Кіріспе
Америкалық саяси зерттеу орталығы Брукингстің бес зерттеу бағдарламасы бар: Экономикалық зерттеулер, Сыртқы саясат, Мемлекеттік басқару зерттеулері, Әлемдік экономика және даму, және Брукингс Метро. Ол сондай-ақ үш халықаралық орталықты басқарады: Катардағы Дохада (Брукингс Доха орталығы); Пекин, Қытайда (Брукингс Цинхуа қоғамдық саясат орталығы); және Үндістанның Нью-Дели қаласында (Брукингс Үндістан). 2020 және 2021 жылдары Институт Доха мен Нью-Делидегі орталықтарынан толыққанды бөлініп, Бейжіңдегі орталығын Цинхуа университетімен бейресми серіктестікке ауыстырғанын жариялады, ол Брукингс Цинхуа Қытай деп аталады. Пенсильвания университетінің Global Go To Think Tank Index Report баяндамасы 2008 жылдан бері жыл сайын Брукингсті «Жылдың саяси зерттеу орталығы» және «Әлемдегі үздік саяси зерттеу орталығы» деп тағайындайды. «Экономист» журналы Брукингсті «Американың ең беделді саяси зерттеу орталығы» деп сипаттады. Брукингс өз қызметкерлері «әр түрлі көзқарастарды ұсынады» деп мәлімдейді және өзін партиялық емес деп сипаттайды. Бұқаралық ақпарат құралдары Брукингсті орталықшыл, либералды, оңшыл орталық және солшыл орталық деп әртүрлі сипаттады. 1993 жылдан 2002 жылға дейінгі Конгресс жазбаларының академиялық талдауында Брукингс консервативті саясаткерлермен либералды саясаткерлермен шамалас жиілікте сілтеме жасалғаны анықталды, нәтижесінде 1–100 шкаласында 53 ұпай жинады, мұнда 100 ең либералды ұпайды білдіреді. Сол зерттеуде Брукингс АҚШ-тың бұқаралық ақпарат құралдары мен саясаткерлер арасында ең көп сілтеме жасалған саяси зерттеу орталығы болып табылды. Ұйым 1916 жылдың 13 наурызында құрылып, 1916 жылдың 1 қазанында жұмысын бастады. Оның мақсаты – «Америка демократиясын нығайту; барлық американдықтардың экономикалық және әлеуметтік әл-ауқатын, қауіпсіздігін және мүмкіндіктерін арттыру; және ашық, қауіпсіз, өркендеуші және ынтымақтастыққа негізделген халықаралық жүйені қамтамасыз ету». Институттың негізін қалаушы, қайырымдастық қор меценаты Роберт С. Брукингс (1850–1932) бастапқыда үш ұйым құрды: Үкіметтік зерттеулер институты, Экономика институты (Карнеги корпорациясының қаражатымен) және Вашингтон университетінің (Сент-Луис) жанындағы Роберт Брукингс аспирантурасы. Бұл үш ұйым 1927 жылдың 8 желтоқсанында Брукингс институтына біріктірілді. Ұлы депрессия кезінде Брукингс экономистері оның себептерін түсіну үшін президент Франклин Д. Рузвельт тапсырған кең ауқымды зерттеуді бастады. Брукингстің бірінші президенті Гарольд Г. Моултон және басқа да Брукингс ғалымдары кейіннен Рузвельттің Ұлттық қалпына келтіру әкімшілігіне қарсы шығуға күш салды, өйткені олар оның экономикалық жаңаруға кедергі келтіретініне сенді. 1941 жылы АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, Брукингс зерттеушілері әкімшілікке мобилизация бойынша бірқатар зерттеулермен көмектесуге назар аударды. 1948 жылы Брукингстен Еуропалық қалпына келтіру бағдарламасын басқару жоспарын ұсынуды сұрады. Нәтижесінде Маршалл жоспары сақтықпен және іскерлікпен жүзеге асырылды. 1952 жылы Роберт Калкинс Моултонның орнын басып, Брукингс президенті болды. Ол Рокфеллер және Форд қорынан гранттар алды және Брукингсті Экономикалық зерттеулер, Мемлекеттік басқару зерттеулері және Сыртқы саясат бағдарламалары аясында қайта ұйымдастырды. 1957 жылы Брукингс Джексон даңғылынан Вашингтондағы Дупонт Сэркл маңындағы жаңа зерттеу орталығына көшіп барды. Кермит Гордон 1967 жылы Брукингс президенті болды. Ол 1969 жылы «Ұлттық басымдықтарды белгілеу» деп аталған федералды бюджетке бағдарламалық таңдаулар туралы зерттеулер сериясын бастады. Сонымен қатар, ол Сыртқы саясат зерттеулер бағдарламасын ұлттық қауіпсіздік және қорғаныс туралы зерттеулерді қамтитын етіп кеңейтті. Ричард Никсон 1968 жылы президент болып сайланғаннан кейін Брукингс пен Ақ үй арасындағы қарым-қатынас нашарлады; бір кезде Никсонның көмекшісі Чарльз Колсон мекемені өртке салуды ұсынды. Г. Гордон Лидди және Ақ үйдің техникалық қызметкерлері штаб-пәтерді өртеп, құпия құжаттарды ұрлау жоспарын жасады, бірақ Никсон әкімшілігі өрт сөндіру машинасына қашу көлігі ретінде төлеуден бас тартқандықтан, ол тоқтатылды. Дегенмен, 1970 жылдары Брукингске қабылданатын федералды зерттеу келісімшарттарының саны оның мүмкіндігінен асып кетті. 1976 жылы Гордон қайтыс болғаннан кейін, үкіметтік зерттеулер бағдарламасының директоры Гилберт И. Штайнер Брукингс институтының төртінші президенті болып тағайындалды. Үкіметтік зерттеулер бағдарламасының директоры ретінде Штайнер көптеген ғалымдарды тартты, олардың зерттеулері әкімшілік реформадан қала саясатына дейін, бұл бағдарламаның беделін және ықпалын Вашингтонда және жалпы елде арттырды, сонымен қатар саяси ғылым саласында классикалық туындыларды жасады.
Brookings has five research programs: Economic Studies, Foreign Policy, Governance Studies, Global Economy and Development, and Brookings Metro. It also operated three international centers: in Doha, Qatar (Brookings Doha Center); Beijing, China (Brookings Tsinghua Center for Public Policy); and New Delhi, India (Brookings India). In 2020 and 2021, the Institution announced it was separating entirely from its centers in Doha and New Delhi, and transitioning its center in Beijing to an informal partnership with Tsinghua University, known as Brookings Tsinghua China. The University of Pennsylvania's Global Go To Think Tank Index Report has named Brookings "Think Tank of the Year" and "Top Think Tank in the World" every year since 2008. The Economist described Brookings as "perhaps America's most prestigious think tank." Brookings states that its staff "represent diverse points of view" and describes itself as nonpartisan. Media outlets have variously described Brookings as centrist, liberal, center right, and center left. An academic analysis of congressional records from 1993 to 2002 found that Brookings was cited by conservative politicians almost as often as by liberal politicians, earning a score of 53 on a 1–100 scale, with 100 representing the most liberal score. The same study found Brookings to be the most frequently cited think tank by U. S. media and politicians. The organization was founded on 13 March 1916 and began operations on 1 October 1916. Its stated mission is to "provide innovative and practical recommendations that advance three broad goals: strengthen American democracy; foster the economic and social welfare, security, and opportunity of all Americans; and secure a more open, safe, prosperous, and cooperative international system." The Institution's founder, philanthropist Robert S. Brookings (1850–1932), originally created three organizations: the Institute for Government Research, the Institute of Economics (with funds from the Carnegie Corporation), and the Robert Brookings Graduate School affiliated with Washington University in St. Louis. The three were merged into the Brookings Institution on December 8, 1927. During the Great Depression, economists at Brookings embarked on a large scale study commissioned by President Franklin D. Roosevelt to understand its underlying causes. Brookings's first president, Harold G. Moulton, and other Brookings scholars later led an effort to oppose Roosevelt's National Recovery Administration because they thought it impeded economic recovery. With the U. S. entry into World War II in 1941, Brookings researchers turned their attention to aiding the administration with a series of studies on mobilization. In 1948, Brookings was asked to submit a plan for administering the European Recovery Program. The resulting organization scheme assured that the Marshall Plan was run carefully and on a businesslike basis. In 1952, Robert Calkins succeeded Moulton as Brookings' president. He secured grants from the Rockefeller Foundation and the Ford Foundation and reorganized Brookings around the Economic Studies, Government Studies, and Foreign Policy Programs. In 1957, Brookings moved from Jackson Avenue to a new research center near Dupont Circle in Washington, D. C.
Kermit Gordon assumed Brookings' presidency in 1967. He began a series of studies of program choices for the federal budget in 1969 titled "Setting National Priorities". He also expanded the Foreign Policy Studies Program to include research about national security and defense. After Richard Nixon was elected president in 1968, the relationship between Brookings and the White House deteriorated; at one point Nixon's aide Charles Colson proposed a firebombing of the institution. G. Gordon Liddy and the White House Plumbers actually made a plan to firebomb the headquarters and steal classified files, but it was canceled because the Nixon administration refused to pay for a fire engine as a getaway vehicle. Yet throughout the 1970s, Brookings was offered more federal research contracts than it could handle. After Gordon died in 1976, Gilbert Y. Steiner, director of the governmental studies program, was appointed the fourth president of the Brookings Institution by the board of trustees. As director of the governmental studies program, Steiner brought in numerous scholars whose research ranges from administrative reform to urban policy, not only enhancing the program's visibility and influence in Washington and nationally, but also producing works that have arguably survived as classics in the field of political science.
1980-2022 жылдар
1980 жылдары Брукингс университеті күшейе түскен бәсекелестікке және идеологиялық тартысқа толы ортаға тап болды. Федералды бюджет тапшылығын азайту қажеттілігі, сондай-ақ ұлттық қауіпсіздік және үкіметтің тиімсіздігі мәселелері маңызды зерттеу тақырыптарына айналды. Брукингстің бесінші президенті Брукс МакЛори зерттеу бағдарламаларының аудиториясын кеңейту үшін семинарлар, конференциялар мен қоғамдық форумдарды дамыту мақсатында Мемлекеттік саясатты зерттеу орталығын құрды. 1995 жылы Майкл Армакост Брукингс институтының алтыншы президенті болып тағайындалды және институттың миссиясын 21-ші ғасырға қарай жаңа бағытқа бұруға бағытталған жұмыстарды жетектеді. Оның басшылығымен Брукингс қалалар мен мегаполистердің артықшылықтарына назар аударатын Қалалық және мегаполистік саясат орталығы (қазір Брюс Дж. Кац басқаратын Мегаполистік саясат бағдарламасы) және әртүрлі Азия елдерінен келген мамандарды аймақтық мәселелерді зерттеу үшін біріктіретін Солтүстік-Шығыс Азия саясатын зерттеу орталығы сияқты бірнеше пәраралық зерттеу орталықтары құрылды. 2002 жылы Строб Талбот Брукингс президенті болды. Одан кейін Брукингс Сабан Орта Шығыс саясаты орталығы мен Джон Л. Торнтон Қытай орталығын іске қосты. 2006 жылы Брукингс Бейжіңде Брукингс-Цинхуа орталығының құрылғанын хабарлады. 2007 жылдың шілдесінде Брукингс аға ғылыми қызметкер Марк Макклеллан басқаратын Денсаулық сақтау реформасы жөніндегі Энгельберг орталығын құруды, ал 2007 жылдың қазан айында Катардағы Хади Амр басқаратын Брукингс Доха орталығын құруды жариялады. Осы кезеңде Брукингстің шетелдік үкіметтер мен корпорациялар тарапынан қаржыландырылуы көпшіліктің назарына түсті (қараңыз: төмендегі Қаржыландыруға қатысты даулар). 2011 жылы Талбот Брукингс Үндістан кеңсесін ашты. 2017 жылдың қазан айында бұрынғы генерал Джон Р. Аллен Брукингстің сегізінші президенті болды. Аллен 2022 жылдың 12 маусымында ФБР-дің шетелдік лоббилік қызметіне қатысты тергеуіне байланысты қызметінен кетті. 2019 жылдың 30 маусымына қарай Брукингстің 377,2 миллион долларлық эндаументі болды.
Жарияланымдар
Брукингс институты жылдық есеп жасайды. Брукингс институтының баспасы институттың өз зерттеулерінен және ұйымнан тыс авторлардың кітаптары мен журналдарын шығарады. Оның жариялайтын кітаптары мен журналдарына «Brookings Papers on Economic Activity», «Brookings Review» (1982–2003), «America Unbound: The Bush Revolution in Foreign Policy», «Globalphobia: Confronting Fears about Open Trade», «India: Emerging Power», «Through Their Eyes», «Taking the High Road», «Masses in Flight», «US Public Policy Regarding Sovereign Wealth Fund Investment in the United States» және «Stalemate» кіреді. Бұдан өзге, кітаптар, мақалалар, есептер, саяси тұжырымдамалар мен пікірлер Брукингстің зерттеу бағдарламалары, орталықтары, жобалары және көбінесе сарапшылар тарапынан жасалады. Брукингс сондай-ақ «The Lawfare Institute» институтымен бірлесіп «Lawfare» онлайн мультимедиалық басылымын шығаруға ынтымақтасады.
Саясатты ықпал ету
Брукингс тарихы 1916 жылға дейін жетеді және Біріккен Ұлттар Ұйымының құрылуына, Маршалл жоспарына, Конгресс бюджеттік кеңсесіне, сондай-ақ дерегуляциялау, кең ауқымды салық реформасы, әлеуметтік қамсыздандыру реформасы және шетелдік көмек саласындағы ықпалды саясатты әзірлеуге үлес қосты. Foreign Policy журналы жариялайтын жылдық ой-пікір орталықтарының индексі оны АҚШ-тағы бірінші ой-пікір орталығы деп санайды, ал Global Go To Think Tank Index оны әлемдегі ең бірінші орталық деп есептейді. Бұған қоса, АҚШ БАҚ-та ой-пікір орталықтары ұсынған ақпараттың немесе пікірлердің жалпы саны төмендесе де, АҚШ-тағы ең танымал 200 ой-пікір орталығының арасында Брукингс институтының зерттеулері ең көп сілтемеленеді. 1997 жылы конгресс қызметкерлері мен журналистер арасында жүргізілген сауалнамада Брукингс 27 зерттеу орталығының ішінде ең ықпалды және сенімдісі деп танылды. Алайда, "Брукингс және оның зерттеушілері өз жұмыстарында елдің идеологиялық бағытына әсер етуге осылайша көңіл бөлмейді" және олар "күшті академиялық білімі бар зерттеушілермен жұмыс істеуге бейім".
Таяу Шығыс саясаты орталығы
2002 жылы Брукингс институты Таяу Шығыс саясаты орталығын құрды, мақсаты – Америкалық шешім қабылдаушылардың Таяу Шығыстағы таңдауларының жақсырақ түсінілуін қамтамасыз ету.
Brookings-Tsinghua қоғамдық саясат орталығы
2006 жылы Брукингс институты Вашингтондағы Брукингс институты мен Қытайдың Пекин қаласындағы Цинхуа университетінің қоғамдық саясат және басқару мектебі арасындағы серіктестік аясында Brookings Tsinghua Center (BTC) қоғамдық саясат орталығын құрды. Орталық Қытайдың дамуы және АҚШ-Қытай қарым-қатынасы үшін өте маңызды салалардағы зерттеулер жүргізуді мақсат етеді. 2019 жылға дейін БТК-ға Цы Е жетекшілік етті.
ХХІ ғасыр қорғаныс бастамасы
21-ші ғасыр қорғаныс бастамасы (21CDI) үш негізгі мәселеге қатысты зерттеулер, талдаулар және насихаттау жұмыстарын жүргізуге бағытталған: соғыстың болашағы, АҚШ-тың қорғаныс қажеттіліктері мен басымдықтарының болашағы және АҚШ қорғаныс жүйесінің болашағы. Бұл бастама АҚШ және Еуропа орталығы, Солтүстік-Шығыс Азия саясатын зерттеу орталығы, Торнтон Қытай орталығы және Таяу Шығыс саясаты орталығы сияқты өңірлік орталықтардың білімін пайдаланады, бұл өңірлік білімді интеграциялауға мүмкіндік береді. "Соғысқа дайын" кітабының авторы П. У. Сингер 21-ші ғасыр қорғаныс бастамасының директоры, ал Майкл О'Хенлон зерттеулер директоры қызметін атқарады. Тағы да басқалар 21CDI-мен байланысты.
Брукингс университеті
1980 жылдары МакЛоридің басшылығымен Қоғамдық саясатты зерттеу орталығы (CPPE) зерттеу бағдарламаларының аудиториясын кеңейту мақсатында семинарлар, конференциялар және қоғамдық форумдар ұйымдастыру үшін құрылды. 2005 жылы орталық Брукингс атқарушы білім беру орталығы (BCEE) деп қайта аталды, кейіннен Вашингтон университетінің Сент-Луис қаласындағы Олин бизнес мектебімен серіктестік құрылғанда Брукингс атқарушы білім беру (BEE) деп қысқартылды. Бұл академиялық серіктестік қазір "WashU at Brookings" деп белгілі.
Қаржыландыру туралы мәліметтер
2017 жылы Брукингс институтының активтері 524,2 миллион долларды құрады. Оның ең ірі қаржы демеушілері – Билл және Мелинда Гейтс қоры, Уильям және Флора Хьюлетт қоры, Хатчинс отбасы қоры, JPMorgan Chase, LEGO қоры, Дэвид Рубенштейн, Катар мемлекеті және Джон Л. Торнтон. 2017 жылғы қаржыландыру туралы мәліметтер: The Times Брукингстің Норвегиядан белгілі бір саясат талаптарымен гранттар қабылдағанын және АҚШ үкіметінің шенеуніктеріне, сондай-ақ басқа да "міндеттерге" қол жеткізуге көмектескенін көрсететін құжаттарды жариялады. 2014 жылдың маусым айында Норвегия Брукингске қосымша 4 миллион доллар көмектесуге келісті. Халықаралық саясат орталығының Шетелдік Әсерді Ашықтыққа Бағытталған Инициативасы Пенсильвания университетінің Global Go To Think Tanks рейтингісіндегі ең ірі 50 ой-пікір орталығының есебінде 2014 және 2018 жылдар аралығында Брукингс АҚШ-тан тыс жерден басқа ой-пікір орталықтарымен салыстырғанда үшінші орында тұрғанын анықтады, жалпы сомасы 27 миллион доллардан асты. 2022 жылы Брукингс институтының президенті Джон Р. Аллен Катардың мүддесі үшін лоббилік іс-әрекеттерді ФБР тергеп жатқан кезде отставкаға кетті.
Ғимараттар
Институттың негізгі ғимараты 1959 жылы Массачусетс даңғылы, 1775-ші үйінде салынды. 2009 жылы Брукингс көшенің ар жағындағы ғимаратты сатып алды, бұл 1922 жылы Жюль Анри де Сибурдың жобасы бойынша Ингаллз отбасы салған бұрынғы сарай. Бұл қосымша ғимаратта қазір Брукингс институтының президентінің кеңсесі орналасқан.