Кіріспе
Қазіргі Глостершир деп аталатын аймақта темір дәуірі мен римдік кезеңдерде бастапқыда бритондық халықтар (уэльстіктер мен ағылшындардың, сондай-ақ басқа римдік-британдық халықтардың ата-бабалары) қоныстанған. V ғасырдың басында римдіктер Британиядан кеткеннен кейін бритондықтар билікті қайта орнатты, бірақ римнен кейінгі кезеңдегі аумақтық бөліністер нақты емес. Кейрлойв қаласы (қазіргі Глостер, қазіргі уэльс тілінде әлі де Кейрлойв деп аталады) бір орталық болды, ал Сиренчестер де ру орталығы ретінде сақталған болуы мүмкін. Расталған жалғыз патшалық – Уэльстің оңтүстік-шығысындағы шағын Эргин патшалығы, ол аймақтың бір бөлігін (шамамен Дина орманы) қамтыған болуы мүмкін. VI ғасырдың соңында Вессекс сакстары аймақты бақылауға алуға кірісті. Северн аңғарының ағылшындық жаулауы 577 жылы Деорхамдағы Сеулиннің жеңісімен және одан кейін Сиренчестер, Глостер және Бат қалаларын басып алумен басталды. Ауданды мекендеген Хвиккалар – Батыс саксондық тайпа болды, бірақ олардың аумағы 7-ғасырда Мерсияға тәуелді болды және 9-ғасырға дейін Батыс саксондықтардың билігіне көшпеді. Даниялықтар бұл аймақта маңызды елді мекендер салған жоқ. Глостершир, болжам бойынша, 10-ғасырда графтық ретінде құрылды және 1016 жылы Англо-саксон жылнамасында есімдері аталады. 11-ғасырдың соңында шекаралар бұрын жеке графтық болған Винчкомбширді қосу үшін қайта қарастырылды, сонымен қатар Уай және Северн арасындағы ормандық аудан Глостерширге қосылды. Графтықтың бөліністері ұзақ уақыт бойы тұрақсыз болды, ал «Domesday Survey»-дегі отыз тоғыз жүздік және 1274 жылғы «Hundred Rolls»-тегі отыз бір жүздік, бір-бірінен және қазіргі жиырма сегіз жүздіктен есімдері мен аумағы жағынан күрт өзгешеленеді.
The region now known as Gloucestershire was originally inhabited by Brythonic peoples (ancestors of the Welsh and English and other Romano British
peoples) in the Iron Age and Roman periods. After the Romans left Britain in the early 5th century, the Brythons re established control but the territorial divisions for the post Roman period are uncertain. The city of Caerloyw (Gloucester today, still known as Caerloyw in modern Welsh) was one centre and Cirencester may have continued as a tribal centre as well. The only reliably attested kingdom is the minor south east Wales kingdom of Ergyng, which may have included a portion of the area (roughly the Forest of Dean). In the final quarter of the 6th century, the Saxons of Wessex began to establish control over the area. The English conquest of the Severn valley began in 577 with the victory of Ceawlin at Deorham, followed by the capture of Cirencester, Gloucester and Bath. The Hwiccas who occupied the district were a West Saxon tribe, but their territory had become a dependency of Mercia in the 7th century, and was not brought under West Saxon dominion until the 9th century. No important settlements were made by the Danes in the district. Gloucestershire probably originated as a shire in the 10th century, and is mentioned by name in the Anglo Saxon Chronicle in 1016. Towards the close of the 11th century, the boundaries were readjusted to include Winchcombeshire, previously a county by itself, and at the same time the forest district between the Wye and the Severn was added to Gloucestershire. The divisions of the county for a long time remained very unsettled, and the thirty nine hundreds mentioned in the Domesday Survey and the thirty one hundreds of the Hundred Rolls of 1274 differ very widely in name and extent both from each other and from the twenty eight hundreds of the present day.
Әскери маңызы
Глостершир Англияны нормандар басып алған кезде Гарольдтың графтығының бір бөлігі болды, бірақ ол Жеңімпаз Уильямға аз ғана қарсылық көрсетті. Анархия кезінде Императрица Матильдаға оның жарты ағасы, Бристоль қамалын қайта салған Глостердің Роберті қолдау көрсетті. Глостер мен Сиренчестердегі қамалдар оның атынан гарнизонмен бекітілді. Беверстон қамалы да соғыстың ортасы болды. 13 ғасырда Элеонора, Бриттанияның әдемі қызы Глостер және Бристоль қамалдарында ұзақ уақыт тұтқын болды, екеуі де Англиядағы ең мықты қамалдардың қатарында саналды. Генрих III патшаның тұсында барондар соғысында Глостерде Симон де Монфорттың гарнизоны орналасқан, бірақ 1265 жылы ханзада Эдуард оны басып алды, сондай-ақ сол жылы де Монфорт Эвешем шайқасында қаза тапты. Бристоль мен Глостер Розалар соғысы кезінде Йорктердің мүддесін белсенді түрде қолдады. 16 ғасырдағы діни тартыстар кезінде Глостер протестанттарға зор ықылас көрсетті, ал Мэри патшаның тұсында епископ Хуперді округ тұрғындарына ескерту ретінде өртеуге жіберді. Осы пуритандық көзқарастар графты 17 ғасырдағы азаматтық соғыста Парламенттік тарапты қолдауға итермеледі. 1643 жылы Бристоль мен Сиренчестерді роялистер басып алды, бірақ соңғысы сол жылы, ал Бристоль 1645 жылы қайтадан Парламенттің бақылауына көшті. Беверстон қамалында Азамат соғысының екі шайқасы болды, содан кейін Парламент роялистерге қамалдың пайдасын тигізбеу үшін оның қабырғаларын бұзуға бұйрық берді. Глостер соғыс бойы Парламент үшін гарнизон болып қызмет етті.
Жерді бөлу
Мерсия епархиясы 680 жылы бөлінген кезде, қазіргі Глостерширдің көп бөлігі Ворчестер епархиясына қосылды, ал одан немесезе кейін, Нормандтардың басып алуынан кейін Глостер архидиакондығы құрылды. 1290 жылы ол Кампден, Стоу, Сиренсестер, Фейрфорд, Винчкомб, Стоунхаус, Хоуксбери, Битон, Бристоль, Дурсли және Глостер деканатураларын қамтыды. Северн өзенінің батысындағы аймақ, Росс және Стаунтон деканатураларындағы бірнеше шіркеулерді қоспағанда, Херефорд архидиакондығы мен епархиясының құрамындағы орман деканатын құрады. 1535 жылы Битон деканаты Хоуксбери деканатына біріктірілді. 1541 жылы Глостер епархиясы құрылды, оның шекаралары округтің шекараларымен сәйкес келді. 1542 жылы Бристоль епископтығы құрылғанда, Бристоль деканаты Глостерден осы епархияға ауыстырылды. 1836 жылы Глостер және Бристоль епископтықтары біріктірілді; Бристоль архидиакондығы Бристоль, Сиренсестер, Фейрфорд және Хоуксбери деканатураларынан құрылды, ал орман деканаты Глостер архидиакондығына қайтарылды. 1882 жылы Циренсестер архидиакондығы құрылды, ол Кампден, Стоу, Нортлич солтүстік және оңтүстік, Фейрфорд және Циренсестер деканатураларын қамтыды. 1897 жылы Бристоль епархиясы қайта құрылды, оған Бристоль, Степлтон және Битон деканатуралары кірді. Нормандтардың басып алуынан кейін шіркеу округте кең аумақтар мен жеңілдіктерге ие болды, Киренсестер аббаттығының өзі жеті жүздікке иелік етті, ал ірі жер иелерінің иеліктері көбінесе басқа округтердегі капитулдары бар барондықтардың шеткі бөліктері болды. Уильям Фиц Осберн, Херефорд графының иелігіндегі кең аумақтар, оның ұлы граф Роджердің 1074 жылғы көтерілісінен кейін коронаға қайтарылды. Беркли отбасысы Domesday Survey кезінен бастап Глостерширде жерлерді иеленді, ал Басет, Трейси, Клифтон, Дэннис және Пойнц отбасылары округ тарихында маңызды рөл атқарды. Глостер графы Гилберт де Клэр және Корнуолл Ричард 13 ғасырда аймақта кең аумақтар мен жеңілдіктерге талап етті, ал Симон де Монфорт Минстерворт және Родлиге ие болды.
Саясат
Бристоль 1373 жылы графтыққа айналды, ал 1483 жылы Ричард III Глостерді тәуелсіз графтық ретінде құрды, оған Дадстон және Кингс Бартон жүздіктерін қосты. Бұл жүздіктер 1673 жылы Глостерширмен қайта біріктірілді, бірақ Бристоль және Глостер қалалары жеке юрисдикциямен, округтік салықпен және сот отырыстарымен тәуелсіз графтықтар мәртебесін сақтап қалды. Дина орманының басшысы – күзетші, ол көбінесе Сент-Бриавел қамалының констеблі болды. Орман үшін алғашқы сот отырысы 1282 жылы Глостер қамалында, ал соңғысы 1635 жылы өтті. Глостершир алғаш рет 1290 жылы парламентте екі өкілмен өкілдік етті. Бристоль мен Глостер 1295 жылы, Сиренчестер 1572 жылы және Тьюксбери 1620 жылы өкілдік алды. 1832 жылғы реформа заңы бойынша графтық екіге бөлініп, төрт өкіл сайланды; Бристоль, Глостер, Сиренчестер, Страуд және Тьюксбери әрқайсысы екі өкілден, ал Челтенхэм бір өкілден сайлады. 1868 жылғы заң Сиренчестер мен Тьюксберидің өкілдігін бір-бірге дейін қысқарды.
Экономика
Глостерширдің үш табиғи аймағының физикалық ерекшеліктері әрқайсысында арнайы өнеркәсіптің дамуына себеп болды. Ормандық аймақ, 16 ғасырда Сассекс кен орындарының пайда болуына дейін, корольдіктегі темір өндірудің басты орталығы болды, кен орындары рим дәуірінде игерілген, ал ағаш-сығанақтың көп болуы көптеген тері өңдеу шеберханаларының және маңызды кеме жасау саудасының дамуына жағдай жасады. Жоталы аймақ, егіншілікпен айналысудан басқа, ірі қалалардан жүн саудасын біртіндеп өзіне сіңіріп алды, ал қалалар енді өздерін толығымен сыртқы саудаға арнады. Жібек тоқу 17 ғасырда енгізілді және әсіресе Строуд аңғарында гүлденді. Ауданның қыш пен құрылыс тасының мол болуы кірпіш, черепица және керамика өндірісіне мүмкіндік берді. 17 және 18 ғасырларда зығыр өсіру, штырғы, түйме, кружево, шұлық, арқан және желкендік мата сияқты көптеген шағын өнеркәсіптер пайда болды.
Ескерткіштер
Глостер және Бристоль соборлары, Теуксбери аббаттығы және Сиренсестердегі Жақия шіркеуі, сондай-ақ оның үлкен перпендикулярлық кіреберіс бөлігі – Глостерширдің тарихи ғимараттары болып табылады. 1246 жылы Корнуолл графы Ричард құрған Винчкомб маңындағы Хайлс аббаттығынан тек іргетастар ғана қалды, бірақ олар мұқият қазылып, қызықты фрагменттер табылған. Көптеген ескі базар қалаларында приход шіркеулері бар. Теуксбериге жақын Дирхерст және Челтенхемге жақын Кливте нормалық кезеңге дейінгі сақталғандықтары үшін ерекше қызығушылық тудыратын шіркеулер бар. Лехлейдтегі перпендикуляр шіркеу өте жақсы сақталған; ал Фэрфордтағы шіркеу шамамен 1500 жылы Нидерландыдан әкелінген деп есептелетін әйгілі боялған шыны терезелерді орналастыру үшін салынған. Алайда, олар ағылшын шеберлерінің жұмысы деп танылды және елдегі ең үздік шыны терезелердің бірі болып саналады. Берклидегі қамал – феодалдық бекіністің керемет мысалы. Сол аудандағы Торнбери қамалы – Тюдор дәуірінің әдемі қиратылысы, оның құрылысшысы, 1521 жылы басы кесілген Букингемнің 3-ші герцогы Эдвард Стаффордқа қарсы кардинал Вулсидің қызғанышын оятқан. Челтенхемге жақын 15 ғасырлық ағаш және тастан салынған Саутхэм де ла Бере сарайы орналасқан. Де ла Бере отбасының ескерткіштері Клив шіркеуінде кездеседі. Сарайда Хайлс аббаттығынан әкелінген плиткалы еден бар. Винчкомбқа жақын 15 ғасырдан бастау алатын Судли қамалы орналасқан, бірақ оның тұрғын бөлігі көбінесе Елизавета дәуірінде салынған. Капелла – патшайым Екатерина Паррдың жерленген орны. Ұлы Бадминтонда округтің оңтүстік-шығыс шекарасында Бофорттардың (бұрынғы Ботеллерлер және басқалар) сарайы мен кең иелігі орналасқан.