Балық түрлері: Кәдімгі суқұйрық (Centropomus undecimalis)
Common snook
Балықтар түрі: Кәдімгі снук (Centropomus undecimalis) – Centropomidae отбасының теңіз балығы. Өсу шамасы, рекорды, жыныс өзгерту қабілеті туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Ортақ снук (Centropomus undecimalis) – персиформылар отрядының Centropomidae тұқымдасына жататын теңіз балықтарының бір түрі. Ортақ снук сондай-ақ сержант балығы немесе робало деп те аталады. Бұл балық бастапқыда Sciaena туысына жатқызылған, ал Sciaena undecimradiatus және Centropomus undecimradiatus – бұл түрдің ескірген синонимдері. Ең ірі снуктардың бірі болып табылатын C. undecimalis ең көп толық ұзындығына дейін өседі. Орташа ұзындығы – 5 метр. IGFA бойынша әлемдік рекорд 5 метрлік балық, Коста-Риканың Паризмина Ранчінде Рафаэль Монтальво шабып алған.
The common snook (Centropomus undecimalis) is a species of marine fish in the family Centropomidae of the order Perciformes. The common snook is also known as the sergeant fish or robalo. It was originally assigned to the sciaenid genus Sciaena; Sciaena undecimradiatus and Centropomus undecimradiatus are obsolete synonyms for the species. One of the largest snooks, C. undecimalis grows to a maximum overall length of The common length is The IGFA world record is caught in Parismina Ranch, Costa Rica, by Rafael Montalvo.
Репродукциялық экология
Қарақош – протондрлық гермафродит балық түрі. Оның шаруашылық кезеңі сәуірден қазанға дейін созылады. Жұмыртқалаудың ең жоғары қарқыны шілде және тамыз айларында байқалады. Жұмыртқалау әдетте жағалауға жақын, тұздылығы жоғары суларда жүзеге асады. Шаруашылық кезеңінен кейін жас балықтар жақын жердегі тұзды-әуе суларына (эстуарларға) көшіп өтеді. Эстуарларда жас қарақоштар көбінесе жағалаудағы ылғалды тоғандар, аралдар тобы және арналар сияқты жерлерде кездеседі. Бұл балық еврихалинді түр болғанымен, қарақош өмірінің бастапқы кезеңдерінде тұздылығы төмен суларды ұнатады. Осморегуляция арқылы жоғары және төмен тұздылық жағдайларына бейімделіп, тіршілік етуге қабілетті болғандықтан, қарақош мекендеу ортасының жоғары пластикалық қасиеттерін көрсетеді. Қарақош – мүмкіндікті пайдаланатын жыртқыш, оның тамақтану әдеттері дене мөлшері мен жемнің мөлшері арасындағы тікелей байланысты көрсетеді, яғни қарақош өскен сайын ірірек жеммен қоректенеді. Кейде қарақоштар өздерінің балаларын жейді (каннибализм). Бұл көбінесе қыс айларында, ересек және жас балықтар эстуарлық ортада бір-біріне жақын орналасқан кезде болады. Қоршаған ортаның өзгеруі қарақош популяциясына теріс әсер етеді. Мысалы, суық ауаның салдары. Қарақош суық температураға өте сезімтал, оның әсері судың температурасы 14,2 °C (58 °F) болғанда толыққанды тамақтанудың тоқтауынан бастап, 12,7 °C (55 °F) болғанда тепе-теңдікті жоғалтуға дейін, ал 12,5 °C (54 °F) температурада өлімге дейін жетеді. 2010 жылдың қаңтар айындағы суық ауа райы Флориданың оңтүстік-батысындағы қарақош популяциясының санының 41,88%-ға және тірі қалу көрсеткішінің 96-97%-ға төмендеуіне әкелді.
The common snook is a protandric hermaphrodite fish species. Its spawning season spans from April to October. The peak spawning occurs during July and August. Spawning typically occurs in near shore waters with high salinities. Following the spawning period, the juveniles then migrate to the brackish waters of the nearby estuarine environments. Within estuaries, juvenile common snook are most often found inhabiting areas such as coastal wetland ponds, island networks, and creeks. Despite being a euryhaline species of fish, the common snook shows a tendency to gravitate towards lower salinity conditions in the early stages of its life. By being able to adapt and thrive in both high and low salinity conditions through osmoregulation, common snook display a high level of habitat plasticity. Common snook are opportunistic predators whose feeding habits indicate a positive relationship between their size and the size of their prey, meaning that as the snook grows, it feeds on larger and larger prey. Common snook occasionally engage in cannibalism. This usually occurs during the winter when adults and juveniles are in close proximity to one another within their estuarine habitats. In some cases, disturbances in their environment can have very negative effects on the snook population. One example is the devastating results of a cold snap. Snook are very susceptible to cold temperatures, with the effects ranging from the complete halt of all feeding at a water temperature of 14.2 °C (58 °F), to the loss of equilibrium at 12.7 °C (55 °F), to death at a temperature of 12.5 °C (54 °F). A cold snap in January 2010 resulted in a 41.88% decline in nominal abundance of the common snook population in southwest Florida from the previous year and a 96 97% decrease in apparent survival estimates.
Таралуы және мекендейтін ортасы
C. undecimalis Атлант мұхитының батысындағы тропикалық суларда, Солтүстік Каролина жағалауынан Бразилияға дейін, Мексика шығанағы мен Кариб теңізін қоса алғанда, кеңінен таралған. Снук алғашқыда Орталық Америкада пайда болған, ал Жердің климатындағы өзгерістер оны Флоридаға жеткізген. Мұз дәуірінен кейін болған үлкен жылыну кезінде снук Мексика жағалауы бойымен солтүстікке қарай жылжыды. Олар Флориданың батыс және шығыс жағалауларымен, Мексика шығанағының шекарасы бойынша қозғалды. Ірі снуктар Орталық Америкада кездеседі, олар ауа райы мен су сапасының әсерінен сәл өзгеше көрінсе де, бірақ олардың түрі бір. Орталық Американың көп бөлігінде снуктардың мөлшері мен санына шектеулер қойылмаған, сондықтан көптеген жергілікті тұрғындар осы ірі снуктарды ұзақ уақыттан бері ұстап, өлтіріп жүр. Бұл балықтар жағалаудың беткі суларында (тереңдігі дейін), сағаларда және лагуналарда кездеседі, және көбінесе тұщы суға кіреді. Олар ет жейтін, негізгі тамақтары – кішкентай балықтар, креветкалар сияқты қыбыршақтар және кейде қабылдақтар. Олардың суыққа төзімділігі шектеулі болғандықтан, снуктардың қоңыржай климатта өмір сүруі физиологиялық тұрғыдан қиын. Флоридада олардың географиялық ареалының солтүстік шегі тарихи түрде Мексика шығанағының жағалауындағы Тарпон Спрингс және шығыс жағалаудағы Кейп Канаверал болды. Соңғы 15 жылда снуктар өз ареалдарын солтүстікке қарай Суанни өзенінің сағасына дейін (~29°N) кеңейтті, онда олардың саны экспоненциалды түрде өсті. Климаттың өзгеруінен туындаған қыстың жылы болуы осының ықтимал себебі деп саналады. Снуктардың таралуына байланысты тамақ тізбегіне әсер етуі мүмкін, әсіресе, теңіз шабақтарына (Cynoscion түрлері). Снуктар спорттық балық ретінде жоғары бағаланады, олардың күшті қарсыласу қабілеттерімен танымал. IGFA бойынша барлық құралдармен ұсталған жалпы снук әлемдік рекорды Коста-Рикадағы Паризмана ранчосының жанында Гилберт Понци ұстаған балыққа тиесілі. Бұрынғы әлемдік рекордтар Флорида штатындағы Форт-Майерс және Панамадағы Гатун шлюзі каналы аймағында ұсталған. Балық аулаушылар снуктарды ұстау үшін әртүрлі жалбаулар қолданады. Көбінесе қолданылатын жалбауларға джеркбейттер, бактейл-джигтер, су бетіндегі жалбаулар, қасықтар және тірі жемдер жатады.
C. undecimalis is widespread throughout the tropical waters of the western Atlantic Ocean, from the coast of the North Carolina to Brazil including the Gulf of Mexico and the Caribbean Sea. Snook likely originated in Central America, and changes in the Earth's climate brought the snook to Florida. During a great warming trend after the Ice Age, snook moved northward along the Mexico shoreline. They followed the perimeter of the Gulf of Mexico, along the west and east coasts of Florida. Massive snook are found in Central America, although they seem to look a little different because of the weather and water quality, but they are the same. No restrictions exist in most of Central America on the size or quantity of snook one can keep, consequently many locals have been keeping and killing these large snook for quite a while. Occurring in shallow coastal waters (up to in depth), estuaries and lagoons, the fish often enter fresh water. They are carnivorous, with a diet dominated by smaller fishes, and crustaceans such as shrimp, and occasionally crabs. Due to their limited cold tolerance, snook have been physiologically restricted from inhabiting temperate climates. In Florida, northern limits in their geographic range have historically been Tarpon Springs along the Gulf Coast and Cape Canaveral on the east coast. Over the past 15 years, snook have extended their range as far north as the Suwannee River Estuary (~29°N), where an exponential increase in their population has occurred. Warmer winter temperatures resulting from climate change has been suggested as a likely cause. There may be potential food web effects, particularly for sea trout (Cynoscion species), related to the snook colonization. Snook are prized as game fish, being known for their great fighting capabilities. The IGFA all tackle world record for common snook stands at caught by Gilbert Ponzi near Parismina Ranch, Costa Rica. Previous world records were caught in Fort Myers, Florida, and Gatun Spillway Canal Zone, Panama. Anglers regularly use a variety of lures to catch snook. Common lures include jerkbaits, bucktail jigs, topwater lures, spoons, and live bait.
Флорида шығанағының жағалауындағы қорғаныс
2012 жылдың маусым айында Флорида Балық және жабайы табиғатты қорғау комиссиясының (FWC) отырысында комиссия мүшелері Мексика шығанағындағы суларда снук балығын демалыс мақсатында аулауды 2013 жылдың 31 тамызына дейін жабу туралы шешім қабылдады. Бұл шара 2010 жылы болған суықтан қырылу салдарынан төмендеген популяцияны қосымша қорғауға бағытталған. 2010 жылдың қаңтар айында суықтан қырылудың салдарынан снук балығының саны азайғаннан кейін, Мексика шығанағы және Атлант мұхитында снук балығын аулау тоқтатылды. 2013 жылдың 31 тамызына дейін Мексика шығанағындағы барлық снук балықтарын "ұстап-босату" принципі бойынша аулауға рұқсат етілді. Осы мерзімнен кейін FWC келесі маусымда снук балығын аулауды қайта ашу немесе жабу туралы шешім қабылдауға құқылы болды. Аталған ережелерге сәйкес, снук балығын коммерциялық мақсатта аулауға және сатуға тыйым салынды. 2013 жылғы маусым айында өткен FWC отырысында комиссия мүшелері сол жылдың 1 қыркүйегінен бастап Мексика шығанағында снук балығын демалыс мақсатында аулауды қайта ашуға дауыс берді. Снук балығының келесі популяциялық бағалауы 2015 жылға жоспарланған еді, бірақ 2016 жылдың маусым айына дейін жүргізілмеді, нәтижесінде балық қорғалатын статусқа ие болды.
"At the June 2012 Florida Fish and Wildlife Conservation Commission (FWC) meeting, Commissioners voted to keep the recreational harvest of snook in Gulf of Mexico waters closed through Aug. 31, 2013. This closure will offer the species additional protection after a 2010 cold kill detrimentally affected the population. Snook closed to harvest in Gulf of Mexico and Atlantic waters in January 2010 after a severe cold kill affected snook population number." All snook were "catch and release only" in the Gulf of Mexico until August 31, 2013. At that time, the FWC could choose to open or close snook harvest for another season. The commercial harvest or sale of snook is prohibited by the same regulations. At the June 2013 FWC meeting, commissioners voted to let the recreational harvest of snook reopen in Gulf of Mexico waters from September 1 that year. The next stock assessment for snook was scheduled for 2015, but had not yet occurred as of June 2016, effectively leaving the fish under a protected status.