Кіріспе
Sinn Féin саяси партиясы – Дублин қаласындағы баспагер, журналист және саяси ойшыл Артур Гриффит бас редакциялаған ирланд ұлттық апталық газет. Ол 1906 және 1914 жылдар аралығында Sinn Féin Printing & Publishing Company Ltd. (SFPP) баспасынан жарық көрді және қорлау ісі салдарынан таратылған United Irishman газетінің орнын басты. SFPP 1909 жылы Sinn Féin Daily газетін шығарды, бірақ ол компанияны зор қарызға батырғандықтан тоқтатылуға мәжбүр болды. Sinn Féin апталығы мен SFPP 1914 жылы Ұлыбритания үкіметі тарапынан тыйым салынғаннан кейін қызметін тоқтатты.
Sinn Féin was a weekly Irish nationalist newspaper edited by the Dublin typesetter, journalist and political thinker Arthur Griffith. It was published by the Sinn Féin Printing & Publishing Company Ltd. (SFPP) between 1906 and 1914, and replaced an earlier newspaper called the United Irishman which was liquidated after a libel suit. The SFPP brought out the Sinn Féin Daily in 1909 but had to abandon it when it plunged the company into enormous debt. The Sinn Féin weekly and the SFPP both came to an end when they were suppressed by the British Government in 1914.
Нысан
1906 жылы SFPP «Sinn Féin» газетін жариялай бастағанда, ол ірі форматта (қазіргі кең парақтан сәл үлкен), 4 беттік және әр бетінде 7 бағаннан тұратын газет болды.
Графикалық мазмұны
Артюр Гриффит газет өндірісінің графикалық жағынан тәлім алғандықтан, визуалды мәдениетке кәсіби қызығушылық танытып, оны терең түсінді. Leabhar na hÉireann (Ирландия жылнамасы) журналында жарнама туралы анонимді мақала жарияланған, оны Гриффит өзі жазған болуы мүмкін. Мақалада американдық үлгідегі жарнамалық тәсілдердің ирландиялық өнімдерді насихаттаудағы тиімділігі түсіндіріледі. Әсіресе, типография мен кескіндерді пайдалану жоғары бағаланған: «Назар аударудың ең пайдалы және ең тиімді жолы – сурет салу арқылы. Жақсы сурет көзді әрқашан қызықтырады, ал ол жеткілікті деңгейде қызықты болса, оқырманды мәселені одан әрі зерттеуге итермелеуге болады». Ол сондай-ақ визуалды дискурстардың Ирландия ұлтын мәдени ағылшындықтан қорғауда қаншалықты маңызды екенін жақсы білген. Газеттік үгіттерінде ол осындай дискурстарды қолдану арқылы Ирландия ұлтының брендін дамытуға үнемі көмектескен.
Деанта и неир
Синн Фейн газетінің ең маңызды графикалық элементі – «Деанта и нЭйринн» символы болды. Бұл ерекше логотипті Ирландияның өнеркәсіптік даму қауымдастығы (IIDA) жасаған. Ирланд тіліндегі мәтін «Ирландияда жасалған» дегенді білдіреді. 1909 жылдың күзінен бастап Гриффиттің газеттері оны мақтанышпен және өте көрнекті түрде бірінші беттерінде «sinn» және «féin» сөздерінің арасында жариялады. Сондай-ақ, оны жарнамаларда және карикатураларда жиі көруге болады. Бұл белгі сауда таңбасы ретінде де, Синн Фейннің өнеркәсіптік саясатын көрсете де білдірді, бұл белгі SFPP жариялаған газеттік пропагандада маңызды рөл атқарды. Гриффит оқырмандарына символдың Синн-Фейн идеологиясы контекстінде және оның газетіне қатысты нені білдіретінін түсіндіруді маңызды деп тапты: «Бұл біздің тіркелген ирландиялық сауда таңбасының нөмірі. Синн Фейн – Ирландияның сауда таңбасын пайдалануға құқығы бар жалғыз газет. Себебі Синн Фейн – Ирландияның ирландиялық қағазда басылатын жалғыз күнделікті газеті. Синн Фейн ирландиялық сиямен басылған. Ирландияда газет жасауға арналған барлық материалдар Sinn Féin-де қолданылады. Ирландиядағы барлық басқа күнделікті газеттер өздерінің қағаздарын Англиядан, Америкадан, Франциядан немесе Голландиядан импорттайды. Егер олар қағаз бен сияны іштен сатып алса, онда жылына кемінде 100 000 фунт стерлинг сақталып қалады және шамамен 2000 адам тұрақты жұмыспен қамтылады. Синн Фейн – Ирландиядағы қағаз және сия жасау өнеркәсібін қолдаған жалғыз күнделікті газет. Сондықтан да Синн Фейн ғана Ирландияның сауда таңбасын алып жүруге құқылы. Ирландиялық сауда таңбасы ирландиялық өнімді жалған өнімнен ажыратады. Біз Ирландияның сауда таңбасын алып жүрміз». Бұл жерде Гриффит Синн Фейннің өнеркәсіптік саясатын (ирландиялық өнімді сатып алу, жұмыс орындарын құру, эмиграцияны тоқтату) жаңа Sinn Féin Daily үшін сатумен байланыстырады. Өзінің жеке газетін бәсекелестерінің есебінен насихаттай отырып, Гриффит жергілікті сия және қағаз жасау өнеркәсібінің бар екенін атап өтті. Ұлттық мүдделерді насихаттайтын басқа газеттер жалған өнім санатана кіреді. Сондықтан олардың ұлтшылдығына деген көзқарасы күмәнді. Гриффиттің американдық досы және Sinn Féin қозғалысының ерте кезеңінің тарихшысы Фрэнсис П. Джонс өзінің 1917 жылғы кітабында тауар таңбасын құрудың негіздерін және оның дизайнының символикасын түсіндіреді. Ирландиялық өндірушілердің алдында тұрған үлкен қиындықты атап өткеннен кейін, ол оларды қорғау үшін қабылданған шараларды былайша сипаттады: «Тауарларға ирландтық атаулар берілді, тіпті олар Ирландияны сатуға дайын болғанша көрмеген. Синн Фейндерлер алаяқтықты анықтады және ирландиялық сауда таңбасын құру арқылы қарсылық білдірді. Ирландияға тән белгіге, яғни, аңызға сай Малахияның мойыншебін бейнелейтін, айналасында «Deantha i nÉirinn» деген сөздер бар орама құрылғысына келісті (Ирландияда жасалған). Бұл белгіді қолдану тауарларын осы елде жасалғанын көрсете алатын өндірушілерге рұқсат етілді, ал әрбір бұзушылық Ұлыбританияның сауда таңбалары туралы заңына сәйкес қудаланды, ирланд халқы бір рет Ұлыбритания заңын өз пайдасына пайдалана алды».
"That is our registered Irish Trade Mark number. Sinn Féin is the only journal in Ireland entitled to use the Irish Trade Mark. The reason why is that Sinn Féin is the only daily journal in Ireland printed on Irish paper. Sinn Féin is printed with Irish ink. All the materials procurable in Ireland that go to make up a newspaper are used in Sinn Féin. All other daily journals in Ireland import their paper from England, America, France, or Holland. If they procured their paper and ink at home, at least £100,000 a year would be retained in this country and permanent employment provided for about 2,000 people. Sinn Féin is the only daily paper in Ireland that supports the paper making and ink making industries of the country. That is why Sinn Féin alone is entitled to bear the Irish Trade Mark. The Irish Trade Mark distinguishes what is Irish from what is spurious. We bear the Irish Trade Mark." Here Griffith blends Sinn Féin's industrial politics (buy Irish, provide employment, stop emigration) with a sales pitch for the new Sinn Féin Daily. While promoting his own newspaper at the expense of his competitors, Griffith highlights the existence of a native ink making and paper making industry. Other newspapers which purport to promote the national cause fall into the category of spurious. Their alleged nationalism is therefore extremely questionable. In his 1917 book Francis P. Jones, an American friend of Griffith's and historian of the early Sinn Féin movement explains the background to the creation of the trademark and the symbolism of its design. After outlining a major difficulty faced by Irish manufacturers, he describes the measures taken to protect them:
"Irish names were attached to goods that never saw Ireland until they were brought into the country ready for sale. The Sinn Feiners discovered the fraud, and countered by the establishment of the Irish trademark. A sign peculiar to Ireland was agreed upon, namely a scroll device representing the legendary Collar of Malachi, surrounded by the words, Deantha i nEirinn [sic.] (Made in Ireland). The use of this sign was permitted to manufacturers who could show that their goods were made in the country, and every infringement was prosecuted under the British Trades Mark Law, the Irish people being for once able to use British law to their own advantage."
Остин Моллой
Оның алғашқы жылдарында «Синн Фэйн» таралымы шектеулі болды. Алайда, 1909 жылдың қаңтарынан бастап Гриффит жаңа оқырмандарды тарту үшін шетелден келген сенсациялық мақалалар, әйелдерге арналған сән рубрикасы және жаңа графикалық стильде күнделікті газет шығаруға тырысты. Екі жаңа линотип машинасы сатып алынуы газеттің типографиялық тұрғыдан тартымдырақ және оқуға қолайлырақ болуына мүмкіндік берді. Суреттердің қосылуы «Синн Фэйнге» бұрынғыдан гөрі азырақ қатал көрініс берді, сонымен қатар коммерциялық тартымдылығын айтарлықтай арттырып, 1909 жылдың қыркүйегінде сатылым 64 000 данаға жетті. Бұл суреттердің ішіндегі ең маңыздысы – газеттің бірінші бетіне тұрақты түрде жарияланатын үлкен саяси карикатуралар еді. Осы қолжетімді графикалық тәсіл ұлттық мәселені мифтік және әдеби фонға негізделген, өмір мен өлімге қатысты эмоционалды күрестер сериясына айналдырды. Сонымен қатар, ол Гриффиттің «Синн Фейн» мүшелеріне берген нұсқауларын көрсететін, оларға қандай жолмен жүру керектігін және қандай қауіптерден сақтану керектігін көрсететін нұсқаулар берді. Осы карикатуралардың авторы Дублинде туған дизайнер, суретші және витражды жасаушы Остин В. Моллой болды. Жиырма екі жасында Моллой «Синн Фэйн» баспа және жариялау компаниясымен аптасына 1 шиллинг 6 пенс төлеммен карикатуралар жасауға шақырылды. Оның жұмысы 1909 жылдың тамызынан 1911 жылдың сәуіріне дейін газетте жарияланды. «Синн Фэйнге» үлес қосушылардың көптегені сияқты, Моллой өзінің есімін – Маолмхуидхиді ирланд тілінде қол қою үшін пайдаланды. Газет компаниясының директорлар кеңесінің отырыс хаттамаларын қарастыру арқылы ғана оны 1909 және 1916 жылдар аралығында Дублин Метрополитендік өнер мектебінде оқыған, одан әлдеқайда белгілі досы Гарри Кларкпен бірге білім алған Остин Моллой екенін анықтауға болады. Өнер тарихшысы Тео Снодди оны мектепте Кларктің «негізгі ізбасары» деп сипаттайды, бірақ оның 1920 жылдардан бастап жасаған суреттері досының жұмысына ұқсас болғанымен, «Синн Фейн» үшін салған ертедегі карикатуралары ғасыр басындағы бас кітап иллюстраторларына, олардың ішінде Джек Б. Йейтске деген қарызын көрсетеді. Оның карикатуралары 1909 және 1911 жылдар аралығында «Синн Фейн» пропагандашыларын мазалаған мәселелер – ирланд тілінің мәртебесі, ирланд индустриясының дамуы және эмиграцияның алдын алу туралы бізге ақпарат береді. Оның білімі әлі толыққан болмаса да, Моллой кітаптар мен терезелерде бейнелейтін діни және фольклорлық тақырыптарға сезімтал болды, ал тәуелсіз Ирландияның идеал азаматы ретінде таңдаған бейнесі Әулие Патрик, Құдай ана және «Паломниктің жолы» иконографиясынан шабыттанды, сонымен қатар «Синн Фейн» пропагандисі Роберт Линдтің діни тілін көрсетеді.
Мәтіндік мазмұны
«Біріккен ирланд» және «Шинн Фейн» газеттері арқылы Гриффит британдықтардың қолынан заң шығару құқығын тартып алып, Ирландия Парламентін Дублинге қайтару қажеттігін көрсетті. Дегенмен, ирландиялық парламенттік партиялар Гриффиттің шақыруына келісе алмады, себебі мұндай қадам Вестминстердегі олардың өмір сүру негізін құлатқан болар еді. «Шинн Фейн» осылайша Гриффиттің 1800 жылғы Одақ Актісіне қарсылығының арнасы болды.