Томас Уотсон Харви: UNIA қозғалысының қайраткері және Маркус Гарвидің ізбасары

Кіріспе

Томас Уотсон Харви (27 қараша 1893 – 27 маусым 1978) – 1956 жылдан 1978 жылға дейін Универсалды негрлерді жақсарту қауымдастығы және Африка қоғамдастықтары лигасының (UNIA) бас президенті болды.

Өмірбаян

Харви Джорджия штатының Берк округіндегі Дуглас қаласында туған. Ол Уолкер мен Билли Харвидің он екі баласының ең үлкені болды. Әкесі фермерлікпен айналысты, ал әкесі мен шешесінің ата-аналары құлдар болған. Ол сол кезде Грузиядағы мүсірлікке ұшыраған адамдардың жақтасы болған, Грузияның Популистік партиясының басшысы Томас Э. Уотсонның құрметіне аталған. Харви жұмыс іздеп, жас кезінде Дугласты тастап кетті. Оның саяхаттары оны Уэйнсборо, Аугуста, Атланта және ауылдық аймақтағы басқа қалаларға жеткізді. Қара американдықтардың жағдайы туралы білген сайын ол көңілі толмады, жақсы өмір іздеп солтүстікке кетті. 1917 жылы 22 жасында Филадельфияға келді. 1919 жылы АҚШ армиясынан босатылды. Содан кейін ол UNIA және оның негізін қалаушы Маркус Гарвимен байланысқа түсті және Гарвидің Африка философия мектебінде оқыған он үш студенттің бірі болды. 1919 жылы қауымдастыққа қосылып, өте белсенді болды, қарапайым мүшеліктен бастап Африка легиондарының лейтенанты, Нью-Йорк штатының комиссары, Огайо штатының комиссары, Бас кеңестің Жоғары канцлері (Бас кеңес Лондонда болған кезде), Гарви мырзаның сенімді серігі және бөлім президенті лауазымдарына көтерілді. 1938 жылы ол сенатор Теодор Билбодан алшақтады, соңғысы 40 жасқа дейінгі афроамерикандықтарды елге қайтаруды қолдағаннан кейін, 679-шы бірлескен резолюцияға түзету ретінде нәсілшіл сөздер қолданды. Соңында, Харви 1951 жылы Детройттегі UNIA жаңарту комитетінің Бас президенті болып сайланды. Көп ұзамай ол «Гарвидің дауысы» газетін құрды. 1960 жылы ол тағы да осы лауазымға сайланды және өмірінің соңына дейін әр төрт жылда бір рет қайта сайланды; оның ұзақ жылдар бойы атқаратын қызметі көбінесе бөлмені бояу, сыпыру немесе қонақтарға тамақ дайындау сияқты шағын жұмыстарды қамтыды. Ол бейбітшілдік көзқарасымен және Гарвидің философиясы мен пікірлеріне берік сенгенімен танымал болды. Оның UNIA-мен байланысының қалған бөлігін оны жақсы білетін ұйым мүшелері растай алады. Ол Грузияның әртүрлі қалаларына, Сенат палатасына, университеттерге, шетелдік және отандық үкімет шенеуніктерінің кеңселерiне сапар шеккенде көптеген адамдардың өміріне әсер етті. Ол сабырлылығымен және адамгершілігімен танымал болды. Харвидің мансабындағы маңызды оқиғалардың бірі – 1966 жылы марқұм пастор Кларенс Хардинг, кішінің басшылығымен Африка жобасын құру және іске қосу болды. Жоба Либерияның Монровия қаласында орналасқан және білім министрі басқаратын Гарви атындағы қорына қарасты толық аккредиттелген мектепті қамтыды. Харви 1978 жылы Филадельфиядағы қызы Жан Слэппидің үйінде қайтыс болды. Ол 84 жаста болды. Оның қосылу рәсімі Антиохия екінші баптист шіркеуінде өтті, ал ол Пенсильвания штатының Шарон Хилл қаласындағы Маунт-Лаун зиратына жерленді.

Harvey was born in Douglas, Burke County, Georgia, the oldest of twelve children of Walker and Billie Harvey. His father was a farmer and both his grandparents were slaves. He was named after Thomas E. Watson, the leader of the Populist Party in Georgia who at the time was a champion of Georgia's dispossessed, both black and white. Harvey left Douglas as a young man seeking employment. His travels led him to Waynesboro, Augusta, Atlanta and other towns in the rural area. He became increasingly agitated as he became aware of his plight of black Americans, and he travelled north in search of a better life. He arrived in Philadelphia in 1917 at the age of 22. In 1919 he was discharged from the U. S. Army. Soon afterwards he became involved with the UNIA and its founder, Marcus Garvey, and became one of the thirteen students taught by Garvey in the School of African philosophy. He joined the Association in 1919 and became very active, rising from ordinary membership to the successive positions of lieutenant of the African Legions, commissioner of the State of New York, Commissioner of the State of Ohio, High Chancellor of the Parent Body (when the Parent Body was located in London, England), Confidante of Mr. Garvey, and division president. In 1938 he distanced himself from Senator Theodore Bilbo, following the latter's use of racist invective in promoting the repatriation of African Americans under the age of 40 as an amendment to the House Joint Resolution 679. Finally, Harvey was elected President General of the UNIA Rehabilitating Committee in Detroit in 1951. Shortly afterwards he established the Garvey's Voice newspaper. He was elected again to the post again in 1960, and was re elected every four years until his death; his many years of service often included minor tasks such as painting a room, sweeping or preparing meals for visitors. He was known as a peacemaker, and as a spokesman who believed staunchly in Garvey's philosophy and opinions. The rest of his association with the UNIA can be documented by members of the organization who knew him well. In his travels from Georgia to various cities, the Senate Chamber, university campuses, and offices of foreign and domestic government officials, he touched the lives of many people. He was renowned for his patience with and commitment to his fellow men. One of the highpoints of Harvey's career was the creation and founding of the African Project in 1966 under the leadership of the late Reverend Clarence Harding, Jr. The project was located in Monrovia, Liberia, and included a fully accredited school under the Garvey Memorial Foundation, headed by the minister of education. Harvey died in 1978 at the home of his daughter, Jean Slappy of Philadelphia. He was 84 years old. His funeral took place at Antioch Second Baptist Church, and he was interred at Mount Lawn Cemetery, Sharon Hill, Pennsylvania.