Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер және саясаткер (1817–1885) басқалар
American lawyer and politician (1817–1885)
others
Фредерик Теодор Фрелингхуйсен (4 тамыз 1817 – 20 мамыр 1885)
Frederick Theodore Frelinghuysen (August 4, 1817May 20, 1885)
Фрелингхуйсен Нью-Джерси штатының Миллстоун қаласында дүниеге келді. Әкесінің қайтысынан кейін оны ағасы Теодор Фрелингхуйсен тәрбиеледі. Ол Ратгерс колледжін бітіріп, ағасының жетекшілігімен заңгерлік білім алды. Фрелингхуйсен түрлі саяси қызметтерде болды, соның ішінде 1860 жылғы Республикалық ұлттық конвенцияға делегат ретінде қатысты және Нью-Джерси штатының бас прокуроры қызметін атқарды. Ол АҚШ Сенатындағы бос орынды толтыруға да тағайындалды. 1870 жылы Фрелингхуйсен АҚШ-тың Ұлыбританиядағы елшісі қызметіне ұсынылды, бірақ ол одан бас тартты. 1871–1877 жылдары АҚШ сенаторы болып жұмыс істеді, ал 1881 жылы президент Честер А. Артур оны АҚШ Мемлекеттік хатшысы етіп тағайындады, ол 1885 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Өкілеттігінің кезеңінде ол АҚШ-ты Тынық мұхиты соғысынан шығарды және Перл-Харбордағы теңіз базасын құруға мүмкіндік беретін Гавайимен шарт жасады. Мемлекеттік хатшы лауазымынан кейін Фрелингхуйсен Нью-Джерси штатының Ньюарк қаласына оралды, онда үш айдан кейін қайтыс болды. 1842 жылы Матильда Элизабет Грисвольдқа үйленді, олардан алты бала дүниеге келді. 1917 жылы Вашингтондағы Фрелингхуйсен университеті оның құрметіне аталды.
Frelinghuysen was born in Millstone, New Jersey, and was adopted by his uncle Theodore Frelinghuysen after his father's death. He graduated from Rutgers College and studied law under his uncle. Frelinghuysen was involved in various political roles, including serving as a delegate to the 1860 Republican National Convention and as Attorney General of New Jersey. He was also appointed to fill a vacancy in the United States Senate. In 1870, Frelinghuysen was nominated as U. S. ambassador to the United Kingdom but declined the position. He served again as a U. S. Senator from 1871 to 1877, and in 1881, was appointed U. S. Secretary of State by President Chester A. Arthur, serving until 1885. During his tenure, he withdrew the U. S. from the War of the Pacific and negotiated a treaty change with Hawaii, allowing for a naval base at Pearl Harbor. After his term as Secretary of State, Frelinghuysen returned to Newark, New Jersey, where he died three months later. He married Matilda Elizabeth Griswold in 1842, with whom he had six children. Frelinghuysen University in Washington D. C. was named in his honor in 1917.
Ерте өмір және білім
Фрелингхюйсен Нью-Джерси штатының Миллстоун қаласында Фредерик Фрелингхюйсеннің (1788–1820) және Мэри Дюмонттың отбасында дүниеге келген. Оның әкесі үш жасқа толғанда қайтыс болды, содан кейін оны ағасы тәрбиеледі. Ол сонымен қатар Нью-Джерсиде Республикалық партияның құрылуына зор үлес қосты. Америка Азамат соғысы кезінде Фрелингхюйсен Одақ әскеріне қатысудың орнына мемлекеттік қызметте белсенді болды. 1861 жылы ол Бейбітшілік конгресіне делегат болды және сол жылы губернатор Чарльз С. Олден оны Нью-Джерсидің бас прокуроры етіп тағайындады, ол 1867 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1862 жылы Фрелингхюйсенді губернаторлыққа кандидат болуға шақырды, бірақ ол бас тартты. Фрелингхюйсен 1860 жылы Нью-Джерсиде өткен Республикалық ұлттық конвенцияға делегат болды және 1861 жылдан 1867 жылға дейін Нью-Джерсидің бас прокуроры болды. Ол 1861 жылғы Вашингтондағы Бейбітшілік конференциясына делегат ретінде қатысты, ал 1866 жылы Нью-Джерси губернаторы оны республикашыл ретінде АҚШ Сенатына бос орынға тағайындады. 1867 жылдың қысында ол толық емеген мерзімге сайланды, бірақ Нью-Джерси заң шығарушы органындағы демократтардың көпшілігі 1869 жылы оның қайта сайлануына кедергі келтірді. Фрелингхюйсен бұрынғы Конфедерация мүшелеріне қатал қарым-қатынас жасауды көздейтін Радикалды Республикашылдардың Оңалту бағдарламасын қолдады. Кейіннен ол GOP Stalwart фракциясымен одақтасты, олардың мүшелері сыбайлас жемқорлық пен ықпал етуді тиімді пайдаланды, бірақ Фрелингхюйсеннің өзі таза репутацияға ие болды. Ол сайлау комиссиясы туралы заң жобасын дайындаған және баяндаған (1877) бірлескен комиссияның мүшесі болды, содан кейін 1876 жылғы президенттік сайлаудың нәтижесін шешкен сайлау комиссиясының құрамына кірді. Республикашы ретінде ол барлық мәселелер бойынша сегіз мүшеден тұратын көпшілікпен бірге дауыс берді. Лауазымға келгеннен кейін Фрелингхюйсенге өзінің ізашары Блейннің әрекеттерінен туындаған бірқатар мәселелерді шешу міндеті жүктелді. Фрелингхюйсеннің басқа да шараларына президент Артурдың тілегіне қайшы, Блейн жоспарлаған Панамерикандық конференцияны тоқтату кірді.
Frelinghuysen was born in Millstone, New Jersey, to Frederick Frelinghuysen (1788–1820) and Mary Dumont. His father died when he was just three years old, and he was adopted by his uncle, He was also crucial in establishing the Republican Party in New Jersey. During the American Civil War, Frelinghuysen was active in public office rather than joining the Union Army. He was a delegate in 1861 to the Peace Congress, and appointed Attorney General of New Jersey by Governor Charles S. Olden that year to serve in the post until 1867. Frelinghuysen was encouraged by some to run for governor in 1862, though declined. Frelinghuysen was a delegate to the 1860 Republican National Convention from New Jersey and from 1861 to 1867 was Attorney General of New Jersey. He was a delegate to the Peace conference of 1861 in Washington, and in 1866 was appointed by the Governor of New Jersey, as a Republican, to fill a vacancy in the United States Senate. In the winter of 1867, he was elected to fill the unexpired term, but a Democratic majority in the New Jersey Legislature prevented his re election in 1869. Frelinghuysen supported the Radical Republicans' program for Reconstruction that emphasized a harsh treatment of former Confederates. He later allied with the GOP Stalwart faction whose members tended to utilize corruption/patronage effectively, though was considered to have a clean record. He was a member of the joint committee which drew up and reported (1877) the Electoral Commission Bill, and subsequently served as a member of the Electoral Commission that decided the 1876 Presidential election. As a Republican, he voted with the eight member majority on all counts. Upon taking the post, Frelinghuysen was tasked with resolving a number of consequences resulted by the actions of his predecessor Blaine. Frelinghuysen's other actions included canceling a scheduled Pan American conference against President Arthur's wishes that Blaine had originally planned.
Мұра
1917 жылы Вашингтон қаласындағы Фрелингхьюзен университеті афроамерикалықтардың мүддесіне қосқан үлесі үшін оның құрметіне аталды.
In 1917, Frelinghuysen University in Washington D. C. was named in honor of his service to African American causes.
Ұрпақтар
Өзінің үлкен ұлы Фредерик арқылы ол Анна де Смолианиновқа үйленген Джордж Грисвольд Фрелингхюйсен II-нің, суретші әрі әріптесі Джордж Ловетт Кингсленд Моррисқа үйленген Эстель С. "Суззи" Фрелингхюйсеннің, Фредерик Фрелингхюйсеннің, Томас Фрелингхюйсеннің және Теодор Фрелингхюйсеннің әкесі болды. Қызы Сара және немересі Матильда Элизабет Фрелингхьюзен (Дэвис тегімен туған) Лодж (1876–1960), Джордж Кэбот Лоджға үйленген, ол Генри Кэбот Лодж-дың (1902–1985) – Массачусетс штатының дипломаты және АҚШ сенаторы, сондай-ақ Джон Дэвис Лоджтың (1903–1985) – дипломат, АҚШ өкілі және Коннектикут штатының губернаторы болып табылатын арғы атасы еді.
Through his eldest son Frederick, he was the grandfather of George Griswold Frelinghuysen II, who married Anne de Smolianinof; Estelle C. "Suzy" Frelinghuysen, who married fellow painter George Lovett Kingsland Morris; Frederick Frelinghuysen; Thomas Frelinghuysen; and Theodore Frelinghuysen. Through his daughter Sarah and granddaughter Mathilda Elizabeth Frelinghuysen (née Davis) Lodge (1876–1960), who married George Cabot Lodge, he was the great grandfather of Henry Cabot Lodge Jr. (1902–1985), the diplomat and United States Senator from Massachusetts, and John Davis Lodge (1903–1985), also a diplomat, U. S. Representative, and Governor of Connecticut.