Кіріспе
Патриция Корнвеллдің 2002 жылғы кітабы "Қылмыскердің портреті: Жек Жаратушы – Іс жабылды" (Portrait of a Killer: Jack the Ripper—Case Closed) – қылмыс романы жазатын Патриция Корнвеллдің 2002 жылғы деректі кітабы. Кітапта неміс-британ суретшісі Уолтер Сикерттің 19 ғасырдағы «Жек Жаратушы» деп белгілі сериялық кісі өлтіруші болғаны туралы теория ұсынылады. Жан Овертон Фуллер 1990 жылы жарық көрген «Сикерт және Жаратушының қылмыстары» кітабында Сикерттің «Жек Жаратушы» екенін айтқан. Одан бұрын, 1976 жылы жазылған Стивен Найттың «Жек Жаратушы: Соңғы шешім» кітабында Сикерт Жаратушының серігі болуға мәжбүр болды делінген. Аталған екі кітаптың ешқайсысы Корнвеллдің кітабында есімдері тілгіленбеген. Корнвеллдің кітабы көптеген пікір таластарына себеп болды, әсіресе британдық өнер қауымдастығында, Сикерттің туындыларына жоғары баға беріледі, сондай-ақ оның зерттеу әдістері мен қорытындыларына қарсы шыққан «Жаратушыны зерттеушілер» арасында. Корнвелл бұл сыншыларға жауап ретінде, егер ол ер адам немесе британдық болғанда, оның теориясы қабылданғанын айтты. Сондай-ақ, Жаратушының ісін зерттеушілер оның шешімінен гөрі құпияны ұнатуы мүмкін екенін де білдірді.
Portrait of a Killer: Jack the Ripper—Case Closed is a 2002 nonfiction book by crime novelist Patricia Cornwell that presents the theory that Walter Sickert, a German British painter, was the 19th century serial killer known as Jack the Ripper. Jean Overton Fuller, in her 1990 book Sickert and the Ripper Crimes, had maintained that Sickert was Jack the Ripper. Prior to that, Stephen Knight, in his 1976 book Jack the Ripper: The Final Solution, had maintained that Sickert had been forced to be an accomplice of the Ripper. Neither of these two books is mentioned in Cornwell's book. Cornwell's book was released to much controversy, especially within the British art world, where Sickert's work is admired, and also among "Ripperologists", who dispute her research methods and conclusions. Cornwell lashed back at these critics, claiming that, if she were a man or British, her theory would have been accepted. She has also made remarks indicating that those who study the Ripper case would rather have the mystery than its solution.
Теория
Корнуэлл Сикерттің психологиялық профилі кісі өлтірушіге ұқсайды деп санайды. Ол оның көптеген суреттері мен эскиздері зорлық-зомбылыққа толы әйелдерге деген жек көрушілік тақырыбын қамтиды деп мәлімдейді. Корнуэллдің пікірінше, Сикерт жыныстық қатынасқа түсе алмаған, себебі оның қасаңдағы фистуланы түзетуге жасалған операция сәтті болмаған. Дегенмен, Корнуэлл фистуланың немесе операцияның өзіне қатысты нақты дәлелдер келтірмейді. Осы кісі өлтірулер Сикерттің жақын досы және ұстазы, кейіннен Сикерттен алыстап, тіпті өмірінің соңында оған сот процесін бастаған әйгілі суретші Джеймс Эббот МакНилл Уистлермен некелесуімен бірге орын алды. Корнуэлл бұл некенің және достықтың аяқталуының оның кемістігін сезінуіне және әйелдерге деген жасырылған ашуын оятуына себеп болғанын айтады. Сарапшылардың көпшілігі Рипердің хаттарының көбісі жалған екенін айтса да, Корнуэлл хаттарда қылмыстарға қатысты нақты ақпарат бар екенін, сондықтан олардың Риперден басқа біреуден болуы мүмкін емес екенін жазады. Алайда, Корнуэллдің кітабында Рипердің қай қылмыстары туралы мәлімет сол кезде халыққа белгілі болды деген нақты мәлімет жоқ. Корнуэлл Сикерттің суретшілік шеберлігінің Рипердің хаттарын жазу үшін, қолжазбаны жасыру және сызу стилін өзгерту үшін пайдалы болғанын айтады. Ол сондай-ақ Сикерттің суреттері мен эскиздеріне назар салады, олардың кейбіреулерінде әйелдер құрбан болған жердегідей жатқан қалпы көрсетілген. Корнуэлл болжамды Рипер хаттарының біріндегі мөрді ДНК-ға талдатып, нәтиже Сикертке сілтеме жасайды деп мәлімдеді. Бірақ талдау тек митохондриялық ДНК-ны қамтыды, ал нәтиже халықтың 1-10 пайызында кездесуі мүмкін. Сикерт талдау нәтижесі бойынша ең жақсы жағдайда "күдіктен босатылмады", бірақ оның еуропалық нәтижесі 1888 жылы тірі болған көптеген британдықтарға тән. Корнуэлл, соның ішінде Сью Лоулимен сұхбатында, 2002 жылдан бері жаңа дәлелдер табылып жатқанын айтты. Ол өзінің шақырған қағаз өндірушісінің Джек-Жарққыш Шотландия полициясына жіберген бірнеше хатқа қолданған және Сикерттің анасы сатып алған қағаздардың бірдей кішкентай баспа белгісіне ие екенін мәлімдегенін айтады. Ол сондай-ақ әрбір кішкентай буманы (немесе жинақты) қаптау үшін дөңгелекпен кесудің салдарынан кесу белгілерінде де сәйкестік бар екенін айтады. "Квира" әдетте 24 парақтан тұрады.