Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық мұрагер және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы (1886–1947)
American heiress and socialite (1886–1947)
Эвалин Маклин (Уолш; 1 тамыз 1886 – 26 сәуір 1947) – американдық кен байлығының мұрагері және қоғамдық өмірге белсенді қатысушы, ол «Үміт алмасының» (1911 жылы Пьер Картьеден 180 000 АҚШ долларына сатып алынған) және тағы бір танымал алмаз, «Шығыс жұлдызының» иесі болғаны үшін әйгілі. Ол Бойден Спаркспен бірлесіп «Әкесі байлыққа жетті» атты естеліктер жинағын жазды.
Evalyn McLean ( Walsh; August 1, 1886 – April 26, 1947) was an American mining heiress and socialite, famous for reputedly being an owner of the Hope Diamond (which was bought in 1911 for US$180,000 from Pierre Cartier), as well as another famous diamond, the Star of the East. She also authored a memoir, Father Struck It Rich, with Boyden Sparkes.
Ерте өмір
Маклин 1886 жылы 1 тамызда Колорадо штатының Лидвилл қаласында дүниеге келді. Ол 12 жасқа келгенде әкесі алтын кенін ашып, көп миллионерге айналды. Отбасы Вашингтон қаласындағы Массачусетс даңғылындағы үлкен үйге көшті. 14 жасында ол ән үйрену үшін Парижге кетті. Бірақ, ол шашын бояп, екі бетіне румяна жағып, арақ ішіп, асыра шамамен өмір сүрді.
McLean was born on August 1, 1886, in Leadville, Colorado, When she was 12 years old, her father discovered a gold mine and became a multimillionaire. The family moved to a large mansion on Massachusetts Avenue in Washington, D. C. At the age of 14, she moved to Paris for singing lessons. Instead, she lived a wild life, coloring her hair, adding rouge to her cheeks, and drinking alcohol.
Үміт алмас
1911 жылғы 28 қаңтарда «The Washington Post» газетінің кеңсесінде жасалған келісім бойынша Маклиннің күйеуі Нью-Йорктегі Cartier зергерханасының Пьер Картьеден «Үміт» алмасын 180 000 АҚШ долларына сатып алды (1911 жылғы 180 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сома> тең). «Үміт» алмасы дәстүрлі түрде қарғыспен байланысты болған, бірақ осы оқиғадан кейін сегіз жыл өткен соң ғана оларға ешқандай қайғылы жағдайлар орын алмады. Қарғыс туралы қауесеттердің салдарынан, оның достары мен қалың анасы оны қайта сатуға кеңес берді, бірақ Cartier оны қайта сатып алудан бас тартты.
On January 28, 1911, in a deal made in the offices of The Washington Post, McLean's husband purchased the Hope Diamond for US$180,000 (180000.0 in 1911 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) from Pierre Cartier of Cartier Jewelers in New York. The Hope Diamond was traditionally associated with a curse, but no tragic events befell the couple until eight years later. Due to the rumors of a curse, her friends and mother in law urged her to sell it back, but Cartier refused to buy it.
Өлім және мұра
1947 жылғы 26 сәуірде 60 жасында Маклин пневмониядан қайтыс болды, содан кейін Вашингтон қаласындағы Рок-Крик зиратында Уолш отбасының мазарында қызымен бірге жерленді. Джорджтаун университетінің вице-президенті, әке Эдмунд Уолш, С.Ж., оның жаназасын оқыды, оған отбасы мен жақын достары, соның ішінде АҚШ Жоғарғы сотының судьясы Франк Мерфи қатысты. 1979 жылғы NBC телеарнасының "Ақ үйдің есігі алдында" атты телесериалында Флоренс Хардинг Ақ үйдің қызметшісі және шаштараз Мэгги Роджерске, келе жатқан бірінші ханымға резиденцияны және оның қалай жұмыс істейтінін көрсетудің дәстүрлі күнінде, кетіп бара жатқан бірінші ханым Эдит Уилсон оған Маклинды өзімен бірге әкелуге рұқсат бермейтінін айтты; ол оларға қарапсымағандықтан, оның ойында күмән болмады. Миссис Хардинг миссис Уилсонды осы және басқа да қабылданған немқұрайлықтары үшін кешірмеді, сондықтан Маклинды Ақ үйге шақыруға ниеттенді.
On April 26, 1947, at aged 60, McLean died of pneumonia, then was buried in Rock Creek Cemetery, Washington D. C., in the Walsh family tomb, alongside her daughter. The Reverend Edmund Walsh, S. J. vice president of Georgetown University read her funeral service, which was attended by family, and close friends including United States Supreme Court Justice Frank Murphy. In the 1979 NBC television miniseries Backstairs at the White House, in the midst of a score settling rant Florence Harding mentions to White House maid and hairdresser Maggie Rogers that on the traditional day that the outgoing First Lady shows the incoming one the executive mansion and how things work there, outgoing First Lady Edith Wilson effectively told her that it would not be acceptable to bring McLean along with her; no doubt in her mind because Mrs. Wilson looked down on them. Mrs. Harding had not forgiven Mrs. Wilson for the perceived slight and for that and other perceived ones, she was going to make a point of inviting McLean over to the White House.