest, a feature film based on the events of the disaster directed by Baltasar Kormákur, was released in 2015. In the film, Krakauer is portrayed by Michael Kelly. Krakauer denounced the movie, saying some of its details were fabricated and defamatory. He also expressed regret regarding Sony's rapid acquisition of the rights to the book. Director Baltasar Kormákur responded, claiming Krakauer's first person account was not used as source material for the film, and alleged that his version of events conflicted with the plot. In the book, Krakauer noted that Russian Kazakhstani guide Anatoli Boukreev, Scott Fischer's top guide on the expedition, ascended the summit without supplemental oxygen, "which didn't seem to be in [the] clients' best interest". He also wrote that Boukreev descended from the summit several hours ahead of his clients, and that this was "extremely unorthodox behavior for a guide". He noted however that, once he had descended to the top camp, Boukreev was heroic in his tireless attempts to rescue the missing climbers. Five months after Into Thin Air was published, Boukreev gave his own account of the Everest disaster in the book The Climb, co written with G. Weston DeWalt. Differences centered on what experienced mountaineers thought about the facts of Boukreev's performance. As Galen Rowell from the American Alpine Journal wrote to Krakauer, "the fact [is] that every one of Boukreev's clients survived without major injuries while the clients who died or received major injuries were members of your party. Could you explain how Anatoli [Boukreev]'s shortcomings as a guide led to the survival of his clients ?" In an article in The Wall Street Journal, Rowell cited numerous inconsistencies in Krakauer's narrative, observing that Krakauer was sleeping in his tent while Boukreev was rescuing other climbers. Rowell argued that Boukreev's actions were nothing short of heroic, and his judgment prescient: "[Boukreev] foresaw problems with clients nearing camp, noted five other guides on the peak [Everest], and positioned himself to be rested and hydrated enough to respond to an emergency. His heroism was not a fluke." Conversely, Scott Fischer, the leader of Boukreev's team who died on the mountain, had complained continuously about Boukreev's shirking responsibility and his inability to meet the demands put upon him as the top guide—complaints documented in transcripts of radio transmissions between Fischer and his base camp managers. After the publication of Into Thin Air and The Climb, DeWalt, Boukreev, and Krakauer became embroiled in disagreements about Krakauer's portrayal of Boukreev. Krakauer had reached a détente with Boukreev in November 1997, but the Russian climber was killed by an avalanche only a few weeks later while climbing Annapurna.
Көктің байрағы астында
2003 жылы «Under the Banner of Heaven» Крактауэрдің үшінші көркем емес бестселлері болды. Кітап діни сенімнің, әсіресе мормонизмнің фундаменталистік тармақтарының шектен шығуын зерттейді. Кракауэр осы тармақтардағы көп әйел алу амалын қарастырып, оны Соңғы күнгі қасиеттілердің дінінің тарихы бойында талдайды. Кітаптың көп бөлігі 1984 жылғы 24 шілдеде өздерінің фундаменталистік сенімдері атынан Эрика мен Бренда Лаффертиді өлтірген Лафферти ағайындарына арналған. 2006 жылы Том Эллиотт пен Пауэл Гула кітаптан шабыттанған «Көкке қадам» атты деректі фильмін жасады. Бригам Янг университетінің дінтану профессоры Роберт Миллет кітапты қарап, оны шатастыратын, дұрыс емес құрылымдалған, жаңылыстыратын, қате, жақындықсыз және қорлаушы деп сипаттады. Жауап ретінде Кракауэр ЛДС шіркеуінің басшылығын сынап, 1993 жылы шіркеуден шеттетілген тарихшы Д. Майкл Квинннің пікірін келтірді. Ол былай деп жазды: «Ащы шындық – шіркеу басшылары, мұғалімдері мен жазушылары мормондардың өткеніне қатысты білетін шындықты айтпаған, оның орнына қасиеттілерге сәнді сөздер, жартылай шындықтар, жоюлар және мүмкін болатын жалғандықтарды ұсынған жағдайлар болды». Кракэуэр: «Мен доктор Квинннің көзқарасын бөлісемін» деп жазды. 2022 жылдың сәуірінде Hulu компаниясы Эндрю Гарфилд пен Дейзи Эдгар Джонс бас рөлде ойнаған «Under the Banner of Heaven» сериалын шығарды.
In 2003, Under the Banner of Heaven became Krakauer's third non fiction bestseller. The book examines extremes of religious belief, specifically fundamentalist offshoots of Mormonism. Krakauer looks at the practice of polygamy in these offshoots and scrutinizes it in the context of the Latter Day Saints religion throughout its history. Much of the focus of the book is on the Lafferty brothers, who murdered Erica and Brenda Lafferty on July 24, 1984 in the name of their fundamentalist faith. In 2006, Tom Elliott and Pawel Gula produced a documentary inspired by the book, Damned to Heaven. Robert Millet, Professor of Religious Understanding at Brigham Young University, an LDS institution, reviewed the book and described it as confusing, poorly organized, misleading, erroneous, prejudicial and insulting. In response, Krakauer criticized the LDS Church hierarchy, citing the opinion of D. Michael Quinn, a historian who was excommunicated in 1993, who wrote that "The tragic reality is that there have been occasions when Church leaders, teachers, and writers have not told the truth they knew about difficulties of the Mormon past, but have offered to the Saints instead a mixture of platitudes, half truths, omissions, and plausible denials." Krakauer wrote, "I happen to share Dr. Quinn's perspective". In April 2022, a limited series of Under the Banner of Heaven was released by Hulu starring Andrew Garfield and Daisy Edgar Jones.
Адамдар даңқты жеңетін жерде: Пат Тилманның Одиссеясы
2007 жылдың 25 қазанында Sundance Channel арнасындағы «Иконокласт» телешоуының тұсаукесерінде Кракауэр жаңа кітап жазумен тығырықтанғанын айтты, бірақ кітаптың атауын, мазмұнын немесе аяқталу күнін жарияламады. Doubleday Publishing бастапқыда кітапты 2008 жылдың күзінде шығаруды жоспарлаған, бірақ сол жылдың маусым айында жарыққа шығаруды кейінге шегерді, Кракауэрдің «қолжазбаға қанағаттанбағанын» мәлімдеді. «Кімнің даңқына жететіні» (“Where Men Win Glory: The Odyssey of Pat Tillman”) атты кітап 2009 жылдың 15 қыркүйегінде Doubleday баспасынан жарық көрді. Кітап Пэт Тиллманның күнделіктері мен хаттарына негізделген, ол NFL кәсіби футболшысы және АҚШ армиясының рейнджері болған. Оның Ауғанстанда қаза болуы американдық құрбандық пен батырлықтың символына айналды, бірақ АҚШ армиясының Тиллманның өз достарының қолынан қаза болғанын жасыруы салдарынан даулы мәселеге айналды. Кітап Тиллманның күнделіктері мен хаттары, оның әйелі мен достарымен сұхбаттары, оның қасында қызмет еткен сарбаздармен әңгімелері және Кракауэрдің Ауғанстанда жүргізген зерттеулеріне сүйенеді. Бұл кітап сонымен қатар тарихи очерк ретінде қызмет етеді, Ауғанстандағы азаматтық соғыстардың жалпы тарихын ұсынады. New York Times Book Review басылымында кітап туралы жазған Декстер Филкинс «Тиллманның өмірінен алынған көптеген мәліметтер көбінесе қарапайым және маңызсыз» деді, бірақ Тиллманның өлімі туралы айта келіп: «Көптеген фактілер бұрын хабарланған болса да, Кракауэр оларды біріктіру арқылы құнды қызмет атқарады, әсіресе жасыру туралы мәліметтерді. Тіпті бес жыл өткен соң да осы мәліметтерді оқу қынжылды». Лос-Анджелес Таймс газетіндегі рецензиясында Дэн Нил кітапты «тамаша репортаж» және «Тиллманның өліміне байланысты оқиғалардың түпкілікті нұсқасы» деп сипаттады.
In the October 25, 2007, season premiere of Iconoclasts on the Sundance Channel, Krakauer mentioned being deeply embroiled in the writing of a new book, but did not reveal the title, subject, or expected date of completion. Doubleday Publishing originally planned to release the book in the fall of 2008, but postponed the launch in June of that year, announcing that Krakauer was "unhappy with the manuscript." The book, Where Men Win Glory: The Odyssey of Pat Tillman, was released by Doubleday on September 15, 2009. It draws on the journals and letters of Pat Tillman, an NFL professional football player and U. S. Army Ranger whose death in Afghanistan made him a symbol of American sacrifice and heroism, though it also became a subject of controversy because of the U. S. Army's cover up of the fact that Tillman died by friendly fire. The book draws on the journals and letters of Tillman, interviews with his wife and friends, conversations with the soldiers who served alongside him, and research Krakauer performed in Afghanistan. It also serves in part as a historical narrative, providing a general history of the civil wars in Afghanistan. Writing about the book in the New York Times Book Review, Dexter Filkins said that "too many of the details of Tillman’s life recounted here are mostly banal and inconsequential," but also stated, concerning Tillman's death, "While most of the facts have been reported before, Krakauer performs a valuable service by bringing them all together—particularly those about the cover up. The details, even five years later, are nauseating to read." In his review in the Los Angeles Times, Dan Neil wrote that the book is "a beautiful bit of reporting" and "the definitive version of events surrounding Tillman's death. ".
Алдамшылықтың үш тостағаны: Грек Мортенсонның гуманитарлық ерлігі қалай жоғалды
Three Cups of Deceit – 2011 жылы жарық көрген электрондық кітап. Онда Грег Мортенсон, Пакистан мен Ауғанстанда мектептер салған гуманитарлық жұмыскер, және оның Орталық Азия институты (CAI) қаржы басқарудағы бұрмашылықтар мен есептік алаяқтықтар жасады деген шарапаттар келтірілген. Кейіннен Anchor Books баспасынан қағаз түрінде де жарық көрді. Кітаптың жарық көруіне бір күн бұрын "60 минут" телебағдарламасында көрсетілген сұхбат және кітаптағы мәлімдемелер көптеген дау-дамайға себеп болды. CAI-дың бірқатар демеушілері Мортенсонға қарсы топтық сотқа шағымданып, оның кітаптарындағы жалған ақпарат арқылы оларды алдады деп айыптады. Бірақ сот аталған шағымды қабылдамады. Мортенсон мен CAI-ді Монтана штатының бас прокуроры тергеп, олардың қаржылық "қателіктер" жасағанын анықтады. Соның нәтижесінде бас прокурор Мортенсоннан CAI-ға 1 миллион доллардан астам сомада өтемақы төлеу туралы келісімге келді. 2016 жылы Дженифер Джордан мен Джефф Роудстың "3000 стакан шай" атты деректі фильмінде "60 минут" телебағдарламасы мен Джон Кракауэрдің Мортенсонға таққан айыптамаларының көбісі негізсіз екендігі айтылды. 2014 жылы Джордан: "Біз бұл оқиғаны әлі де зерттеп жатырмыз. Біздің алдын ала қорытындыларымызға сүйенсек, көптеген айыптамалар оны жағымсыз жағдайда көрсету үшін әдейі бұрмаланған немесе тікелей жалған. Грег нашар менеджер және бухгалтер екенін өзі де мойындайды, бірақ ол өте маңызды миссияны жүзеге асырып жатқан қайсар гуманитарлық жұмыскер" деді.
Three Cups of Deceit is a 2011 e book that made claims of mismanagement and accounting fraud by Greg Mortenson, a humanitarian who built schools in Pakistan and Afghanistan; and his charity, the Central Asia Institute (CAI). It was later released in paperback by Anchor Books. The book—and a related 60 Minutes interview broadcast the day before the book's release—were controversial. Some CAI donors filed a class action lawsuit against Mortenson for having allegedly defrauded them with false claims in his books. The suit was eventually rejected. Mortenson and CAI were investigated by the Montana attorney general, who determined that they had made financial "missteps", and the Attorney General reached a settlement for restitution from Mortenson to CAI in excess of $1 million. The 2016 documentary 3000 Cups of Tea by Jennifer Jordan and Jeff Rhoads claims that the accusations against Mortenson put forward by 60 Minutes and Jon Krakauer are largely untrue. Jordan said in 2014: "We are still investigating this story. So far, our findings are indicating that the majority of the allegations are grossly misrepresented to make him appear in the worst possible light, or are outright false. Yes, Greg is a bad manager and accountant, and he is the first to admit that, but he is also a tireless humanitarian with a crucially important mission."
Мисула: Колледждер қаласындағы зорлау және сот жүйесі
Миссула: Колледж қаласындағы зорлау және әділет жүйесі (2015) колледждер мен қылмыстық әділет жүйесі зорлау қылмысын қалай қарастыратынын зерттейді. Кітапта Монтана штатының Миссула қаласында зорланған әйелдердің бірнеше нақты жағдайлары келтіріледі, олардың көпшілігі Монтана университетімен байланысты. Кракауэр көптеген құрбандардың неге зорлыққа ұшырағандарын полицияға хабарлағысы келмейтінін түсіндіруге тырысады, сондай-ақ әділет жүйесін кінәлілерге сенім артып, құрбандарға сенбегені үшін сынайды. Крактауэрді кітап жазуға оның жас әйел досы зорланғанын айтқаннан кейін шабыттандырды. New York Times Book Review үшін жазған Эмили Базелон кітапқа біраз теріс пікір білдірді, кейіпкерлерді толыққанды ашпағаны және колледждер жыныстық шабуылды болдырмау және онымен күресуде қандай қиындықтарға тап болатынын бағаламағаны үшін сынға алды.
Missoula: Rape and the Justice System in a College Town (2015) explores how rape is handled by colleges and the criminal justice system. The book follows several case studies of women raped in Missoula, Montana, many of them linked in some way to the University of Montana. Krakauer attempts to illuminate why many victims do not want to report their rapes to the police, and he criticizes the justice system for giving the benefit of the doubt to assailants but not to victims. Krakauer was inspired to write the book when a friend of his, a young woman, revealed to him that she had been raped. Emily Bazelon, writing for the New York Times Book Review, gave the book a lukewarm review, criticizing it for not fully exploring its characters or appreciating the difficulty colleges face in handling and trying to prevent sexual assault.