Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пропаганданы талдау институты (IPA) – 1937-1942 жылдары қызмет еткен АҚШ-тағы ұйым. Оның құрамына әлеуметтік ғалымдар, пікір көшбасшылары, тарихшылар, педагогтар және журналистер кірді. Бұл институтты Киртли Мэзер, Эдвард А. Филен және Клайд Р. Миллер құрған, себебі халықтың сыни ойлау қабілетін төмендетіп, үгіт-насихаттың артуына байланысты үлкен алаңдаушылық туды. IPA-ның мақсаты – рационалды ойлауды дамыту және қоғамның өзекті мәселелер бойынша жан-жақты пікір алмасуына көмектесетін нұсқаулық беру болды. «Адамдарға нені ойлауды емес, қалай ойлауды үйрету». IPA демократиялық өмір салтына қауіп төндіруі мүмкін ішкі үгіт-насихат мәселелеріне назар аударды. IPA үшін нацизм, коммунизм, консервативті антикоммунистік қозғалыс, Англияның сыртқы саясаты және Латын Америкасының диктатуралары – демократияға қарсы күштер саналды. Осы топтарды осылай сипаттау арқылы IPA сөз бостандығы мен азаматтардың үкіметке қатысуына негізделген демократиялық қоғамды қолдады, сондай-ақ Америкада нацизмнің күшеюіне жол бермеу сияқты нақты мақсаттарға жетуге тырысты. IPA-ның күші академиялық және практикалық прогрессивизмнің бірігіп, ұйымдастырылған пропагандаға қарсы сын-қатерге ұшырауында болды, ол мукракинг дәстүрін қалыптастырды және осы ерекше американдық тәсілді Ұлы депрессияның салдарына қолданды. Нью-Йоркте өткен екінші кездесуде Филен Миллерге 10 000 доллар көлемінде чек берді, бұл институттың алғашқы жылындағы қаржыландыруға бағытталған еді. 9 маусымда Filene's Good Will Fund үш жылға қаржыландыруды жалғастыруға келісті. Институт 1937 жылдың 23 қыркүйегінде тіркелді. Алғашқы директорлар кеңесіне Клайд Р. Миллер, Роберт С. Линд, Э. Эрнест Джонсон, Джеймс Э. Менденхолл және Роберт К. Спир кірді. Кейінірек кеңеске Чарльз А. Бард, Хэдли Кантрил, Эрнест О. Мелби, Джеймс Т. Шотвелл және Перси С. Браун қосылды. Альфред МакКлунг Ли және Элизабет Бриант Ли өңдеген «Үгіт-насихаттың шеберлігі» атты кітабында пропагандашының жеті амалы радио сөздеріне сілтеме жасай отырып, баяндалып, мысалдары келтірілді. Клайд Миллер кіріспе сөзінде: «Адамдар үшін демократияның өнері – бірлесіп тәуелсіз ойлау және пікір алмасу өнері» деді. Кітап «халық пікірін бұрмалаудағы мамандардың тәсілдері мен мақсаттарын ашық және бейтарап түрде зерттеу» ретінде ұсынылған.
The Institute for Propaganda Analysis (IPA) was a U. S. based organization operating from 1937 to 1942, composed of social scientists, opinion leaders, historians, educators, and journalists. Created by Kirtley Mather, Edward A. Filene, and Clyde R. Miller, because of the general concern that increased amounts of propaganda were decreasing the public's ability to think critically. The IPA's purpose was to spark rational thinking and provide a guide to help the public have well informed discussions on current issues. "To teach people how to think rather than what to think." The IPA focused on domestic propaganda issues that might become possible threats to the democratic ways of life. For the IPA, Nazism, communism, the conservative anti communist movement, England’s foreign policy, and Latin American dictatorships were all undemocratic. By labeling these group as such, the IPA promoted a democratic society based on freedom of speech and citizen participation in government, and also attempted to accomplish concrete goals such as preventing the rise of Nazism in the America. The IPA's great strength stemmed from its particular fusion of academic and practical progressivism into an organized anti propaganda critique that institutionalized the tradition of muckraking and also applied this characteristically American critical approach to the discontents of the Depression. At a second meeting in New York City, Filene provided Miller with a check for $10,000, presumably to finance the Institute in the first year. Filene's Good Will Fund agreed on June 9 to continue the funding for three years. The institute was incorporated on September 23, 1937. The initial board of directors was Clyde R. Miller, Robert S. Lynd, E. Ernest Johnson, James E. Mendenhall, and Robert K. Speer. Added to the board later were Charles A. Beard, Hadley Cantril, Ernest O. Melby, James T. Shotwell, and Percy S. Brown. Seven tricks of the propagandist were outlined and illustrated by reference to the radio talks in a book The Fine Art of Propaganda, edited by Alfred McClung Lee and Elizabeth Briant Lee. As Clyde Miller explained in the Preface, "So far as individuals are concerned, the art of democracy is the art of thinking and discussing independently together." The book is presented as a "candid and impartial study of the devices and apparent objectives of specialists in the distortion of public opinions."