Кіріспе

жылқы түстері туралы неғұрлым аз техникалық ақпарат, жалпы алғанда
Жылқының түсін анықтайтын генетика

Жылқының түсін анықтайтын генетика бар. Көптеген түстер болуы мүмкін, бірақ барлық вариациялар тек бірнеше геннің өзгеруінен туындайды. Қызыл (Bay) жылқының ең көп кездесетін түсі, ал Леопард кешенді үлгілері де қолдануға дейін пайда болған, себебі 20 000 жыл бұрынғы жылқы қалдықтарында табылған. Қара және грулло түсіне жауапты мутация да қолдануға дейін пайда болған. Күміс және кремді ағартқыштар кем дегенде 2600 жыл бұрын, ал інжу (pearl) кем дегенде 1400 жыл бұрын пайда болған. Сұр түстің мутациясы қолданудан кейін пайда болған, бірақ ол да мыңдаған жылдар бұрын пайда болған деп саналады.

Терминология

Тұқым қуалайтын қасиеттер организмнің дерлік әрбір жасушасында сақталатын ДНҚ деп аталатын зат арқылы беріледі, кодталады және қолданылады. Ақуыздар – организмдерде әртүрлі жұмыстар атқаратын молекулалар. Ақуызды қалай жасау туралы ДНҚ нұсқаулары ген деп аталады. ДНҚ тізбегінің өзгеруі мутация деп аталады. Мутациялар қана емес, генетикалық әртүрліліктің өзі мутациялардан туындайды. Геннің ішінде болатын мутациялар сол геннің аллельдер деп аталатын басқаша түрлерін жасайды. Геннің аллельдері – геннің ақуызын жасау нұсқауларының сәл өзгеше нұсқалары ғана. "Аллель" термині кейде "өзгертуші" сөзімен алмастырылады, себебі әртүрлі аллельдер жылқының сыртқы түрін қандай да бір жолмен өзгертуге бейім. ДНҚ хромосомалар деп аталатын сақтау құрылымдарына ұйымдастырылған. Хромосома – ДНҚ-ның өте ұзын бөлігі, ал ген – одан әлдеқайда қысқа бөлігі. Көптеген сирек жағдайларды қоспағанда, ген хромосоманың әрқашан бір және сол жерінде, яғни локуста орналасады. Көбінесе хромосомалар жұп болып келеді, әр ата-анадан біреуден. Егер екі хромосоманың да белгілі бір генге қатысты аллелі бірдей болса, онда ол генге қатысты гомозигота деп айтылады. Егер екі аллель әртүрлі болса, онда ол гетерозигота болып табылады. Белгілі бір аллельге гомозиготалы жылқы оны әрқашан ұрпағына береді, ал гетерозиготалы жылқы екі түрлі аллельді тасымалдайды және олардың кез келгенін бере алады. Ген гомозиготалы күйде болғанда ғана көрінетін қасиет рецессивті деп аталады, ал бір немесе екі көшірмесі болғанда да бірдей әсер ететін қасиет доминантты деп аталады.

Нөмірлік

Көбінесе доминантты аллель үлкен әріппен, ал рецессивті аллель кіші әріппен көрсетіледі. Мысалы, күміс дақылда бұл күміс белгісі үшін Z және күміс емес рецессивті белгісі үшін z болады. Алайда, кейде аллельдер «нормальды» немесе жабайы типтегі аллельдің қайсысы және қайсысы жақында пайда болған мутация екендігімен ажыратылады. Біздің мысалымызда z (күміс емес) жабайы типті, ал Z – мутация болады. Жабайы типтегі аллельдер + немесе n арқылы бейнеленуі мүмкін, сондықтан Zz, Zz+, Z/+, және Z/n – күміс үшін гетерозиготалы жылқыны сипаттаудың дұрыс жолдары. Жабайы типті белгілеу негізінен доминантты/рецессивті қатынас анықталмаған кезде, мысалы, крем және фрейм оверо сияқты жағдайларда, немесе бір генде көптеген аллельдер болғанда, мысалы, MITF-дегі төрт белгілі аллель сияқты қолданылады. N әрпін генетикалық тесттердің нәтижелерінде де жиі қолданады, онда теріс нәтиже әдетте белгілі мутациялар табылмағанын білдіреді, бірақ әлі ашылмаған мутацияларды жоққа шығармайды.

Меланин

Жалпы алғанда, түк түсіне әсер ететін гендер меланиннің өндірілу процесін өзгертеді. Меланин – сүтқоректілердің түк және терісін бояйтын пигмент. Меланиннің екі химиялық жағынан ерекше түрі бар: қызылдан сарыға дейінгі түстердегі феомеланин және қоңырдан қараға дейінгі түстердегі эумеланин. Меланин ақуыз емес, сондықтан оның құрылымын тікелей өзгертетін ген жоқ, бірақ меланин өндірісіне немесе ұрықтық даму кезінде меланоциттердің қалыптасуына қатысатын көптеген ақуыздар бар. Меланин өндірісіне қатысқан ақуыздардың құрылымын өзгертетін мутациялар меланиннің сәл өзгеше нұсқаларын тудыруы мүмкін. Кейбір гендер меланиннің құрылымын өзгертпейді, оның орнына оның қайда және қандай жағдайда өндірілетініне әсер етеді.

Кеңейту және агути

Экстенсия және агути гендері бірге екі түрлі пигменттің – қара эумеланин және "қызыл" (мыс қоңыр) феомеланиннің орналасуына әсер етеді. Экстенсия гені М1R рецепторы деп аталатын молекуланы кодтайды. Бұл рецептор пигмент жасушаларының мембранасында орналасып, белсендірілген кезде жасушаға қызыл емес, қара пигмент өндіруге сигнал береді. Экстенсиядағы рецессивті мутация бұл мүмкіндікті жояды, нәтижесінде қазқыл аттарда толық қызыл түс пайда болады. Агути гені агути сигналды ақуызы немесе ASIP деп аталатын молекуланы кодтайды. Бұл молекула экстенсиямен кодталған MC1R рецепторымен өзара әрекеттесіп, қара пигмент өндірісіне арналған сигналды бұзады. Қара пигментке сигнал аттың бойында таралған меланоциттерді стимуляциялайтын гормондан келеді. ASIP барлық жерде кездеспейді, бұл кейбір аймақтардың қара, ал басқаларының қызыл болуына мүмкіндік береді. ASIP шаштың өсу фазасымен де шектелуі мүмкін, соның салдарынан шаштың ұшы қара, ал түбі қызыл болады. Бұл қысқы жүнін қырқып тастаған жылқыларда байқалады. Шашты жақыннан қырқып тастағанда, қара ұшы феомеланинге толы түбімен қалады. Бұл дене жүнінде көктемгі түлеумен бірге жоғалатын, күңгірт, алтын-сары түсті көрініс тудырады. Бұл көк түсті аттарда, олардың жүнінде қызыл түс аз болғандықтан, көбінесе байқалмайды. Агутидегі мутация қара сигналды бұғаттау қабілетін жояды, нәтижесінде толық қара ат пайда болады.

Фенотиптер

ExtensionAgoutiImageDescription кез келген кестен, немесе басқа гендерге байланысты қызыл түсті, паломино, кремелло, алтын шампан және тағы басқалар. EE немесе Ee aa қара, немесе басқа гендерге байланысты грулло, түтінді қаймақ, күміс дақыл, классикалық шампан және тағы басқалар. EE немесе Ee AA немесе Aa құлың, немесе басқа гендерге байланысты құлың-дун, бөктер, перлино, күміс құлың, янтарь шампан және тағы басқалар.

Ұзарту

Жылқының 3-ші хромосомасында роан, тобиано және KIT гендерімен байланысқан топтың бір бөлігі ретінде кеңейтім (Extension) табылды. Кейде кеңейтім "қызыл фактор" деп те аталады және оны ДНК тестілеу арқылы анықтауға болады. Ақуыздың жұмысын бұзатын мутациялар әдетте әртүрлі сүтқоректілерде рецессивті түрде мұраға берілетін ашық немесе қызыл түстің пайда болуына алып келеді, ал MC1R-дың үнемі белсенді болуына себеп болатын мутациялар доминантты түрде мұраға берілетін қара түстің пайда болуына әкеледі. Жылқыда белгілі екі мутация да ақуызды бұзады, сондықтан қызыл түс пайда болады. Адамның MC1R геніндегі әртүрлі мутациялар қызыл шаш, сары шаш, ақшыл тері және күнге күюге, сондай-ақ меланомаға бейімділікке әкеледі. Бұған сиыр, иттің және басқа да түрлердің арасында кездеседі. Экстенсия локусы алғаш рет 1974 жылы Стефан Адалштейнсонның жамылғы түсін анықтаудағы рөлі бар екенін ұсынған. Швецияның Уппсала университетінің зерттеушілері MC1R генінде MC1R ақуызының жұмысын жоғалтқан қате мутацияны анықтады. Функционалды MC1R ақуызын өндіре алмағандықтан, меланоцитте эумеланин өндірісі басталамайды, нәтижесінде нағыз қара пигменті жоқ жамылғы пайда болады. Жылқыда бұл геннің бір ғана көшірмесі болғанда да қалыпты болғандықтан, мутация e деп белгіленді.

Кеңейту аллельдері

Кеңейтудің үш белгілі аллелі бар: жабайы типті E және екі рецессивті аллель – e және ea, олар қоңыр түске себеп болады.

Агути

Көптеген түрлерде АСИП-тің бірінен соң бірі келетін импульстары α MSH мен MC1R арасындағы байланысты бұзады, нәтижесінде эумеланин мен феомеланиннің кезектесіп өндірілуі байқалады; осының салдарынан шаштар жолақты, ашық және қараңғы түсті болады. Басқа түрлерде АСИП дененің белгілі бір бөліктерінде ғана реттеледі. Көптеген сүтқоректілердің ашық түсті құрсақ бөлігі АСИП-тің мұқият бақыланатын әрекетіне байланысты пайда болады. Егешқұйрықтарда Агути геніндегі екі мутация сары түс пен айқын семіздікке, сондай-ақ басқа да денсаулық проблемаларына себеп болады. Сонымен қатар, Агути локусы – бірнеше түрлерде қара және қоңыр пигментацияға алып келетін мутациялардың орны. Бір генетикалық зертхана теңіз түлкісінің қоңыр түсіне жауапты деп есептелген тағы бір At аллеліне тест жасауды ұсынды, бірақ кейіннен бұл тест дұрыс емес екені анықталды және тоқтатылды.