Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үкіметтік емес ұйым
Non governmental organization
Американың өмірі үшін феминистер (FFL) – коммерциялық емес, абортқа қарсы феминисттік, үкіметтік емес ұйым (NGO). 1972 жылы құрылған, қазір Вирджиния штатының Александрия қаласында орналасқан. Ұйым екі жылда бір рет шығатын «The American Feminist» журналын жариялайды және жас әйелдерге, әсіресе колледж студенттеріне үндеуді мақсат етеді.
Feminists for Life of America (FFL) is a non profit, anti abortion feminist, non governmental organization (NGO). Established in 1972, and now based in Alexandria, Virginia, the organization publishes a biannual magazine, The American Feminist, and aims to reach young women, college students in particular.
Әдістер
FFL әйелдерді аборттың "зияраттық" екеніне сендіру үшін "әйелдерді қолдайтын" тілді қолданады. Олар "феминист" сөзінің орнына "әйелдерге жақтас" терминін пайдаланады, бірақ сонымен бірге бағытталған феминизмге қарсы тұрады. FFL абортты феминизмге қайшы деп есептейді. FFL аборттың гендерлік теңсіздіктен туындайтынын мәлімдейді. Роу против Уэйд ісіне жауап ретінде Каллаган бірнеше талаптар айтты, оның ішінде аборт әйелдердің "үштен бірінен жартысына дейін" денеге зиян келтіреді, ал Жоғарғы Сот абортты осы себепті заңдастырды, өйткені олар "кедей және жалғыз аналарды жек көреді". Профессор Келси Кретшмер бұл талаптар негізсіз екенін, бірақ FFL мұндай талаптарды заңды абортты феминистердің "жеңісі" деп санауға қарсы тұру үшін пайдаланатынын айтты. Дегенмен, ол және Каллаган ұлттық NOW мүшелігінен қуылмады.
FFL uses "pro women" language in order to convince women that abortion is "immoral". They use the "pro woman" term as a substitute for "feminist", while at the same time opposing mainstream feminism. FFL holds that abortion is antithetical to feminism. FFL argues that abortion comes from gender inequality. In response to Roe v. Wade, Callaghan made several claims, including that abortion causes bodily injury to women "in a third to a half of the cases", and that the Supreme Court legalized abortion because they "hate poor and unwed mothers". Professor Kelsy Kretschmer said these claims are unsubstantiated, but that the FFL uses such claims to undermine the idea that legal abortion is a feminist "victory". although she and Callaghan were not expelled from national NOW membership.
1970-ші жылдардың ортасы
Бес жыл ФФЛ президенті болғаннан кейін Голц зейнетке шықты. 1977 жылы ұйымдық басқару Висконсин штатына көшірілді. Ұйымның қызметі абортқа қарсы және феминистік шараларда болуға, әдебиет таратуға және түрлі басылымдарға хаттар жолдауға бағытталды. Осы кезеңде абортқа қарсы феминистер үшін жыл сайынғы конференцияға айналған ұлттық семинар іске қосылды. Көптеген мүшелер «адам өміріне деген қамқорлықта толықтыратын» ретінде Тең Құқықтар Түзетуін де, Адам Өмірі Түзетуін де қолдады.
After five years as president of FFL, Goltz retired. In 1977, organizational management was moved to Wisconsin. The group's activities focused on being a presence at both anti abortion and feminist events, distributing literature, and writing letters to various publications. A national workshop that became an annual conference for anti abortion feminists was launched during this time. Many members supported both the Equal Rights Amendment and a Human Life Amendment as "complementary in their concern for human life".
1980 жылдар
1984 жылдың маусым айында Небраска штатының Омаха қаласында өткен FFL жылдық жиналысында бейбітшілік белсендісі Рейчел МакНейр FFL президенті болып сайланды. Ол Миссури штатының Канзас-Сити қаласындағы дағдарысты жағдайдағы жүктілік орталығындағы кеңсесінен он жыл бойы FFL басқарды. МакНейр басшылығымен FFL бұқаралық ақпарат құралдарымен сұхбаттасу, абортқа қарсы кең ауқымды мәселелерге қатысу және абортқа қарсы шараларда сөз сөйлеу мүмкіндігі арқылы ұлттық деңгейде танымалдылыққа ие болды. 1989 жылы FFL өз зерттеулерінде ерте феминистердің абортқа қарсы пікірлерін анықтағанын хабарлады. Бұл тұжырымдардың кейбіреулерін, әсіресе Сьюзан Б. Энтони жайындағы мәліметтерді әйелдер тарихы мамандары сынға алды, бұл оның абортқа қатысты көзқарастары туралы көпке таралған пікірталасқа әкелді. 1992 жылы МакНейр абортқа қарсы кандидаттарды сайлау арқылы абортқа қарсы күреске бағытталған саяси әрекеттер комитеті – Сьюзан Б. Энтони тізімін құру бойынша жұмыс істеді.
In June 1984, at the annual FFL meeting in Omaha, Nebraska, peace activist Rachel MacNair was elected president of FFL. Out of her office at a crisis pregnancy center in Kansas City, Missouri, she ran FFL for ten years. Under MacNair, FFL began to receive more national exposure through media interviews, involvement in a broad spectrum of anti abortion issues, and invitations to speak at anti abortion events. By 1989, FFL was reporting that their research had found statements against abortion that had been made by early feminists. Some of these findings were challenged by specialists in women's history, especially in the case of Susan B. Anthony, leading to a public dispute about her views on abortion. During 1992, MacNair also worked toward founding the Susan B. Anthony List as a political action committee working against abortion through electing anti abortion candidates.
1990 жылдар
1990 жылдары FFL абортқа қарсы қозғалыста жұмыс істеді, бірақ феминистер мен абортқа қарсы белсенділерден өзгеше "феминистік" имидж қалыптастыру үшін "әйелдерді қолдайтын" тіл қолданды. Профессор Лори Оукс олардың іс-қимылдары іс жүзінде "өмірді қолдау" позициясын көрсеткенін, осы арқылы олар бағытталған феминизмге шабуыл жасағанын атап өтті. жабылып, пәтерлерге айналдырылады.
In the 1990s, FFL worked within the anti abortion movement but they used "pro woman" language to establish a "feminist" identity separate from both feminists and anti abortion activists. Professor Laury Oaks noted that, in practice, their actions revealed a "pro life stance" from which they attacked mainstream feminism. closed to be converted into apartments.
Ұрыққа қарсы
FFL мүшелері мен жақтастары контрацепцияға қатысты "әр түрлі пікірлерді білдіреді" деп мәлімдейді, ал FFL бұл мәселеде ресми ұстанымды қабылдамайды. FFL-дің белгілі бір мүшесі Сара Пейлин 2006 жылы: "Мен контрацепцияны жақтаймын, және үйде осы туралы естімейтін балалар басқа арналар арқылы білуі керек деп санаймын".
FFL states that its members and supporters "hold a broad spectrum of opinions" about contraception, with FFL taking no official position on the matter. Prominent FFL member Sarah Palin stated in 2006, "I'm pro contraception, and I think kids who may not hear about it at home should hear about it in other avenues".
Америкалық феминист
FFL жылына екі рет шығатын «The American Feminist» журналын жариялайды, онда жаңа және қайта басылған мақалалар жарияланады.
FFL publishes a biannual magazine called The American Feminist which includes original and reprinted articles.
Колледжге көмек көрсету бағдарламасы
1994 жылы Фостер «Абортқа қарсы феминистік ұстаным» деген тақырыптағы сөйлеуін оқу үшін колледж кампустарына сапарлай бастады. 2000 жылы ұсынылған сегіз «Абортты сұраққа тарту» плакатының екеуі саяси мәселелерге тоқталды, олардың бірінде: «Ешбір заң бұрыс шешімді дұрыс ете алмайды» делінген. FFL колледждерде балабақшалардың, балалы әйелдерге арналған жатақханалардың және денсаулық сақтану сақтандыруында жүктілікке байланысты көмектің болуын қалайды. Олар әйелдерге ана болуды жеңілдететін шараларды қамтамасыз етуде сәтсіздік танытқаны үшін аборт құқығын жақтаушыларды кінәлайды. Энтониге жатқызылған цитаталар оның абортқа қатысты көзқарастары туралы пікір қақтығысына әкелді. Пікір қақтығысының көп бөлігі 1869 жылы Энтонидің газетінде жарияланған және «А» деген атпен қол қойылған «Неке және аналық» деген анонимді мақалаға байланысты болды. «Революция» журналында анонимді мақалалар жиі жарияланды, онда түрлі көзқарастар ұсынылды. Осы мақаланың авторы ынталы діни тіл қолданып, абортты «бала өлтіру» деп атады. 1995 жылы FFL жетекшілері жариялаған «Pro Life Feminism» кітабында Сьюзан Б. Энтони осы мақаланы жазған «А» екендігі айтылды. Энтони туралы зерттеулермен айналысатын ғалым Энн Декстер Гордон бұған келіспеді, Энтони өзінің жазбаларына «А» деген атпен қол қоймайтынын және «мақаладағы көптеген идеялар оның белгілі сенімдерімен қайшы келеді» деді. Бұл мәселе редакторлардың мақала авторын «Мырза А» деп атауына себеп болды, ал ол контрацепция және аборт туралы білімді шектеуге тырысқан Комсток заңдарына қарсы болды. Стентон әйелдер құқықтары жөніндегі алғашқы конвенцияны – Сенека-Фоллс конвенциясын ұйымдастыруға көмектесті және конвенция талаптарының тізіміне әйелдердің дауыс беру құқығын қосуға жауапты болды. 1868 жылғы «Революциядағы» «Бала өлтіру» мақаласына қатысты, FFL осы мақаладан Стэнтонға қатысты цитата келтіреді, Гордон Стэнтонның «тегіс стилі» Стэнтонның стиліне сәйкес келмейтінін айтып, мақаланың авторы Стэнтон емес екеніне тоқталды. Керісінше, оны «Революция» журналының редакторларының бірі Паркер Пиллсбери жазған болуы мүмкін, өйткені ол басқа мақалаларында да дәл осы стильді қолданған. Томас Пиллсбери газеттің күнделікті редакциялық жұмыстарын көбінесе орындағанын айтты, себебі Стэнтон жылдың көп бөлігінде лекциялық сапарларда болғандықтан, мақалаларын пошта арқылы жіберген.
In 1994, Foster began to visit college campuses to deliver her speech "The Feminist Case Against Abortion". Two of the eight "Question Abortion" posters offered in 2000 touched upon political issues, one of these saying "No law can make the wrong choice right". FFL believes that there should be daycares on college campuses', dorm housing for women with children, and maternity coverage in health insurances. They blame abortion rights activists for failing to secure provisions that would help make motherhood an easier choice for women. The quotes attributed to Anthony led to a dispute about her views on abortion. Much of the dispute centered on an anonymous article called "Marriage and Maternity" published in 1869 in Anthony's newspaper and signed "A". Anonymously written articles were common in The Revolution, which published a variety of viewpoints. The author of this article used fervent religious language and called abortion "child murder". Pro Life Feminism, a book published in 1995 by FFL leaders, said that Susan B. Anthony was the "A" who wrote the article. Ann Dexter Gordon, an academic expert on Anthony, disagreed, saying that Anthony did not sign her writings as "A" and that "many of the ideas expressed in the article clash with her known beliefs." generating a discussion in which the editors referred to its author as "Mr. A." and she was an opponent of the Comstock laws restricting education about contraception and abortion. Stanton helped organize the Seneca Falls Convention, the first women's rights convention, and she was responsible for putting women's right to vote on the list of convention demands. Regarding the 1868 "Child Murder" article in the Revolution, from which FFL takes a supposed Stanton quote, Gordon concluded that Stanton was not the author of this article, saying its "flat style" does not match Stanton's. Rather, it was likely written by Revolution co editor Parker Pillsbury who used that same style in other articles. Thomas said that Pillsbury performed most of the day to day editorial activities for the newspaper because Stanton was away on speaking tours for much of the year, sending in her articles by mail.
Белгілі мүшелері
2007 жылы Фостер FFL мүшелерінің саны 26 000-ға жеткенін, оның ішінде ұйымға қосылған әйелдердің отбасылары да бар екенін айтты. Сара Пейлин – АҚШ вице-президентіне республикашылдардың бірінші әйел үміткері және Аляска штатының тұңғыш әйел губернаторы – 2006 жылдан бері FFL мүшесі болып табылады.
In 2007, Foster noted that FFL had reached 26,000 members, including the families of women who joined. Sarah Palin, the first woman to be nominated by the Republican Party for Vice President of the United States and the first female governor of Alaska, has been a FFL member since 2006.
Сьюзан Б. Энтонидің туған үйі
Кэрол Кроссед, «Америка үшін Демократтар» ұйымының Нью-Йорк бөлімін құрған және ФФЛ Нью-Йорк бөлімінің бұрынғы мүшесі, 2006 жылдың 5 тамызында Массачусетс штатындағы Адамс қаласында Сьюзан Б. Энтонидің туған үйін сатып алды. ФФЛ Сьюзан Б. Энтонидің туған үйіне иелік еткен жоқ. Ұйымның мақсаты былай белгіленген: «Мұражай сол кезеңнің маталарын және жиһаздарын, сондай-ақ оның кейінгі қызметімен байланысты әдебиеттер мен естеліктерді көрсете отырып, Энтони ханымның ерте өмірін қалыптастырған отбасылық және аймақтық ықпалдарды көрнекті етеді». Туған үйді коммерциялық емес ұйым – Сьюзан Б. Энтони Туған үйі мұражайы басқарады.
Carol Crossed, founder of the New York chapter of Democrats for Life of America and former board member of FFL's New York chapter, purchased the Adams, Massachusetts, birthplace of Susan B. Anthony on August 5, 2006. FFL did not own the Susan B. Anthony birthplace, Its mission states, "The Museum will highlight the familial and regional influences which shaped Ms. Anthony's early life, by displaying the textiles and furnishings of that period, as well as the literature and other memorabilia associated with her later career". The birthplace is managed by The Susan B. Anthony Birthplace Museum, a non profit corporation.
Сын
ФФЛ-дің абортқа қарсы ұстанымын басқа феминистер сынға алды. The Nation газетінің мақалашысы Катха Поллитт, ФФЛ зорлау, инцест, денсаулық, ұрықтың ауыр кемшіліктері және "әйелдің өмірін сақтау үшін дәрігерлердің көпшілігі қажет деп санайтын тіпті кейбір аборттарды" қоса алғанда, барлық жағдайда абортты заңсыз етуге тырысады деп мәлімдеді. ФФЛ Элизабет Кейди Стэнтонның жүкті және бала күтетін студенттер туралы заңын қолдады, бірақ жазушы Эмили Базелон оны Mother Jones журналында "көп бөлігі мағынасыз 'хабарлама заң жобасы'" деп сынады. Базелон заң жобасында қарастырылған 10 миллион доллардың бүкіл елге таратылғанда "мардымсыз" болатынын айтты. Базелон аборт құқықтарын қолдайтын Catholics for a Free Choice ұйымының жетекшісі Фрэнсис Кисслингтің заң жобасын "жөнсіз" деп бағалағанын, сондай-ақ "егер біз әйелдерге көп көмек бермейтін мұндай хабарлама заң жобаларын қолдасақ, онда біздің нақты хабарымыз әйелдерге адал емес екендігіміз болады" деген сөздерін келтірді. Кейбір сарапшылар ФФЛ-ді контрацепцияны жақтамайтыны үшін де сынға алды. Катха Политт Серрин Фостерден бұл туралы сұрағанын және Фостердің жасөспірімдерге таблеткалар тиімсіз деп жауап бергенін айтты, бұл Политттің бұрыннан білетін жалған сенімі екенін мәлімдеді. Феминист ғалымы Лори Оукс ФФЛ-дің контрацепция және қауіпсіз жыныстық қатынас тақырыбындағы үнсіздігінің "әйелдер үшін ең маңызды жыныстық және репродуктивті мәселелерді шешпейтінін және көптеген әйелдердің өмірлік тәжірибесін қамти алмайтын жүктілікке қатысты көзқарастарды ұсынатынын" атап көрсетті.
FFL's anti abortion positions have been criticized by other feminists. Katha Pollitt, columnist for The Nation, argues that FFL seeks to make abortion illegal in all cases, including those of rape, incest, health, major fetal defects, and "even some abortions most doctors would say were necessary to save the woman's life". FFL supported the Elizabeth Cady Stanton Pregnant and Parenting Students Act, which was criticized by writer Emily Bazelon in Mother Jones as a "largely hollow 'message bill'". Bazelon opined that the 10 million dollars provided by the bill would be "paltry" when spread nationwide. Bazelon quoted Frances Kissling, leader of the abortion rights organization Catholics for a Free Choice, as calling the bill "not serious", and adding that "if we support these message bills that don't really give women much help, then the real message we send is that we're not strongly committed to women". Some commentators have criticized FFL for not promoting contraception. Katha Pollitt says that she asked Serrin Foster about it, and that Foster replied in part that the Pill did not work for teenagers, which Pollitt said was a belief she knew to be false. Feminist scholar Laury Oaks pointed out that FFL's silence on the subjects of contraception and safer sex "fails to address some of the most critical sexual and reproductive issues for women and presents views on pregnancy that cannot encompass the reality of many women's experiences".