Кіріспе
Италиялық кинорежиссер, продюсер және сценарист Джузеппе Авати, көбінесе Пупи Авати (Pupi Avati) деп танылады (3 қараша 1938 жылы туған), – итальяндық кинорежиссер, продюсер және сценарист. Ол қорқыныш фильмдерінің жанкүйерлеріне екі гиалло шедеврі – "Күлкілі терезелердегі үй" (1976) және "Зедер" (1983) фильмдерімен әйгілі.
Giuseppe Avati, better known as Pupi Avati (born 3 November 1938), is an Italian film director, producer, and screenwriter. He is known to horror film fans for his two giallo masterpieces, The House with Laughing Windows (1976) and Zeder (1983).
Ерте өмір және мансап
Пупи Авати 1938 жылы Болоньяда дүниеге келген. Мектепте оқып, Флоренция университетінде саяси ғылымды оқығаннан кейін, ол мұздатылған азық-түлік компаниясында жұмыс істей бастады. Сонымен қатар, ол джаз музыкасына құмарлық танытып, шебер кларнетші болды. 1950 жылдардың екінші жартысында ол «Доктор Дикси» джаз тобын құрып, оның құрамында ойнады, ал оның мүшелерінің бірі Люсио Далла болды. Бастапқыда кәсіби музыкант болуды жоспарлағанмен, Авати өзіне қажетті таланттың жетіспейтінін сезінді. 1960 жылдардың ортасында Федерико Фелинидің «8½» фильмін және режиссер рөлінің бейнесін көргеннен кейін, ол өзін кино өнеріне арнауды шешті. Аватидің музыкаға деген құштарлығы, сондай-ақ туған қаласына деген сүйіспеншілігі, оның көптеген фильмдерінің түсірілім орны болғандықтан, оның туындыларындағы маңызды тақырыптарға айналды. Оның алғашқы фильмдері – «Балсамус. Шайтанның адамы» (1968) және «Томас. Жындылар» (1969). Оның режиссерлік жұмыстарының арасында қырыққа жуық фильм мен телеспектакль бар. Сценарист ретінде Авати өзінің көптеген фильмдерін, сондай-ақ басқа режиссерлер үшін сценарийлерді жазды немесе авторлық құқықта бірлесіп жұмыс істеді. Ол Пьер Паоло Пазолинидің «Salò o le 120 giornate di Sodoma» («Сало, немесе Содомның 120 күні», 1976) фильмінің сценарийінде де жұмыс істеді, бірақ оның есімі титрлерде көрсетілмеген. Ол басқа режиссерлер үшін де, өзінің жұмысы үшін де бірнеше фильм түсірді. Оның көптеген фильмдерін ағасы Антонио Авати да өндірді. Авати мансабын қорқыныш фильмдерін режиссерлікпен бастады және осы жанрдағы ең белгілі итальяндық режиссерлердің бірі саналады. 2010 жылы режиссердің өмірбаянынан шабыттанған Клаудио Коста оның сұхбаттары мен анимацияларынан тұратын «Пупи Авати, ieri oggi domani» («Пупи Авати, кеше, бүгін, ертең») деректі фильмін жасады. Ол сондай-ақ «Il ragazzo in soffitta» (2015), «Il signor diavolo» (2018) романдарының авторы, одан кейін келесі жылы сол аттас фильмді түсірді, және «L'archivio del diavolo» (2020) романын жазды.