"Даулинг ісі: Авторлық құқықтың бұзылуы қарақшылыққа жатпайды"
Dowling v. United States (1985)
Dowling v. АҚШ ісі (1985) авторлық құқықты бұзу қылмыстық жазаға тартыла ма? Элвис Пресли тіркелмеген жазбаларын таратқан Dowling ісін қарастырамыз. Авторлық құқық, сот ісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Dowling v. United States, 473 U. S. 207 (1985) – АҚШ Жоғарғы Сотының ісі, онда авторлық құқықпен қорғалған еңбектердің көшірмелері "ұрланған, өзгертілген немесе алаяқтық жолмен алынған" мүлікті штаттар арасында тасымалдауды қылмыс деп қарастыратын заңға сәйкес ұрланған мүлік деп есептелуі мүмкін бе, жоқ па деген мәселе талданды. Соның нәтижесінде, оларды осы заң бойынша ұрланған мүлік деп қарастыруға болмайды деп шешілді.
Dowling v. United States, 473 U. S. 207 (1985), was a United States Supreme Court case that discussed whether copies of copyrighted works could be regarded as stolen property for the purposes of a law which criminalized the interstate transportation of property that had been "stolen, converted or taken by fraud" and holding that they could not be so regarded under that law.
Өмірбаян
Пол Эдмонд Даулинг АҚШ пошта қызметі арқылы Эльвис Преслидің тіркелмеген жазбаларын тарататын заңсыз жазба бизнесін жүргізді. Преслидің жанкүйері болған Даулинг, Уильям Сэмюэл Текермен бірлесіп концерттер мен телешоулардан алынған, жарық көрмеген Пресли жазбаларын жасады. Екі адам Калифорния штатының Лос-Анджелес округіндегі Бербанк қаласындағы пластинка басып шығару компаниясының қызметтерін пайдаланды.
Paul Edmond Dowling ran a bootleg recording business distributing Elvis Presley records through the United States Postal Service. Dowling, a zealous Presley fan, worked with William Samuel Theaker to produce records of unreleased Presley recordings such as those from concerts and television shows. The two men used the services of a record pressing company in Burbank, Los Angeles County, California.
Доулингтің соты және апелляциялық шағымдар
Федералды үкімет Доулингке қарсы алғашқы істі Калифорнияның Орталық округінің АҚШ округ сотына жүргізді, оның кінәлі екенін дәлелдеп, жазбаларды таратуға заңды құқығы болмағанын айтты. Доулинг мемлекетаралық саудада ұрланған мүлікті тасымалдауға қатысқандығы үшін жасалған құдаят бойынша, мемлекетаралық ұрланған мүлікті тасымалдау бойынша сегіз, авторлық құқықты бұзу бойынша тоғыз және пошта арқылы алаяқтық жасау бойынша үш айыптама алды. Пошта арқылы алаяқтық жасады деген айып АҚШ пошта қызметін пайдаланғанына байланысты туындады. Доулинг авторлық құқықты бұзғанынан басқа барлық айыптамаларға шағымданып, іс Тоғызыншы апелляциялық округтік сотқа көшті, онда ол таратып жатқан тауарлар 18 U.S.C. 2314-бабының тіліне сәйкес "ұрланған, өзгертілген немесе алаяқтық жолмен алынбаған" екенін мәлімдеді. Сот осымен келіспей, бастапқы шешімді растап, айыптаманы күшінде қалдырды. Содан кейін Доулинг істі Жоғарғы Сотқа жеткізді, ол оның пікірімен келісіп, айыптамаларды жойды. Шешімдер тізілімінен:
The federal government brought its initial case against Dowling in the United States District Court for the Central District of California, arguing his guilt on the basis that he had no legal authority to distribute the records. Dowling was convicted of one count of conspiracy to transport stolen property in interstate commerce, eight counts of interstate transportation of stolen property, nine counts of copyright infringement, and three counts of mail fraud. The charges of mail fraud arose out of his use of the United States Postal Service to distribute the records. Dowling appealed all convictions besides those of copyright infringement and the case moved to the Ninth Circuit Court of Appeals, where he argued that the goods he was distributing were not "stolen, converted or taken by fraud", according to the language of 18 U. S. C. 2314 the interstate transportation statute under which he was convicted. The court disagreed, affirming the original decision and upholding the conviction. Dowling then took the case to the Supreme Court, which sided with his argument and reversed the convictions. From the Reporter of Decision's syllabus:
Даулы фоножазбалар 2314-баптың мағынасында "ұрланған, өзгертілген немесе алаяқтық жолмен алынған" емес. Баптың тілі заңсыз алынған заттар мен соңынан тасымалданатын заттар арасында физикалық сәйкестік болуын және осылайша аталған тауарлардың алдын ала физикалық түрде алынуын қарастырады. Авторлық құқық иесінің заңмен анықталған меншік құқығы қарапайым "тауарлардың, заттардың [немесе] сауда тауарларының" иесінің иелену құқығынан өзгеше ерекшеліктерге ие болғандықтан, авторлық құқықты бұзуды ұрлық, өзгерту немесе алаяқтықпен теңестіру оңай емес. Авторлық құқықты бұзушы авторлық құқықты физикалық бақылауға алмайды және оның иесін оны пайдалану құқығынан толығымен айырмайды. Авторлық құқықты бұзу, қарапайым ұрлық, өзгерту немесе алаяқтықтан гөрі күрделі меншік мүдделерін қамтиды.
The phonorecords in question were not "stolen, converted or taken by fraud" for purposes of [section] 2314. The section's language clearly contemplates a physical identity between the items unlawfully obtained and those eventually transported, and hence some prior physical taking of the subject goods. Since the statutorily defined property rights of a copyright holder have a character distinct from the possessory interest of the owner of simple "goods, wares, [or] merchandise," interference with copyright does not easily equate with theft, conversion, or fraud. The infringer of a copyright does not assume physical control over the copyright nor wholly deprive its owner of its use. Infringement implicates a more complex set of property interests than does run of the mill theft, conversion, or fraud.