Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джордж Вашингтон Грин (8 сәуір 1811 – 2 ақпан 1883) – американдық тарихшы. Ол Америка Тәуелсіздік соғысының батыры, генерал-майор Натанаэль Гриннің немересі болған.
American historian (1811–1883)
George Washington Greene (April 8, 1811 – February 2, 1883) was an American historian. He was also the grandson of Major General Nathanael Greene, a hero of the American Revolutionary War.
Өмірбаян
Грин Род-Айленд штатының Шығыс Гринвич қаласында Натанаэль Рей Грин мен Анна Мария Гриннің (құрметті есімі Кларк) отбасында дүниеге келді. Оны әжесі Кэтрин (Литлфилд) Грин генерал Джордж Вашингтонның құрметіне атады. 1824 жылы, жасөспірім шағында Грин Мэн штатының Брансуиктегі Боудоин колледжіне қабылданды. Бірақ, үшінші курста денсаулығының нашарлауына байланысты оқуын тоқтатты. Грин денсаулығын жақсарту ниетімен Еуропаға сапар шекті. 1828 жылы Италияда Генри Уодсворт Лонгфеллоумен танысып, болашақ ақынның саяхат серігі болды; олардың достығы 54 жылға созылды. Грин келесі жиырма жылдың көп бөлігін, 1833-1834 жылдарды қоспағанда, Еуропада өткізді, ол Шығыс Гринвичтегі Кент академиясының директоры болды. 1837-1845 жылдары Римде АҚШ консулы қызметін атқарды. 1828 жылы итальяндық жасөспірім Мария Карлотта Сфорзозиге үйленді. Ол онымен бірге Род-Айлендке сапар шегіп, онда Лонгфеллоумен танысты. Некелері Италияда ажырасумен аяқталғанша, шамамен 20 жылға созылды. "Гриннің отбасындағы мәселелер болған, олардың мән-жайлары белгісіз. Римдегі консулдық лауазымынан айырылғаннан кейін, 1847 жылы ол әйелісіз АҚШ-қа оралды. 1849 жылғы 30 шілдеде консулдығын жалғастырған Николас Браунға Грин Италияда некесін жоюға тырысып жатқанын хабарлады; сондай-ақ, 1849 жылғы мамыр айында Флоренцияда Мария Карлоттаның «іріңді қызбадан» қайтыс болғаны туралы қауесетке сілтеме жасады (MS, Браун университеті). Қандай жағдай болса да, Грин 1850 жылы ажырасты. Лонгфеллоудың бұл ажырысуға қатты ренжідінін Грин 1849 жылғы 34 шілдеде Самнерге жазған хатында көрсетеді: «Оның [Лонгфеллоудың] маған хат жазғанына аздап үміттендім, бірақ мені әлемде жалғыз қалдырған соққы біздің арамыздағы соңғы байланысты үзіп қойды деп қорқамын» (MS Гарвард колледжі кітапханасы). Грин бес жылдан кейін қайтадан махаббатқа кенелді. Лонгфелло өзінің және Чарльз Самнердің ортақ досынан «Грин Провиденстің Мисс Портермен, он сегіз жасар қызға үйленбекші, оның барлық байлығы – әдемі көзі ғана» дегенді естіді. Кэтрин Ван Бюрен Портер Гриннен 20 жас кіші болды. Олар 1852 жылғы 8 ақпанда үйленді. 1848-1852 жылдары Браун университетінде заманауи тілдер пәнінің оқытушысы болды. Грин 1883 жылғы 2 ақпанда Род-Айленд штатының Ист-Гринвич қаласында қайтыс болды. Оның қабірі әкесінің қабірімен бірге Ньюпортта, Род-Айлендте орналасқан.
Greene was born in East Greenwich, Rhode Island, to Nathanael Ray Greene and Anna Maria Greene (née Clarke). He was named by his grandmother Catherine (Littlefield) Greene, after the General George Washington. In 1824, as a young teenager, Greene entered Bowdoin College, in Brunswick, Maine. But, during his junior year, he withdrew on account of poor health. Greene traveled to Europe in the hopes of improving his health. In 1828, while in Italy, he befriended Henry Wadsworth Longfellow and served as the aspiring poet's traveling companion; their friendship lasted 54 years. Greene was in Europe during the majority of the next twenty years, except in 1833–1834, when he was principal of Kent Academy at East Greenwich. He served as the United States consul in Rome from 1837 to 1845. He married Maria Carlotta Sforzosi, an Italian teenager, in 1828. She traveled with him to Rhode Island and met his friend Henry Wadsworth Longfellow there. The marriage lasted about 20 years before they got a divorce in Italy. "Greene had been having domestic troubles, the facts of which are obscure. After losing his consulship in Rome, he returned to the United States in 1847 without his wife. In a letter of July 30, 1849, to Nicholas Brown, his successor as consul, Greene seems to imply that efforts were being made in Italy to annul his marriage; and in a postscript he refers to a rumor that Maria Carlotta died of a ‘putrid fever’ in Florence in May 1849 (MS, Brown University). Whatever the circumstances, Greene obtained a divorce in 1850. That Longfellow was deeply disturbed by the failure of this marriage is made clear by Greene in a letter to Sumner dated July 34, 1849: ‘I had some faint hope that he [Longfellow] might have written me – but I fear that the blow that has left me alone in the world – has broken the last tie between us.’ (MS Harvard College Library)." Greene found love again five years later. Longfellow heard from his and Charles Sumner’s mutual friend "that Greene is engaged to Miss Porter of Providence, a girl of eighteen, with no dower but her beaux yeux." Catherine Van Buren Porter was 20 years younger than Greene. They married on February 8, 1852. He was instructor in modern languages at Brown University from 1848 to 1852. Greene died at East Greenwich, Rhode Island, on February 2, 1883. His grave lies next to his father's, in Newport, Rhode Island.