1938 жылғы американдық консервативтік ой-сана орталығы

Америкалық консервативті ой-сана орталығы (AEI) 1938 ж. құрылған. Саяси кандидаттарды қолдамайды, бірақ даулы саясаттарды ұсынады. Климат өзгеруіне қатысты пікірлері де бар.

26 мин оқу

100%

Дереккөз: American Enterprise Institute — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

1938 жылы құрылған американдық консервативті саяси ой-пікір орталығы.

1938 жылы құрылған бұл ұйым консерватизм мен неоконсерватизм бағытында жұмыс істейді, бірақ саяси кандидаттарды қолдамайды. Олардың кейбір ұстанымдары, оның ішінде Ирак соғысы бойынша қорғаныс саясаты ұсыныстары, 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысын талдауы және климаттың өзгеруі жөніндегі ғылыми пікірге екі он жылдан астам қарсылық білдірген энергетикалық және экологиялық саясаты дау тудырды. AEI-ге 28 мүшеден тұратын қамқоршылар кеңесі басшылық етеді. АЭИ-мен шамамен 185 автор байланысты. Артур С. Брукс 2009 жылдың қаңтарынан 2019 жылдың 1 шілдесіне дейін AEI президенті қызметін атқарды.

Басталуы (1938-1954 жж.)

AEI 1938 жылы Льюис Х. Браун бастаған Нью-Йорк бизнесмендерінің тобы құрған Америка Кәсіпкерлік Ассоциациясынан (AEA) өркендеді. AEI-нің негізін қалаушылар арасында Bristol Myers, Chemical Bank, Chrysler, Eli Lilly, General Mills және Paine Webber компанияларының басшылары болды. Браун ақырында AEA-ның бағытын үкіметтік саясатты зерттеуге бұрды. Бұл тақырыптар фискалдық және ақша-кредиттік саясаттан бастап денсаулық сақтау және энергетика саясатына дейін, сондай-ақ Эрл Бутц, Джон Линтнер, бұрынғы «Жаңа курс» саясаткері Реймонд Моли және Феликс Морли сияқты авторларды қамтыды. 1951 жылы Браун қайтыс болды, нәтижесінде AEA әлсіреп қалды. 1952 жылы Лэрд, Уильям Дж. Бароуди аға, Пол Маккракен және Мюррей Вейденбаум сияқты жас саясаткерлер мен қоғамдық зиялылар тобы AEA-ны қайта жандандыруды талқылау үшін жиналды. 1950-ші және 1960-шы жылдары AEA-ның жұмысы нақтырақ бағытталды, Эдвард Банфилд, Джеймс М. Буканен, П. Т. Бауэр, Альфред де Гразия, Роза Фридман және Готфрид Хаберлердің монографияларын қамтыды. 1962 жылы AEA саясаткерлерге ықпал етуге тырысатын бизнес мүдделерін білдіретін сауда қауымдастығымен шатастырудан сақтану үшін American Enterprise Institute for Public Policy Research (AEI) деп атауын өзгертті. 1964 жылы Уильям Дж. Бароуди аға және оның AEI-дегі бірнеше жетекші қызметкерлері, соның ішінде Карл Хесс, 1964 жылғы президенттік сайлауда президенттік үміткер Барри Голдуотерге саяси кеңесшілер және сөз жазушылар ретінде көмектесті. «Бароуди мен оның қызметкерлері Голдуотерді өз уақытында, институттың ресурстарын пайдаланбастан қолдауға тырысқанмен, AEI кампаниядан кейінгі жылдары IRS-тің назарына ілікті», - деп жазды 2004 жылы автор Эндрю Рич. Өкіл Уайт Патман институттың салық есептерін сұратты, ал IRS AEI-ді екі жыл бойы тергеді. Осыдан кейін AEI басшылары партиялық саяси жақтау көрсетуден аулақ болуға тырысты. AEI-де жұмыс істеген кезінде Киркпатрик «Диктатуралар және екі стандарт» атты еңбегін жазды, ол Рональд Рейганның назарына түсті, және Киркпатрик кейіннен Біріккен Ұлттар Ұйымында АҚШ-тың тұрақты өкілі болып тағайындалды. АЭИ сонымен қатар 1970-ші жылдардың соңы мен 1980-ші жылдардың басында ұсыныс экономистерінің орталығына айналды. 1980 жылға қарай AEI-нің бюджеті 1 миллион доллардан және он қызметкерден 8 миллион долларға және 125 қызметкерге дейін өсті.

AEI grew out of the American Enterprise Association (AEA), which was founded in 1938 by a group of New York businessmen led by Lewis H. Brown. AEI's founders included executives from Bristol Myers, Chemical Bank, Chrysler, Eli Lilly, General Mills, and Paine Webber. Brown eventually shifted AEA's focus to commissioning studies of government policies. These subjects ranged from fiscal to monetary policy and including health care and energy policy, and authors such as Earl Butz, John Lintner, former New Dealer Raymond Moley, and Felix Morley. Brown died in 1951, and AEA languished as a result. In 1952, a group of young policymakers and public intellectuals including Laird, William J. Baroody Sr., Paul McCracken, and Murray Weidenbaum, met to discuss resurrecting AEA. During the 1950s and 1960s, AEA's work became more pointed and focused, including monographs by Edward Banfield, James M. Buchanan, P. T. Bauer, Alfred de Grazia, Rose Friedman, and Gottfried Haberler,. In 1962, AEA changed its name to the American Enterprise Institute for Public Policy Research (AEI) to avoid any confusion with a trade association representing business interests attempting to influence politicians. In 1964, William J. Baroody Sr., and several of his top staff at AEI, including Karl Hess, moonlighted as policy advisers and speechwriters for presidential nominee Barry Goldwater in the 1964 presidential election. "Even though Baroody and his staff sought to support Goldwater on their own time without using the institution's resources, AEI came under scrutiny of the IRS in the years following the campaign," author Andrew Rich wrote in 2004. Representative Wright Patman subpoenaed the institute's tax papers, and the IRS initiated a two year investigation of AEI. After this, AEI's officers attempted to avoid the appearance of partisan political advocacy. While at AEI, Kirkpatrick authored "Dictatorships and Double Standards", which brought her to the attention of Ronald Reagan, and Kirkpatrick was later named U. S. permanent representative to the United Nations. AEI also became a home for supply side economists during the late 1970s and early 1980s. By 1980, AEI had grown from a budget of $1 million and a staff of ten to a budget of $8 million and a staff of 125. and managerial problems, proved costly.

Кристофер Демут (1986-2008)

1990 жылы AEI Манхэттен институты одан бас тарқан соң Чарльз Мюррейді жұмысқа алды (және "The Bell Curve" еңбегі үшін оның Брэдли қорынан қолдау алды). Демут AEI-ге Джон Болтон, Динеш Д’Суза, Ричард Чейни, Линн Чейни, Майкл Барон, Джеймс К. Глассман, Ньют Гингрич, Джон Лотт және Айан Хирси Али сияқты адамдарды әкелді. Демуттың президенттік кезеңінде ұйым саяси жағынан оңға қарай бұрылды. Демут президенттік қызметін бастаған кезде AEI ауыр қаржылық қиындықтарға тап болды. Академик Дэвид М. Лэмптон Демуттың «Американың қатал оңшылдарының» қаржылық күшіне сезімтал болғанын жазады. Буш әкімшілігінде AEI қызметкерлерінің жиырмадан астам адамы қызмет етті, ал Буш институт алдында үш рет сөз сөйледі. «Мен AEI-ді өте бағалаймын, сіздің мұны білетініңізге сенімдімін», - деді Буш. «Соңғысы ретінде, мен сіздің ең жақсы кадрларыңызды үнемі пайдаланып келемін». Министрлер кабинетінің өкілдері де жиі AEI-ге келіп тұратын. 2002 жылы Даниель Плетка AEI-ге қосылып, сыртқы саясат бөлімін дамытуға атсалысты. AEI және оның бірнеше қызметкерлері, оның ішінде Майкл Лидин мен Ричард Перл, Ирак соғысының басталуымен байланысты болды. Президент Джордж Буш 2003 жылғы ақпан айында AEI-де өткен кешкі ас ісшарасында демократиялық Иракты жақтады, бұл шараның мақсаты Таяу Шығыстың қалған бөлігіне үлгі болу еді. 2006-2007 жылдары AEI қызметкерлері, соның ішінде Фредерик В. Каган, Ирактағы 2007 жылғы күшті әрекеттерге стратегиялық негіз дайындады. 2009 жылы The Wall Street Journal газетінде жарияланған мақаласында Брукс AEI-ді Барак Обама әкімшілігінің саясатына қарсы тұруда күштірек болуға бағытталды. 2018 жылы Брукс 2019 жылдың 1 шілдесінен бастап қызметтен кететінін хабарлады.

Дэвид Фрум резиденттігінің аяқталуы

2010 жылдың 25 наурызында AEI тағылымдамасының ғылыми қызметкері Дэвид Фрум ұйымдағы өзінің лауазымы "тоқтатылғанын" жариялады. Бұл хабардан кейін БАҚ Фрумның өзінің FrumForum блогында "Уотерлоо" деген атпен жариялаған, Республикалық партияның "Науқастарды қорғау және қолжетімді денсаулық сақтау туралы" заң бойынша демократтармен келісімге келуге құлшынбағанын сынаған жазбасы үшін "қызметтен қуылғанын" болжады. Мақаласында Фрум өз партиясының келісімге келе алмауының "бізді толық және қайта келтірілмейтін жеңіліске әкелгенін" айтты. Лауазымынан босатылғаннан кейін Фрум өзінің мақаласы AEI президенті Артур Брукс тарапынан "құттықпен қабылданғанын" және одан "қиын уақыт болғандықтан" кетуі сұралғанын нақтылады. Брукс Фрумға AEI үшін жалақысыз жазу мүмкіндігін ұсынды, бірақ Фрум бас тартты.

Роберт Даур (2019 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

2019 жылдың қаңтар айында Роберт Доар AEI-дің қамқорлар кеңесімен AEI-нің 12-ші президенті болып тағайындалды, ол 2019 жылдың 1 шілдесінде Артур Брукстың орнына келді. 2023 жылдың қазан айында Доар АЭИ делегациясын (Кори Шейк, Дэн Блюментал, Зак Купер және Николас Эберштадт сияқтылармен бірге) Тайваньға сапармен жіберіп, президент Цай Ин Вэньмен кездестірді.

Саяси ұстаным және әсері

Институт Брукингс институтының солшыл бағытты ұстануына қарсы, оңшыл бағытты ұстанушы серігі ретінде сипатталған; алайда, екі ұйым да көбінесе ынтымақтастық жасайды. 1998 жылдан 2008 жылға дейін олар AEI Brookings Joint Center for Regulatory Studies орталығын бірлесіп демеушілік етті, ал 2006 жылы AEI Brookings сайлау реформасы жобасын іске қосты. 2015 жылы екі институттың мүшелерінен құралған жұмыс тобы «Мүмкіндік, жауапкершілік және қауіпсіздік: кедейлікті азайту және американ арманын қайта жаңғырту жөніндегі консенсус жоспары» атты есепті бірлесіп жазды. AEI – американдық неоконсервативтілікпен байланысты ең танымал саяси зерттеу орталығы, ол ішкі және халықаралық саясат салаларындағы маңызды ой-пікірлерді ұсынады. Неоконсервативті идеологияның негізін қалаушылардың бірі саналатын Ирвинг Кристол AEI-де аға ғылыми қызметкер болды (осы ұйымның ЦРУ-дан қаржыландырылғаны белгілі болғаннан кейін Мәдени бостандық конгресінен келді) және AEI оның құрметіне «Ирвинг Кристол сыйлығын» тағайындайды. Пол Райан AEI-ді «заманауи консервативті қозғалыстың маңызды бекіністерінің бірі» деп сипаттады. 2011 жылғы Global Go To Think Tank Index Report (Пенсильвания университетінің Саяси зерттеу орталықтары және азаматтық қоғамдар бағдарламасы) мәліметінше, AEI «Әлемдегі ең үздік 30 саяси зерттеу орталығы» тізімінде 17-орында, ал «АҚШ-тың ең үздік 50 саяси зерттеу орталығы» тізімінде 10-орында тұр. 2019 жылғы мәліметтерге сәйкес, Америкалық Кәсіпкерлік Институты YouTube-тағы жазылушылар саны бойынша еркін нарық ұйымдары арасында көш бастап тұр.

Ғылыми-зерттеу бағдарламалары

AEI зерттеулері жеті кең санатқа бөлінеді: экономикалық саясатты зерттеу, сыртқы және қорғаныс саясатын зерттеу, денсаулық сақтау саясатын зерттеу, саяси және қоғамдық пікірді зерттеу, әлеуметтік және мәдени зерттеулер, білім беру және кедейлік мәселелерін зерттеу. 2008 жылға дейін AEI жұмысы экономика, сыртқы саясат және саясат пен әлеуметтік саясат салалары бойынша жүргізілді. AEI зерттеулері конференциялар мен мәжілістерде, рецензиядан өткен журналдарда және институттың веб-сайтындағы жарияланымдарда, сондай-ақ үкіметтік комиссиялар алдындағы куәліктер мен консультациялар арқылы таныстырылады.

Экономикалық саясат зерттеулері

Экономикалық саясат Америка Кәсіпкерлік Ассоциациясының бастапқы бағыты болды және "Институт әлі де экономикалық саясат зерттеулерін өз негізінде сақтайды". AEI-нің жылдық есебінде айтылғандай, "басты мақсат – еркін экономиканың қалай жұмыс істейтінін, оның артықшылықтарын қалай пайдалануға болатынын, жеке кәсіпкерлікті қалай нығайтуға болатынын және проблемалар туындағанда оларды қалай шешуге болатынын жақсырақ түсіну". Майкл Р. Штрайн AEI-де экономикалық саясат зерттеулеріне жетекшілік етеді. 21-ші ғасырдың басында AEI қызметкерлері үлкен салық кесімдерін қамтитын, рецессияға көмектесудің консервативтік тәсілін ұсынды. AEI 2002 жылы президент Буштың салық кесімдерін қолдады және бұл кесімдер "экономиканы рецессиядан құтқаруға үлкен үлес қосты" деп мәлімдеді. Сондай-ақ, AEI экономиканы жаңғырту үшін қосымша салықтар қажет екенін ұсынды. AEI қызметкерінің пікірінше, Буштың ынталандыру жоспарына қарсы шыққан Конгресс демократтары ақылсыздық жасады, себебі ол бұл жоспарды әкімшіліктің үлкен жетістігі деп есептейді.

2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысы

2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысы кезінде The Wall Street Journal газеті AEI қызметкерлерінің тұрғын үй секторына қатысты GSE-лердің қатысуы туралы болжамдарының орындалғанын жазды. 1990 жылдардың соңында Fannie Mae сатып алған ипотекаларға талаптарды жеңілдетіп, өзін көбірек тәуекелге ұшыратты. Питер Уоллисон, Fannie Mae және Freddie Mac компанияларының жеке және мемлекеттік мәртебесі салық төлеушілерді артқан тәуекелге ұшырататынын ескертті. "Агенттіктердің екі жақты – жеке және мемлекеттік формасының салдарынан, Fannie Mae және Freddie Mac компанияларын олардың табыстылығынан айырып, мемлекеттік міндеттерін орындауға мәжбүр етуге жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды және одан әрі де сәтсіз аяқталады", - деп жазды ол 2001 жылы. "Бұл мәселені шешудің жалғыз мүмкін жолы – толық жекешелендіру немесе агенттіктерді осы бағытқа өтуге мәжбүрлейтін саясатты қабылдау болар еді". Уоллисон 2000 жылдар бойы GSE-лерге қатысты сын-пікірін күшейтті. 2006 және 2007 жылдары ол Джеймс Б. Локхарт III-тің, Fannie және Freddie-нің бас реттеушісінің қатысуымен конференциялар ұйымдастырды. 2008 жылдың тамызында Fannie және Freddie АҚШ Қаржы министрлігімен қолдау алғаннан кейін, Уоллисон GSE-лермен жұмыс істеудің бірнеше жолын ұсынды, соның ішінде "қабылдаушылық арқылы мемлекеттендіру", "толық жекешелендіру" және "қабылдаушылық арқылы жекешелендіру". Келесі айда Локхарт және Қаржы министрі Генри Полсон бұрынғы жолды таңдап, Fannie және Freddie-ні федералдық "консервацияға" қойды. Тұрғын үй дағдарысы кезінде AEI Десмонд Лакман және Нуриел Рубини сияқты сарапшыларды шақырып, бірнеше конференциялар өткізді. Макин тұрғын үй нарығының төмендеуінің экономикаға тигізетін әсері туралы бұрыннан ескертіп келді. Көптеген үй сатып алушылар күрделі ипотекалық несиелерді түсінбейтіні туралы айыптаулардың фонында Алекс Дж. Поллок бір беттік ипотекалық несие туралы ақпараттық құжаттың прототипін жасады. AEI 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысын болжады және ескертті деген мәлімдемеге күмән туды. Америкалық журналист Джейн Майер өзінің "Қараңғы ақша" (2016) кітабында, олардың мәлімдемесіне қарамастан, AEI қаржы дағдарысы туралы ревизионистік көзқарасты жасауда "басты рөл" атқарғанын жазады, сондай-ақ акциялар сарапшысы Барри Ритолц "Уолл-стриттің үлкен өтірігі" деп атаған нәрсені насихаттады. AEI-нің "төмен кірісті үй сатып алушыларға ипотека алуға көмектескен мемлекеттік бағдарламалар құлдырауға себеп болды" деген аргументі "жай ғана тексеруге төтеп бере алмады", - деді Ритолц. Гарвард университетінің Тұрғын үйді зерттеу орталығы және АҚШ-тың Мемлекеттік есеп беру кеңсесінің жүргізген көптеген зерттеулері AEI-дің ипотекаға қатысты қорытындыларын қолдамады. Ритолцтың пікірінше, AEI қаржы секторынан, олардың көпшілігі AEI-мен жұмыс істеген немесе оған байланысты болған, кінәні үкімет пен тұтынушыға ауыстырды, осылайша еркін нарыққа реттеудің қажеті жоқ деген күмәнді идеяны тағы да насихаттау үшін.

As the financial crisis of 2007–2008 unfolded, The Wall Street Journal stated that predictions by AEI staff about the involvement of housing GSEs had come true. In the late 1990s, Fannie Mae eased credit requirements on the mortgages it purchased and exposed itself to more risk. Peter J. Wallison warned that Fannie Mae and Freddie Mac's public private status put taxpayers on the line for increased risk. "Because of the agencies' dual public and private form, various efforts to force Fannie Mae and Freddie Mac to fulfill their public mission at the cost of their profitability have failed—and will likely continue to fail", he wrote in 2001. "The only viable solution would seem to be full privatization or the adoption of policies that would force the agencies to adopt this course themselves." Wallison ramped up his criticism of the GSEs throughout the 2000s. In 2006, and 2007, he moderated conferences featuring James B. Lockhart III, the chief regulator of Fannie and Freddie In August 2008, after Fannie and Freddie had been backstopped by the US Treasury Department, Wallison outlined several ways of dealing with the GSEs, including "nationalization through a receivership," outright "privatization," and "privatization through a receivership." The following month, Lockhart and Treasury Secretary Henry Paulson took the former path by putting Fannie and Freddie into federal "conservatorship." As the housing crisis unfolded, AEI sponsored a series of conferences featuring commentators including Desmond Lachman, and Nouriel Roubini. Makin had been warning about the effects of a housing downturn on the broader economy for months. Amid charges that many homebuyers did not understand their complex mortgages, Alex J. Pollock crafted a prototype of a one page mortgage disclosure form. The claim that AEI predicted and warned about the financial crisis of 2007–2008 is heavily disputed. In her book, Dark Money (2016), American investigative journalist Jane Mayer writes that contrary to their claims, AEI took the "lead role" in crafting a revisionist narrative about the financial crisis, promoting what equities analyst Barry Ritholtz called "Wall Street's 'big lie'". AEI's argument, "that government programs that helped low income home buyers get mortgages caused the collapse", did not "withstand even casual scrutiny", according to Ritholz. Multiple studies, including those from Harvard University's Joint Center for Housing Studies and the U. S. Government Accountability Office, did not support the conclusions about mortgages reached by AEI. Ritholz argues that AEI intentionally shifted the blame from the financial sector, many of whom worked or were affiliated with AEI, according to Mayer, to the government and the consumer, so as to continue promoting the questionable idea that the free market does not need regulation.

Салық және фискалдық саясат

Кевин Хассетт пен Алан Д. Виард – AEI-дың салық саясаты бойынша негізгі сарапшылары, алайда Алекс Брилл, Р. Гленн Хаббард және Апарна Матур да осы мәселе бойынша жұмыс істейді. Нақты тақырыптарына "табыстың таралуы, өту кезеңінің шығындары, шекті салық ставкалары және корпоративтік табысқа халықаралық салық салу, 2006 жылғы Зейнетақыны қорғау туралы заң; динамикалық есептеу және салық салудың инвестицияларға, үнемдеуге және кәсіпкерлік белсенділікке тигізетін әсері; сондай-ақ баламалы ең төменгі салықты түзету мүмкіндіктері" кіреді. Хассетт салық реформасы тақырыбында бірнеше жинақты бірлесіп редакциялаған. Виард Буш әкімшілігінен алынған салық саясатының сабақтары туралы кітап шығарды. AEI-дың жұмыс қағаздарының сериясы экономикалық мәселелер бойынша ғылыми еңбектерді әзірлеуді қамтиды. Хассетт пен Матурдың корпоративтік салық салуға жалақының сезімталдығы туралы мақаласы The Economist журналында, ал Хассетт пен Бриллдің корпоративтік табыс салығынан түсетін кірісті максималды деңгейге көтеру туралы тағы бір мақаласының деректері The Wall Street Journal газетінде келтірілді.

Реттеу және нарық зерттеулер орталығы

1998 жылдан 2008 жылға дейін Reg Markets Center – Роберт В. Ханн басқарған AEI Brookings бірлескен реттеу зерттеулер орталығы болды. Қазіргі таңда жоқ осы орталық реттеуші шешімдерді қабылдау және федералды реттеудің тұтынушыларға, бизнеске және үкіметтерге тигізетін әсері туралы конференциялар, мақалалар мен кітаптарды ұйымдастырды. Ол түрлі салаларды қамтыды. Сонымен қатар, жыл сайынғы Ерекше лекциялар сериясын да демеушілік етті. Бұл серияда Уильям Баумол, Жоғарғы Сот судьясы Стивен Брейер, Альфред Кан, Сэм Пелцман, Ричард Познер және Кас Санштейн сияқты көрнекті ғалымдар лекция оқыды. AEI-дың қаржы нарықтары бағдарламасындағы зерттеулер банк, сақтандыру және бағалы қағаздарды реттеу, есеп беру реформасы, корпоративтік басқару және тұтынушылық қаржы мәселелерін де қамтиды.

Энергия және қоршаған орта саясаты

AEI-нің климаттың өзгеруі жөніндегі жұмысы даулы болып келген. Кейбір AEI қызметкерлері мен ғалымдары климаттың өзгеруі жөніндегі үкіметаралық топты (IPCC) сынаған, бұл халықаралық ғылыми ұйымға адамның қызметінен туындаған климаттың өзгеру қаупін бағалау міндеті жүктелген. AEI-нің мәлімдемесінше, ол "табиғатты ғана емес, сонымен қатар демократиялық институттар мен адамның бостандығын қорғайтын экологиялық саясатты жобалау қажеттігін баса көрсетеді". 1997 жылы Киото протоколы жақындаған кезде AEI АҚШ-ты оған қосылуға ынталандырмауға тартынды. 2007 жылғы AEI перспективалар сериясынан шыққан эсседе авторлар Киото протоколын талқылап, АҚШ-тың "халықаралық эмиссиялар саудасы режиміне қосылудан сақ болуы керек" деп мәлімдеді. Осы мәлімдемені растау үшін олар Киотоның эмиссиялық мақсатына қол жеткізу АҚШ үшін маңызды және іске асырылуы қиын міндеттеме болар екенін атап өтті. Сонымен қатар, Киото ережелері үкіметтік саясатқа ғана емес, инвестициялық шешімдерге мемлекеттік бақылауды кеңейту арқылы жеке секторға да әсер ететінін айтты. AEI қызметкерлері АҚШ келісімге қол қойса, "егемендіктің әлсіреуіне" алып келетінін мәлімдеді. 2007 жылдың ақпан айында британдық The Guardian газеті және басқа да бірнеше дереккөздер AEI ғалымдарына 10 000 доллар, сондай-ақ сапар шығындары мен қосымша төлемдер ұсынғанын хабарлады, оларға IPCC-нің төртінші бағалау есебін жоққа шығаруды сұрады. Бұл ұсыныс парақорлық деп сынға түсті. Хаттарда IPCC "ақылға қонымды сынға және келіспеушілікке төзімді емес, сонымен қатар талдау жұмысымен жеткілікті дәлелденбеген қорытындыларға бейім" екендігі айтылды және "климаттық модельдердің нәтижелерінің шектеулерін ойлап қарастыратын эсселерді" сұрады. 2016 жылы The Guardian газеті АЭИ-нің ExxonMobil компаниясынан 1,6 миллион доллар қаржы алғанын хабарлады, сонымен қатар ExxonMobil компаниясының бұрынғы бас директоры Ли Р. Реймонд АЭИ-нің қамқоршылар кеңесінің төрағасының орынбасары екенін атап өтті. Бұл оқиға Newsweek басылымында қайта жарияланды, бұл оның редакторы Роберт Сэмюэлсоннан сын тудырды, өйткені "бұл айыптама бұрыннан жоққа шығарылған, Newsweek оған сенімділік бермеуі керек еді". The Guardian мақаласы The Wall Street Journal редакциондық мақаласында жоққа шығарылды. Редакциондық мақалада былай делінгі: "AEI лобби жасамайды, ғалымдарға жаһандық жылыну туралы сұрақтар қою үшін ақша ұсынбады, ал климатты зерттеуге жұмсаған ақшасы Exxon-нан келген жоқ". AEI эмиссияларға салық салуды шекті мөлшерде салық салу және сауда жүйесіне балама ретінде қолдады. "Көптеген экономистер көміртегі салығының (энергия қолданғанда шығарылатын CO2 мөлшеріне салынатын салық) эмиссиялар саудасы жүйесінен артық саясат болатынына сенеді", - деп жазды Кеннет П. Грин, Кевин Хассетт және Стивен Ф. Хейвард. "Шын мәнінде, ирониясы мынада, Капитолий төбесінде "Т" сөзіне тыйым салынғаннан басқа, барлық жерде көміртегі салығын қолдауға кеңінен келісім бар". AEI-нің басқа да қызметкерлері де осыған ұқсас саясатты жақтады. Тернстром мен Лейн геоинженерлік технологияның "жанартасты отыннан ауысуға уақыт берудің" және сонымен бірге, бізді жылынудың ең жаман әсерінен қорғаудың мүмкін жолы бола ма екендігін зерттейтін жобаны бірлесіп басқарады. 2013 жылы AEI-ден кеткен Грин энергетикалық саясат бойынша жұмысын кеңейтті. Атом энергиясы және этанол туралы конференциялар өткізді. Апарна Матурмен бірге ол американдықтардың жанама энергияны пайдалануын бағалап, энергия тиімділігін арттыруға болатын күтпеген салаларды анықтады. 2007 жылдың қазан айында AEI Brookings Joint Center for Regulatory Studies зерттеу орталығының атқарушы директоры Роберт В. Хан былай деді: "Төмен және саудаға деген шыншыл және күрделі қарсылықты жою, әрине, кейбір ыңғайсыз келісімдерді талап етеді. Ақша үмітсіз ҒЗТ-ге ысырап етіледі; қымбат жаңартылатын отын субсидиялардың төменгі деңгейінде тұрақты орын алады. Жоғарыда айтылғандай, әрқашан алдап кету қаупі болады. Бірақ ең бастысы осы күнді пайдаланып, ішкі эмиссияларды реттеу жүйесін құру керек. Американың саяси көшбасшылығы мен экономикалық күш-қуаты болмаса, климатты тұрақтандырудың тиімді стратегиясы мүмкін емес". AEI-ге келген ғалым Н. Грегори Манкиу 2007 жылдың 16 қыркүйегінде The New York Times газетінде көміртегі салығын қолдап мақала жариялады. Ол "бұл мәселеде кеңінен келісім бар. Ғалымдар әлем температурасының көтеріліп жатқанын айтады, себебі адамдар атмосфераға көміртегі шығарып жатыр. Экономиканың негізгі қағидасы мынадай: бір нәрсеге салық төлегенде, әдетте одан аз аласыз". Энергетика министрі Стивен Чу күн сәулесін ғарышқа қайтару үшін шатырлар мен жолдарды аққа бояуды ұсынғаннан кейін, AEI-нің журналы The American бұл идеяны қолдады. Сондай-ақ, "әрине, біз климаттың зиянды әсерлерін ұзақ мерзімде азайтудың шығармашылық жолдарын қарастыруымыз керек" деді. The American журналының бас редакторы және ғалымы Ник Шульц 2009 жылдың 13 ақпанында The Christian Science Monitor газетінде көміртегі салығын эмиссияларға салық салу және сауда бағдарламасынан артық деп жариялады. Ол "бұл көміртегі эмиссияларына нарықтық баға белгілейді және эмиссияларды азайтуға немесе парниктік газдарды азайтатын жаңа технологияларға әкеледі" деді. Бұрынғы ғалым Стивен Хейвард жаһандық жылынуды азайтуға жасалған күш-жігерді "ғылымға емес, шамадан тыс жорамалдар мен болжамдарға негізделген" деп сипаттады. Ол "жетекші ғылыми журналдар экологиялық дұрыстықпен толыққандықтан және партиялық бағытқа сәйкес келмейтін көптеген мақалаларды бірден қабылдамайтындықтан, конвенциялық қағиданы жоққа шығаратын зерттеу апта сайын жарияланады" деді. Сонымен қатар, бұрынғы AEI ғалымы Кеннет Грин парниктік газдар эмиссиясын азайтуға жасалған күш-жігерді "атмосфераның парниктік газдар эмиссиясын белсенді басқару арқылы жаһандық ауа райын бақылау туралы оңай ой" деп атады және Майкл Крайтонның "Қорқыныш күйі" романын "климат ғылымы туралы миллиондаған оқырмандарды білімді еткені" үшін жақтады. AEI-нің бұрынғы президенті Кристофер Демут Жердің соңғы онжылдықтарда жылып қалғанын мойындады, бірақ "мұның неге болғаны белгісіз" деді және IPCC "жаһандық температура тенденцияларына парниктік газдардың ықпалына күмән тудыратын көптеген белгілі физиктер мен метеорологтардың жұмысын елемеуге бейім" екенін айтты. AEI ғалымы Джеймс Глассман да климаттың өзгеруі жөніндегі басым ғылыми пікірге қарсы тұрады, ол Tech Central Station үшін Киото келісімін және климат ғылымын сынаған көптеген мақалалар жазды. Ол АҚШ сенаторы Джим Инхофтың (R OK) пікірлерін қолдады, ол "жаһандық жылыну американдық халыққа жасалған ең үлкен әсте" деп мәлімдейді, және Грин сияқты, Крайтонның "Қорқыныш күйі" романын сілтеме жасайды, ол "жаһандық жылынуға және оны жақтаушыларға күдік тудырады". AEI-ге келген ғалым Джоэл Шварц былай деді: "Жер соңғы онжылдықтарда шындығында жылып қалды және болашақта да жылынуы мүмкін. Бірақ климаттың өзгеру үлгісі парниктік эффекттің басты себебі емес".

AEI's work on climate change has been subject to controversy. Some AEI staff and fellows have been critical of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), the international scientific body tasked to evaluate the risk of climate change caused by human activity. According to AEI, it "emphasizes the need to design environmental policies that protect not only nature but also democratic institutions and human liberty". When the Kyoto Protocol was approaching in 1997, AEI was hesitant to encourage the U. S. to join. In an essay from the AEI outlook series of 2007, the authors discuss the Kyoto Protocol and state that the United States "should be wary of joining an international emissions trading regime". To back this statement, they point out that committing to the Kyoto emissions goal would be a significant and unrealistic obligation for the United States. In addition, they state that the Kyoto regulations would have an impact not only on governmental policies, but also the private sector through expanding government control over investment decisions. AEI staff said that "dilution of sovereignty" would be the result if the U. S. signed the treaty. In February 2007, a number of sources, including the British newspaper The Guardian, reported that the AEI had offered scientists $10,000 plus travel expenses and additional payments, asking them to dispute the IPCC Fourth Assessment Report. This offer was criticized as bribery. The letters alleged that the IPCC was "resistant to reasonable criticism and dissent, and prone to summary conclusions that are poorly supported by the analytical work" and asked for essays that "thoughtfully explore the limitations of climate model outputs". In 2016, The Guardian reported that the AEI received $1.6 million in funding from ExxonMobil, and further notes that former ExxonMobil CEO Lee R. Raymond is the vice chairman of AEI's board of trustees. This story was repeated by Newsweek, which drew criticism from its contributing editor Robert J. Samuelson because "this accusation was long ago discredited, and Newsweek shouldn't have lent it respectability." The Guardian article was disputed in a The Wall Street Journal editorial. The editorial stated: "AEI doesn't lobby, didn't offer money to scientists to question global warming, and the money it did pay for climate research didn't come from Exxon." AEI has promoted carbon taxation as an alternative to cap and trade regimes. "Most economists believe a carbon tax (a tax on the quantity of CO2 emitted when using energy) would be a superior policy alternative to an emissions trading regime," wrote Kenneth P. Green, Kevin Hassett, and Steven F. Hayward. "In fact, the irony is that there is a broad consensus in favor of a carbon tax everywhere except on Capitol Hill, where the 'T word' is anathema." Other AEI staff have argued for similar policies. Thernstrom and Lane are codirecting a project on whether geoengineering would be a feasible way to "buy us time to make [the] transition [from fossil fuels] while protecting us from the worst potential effects of warming". Green, who departed AEI in 2013, expanded its work on energy policy. He has hosted conferences on nuclear power and ethanol With Aparna Mathur, he evaluated Americans' indirect energy use to discover unexpected areas in which energy efficiencies can be achieved. In October 2007, resident scholar and executive director of the AEI Brookings Joint Center for Regulatory Studies Robert W. Hahn commented:Fending off both sincere and sophistic opposition to cap and trade will no doubt require some uncomfortable compromises. Money will be wasted on unpromising R&D; grotesquely expensive renewable fuels may gain a permanent place at the subsidy trough. And, as noted above, there will always be a risk of cheating. But the first priority should be to seize the day, putting a domestic emissions regulation system in place. Without America's political leadership and economic muscle behind it, an effective global climate stabilization strategy isn't possible. AEI visiting scholar N. Gregory Mankiw wrote in The New York Times in support of a carbon tax on September 16, 2007. He remarked that "there is a broad consensus. The scientists tell us that world temperatures are rising because humans are emitting carbon into the atmosphere. Basic economics tells us that when you tax something, you normally get less of it." After Energy Secretary Steven Chu recommended painting roofs and roads white in order to reflect sunlight back into space and therefore reduce global warming, AEI's magazine The American endorsed the idea. It also stated that "ultimately we need to look more broadly at creative ways of reducing the harmful effects of climate change in the long run." The American editor in chief and fellow Nick Schulz endorsed a carbon tax over a cap and trade program in The Christian Science Monitor on February 13, 2009. He stated that it "would create a market price for carbon emissions and lead to emissions reductions or new technologies that cut greenhouse gases." Former scholar Steven Hayward has described efforts to reduce global warming as being "based on exaggerations and conjecture rather than science". He has stated that "even though the leading scientific journals are thoroughly imbued with environmental correctness and reject out of hand many articles that don't conform to the party line, a study that confounds the conventional wisdom is published almost every week". Likewise, former AEI scholar Kenneth Green has referred to efforts to reduce greenhouse gas emissions as "the positively silly idea of establishing global weather control by actively managing the atmosphere's greenhouse gas emissions", and endorsed Michael Crichton's novel State of Fear for having "educated millions of readers about climate science". Christopher DeMuth, former AEI president, accepted that the earth has warmed in recent decades, but he stated that "it's not clear why this happened" and charged as well that the IPCC "has tended to ignore many distinguished physicists and meteorologists whose work casts doubt on the influence of greenhouse gases on global temperature trends". Fellow James Glassman also disputes the prevailing scientific opinion on climate change, having written numerous articles criticizing the Kyoto accords and climate science more generally for Tech Central Station. He supported the views of U. S. Senator Jim Inhofe (R OK), who claims that "global warming is 'the greatest hoax ever perpetrated on the American people,'" and, like Green, cites Crichton's novel State of Fear, which "casts serious doubt on global warming and extremists who espouse it". Joel Schwartz, an AEI visiting fellow, stated: "The Earth has indeed warmed during the last few decades and may warm further in the future. But the pattern of climate change is not consistent with the greenhouse effect being the main cause."

Сыртқы және қорғаныс саясаты бойынша зерттеулер

AEI-дің сыртқы және қорғаныс саясатын зерттеуші ғалымдары «саяси және экономикалық бостандық – сондай-ақ американдық мүдделер – әлемде қалай ең жақсы түрде ілгерілетуге болады» деген мәселеге баса назар аударады. AEI-дің сыртқы және қорғаныс саясатын зерттейтін бөлімі, Даниэль Плетка басқарады, және бұл институттың көбінесе неоконсервативтік идеологиямен байланысты бөлігі болып табылады. AEI-дегі белгілі сыртқы саясаттағы неоконсерваторлар – Ричард Перл, Гэри Шмитт және Пол Вольфовиц. Джон Болтон, жиі неоконсерватор деп есептелгенімен, ол олай емес екенін мәлімдеді, себебі оның басты назары демократияны қолдау емес, американдық мүдделерге бағытталған. Джошуа Муравчик пен Майкл Ледин көп жылдар бойы AEI-де жұмыс істеді, бірақ 2008 жылы Реуэль Марк Герехтпен бірге институттағы неоконсерваторларды «тазарту» деп есептелген оқиғадан кейін қызметтен кетті. Кейіннен Муравчик бұл жеке және басқарушылық дау-жанжалдардың нәтижесі болғанын айтты, бірақ бұл оқиға «соңғы бірнеше онжылдықтар бойындағы ой-саналар кеңесіндегі [неоконсервативтің] басымдығының аяқталуын білдіруі мүмкін» деген пікірлер айтылды.

АҚШ ұлттық қауіпсіздік стратегиясы, қорғаныс саясаты және "ағып кету"

2006 жылдың соңында Ирактағы қауіпсіздік жағдайы нашарлай түсті, ал Иракты зерттеу тобы АҚШ әскерлерін кезең-кезеңмен шығаруды және Ирактың көрші елдерінің одан әрі қатысуын ұсынды. AEI Иракты жоспарлау тобымен кеңескен кезде Фредерик В. Каган AEI-дің "Жеңіске қол жеткізу: Иракта табысқа жету жоспары" атты есебін жариялады. Бұл есеп стратегияны өзгертудің "бірінші кезеңін" – аудандарды "тазалау және бақылауда ұстау" және азаматтардың қауіпсіздігін қамтамасыз етуді, жеті армиялық бригада мен теңізшілер полкінің күштерін арттыруды, сондай-ақ қайта құру, экономикалық даму және жұмыс орындарын құруға жаңаша көңіл бөлуді талап етті. Есеп дайындалып жатқан кезде Каган мен Кин президент Бушқа, вице-президент Чейниге және басқа да Буш әкімшілігінің жоғары лауазымды өкілдеріне жасырын түрде ақпарат беріп отырды. Боб Вудвардтың сөзіне сүйенсек, "[Питер Дж.] Шумэйкер 11 желтоқсанда АҚШ армиясының бұрынғы бас штабының орынбасары, зейнеткер генерал Джек Киннің American Enterprise Institute консервативті ой-санау орталығы ұсынған Ирак стратегиясы туралы президентке хабарлағанын естігенде ашуға булықты. "AEI штаб басшыларынан бұл мәселеде басымдық ала ма?" – Шумэйкер келесі штаб басшыларының отырысында сұрады. Каган, Кин және сенаторлар Джон Маккейн мен Джозеф Либерман 2007 жылдың 5 қаңтарында AEI-де өткен шарада жоспарды таныстырды. Буш стратегияны өзгерту туралы 10 қаңтарда жариялады. Каган күштерді арттырудың нәтижелерін бақылайтын үш есептің авторы болды. AEI-дің қорғаныс саясаты зерттеушілері, оның ішінде Шмитт пен Томас Доннели де АҚШ әскери күштерінің мөлшері мен құрылымы және одақтастармен әскери серіктестік (екіжақты және НАТО сияқты ұйымдар арқылы) мәселелерімен айналысады. Шмитт AEI-дің "Алдыңғы қатарлы стратегиялық зерттеулер бағдарламасын" басқарады, ол "Американың қауіпсіздігіне және халықаралық аренадағы көшбасшылыққа әсер ететін ұзақ мерзімді мәселелерді талдайды". AEI Азия туралы көптеген есептер жариялады. AEI-дің "Токвиль Қытай бойынша" жобасының мақалалары "Маодан кейінгі Қытайдың азаматтық мәдениетін ашады, бұл саясаткерлерге Қытайдың болашағын қалыптастыратын ішкі күштер мен қысымдарды жақсырақ түсінуге көмектеседі". AEI-дің Еуропа бағдарламасы бұрын Радек Сикорский басқарған Жаңа Атлантикалық бастама аясында орналасқан, ол 2005 жылы Польша саясатына оралды. Леон Аронның жұмысы институттың Ресейге арналған бағдарламасының негізін құрайды. AEI қызметкерлері Ресейді "Батыс үшін стратегиялық қиындықтар тудыратын күш" деп қарастырады. Роджер Нориеганың AEI-дегі жұмысының бағыты – Венесуэла, Бразилия, Мексика және Орталық Америкамен Мерида бастамасы, сондай-ақ жарты шардың қатынастары. AEI тарихи тұрғыдан Таяу Шығысқа көп көңіл бөлді, әсіресе бұрынғы резидент-ғалымдар Ледин мен Муравчиктың еңбектері арқылы. Плетканың зерттеу жұмысының арасында Таяу Шығыс та бар, ол араб әлеміндегі демократиялық диссиденттер мен жақтастарын қолдау бойынша конференциялар сериясын ұйымдастырды. 2009 жылы AEI Каган басқаруымен "Критикалық қауіп-қатерлер жобасын" іске қосты, ол "АҚШ-тың Иран мен әл-Қаиданың әлемдік ықпалына басты назар аудара отырып, әлемдік қиындықтардың күрделілігін көрсетуге" бағытталған. Бұл жобаға Әли Әлфоне, Ахмад Маджидьяр және Майкл Рубин сияқты мамандар үлес қосты.

In late 2006, the security situation in Iraq continued to deteriorate, and the Iraq Study Group proposed a phased withdrawal of U. S. troops and further engagement of Iraq's neighbors. Consulting with AEI's Iraq Planning Group, Frederick W. Kagan published an AEI report entitled Choosing Victory: A Plan for Success in Iraq calling for "phase one" of a change in strategy to focus on "clearing and holding" neighborhoods and securing the population; a troop escalation of seven Army brigades and Marine regiments; and a renewed emphasis on reconstruction, economic development, and jobs. While the report was being drafted, Kagan and Keane were briefing President Bush, Vice President Cheney, and other senior Bush administration officials behind the scenes. According to Bob Woodward, "[Peter J.] Schoomaker was outraged when he saw news coverage that retired Gen. Jack Keane, the former Army vice chief of staff, had briefed the president on December 11 about a new Iraq strategy being proposed by the American Enterprise Institute, the conservative think tank. 'When does AEI start trumping the Joint Chiefs of Staff on this stuff?' Schoomaker asked at the next chiefs' meeting." Kagan, Keane, and Senators John McCain and Joseph Lieberman presented the plan at a January 5, 2007, event at AEI. Bush announced the change of strategy on January 10. Kagan authored three subsequent reports monitoring the progress of the surge. AEI's defense policy researchers, who also include Schmitt and Thomas Donnelly, also work on issues related to the U. S. military forces' size and structure and military partnerships with allies (both bilaterally and through institutions such as NATO). Schmitt directs AEI's Program on Advanced Strategic Studies, which "analyzes the long term issues that will impact America's security and its ability to lead internationally". AEI has published numerous reports on Asia. Papers in AEI's Tocqueville on China Project series "elicit the underlying civic culture of post Mao China, enabling policymakers to better understand the internal forces and pressures that are shaping China's future". AEI's Europe program was previously housed under the auspices of the New Atlantic Initiative, which was directed by Radek Sikorski before his return to Polish politics in 2005. Leon Aron's work forms the core of the institute's program on Russia. AEI staff tend to view Russia as posing "strategic challenges for the West". Roger Noriega's focuses at AEI are on Venezuela, Brazil, the Mérida Initiative with Mexico and Central America, and hemispheric relations. AEI has historically devoted significant attention to the Middle East, especially through the work of former resident scholars Ledeen and Muravchik. Pletka's research focus also includes the Middle East, and she coordinated a conference series on empowering democratic dissidents and advocates in the Arab World. In 2009, AEI launched the Critical Threats Project, led by Kagan, to "highlight the complexity of the global challenges the United States faces with a primary focus on Iran and al Qaeda's global influence". with contributions from Ali Alfoneh, Ahmad Majidyar and Michael Rubin, among others.

Халықаралық ұйымдар және экономикалық даму

Бірнеше жыл бойы AEI және Федералистік қоғам NGOWatch жобасын бірлесіп жүзеге асырды, ол кейіннен Global Governance Watch құрамына енді, – "Біріккен Ұлттар Ұйымы, ҮЕҰ және олармен байланысты халықаралық ұйымдардағы ашықтық және есептілік мәселелерін қарастыратын интернет-ресурс". Сондай-ақ, халықаралық құқық және егемендік мәселелерін зерттейтін Джон Ю және Эдвард Банфилд 1970 жылы шетелдік көмек теориясы туралы брошюра жариялады. 2001 жылдан бері AEI Генри Вендт атындағы халықаралық даму лекциясын ұйымдастырып келеді, ол AEI-дың бұрынғы мүшесі және SmithKline Beckman компаниясының бұрынғы бас директоры Генри Вендттың құрметіне аталды. Атақты лекторлардың қатарында Ангус Мэддисон және Дипак Лал бар. Николас Эберштадт Генри Вендт кафедрасын иеленеді, ол демография, халық санының өсуі және адам капиталын дамыту мәселелеріне баса назар аударады; ол сондай-ақ федералдық HELP комиссиясының мүшесі болды. Дүниежүзілік банктың бұрынғы президенті Пол Вольфовиц Африкадағы даму саясатын зерттейді. Роджер Бейт өзінің зерттеулерін безгек, ЖИТС/АИДС, жалған және сапасыз дәрі-дәрмектер, суға қол жеткізу және дамытушы елдерде кең таралған басқа да проблемаларға арнап отыр.

Денсаулық сақтау саясатын зерттеулер

AEI ғалымдары институтының алғашқы жылдарынан бері денсаулық сақтау саясатын зерттеумен айналысып келеді. 1974 жылы Денсаулық сақтау саясатын зерттеу орталығы құрылды. Роберт Б. Хелмс көп жылдар бойы денсаулық сақтау бөлімін басқарды. AEI-нің денсаулық сақтау саласындағы ұзақ мерзімдік бағыттары: ұлттық медициналық сақтандыру, Medicare, Medicaid, фармацевтикалық инновациялар, денсаулық сақтау саласындағы бәсекелестік және шығындарды бақылау. Сол кездегі Өкілдер палатасының денсаулық сақтау мәселелері жөніндегі оппозициялық өкілі Пол Райан AEI конференциясында денсаулық сақтау реформасының бес маңызды элементі туралы баяндама жасады: міндетті жалпыға бірдей медициналық қамсыздандыру, сақтандыру биржалары, мемлекеттік бағдарлама опциясы, медициналық практика және емдеу, сондай-ақ федералдық денсаулық сақтау шығындарын қаржыландыруға арналған кірістер. AEI ғалымдары ұзақ жылдар бойы жұмыс берушілер арқылы ұсынылатын медициналық сақтандыруға берілетін салық жеңілдігіне қарсы тұрды, оның сақтандыру нарығын бұрмалайтынын және тұтынушылардың таңдауын шектейтінін айтты. 2008 жылғы АҚШ президенттік сайлауында Джон Маккейн бұл жоспарды қолдады, ал Барак Обама оны сынады. Бірақ 2009 жылы Обама әкімшілігінің өкілдері бұл жеңілдікті алып тастау мәселесі қарастырылып жатқанын мәлімдеді. Дәрігер Скотт Готтлиб мемлекеттік бағдарлама аясында емдеу мүмкіндіктерін шектеу үшін салыстырмалы тиімділікті зерттеудің жеткіліксіз сенімділігіне алаңдаушылық білдірді. AEI Хелмс пен Антостың редакциясымен Medicare реформасы бойынша монографиялар сериясын жариялайды. Роджер Бейттің жұмысына халықаралық денсаулық сақтау саясаты, әсіресе фармацевтикалық өнімдердің сапасы, ВИЧ/ЖИТС, безгек және көпжақты денсаулық сақтау ұйымдары кіреді. 2008 жылы Нигерияның дәрі-дәрмектердің қауіпсіздігі жөніндегі бас инспекторы Дора Акунили AEI шарасында сөз сөйледі, бұл Бейттің «Қайырлы іс жасау» кітабының тұсаукесерімен бірге өтті. 2006 жылы бүйрек трансплантациясынан өткен Салли Сэтел есірткіге тәуелділікті емдеу және психикалық денсаулықты зерттеумен қатар, трансплантацияға қолжетімді мүшелердің санын арттыратынына сенетін мүшелерді ауыстыру жүйелерін зерттеуге көшті. Готтлиб пен Джон Э. Калфи фармацевтикалық инновациялар мен FDA ережелері жөніндегі жұмыстарынан бөлек, 2009 жылғы тұмау пандемиясынан кейін вакциналар мен вирустарға қарсы препараттардың қорын да қарастырды.

AEI scholars have engaged in health policy research since the institute's early days. A Center for Health Policy Research was established in 1974. For many years, Robert B. Helms led the health department. AEI's long term focuses in health care have included national insurance, Medicare, Medicaid, pharmaceutical innovation, health care competition, and cost control. Paul Ryan, then minority point man for health care in the House of Representatives, delivered the keynote address at an AEI conference on five key elements of health reform: mandated universal coverage, insurance exchanges, the public plan option, medical practice and treatment, and revenue to cover federal health care costs. AEI scholars have long argued against the tax break for employer sponsored health insurance, arguing that it distorts insurance markets and limits consumer choices. In the 2008 U. S. presidential election, John McCain advocated this plan while Barack Obama disparaged it; in 2009, however, members of the Obama administration indicated that lifting the exemption was "on the table." Dr. Scott Gottlieb, a medical doctor, has expressed concern about relatively unreliable comparative effectiveness research being used to restrict treatment options under a public plan. AEI publishes a series of monographs on Medicare reform, edited by Helms and Antos. Roger Bate's work includes international health policy, especially pharmaceutical quality, HIV/AIDS, malaria, and multilateral health organizations. In 2008, Dora Akunyili, then Nigeria's top drug safety official, spoke at an AEI event coinciding with the launch of Bate's book Making a Killing. After undergoing a kidney transplant in 2006, Sally Satel expanded her work from drug addiction treatment and mental health to include studies of compensation systems that she argues would increase the supply of organs for transplant. In addition to their work on pharmaceutical innovation and FDA regulation, Gottlieb and John E. Calfee have examined vaccine and antiviral drug supplies in the wake of the 2009 flu pandemic.

Құқықтық және конституциялық зерттеулер

2007 жылы қоғамдық мүдделер жөніндегі ұлттық құқықтық орталықтың бірігуінен құрылған AEI-дің қоғамдық мүдделер жөніндегі құқықтық орталығы AEI-дегі барлық құқықтық және конституциялық зерттеулерді жүзеге асырады. Заң саласындағы зерттеулер AEI-де ұзақ тарихқа ие; институт 1970 және 1980 жылдары «Regulation» журналын және AEI Press кітаптарын жариялау арқылы заң мен экономика қозғалысының алға басушысы болды. Роберт Борк AEI қолдауымен «Антимонополиялық парадокс» кітабын шығарды. Уолтер Бернс, Ричард Эпштейн, Брюс Файн, Роберт Голдвин, Антонин Скалия және Лоренс Сильберман сияқты заңгерлер, құқық ғалымдары мен конституциялық сарапшылар AEI-де зерттеу жүргізді. AEI Заң орталығы жыл сайынғы Gauer Distinguished Lecture in Law and Public Policy лекциясын ұйымдастырады. Бұрынғы лекторлардың қатарында Стивен Брейер, Джордж Буш, Кристофер Кокс, Дуглас Гинзбург, Энтони Кеннеди, Сандра Дей О'Коннор, Колин Пауэлл, Рональд Рейган, Уильям Ренквист, Кондолиза Райс, Маргарет Тэтчер және Уильям Х. Вебстер бар. AEI Заң орталығының директоры Тед Франк жауапкершілік заңнамасы және зиянды өтеу реформасына баса назар аударады. Майкл С. Грев конституциялық құқық және федерализм, соның ішінде федералдық басымдық мәселелерімен айналысады. Грев консервативті құқықтық қозғалыстың белгілі бір тұлғасы болып табылады. Джонатан Раухтың сөзіне сәйкес, 2005 жылы Грев «Ақпараттық компаниялардың есеп беруді қадағалау кеңесінің заңдылығына қарсылық көрсету мақсатымен» «Американдық кәсіпорын институтының терезесіз 11-қабаттағы конференц-залында еркін нарық жақтастары мен сот процесін жүргізушілердің шағын тобын» жинады. «Жиналыс аяқталғаннан кейін қатысушылар бірігіп, сотқа шағымдануға келісті. Бірақ 2009 жылдың 18 мамырында Жоғарғы Сот осы істі қарауға келісімін бергенде ғана бұл мәселе назар аударды».

Саяси және қоғамдық пікірді зерттеу

AEI-дың "Саяси бұрышы" орталық-солшыл Норман Дж. Орнштейннен консервативті Майкл Баронға дейінгі саяси көзқарастардың кең ауқымын қамтиды. Саяси бұрыш екі жылда бір рет шығатын "Сайлауды бақылау" сериясын, "Вашингтондағы ең ұзаққа созылған сайлау бағдарламасын" демеушілік етеді. Бұл серияға Барон, Орнштейн, Карлин Боуман және бұрынғы Бен Уоттенберг пен Билл Шнайдер сияқты мамандар қатысады. Олар сайлау реформасы жобасын қоса алғанда, сайлау және басқаруға қатысты көптеген жобалар бойынша бірлесіп жұмыс істейді. AEI және Brookings "Қызыл, көк және күлгін Американың болашағы" атты сайлау демографиясы бойынша жобаны бірлесіп ұйымдастырып отыр, оны Боуман мен Руй Тейшейра басқарады. AEI-дың саяси процестер мен институттар жөніндегі жұмысы 1970 жылдан бері институттың ғылыми-зерттеу бағдарламаларының маңызды бөлігі болып табылады. AEI Press 1970 және 1980 жылдары "Дауыс беруде" деп аталатын бірнеше ондаған томдық серияны жариялады; әр томда ғалымдар елдің соңғы президенттік немесе парламенттік сайлауын бағалайтын. AEI ғалымдары бүкіл әлемде конституциялық конвенцияларды және сайлауларды бақылауға және бағалауға шақырылды. 1980 жылдардың басында АҚШ үкіметі AEI ғалымдарын Палау, Микронезия Федеративтік Штаттары және Маршалл аралдарындағы референдумдарды бақылауға тартты. AEI-дың саяси зерттеулеріндегі тағы бір маңызды жетістігі – "Халық дауыс бергеннен кейін" еңбегі. AEI сайлау реформасы жөніндегі жұмысын 1990 және 2000 жылдары да жалғастырды; Орнштейн 2002 жылғы Екі партиялық сайлау реформасы заңының жобасын дайындаған жұмыс тобын жетекшілік етті. AEI 1978 жылдан 1990 жылға дейін Сеймур Мартин Липсет пен Бен Уоттенбергтің редакторлығымен, Карлин Боуманның көмегімен "Public Opinion" журналын жариялады. Институттың сауалнама жұмысы "Американдық кәсіпорны" және "Американдық және Боуманның AEI Public Opinion зерттеулері" журналдарындағы қоғамдық пікір туралы материалдарды жариялау арқылы жалғасуда.

Әлеуметтік және мәдени зерттеулер

AEI-дің әлеуметтік және мәдени зерттеулер бағдарламасы 1970 жылдарға дейін жетеді, сол кезде Уильям Дж. Бароуди аға, қазіргі заманғы экономика мен саясаттың философиялық және мәдени негіздерінің маңыздылығын сезіп, Ирвинг Кристол және Майкл Новак сияқты әлеуметтік және діни ойшылдарды AEI-ге тұруға шақырды. Осыдан бері AEI білім, дін, нәсіл және гендер, әлеуметтік әл-ауқат сияқты кең ауқымды мәселелер бойынша зерттеулерді қолдады. Брэдли қорының қолдауымен, AEI 1989 жылдан бері Брэдли лекциялар сериясын ұйымдастырып келеді, ол «Вашингтон саясаты қауымдастығындағы пікір-таласты қазіргі даулардың философиялық және тарихи негіздерін зерттеу арқылы байытуға бағытталған». Сериядағы көрнекті спикерлердің қатарында Кристол, Новак, Аллан Блум, Роберт Борк, Дэвид Брукс, Линн Чейни, Рон Черноу, Тайлер Коуэн, Ниалл Фергюсон, Фрэнсис Фукуяма, Юджин Генуэз, Роберт П. Джордж, Гертруда Химмельфарб, Сэмюэл П. Хантингтон (1992 жылы «цивилизациялардың қақтығысы» теориясын алғаш рет көпшілікке таныстырған), Пол Джонсон, Леон Касс, Чарльз Краутхаммер, Бернард Льюис, Сеймур Мартин Липсет, Харви С. Мэнсфилд, Майкл Медвед, Аллан Х. Мелтцер, Эдмунд Моррис, Чарльз Мюррей, Стивен Пинкер, Норман Подхорец, Ричард Познер, Джонатан Рауч, Эндрю Салливан, Кэсс Санштейн, Сэм Таненхаус, Джеймс К. Уилсон, Джон Ю және Фарид Закария болды.

Білім

AEI-де білім беру саясатын зерттеуге Фредерик М. Гесс жетекшілік етеді, ол AEI-де өткізілген маңызды конференциялар негізінде қалалық мектептерді реформалау, мектеп таңдау, «Ешбір бала артта қалмасын» бағдарламасы, мұғалімдердің біліктілігі, «білім беру кәсіпкерлігі», студенттік несиелер және білім беру зерттеулері сияқты тақырыптарға арналған бірнеше томдық еңбектердің авторы, авторлық құрастырушысы немесе редакторы болып табылады. Гесс AEI-нің «Америка біліміның болашағы» жобасын бірлесіп басқарады, оның жұмыс тобында Вашингтон, округтік мектептердің басшысы Мишель Ри және KIPP-тің негізін қалаушы Майкл Файнберг кіреді. Гесс Римен тығыз байланыста жұмыс істейді: ол AEI-де бірнеше рет сөз сөйлеген, сондай-ақ Колумбия округінің мемлекеттік мектептері үшін екі тәуелсіз реформа бағалаушысының бірі ретінде Гесске тағайындалған. 2009 жылы Гесс университет бітірушілердің көрсеткіштері туралы «Diplomas and Dropouts» атты есепті бірлесіп жазды, ол кеңінен таралды. Бұл есеп және басқа да білім беруге қатысты жобалар Билл мен Мелинда Гейтс қорының қолдауымен жүзеге асырылды. AEI көбінесе ваучерлерді қолдайтын ұйым ретінде танылады, бірақ Гесс мектеп ваучерлерін сынады: «Америка біліміне нарықтық принциптерді енгізуге бағытталған белсенді реформалардың нәтижесі күтілгендей болмағаны қазір анық. Мектеп таңдау мәселесінде көптеген реформаторлар «таңдау» терминіне осылайша беріліп кеткендей, таңдаудың нарықтық теңдеудің тек жартысы ғана екенін ұмытыпты. Нарықтар сұраныс пен ұсыныс екеуінен де тұрады, ал «таңдау» тұтынушылардың сұранысын арттырумен байланысты болса, өркендеу, өнімділік және прогресс тұрғысынан нақты әрекеттер көбінесе ұсыныс жағында болады».

Қаржыландыру

1980 жылдары оның қаржыландыруының шамамен 60 пайызы Лили Эндоумент, Смит Ричардсон қоры, Рокфеллер бауырларының қоры және Эрхарт қоры сияқты ұйымдардан түсті. Қалған қаржысы Бейтлехем Стил, Эксон, Дж.С. Пенни және Чейз Манхэттен банкі сияқты ірі корпорациялардан келіп толықты. AEI-нің 2015 жылдың маусым айында аяқталған қаржы жылындағы кірісі 84 616 388 доллар, ал шығындары 38 611 315 долларды құрады. 2014 жылы қайырымдылық қызметін бағалайтын American Institute of Philanthropy институты AEI-ге CharityWatch ұйымының "Ең жоғары бағаланған қайырымдылық ұйымдары" тізімінде "A−" деген баға берді. 2005 жылға дейін AEI ExxonMobil компаниясынан 960 000 доллар алған. 2010 жылы AEI донорлардың кеңесші қоры – Donors Capital Fund-тан 2,5 миллион долларлық грант алды. Дрексел университетінің әлеуметтанушысы Роберт Ж. Бруллдің 2013 жылғы зерттеуі бойынша, AEI 2003 және 2010 жылдар аралығында 86,7 миллион доллар қаржы алған.