Кіріспе

Филиппин прогрессивті партиясы (PPP), сонымен қатар Филиппин прогрессі партиясы деп те аталады, 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдары болған реформашыл саяси партия еді. Бұл партия сол кездегі үстемдік құрған Nacionalista партиясы мен Либералды партияға нақты балама партияның алғашқы филиппин үлгісі саналады. Партия 1969 жылға қарай жойылды.

1950 жылдар

Партия 1957 жылы Мануэль Манахан мен Рауль Манглапус тарапынан құрылды, екеуі де сол жылы ерте қайтыс болған президент Рамон Магсейсейдің әкімшілігінде маңызды мүшелер болған. Партияның құрылуы Ұлттық партия мүшелерінің жаңа тағайындалған президент Карлос П. Гарсияның жақтастары көрсеткен "салқын қарым-қатынасына" наразылығының нәтижесінде туды. Сол жылы өткен 1957 жылғы жалпы сайлауда Манахан жаңа партияның туын алып жүрушісі ретінде сайлауға түсті, ал Висенте Аранета оның серігі болды. Партия сегіз сенаторлық үміткерден тұратын толық тізімді ұсынды, олардың арасында Манглапус та болды. Манахан қаза тапқан, бірақ әлі де халық арасында беделді Магсейсейдің үгіт науқанына ұқсас үгіт жүргізді, бұл оған халық арасында танымал болуға және президент Гарсия мен Либералдық партияның Жозе Юлосына лайықты қарсылық көрсетуге мүмкіндік берді. Партияның ешбір сенаторлық үміткері Сенатта орын жеңіп алмады. 1959 жылғы ара сайлауда партия Либералдық партия мен Ұлттық партиядан шығып кеткендермен бірігіп, Ұлы Альянс құрды. Үгіт кезінде Ұлы Альянс Гарсия әкімшілігі кезінде болған жемқорлық пен сыбайлас жемқорлықты айқын көрсетті. Нәтижесінде Альянс Сенаттағы Ұлттық партияның көпшілігін азайтуға қол жеткізді.

1960 жылдар

1961 жылы "Ұлы одақ" партиясы "Либералды партиямен" бірігіп, президент Гарсияның қайта сайлануына қарсы күш біріктірді. Прогрессивтік Манглапус пен Манахан да Либералды партияның шақырылған сенаторлық кандидаттары ретінде сайлауға қатысты, екеуі де Сенатқа өтті. 1965 жылы "Ұлы одақтың" мүшелері Макапагал әкімшілігінің олардың күтілгендерін орындамауына наразылық білдіріп, Либералды партиядан бөлінді. Бірақ 1957 жылғы сайлауда Манахан жеңіске үміткер деп есептелгендей, Манглапустың сайлауда жеңу мүмкіндігі аз деп саналды. Нәтижесінде Манглапус Маркосқа 5,17 пайыз дауыспен, ал Манахан Маркостың вице-президенттікке кандидаттығын қолдаған Фернандо Лопеске 3,40 пайыз дауыспен жеңілді.

Президент және вице-президент

ЖылПрезиденттік сайлауВице-президенттік сайлауКандидатДауыс саныДауыс үлесіНәтижеКандидатДауыс саныДауыс үлесіНәтиже1957Мануэль Манахан1,049,420Карлос П. Гарсия (Националист)Висенте Аранета1,375,090Диосдадо Макапагал (Либерал)1961ЖоқДиосдадо Макапагал (Либерал)ЖоқЭммануэль Пелаез (Либерал)1965Рауль Манглапус384,564Фердинанд Э. Маркос (Националист)Мануэль Манахан247,426Фернандо Лопес (Националист)

Сенат

Жыл Дауыстар % Орындықтар+/– Нәтижесі 1957 3,393,935 12.1% 1959 3,163,609 9.5% 1961 6,577,698 16.6% 2 1963 2 Орындықтар ғана сақталды 1965 1,128,675 2.3% 2 Орындықтар ғана сақталды

Өкілдер Палатасы

Жыл Дауыстар % Орындықтар + / – Нәтижесі Филиппин өкілдер палатасы 1957 62,968 1.3 1961 Қатыспады 1965 41,983 0.6 1969 5,031 0.0 Прогрессивті саяси философияның элементтері кейінгі саясаткерлерге, олар саяси спектрдің қай бөлігіне жататынына қарамастан, бұрынғы сенатор Рауль Роко сияқты, жеткеніне сеніледі.