Джеймс МакКоннелл: Биолог, психолог және есте сақтау зерттеушісі
James V. McConnell
Джеймс МакКоннелл – американ биологы, жады мен үйренуді зерттеген. 1950-60жж. планарияларға қатысты жұмыстарымен танымал. Мичиган университетінің профессоры.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық биолог (1925–1990)
American biologist (1925–1990)
Джеймс В. Макконнелл (26 қазан 1925 – 9 сәуір 1990) – американдық биолог және жануарлар психологы. Ол 1950-ші және 1960-шы жылдардағы планариялардың оқу және есте сақтау қабілеттерін ауыстыру жөніндегі зерттеулерімен ең көп танылды. Макконнелл 1950-ші жылдардың ортасында бірнеше ғылыми-фантастикалық әңгімелер жариялады.
James V. McConnell (October 26, 1925 – April 9, 1990) was an American biologist and animal psychologist. He is most known for his research on learning and memory transfer in planarians conducted in the 1950s and 1960s. McConnell also published several science fiction short stories in the mid 1950s.
Мансап
Макконнеллдің академиялық мансабының көп бөлігі Мичиган университетінің психология кафедрасында өтті, онда ол 1963 жылдан 1988 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін профессор болды. Ол конвенцияға бағынбаған ғалым болды, өзінің тәуелсіз журналын құрды – «Journal of Biological Psychology» журналын, ол «Worm Runner's Digest» планарлар тақырыбындағы юмор журналымен бірге жарық көрді. Оның «Журнал невропсихиатриясында» жарияланған «Планарларда каннибализм арқылы есте сақтаудың берілуі» атты мақаласында, стимулға жауап беруге үйретілген планарларды ұнтақтап, басқа планарларға бергенде, олар бақылау тобына қарағанда стимулға тезірек жауап беруге үйренгендігі айтылды. Макконнелл бұл есте сақтаудың химиялық негізіне дәлел деп есептеді және оны есте сақтау РНК деп атады. Оның зерттеулері кеңінен таралғанымен, басқа ғалымдар оларды толыққанды қайталай алмады, сондықтан сол кезде олар толығымен сенімсіз деп есептелді (толық мәліметтер үшін Шапутье, 1973 жылға қараңыз). Макконнеллдің жұмысына РНК-ның араласуымен оның нәтижелерін түсіндіруге болатындығын болжаған ғалым сілтеме жасады (Smallheiser, 2001). Бастапқыда Макконнелл «Journal of Biological Psychology» журналында маңызды ғылыми мақалалармен қатар сатирикалық мақалалар жариялады, бірақ оларды ажырату қиын немесе мүмкін емес екені туралы шағымдар түсті. Ол сатирикалық «Worm Runner's Digest» журналын кері бұрып, мұқабасын «Journal of Biological Psychology» журналының артқы жағы ретінде пайдалануға шешім қабылдады, осылайша қай мақала сатира екенін анықтауға болады. Оның айтуынша, бұл кітапханашылар журналдың дұрыс тілгендігіне шағымданып, оны баспаға қайтаруына себеп болды. Ол бұған қызығушылық танытты. 1960 жылдары ол кешкі уақытын студенттермен жатақханаларда бейресми пікір алмасу сессияларында өткізді. Ол провокациялық мәлімдемелер жасауға бейім болды, есте сақтаудың химиялық негізде пайда болатынына және болашақта адамзатты дәрі-дәрмектермен бағдарламалауға болатынына сенді. Бірде ол «бағдарламалаушы болғанымды қалаймын, бағдарламаланғанымды емес» деді. Макконнелл Теодор Качинскийдің, «Унабомбердің» мақсаты болды. 1985 жылы оның зерттеушісі Никлаус Суино қолжазба ретінде жасырылған бомбаны ашқаннан кейін ол есту қабілетін жоғалтты. Макконнелл 1990 жылы Мичиган штатының Энн-Арбор қаласындағы Сент-Джозеф Мейірімділік ауруханасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Most of McConnell's academic career was spent in the psychology department at the University of Michigan, where he was a professor from 1963 through his retirement in 1988. He was an unconventional scientist, setting up his own refereed journal, the Journal of Biological Psychology, which was published in tandem with the Worm Runner's Digest, a planarian themed humor magazine. His paper Memory transfer through cannibalism in planarians, published in the Journal of Neuropsychiatry, reported that when planarians conditioned to respond to a stimulus were ground up and fed to other planarians, the recipients learned to respond to the stimulus faster than a control group did. McConnell believed that this was evidence of a chemical basis for memory, which he identified as memory RNA. Although well publicized, his findings were not completely reproducible by other scientists and were therefore at the time completely discredited (for review, see Chapouthier, 1973). McConnell's work has been referred to by a scientist who hypothesized that McConnell's results could be explained by RNA interference (Smallheiser, 2001). McConnell originally published satirical articles alongside serious scientific articles in the Journal of Biological Psychology but received complaints that it was difficult if not impossible to tell which was which. He decided to publish the satirical Worm Runner's Digest upside down with its cover as the back of the Journal of Biological Psychology to make it clear which articles were satire. This, he said, created problems with librarians returning the Journal to the publisher with the complaint that it was improperly bound. He was amused by this. He spent many of his evening hours in the 1960s in informal rap sessions with students in their dorms. He was prone to making provocative statements, believed that memory was chemically based and that in the future humanity would be programmed by drugs. He once commented that he would rather be "a programmer than a programmee". McConnell was one of the targets of Theodore Kaczynski, the Unabomber. In 1985, he suffered hearing loss when a bomb, disguised as a manuscript, was opened at his house by his research assistant Nicklaus Suino. McConnell died of a heart attack at St. Joseph's Mercy Hospital in Ann Arbor, Michigan in 1990.